சர தர்மம் த்யஜாதர்மம் பித்ரூ'ந்பூர்வாநநுஸ்மர। ப்ரமாதாத்யத்க்ரு'தம் தேऽபூத்ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந தஜ்ஜய
நல்லதைச் செய், தீமையை விட்டு விடு, முன்னோர்களை நினைவு கூர்; கவனக்குறைவால் செய்த தவறுகளை உண்மையான அறிவால் நீக்கி விடு.
அலம் தே மாநமாஶ்ரித்ய ஸததம் ப்ரியவாக்பவ। விஜித்ய ப்ரு'திவீம் ஸர்வாம் மோதமாநஃ ஸுகீ பவ
அஹங்காரம் உன்னை ஆட்கொள்ள விடாதே; எப்போதும் இனிய வார்த்தைகள் பேசு. பூமியை வென்று மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்.
ஏஷ பூதோ பவிஷ்யஶ்ச தர்மஸ்தே ஸமுதீரிதஃ। ந தேऽஸ்த்யவிதிதம் கிம்சிததீதாநாகதம் புவி
கடந்த காலமும் வருங்காலமும் பற்றிய தர்மம் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது; பூமியில் நடந்ததும் நடக்கவிருப்பதும் உனக்குத் தெரியாதது எதுவும் இல்லை.
தஸ்மாதிமம் பரிக்லேஶம் த்வம் தாத ஹ்ரு'தி மா க்ரு'தாஃ। ப்ராஜ்ஞாஸ்தாத ந முஹ்யந்தி காலேநாபி ப்ரபீடிதாஃ
ஆகையால், மகனே, இந்த துயரத்தை உன் மனத்தில் வைத்துக்கொள்ளாதே; ஞானிகள், காலம் எவ்வளவு துன்பம் கொடுத்தாலும் குழம்புவதில்லை.
ஏஷ காலோ மஹாபாஹோ அபி ஸர்வதிபௌகஸாம்। முஹ்யந்தி ஹி ப்ரஜாஸ்தாத காலேநாபி ப்ரசோதிதாஃ
வலிமைமிக்கவனே, இது எல்லா உயிர்களுக்கும் உரிய காலம்; மகனே, மக்கள் காலத்தின் உந்துதலால் கூட குழம்புகிறார்கள்.
மா ச தேऽத்ர விஶங்கா பூத்யந்மயோக்தம் தவாநக। அதிஶங்க்ய வசோ ஹ்யேதத்தர்மலோபோ பவேத்தவ
நீ குற்றமற்றவனே, நான் சொன்னவற்றில் சந்தேகம் கொள்ளாதே; இந்த வார்த்தைகளில் அதிகமாக சந்தேகம் கொண்டால் தர்மத்தை இழப்பாய்.
ஜாதோஸி ப்ரதிதே வம்ஶே குரூணாம் பரதர்ஷப। கர்மணா மநஸா வாசா ஸர்வமேதத்ஸமாசர
பாரதர்களில் சிறந்தவனே, நீ புகழ்பெற்ற குரு வம்சத்தில் பிறந்தவன்; செயலில், எண்ணத்தில், சொல்லில் இதையெல்லாம் நிறைவேற்று.
யத்த்வயோக்தம் த்விஜஶ்ரேஷ்ட வாக்யம் ஶ்ருதிமநோஹரம்। ததா கரிஷ்யே யத்நேந பவதஃ ஶாஸநம் விபோ
பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, நீ கூறிய இனிமையான வார்த்தைகளை நான் முயற்சியுடன் நிறைவேற்றுவேன்; உமது உத்தரவைப் பின்பற்றுவேன்.
ந மே லோபோஸ்தி விப்ரேந்த்ரந பயம் ந ச மத்ஸரஃ। கரிஷ்யாமி ஹி தத்ஸர்வமுக்தம் யத்தே மயி ப்ரபோ
பிராமணரே, எனக்கு பேராசை இல்லை, பயமும் இல்லை, பொறாமையும் இல்லை; நீ சொன்னதை எல்லாம் நான் செய்வேன்.
ஶ்ருத்வா து வசநம் தஸ்ய பாண்டவஸ்ய யஶஸ்விநஃ। ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டஃ பாண்டவா ராஜந்ஸஹிதா ஶார்ங்கதந்வநா
அந்த புகழ்மிக்க பாண்டவரின் வார்த்தைகளை கேட்டபோது, பாண்டவர்கள், சர்ங்கம் என்ற வில்லையுடையவருடன் சேர்ந்து மகிழ்ந்தார்கள், அரசே.
விப்ர்ரஷபாஶ்ச தே ஸர்வே யே தத்ராஸந்ஸமாகதாஃ। ததா கதாம் ஶுபாம் ஶ்ருத்வா ரமார்கண்டேயஸ்ய தமதஃ। விஸ்மிதா ஸமபத்யந்த புராணஸ் நிவேதநாத்
அங்கு கூடியிருந்த அந்தப் பிரமணர்கள் எல்லோரும் மார்கண்டேயர் சொன்ன அந்த நற்செய்தி கதையை கேட்டபோது, பழமையான நிகழ்வுகளை அவர் விவரித்ததைப் பார்த்து ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்கள்.
மார்கண்டேயம்ரு'ஷயோ ப்ராஹ்மணா யுதிஷ்டிரஶ்ச। பர்யப்ரு'ச்சந்ந்ரு'ஷிஃ கேந தீர்காயுராஸீத்பகஃ
மார்கண்டேயரிடம் முனிவர்கள், பிரமணர்கள், யுதிஷ்டிரரும், "பகவான், பக முனிவர் இவ்வளவு நாட்கள் உயிருடன் இருந்ததற்கு என்ன காரணம்?" என்று கேட்டார்கள்.
மார்கண்டேயஸ்து தாந்ஸர்வாந்ப்ரத்யுவாச மஹாதபாஃ। தீர்காயுஶ்ச பகோராஜந்ந்ரு'ஷிர்நாத்ர விசாரணா
அப்போது பெரிய தவசு மார்கண்டேயர் அவர்களிடம், "மன்னா, பக முனிவர் நீண்ட ஆயுளுடன் இருந்தது சந்தேகமில்லை" என்று பதிலளித்தார்.
ஏதச்ச்ருத்வா து கௌந்தேயோ ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ பாரத। மார்கண்டேயம் பர்யப்ரு'ச்சத்தர்மராஜோ யுதிஷ்டிரஃ
இதை கேட்டதும், பாண்டு மகன் யுதிஷ்டிரர் தன் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து தர்மத்திற்கு பெயர் பெற்ற மார்கண்டேயரை மீண்டும் கேட்டார்.
பகதால்ப்யௌ மஹாத்மாநௌ ஶ்ரூயேதே சிரஜீவிநௌ। ஸகாயௌ தேவராஜஸ் யதாவ்ரு'ஷீ லோகஸம்மதௌ
பகனும் தல்ப்யனும் பெரிய உள்ளத்துடன், நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்தவர்கள் என்றும், அவர்கள் இருவரும் தேவராஜனுக்கு நண்பர்களாகவும், உலகம் அறிந்த முனிவர்களாகவும் புகழப்பட்டவர்கள் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.
ஏததிச்சாமி பகவந்பகஶக்ரஸமாகமம்। ஸுகதுஃகஸமாயுக்தம் தத்த்வேந கதிதம் த்வயா
பெரியவரே, பகனும் இந்திரனும் சந்தித்த நிகழ்ச்சியை, அதில் இருந்த மகிழ்ச்சியும் துயரமும் உண்மையாக நீங்கள் சொல்ல வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.
வ்ரு'த்தே தேவாஸுரே ராஜந்ஸம்க்ராமே ரோமஹர்ஷணே। த்ரயாணாமபி லோகாநாமிந்த்ரோ லோகாதிபோऽபவத்
மன்னா, தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் இடையே நடந்த அதிரடியான போர் முடிந்தபின், மூன்று உலகத்திற்கும் ஆண்டவனாக இந்திரன் ஆனான்.
ஸம்யக்வர்ஷதி பர்ஜந்யே ஸஸ்யஸம்பத உத்தமாஃ। நிராமயாஃ ஸுதர்மிஷ்டாஃ ப்ரஜா தர்மபராயணாஃ। முதிதஶ்ச ஜநஃ ஸர்வஃ ஸ்வதர்மேஷு வ்யவஸ்திதஃ
மழை நேரத்தில் பெய்தது, பயிர்கள் செழித்து விளைந்தன, மக்கள் ஆரோக்கியமாகவும், தர்மத்தில் நிலைத்தவர்களாகவும் இருந்தனர்; ஒவ்வொருவரும் தங்கள் கடமையில் உறுதியுடன் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தனர்.
தாஃ ப்ரஜா முதிதாஃ ஸர்வா த்ரு'ஷ்ட்ரா பலநிஷூதநஃ। ததஸ்து முதிதோராஜந்தேவராஜஃ ஶதக்ரதுஃ
அந்த மக்களை மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்த இந்திரன், பகைவர்களை அழிப்பவன், தேவர்களின் அரசன் சதகிருது, மனமகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
ஐராவதம் ஸமாஸ்தாய அபஶ்யந்முதிதாஃ ப்ரஜாஃ। ஆஶ்ரமாம்ஶ்ச விசித்ராம்ஶ் நதீஶ்ச விவிதாஃ ஶுபாஃ
ஐராவதம் மீது ஏறி இந்திரன் மகிழ்ச்சியுடன் வாழும் மக்களையும், பலவகை ஆசிரமங்களையும், அழகான நதிகளையும் பார்த்தான்.
நகராணி ஸம்ரு'த்தாநி கேடாஞ்ஜநபதாம்ஸ்ததா। ப்ரஜாபாலநதக்ஷாம்ஶ்ச நரேந்த்ராந்தர்மசாரிணஃ
செழிப்பான நகரங்களையும், கிராமங்களையும், குடியிருப்புகளையும், தங்கள் رعயைகளை பாதுகாப்பதில் திறமை கொண்ட, தர்மத்தில் நிலைத்த அரசர்களையும் பார்த்தான்.
உதபாநம் ப்ரபா வாபீ தடாகாநி ஸராம்ஸி ச। நாநாப்ரஹ்ரஹ்மஸமாசாரைஃ ஸேவிதாநி த்விஜோததமைஃ
கிணறுகள், குடிநீர் இடங்கள், குளங்கள், ஏரிகள், நீர்நிலைகள்—இவை அனைத்தும் பலவகை பிரம்மசார வழிகளைக் கடைப்பிடிக்கும் சிறந்த பிராமணர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டன என்பதை அவன் கண்டான்.
ததோऽவதீர்ய ரம்யாயாம் ப்ரு'த்வ்யாம் ராஜஞ்சதக்ரதுஃ। தத்ர ரம்யே ஶிவே தேஶே பஹுவ்ரு'க்ஷஸமாகுலே
பிறகு சதகிருது, தேவர்களின் அரசன், அழகான பூமியில் இறங்கி, அங்கு நிறைய மரங்களால் சூழப்பட்ட ஒரு நல்ல, புனிதமான இடத்துக்கு வந்தான்.
பூர்வஸ்யாம் திஶி ரம்யாயாம் ஸமுத்ராப்யாஶதோ ந்ரு'ப। தத்ராஶ்ரமபதம் ரம்யம் ம்ரு'கத்விஜநிஷேவிதம்। தத்ராஶ்ரமபதே ரம்யே பகம் பஶ்யதி தேவராட்
கிழக்கு திசையில், கடலுக்கு அருகில், மன்னா, அங்கு மான், பறவைகள் வந்து செல்லும் ஒரு அழகான ஆசிரமம் இருந்தது; அந்த ஆசிரமத்தில் தான், தேவர்களின் அரசன் பகனைப் பார்த்தான்.
பகஸ்து த்ரு'ஷ்ட்வா தேவேந்த்ரம் த்ரு'டம் ப்ரீதமநாऽபவத்। பாத்யாஸநார்ததாநேந பலமூலைரதார்சயத்
பகன் இந்திரனை பார்த்ததும், அவன் மனம் மகிழ்ச்சியில் நிரம்பியது; அவனை வரவேற்று, பாதம் கழுவும் நீர், இருக்கை, பழம், கிழங்கு ஆகியவற்றால் மரியாதை செய்தான்.
ஸுகோபவிஷ்டோ வரதஸ்ததஸ்து பலஸூதநஃ। ததஃ ப்ரஶ்நம் பகம் தேவம் உவாச த்ரிதஶேஶ்வரஃ
இனிமையாக அமர்ந்த இந்திரன், வரம் வழங்கும் வல்லமை உடையவன், பகனை நோக்கி ஒரு கேள்வியை கேட்டான்.
ஶதம் வர்ஷஸஹஸ்ராணி முநே ஜாதஸ்ய தேऽநக। ஸமாக்யாஹி மம ப்ரஹ்மந்கிம் துஃகம் சிரஜீவிநாம்
முனிவரே, பாவமில்லாதவரே, உங்களுக்கு பிறந்தது நூறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டது; நீண்ட நாட்கள் வாழும் மனிதர்களுக்கு என்ன துயரம் என்று எனக்கு சொல்லுங்கள்.
அப்ரியைஃ ஸஹ ஸம்வாஸஃ ப்ரியைஶ்சாபி விநாபவஃ। அஸத்பிஃ ஸம்ப்ரயோகஶ்ச தத்துஃகம் சிரஜீவிநாம்
இஷ்டமில்லாதவர்களுடன் வாழ வேண்டி வருவது, நேசமானவர்களிடம் இருந்து பிரிந்து போவது, தீயவர்களுடன் சேர்ந்து வாழ்வது—இவை எல்லாம் நீண்ட நாட்கள் வாழும் மனிதர்களுக்கு ஏற்படும் துயரங்கள்.
புத்ரதாரவிநாஶோऽத்ர ஜ்ஞாதீநாம் ஸுஹ்ரு'தாமபி। பரேஷ்வாயத்ததா க்ரு'ச்ச்ரம் கிம்நு துஃகதரம் ததஃ
இங்கே, மகன்கள், மனைவிகள், உறவினர்கள், நண்பர்கள் இழப்பும், பிறரிடம் சார்ந்திருக்கும் துயரமும் மிகப் பெரிய துன்பம். அதைவிட வேறு எது அதிக துயரமாய் இருக்க முடியும்?
நாந்யத்துஃகதரம் கிம்சில்லோகேஷு ப்ரதிபாதி மே। அர்தைர்விஹீநஃ புருஷஃ ஏரைஃ ஸம்பரிபூயதே
இந்த உலகில், செல்வம் இழந்த மனிதன் பிறரால் இகழப்படுவதைவிட வேறு எந்த துன்பமும் எனக்குத் தெரியவில்லை.