ஸர்வதஃ ஸஹஸா ப்ராந்தாஸ்தே பயோதா நபஸ்தலம்। ஸம்வேஷ்டயித்வா நஶ்யந்தி வாயுவேகபராஹதாஃ
எல்லாதிசையிலும் அந்த மேகங்கள் திடீரென்று சுழன்று, வானத்தை மூடி, வலிமையான காற்றால் அடிக்கப்பட்டு அழிந்துபோன.
கததஸ்தம் மாருதம் கோரம் ஸ்வயம்பூர்மநுஜாதிப। ஆதிஃ பத்மாலயோ தேவஃ பீத்வா ஸ்வபிதி பாரத
அப்பொழுது, மனிதர்களுக்குத் தலைவனே, தானாக தோன்றிய தேவன், தாமரையில் வாழும் அந்த இறைவன், அந்த பயங்கரமான காற்றை உண்டுவிட்டு, தூங்கினார்.
தஸ்மிந்நேகார்ணவே கோரே நஷ்டே ஸ்தாவரஜங்கமே। நஷ்டே தேவாஸுரகணஏ யக்ஷராக்ஷஸவர்ஜிதே
அந்த ஒரே பெருங்கடலில், எல்லா உயிரும், நிலையும் அழிந்துவிட்டது; தேவர்கள், அசுரர்கள், யக்ஷர்கள், ராட்சதர்கள் யாரும் இல்லை.
நிர்மநுஷ்யே மஹீபால நிஃஶ்வாபதமஹீருஹே। அநந்தரிக்ஷே லோகேऽஸ்மிந்ப்ரமாம்யேகோऽஹமாதுரஃ
மனிதர்கள் இல்லாமல், பூமிக்காவலனே, விலங்குகளும் மரங்களும் இல்லாமல், வானமில்லாத உலகில், நான் ஒருவனாகவே துக்கத்தில் அலைந்தேன்.
ஏகார்ணவே ஜலே கோரே விசரந்பார்திவோத்தம। அபஶ்யந்ஸர்வபூதாநி வைக்லப்யமகமம் ததஃ
அந்த பயங்கரமான ஒரே பெருங்கடலில் சுற்றி, உயிர்கள் எதையும் காணாமல், அரசர்களில் சிறந்தவரே, நான் மனம் தளர்ந்தேன்.
ததஃ ஸுதீர்கம் கத்வாऽஹம் ப்லவமாநோ தராதிப। ஶ்ராந்தஃ க்வசிந்ந ஶரணம் லப்தவாநஸ்ம்யதந்த்ரிதஃ
பூமிக்காதவனே, நீண்ட நாட்கள் நீந்தி அலைந்தபோது, சோர்வுற்றும் எப்போதும் கவனமாக இருந்தும், எங்கும் புகலிடம் கிடைக்கவில்லை.
ததஃ கதாசித்பஶ்யாமி தஸ்மிந்ஸலிலஸம்நிகௌ। ந்யக்ரோதம் ஸுமஹாந்தம் வை விஶாலம் ப்ரு'திவீபதே
ஒரு நேரத்தில், அந்த நீரருகில், பாரதா, நான் ஒரு பெரிய பரந்த ஆலமரத்தைப் பார்த்தேன்.
ஶாகாயாம் தஸ்ய வ்ரு'க்ஷஸ்ய விஸ்தீர்ணாயாம் நராதிப। பர்யங்கே ப்ரு'திவீபால திவ்யாஸ்தரணஸம்ஸ்த்ரு'தே
அந்த மரத்தின் பரந்த கிளையில், அரசர்களுக்குத் தலைவனே, தெய்வீகமான படுக்கையுடன் ஒரு படுக்கை விரிக்கப்பட்டிருந்தது.
உபவிஷ்டம் மஹாராஜ பத்மேந்துஸத்ரு'ஶாநநம்। புல்லபத்மவிஶாலாக்ஷம் பாலம் பஶ்யாமி பாரத
அங்கே அமர்ந்திருந்த, பெரும் அரசனே, சந்திரனும் தாமரையும் போன்ற முகத்தையுடைய, மலர்ந்த தாமரை போன்ற பெரிய கண்களையுடைய ஒரு சிறுவனை நான் கண்டேன்.
ததோ மே ப்ரு'திவீபால விஸ்மயஃ ஸுமஹாபூத்। கதம் த்வயம் ஶிஶுஃ ஶேதே லோகே நாஶமுபாகதே
பூமிக்காவலனே, அப்போது எனக்கு மிகப்பெரிய ஆச்சரியம் ஏற்பட்டது; உலகம் அழிந்துவிட்டபோது, இந்தக் குழந்தை இங்கு எப்படி படுத்திருக்கிறது என்று.
தபஸா சிந்தயம்ஶ்சாபி தம் ஶிஶும் நோபலக்ஷயே। பூதம் பவ்யம் பவிஷ்யம் ச ஜாநந்நபி நராதிப
அந்தக் குழந்தையைத் தியானித்து, தவத்தால் ஆராய்ந்தும், அரசர்களுக்குத் தலைவனே, கடந்தது, நிகழ்காலம், வருங்காலம் எல்லாம் அறிந்தும், அவனை உணர முடியவில்லை.
அதஸீபுஷ்பவர்ணாபஃ ஶ்ரீவத்ஸக்ரு'தபூஷணஃ। ஸாக்ஷால்லக்ஷ்ம்யா இவாவாஸ ஸ ததா ப்ரதிபாதி மே
அவன் அதசி மலர்போன்ற நிறமுடையவன், ஸ்ரீவத்ஸம் என்ற அடையாளத்துடன் அலங்கரிக்கப்பட்டவன், லட்சுமி தானே அங்கே வாழும் போல் எனக்குத் தோன்றியது.
ததோ மாமப்ரவீத்பாலஃ ஸ பத்மநிபலோசநஃ। ஶ்ரீவத்ஸதாரீ த்யுதிமாந்வாக்யம் ஶ்ருதிஸுகாவஹம்
பத்மம் போன்ற கண்கள், ஸ்ரீவத்ஸம் தாங்கிய, பிரகாசமான அந்தக் குழந்தை, இனிமையான வார்த்தைகளை எனக்குச் சொன்னான்.
ஜாநாமி த்வாம் பரிஶ்ராந்தம் தாத விஶ்ராமகாங்க்ஷிணம்। மார்கண்டேய மஹாஸத்வம் யாவதிச்சஸி பார்கவ
மார்க்கண்டேயா, உன்னால் பெரும் சோர்வு வந்துள்ளது, ஓய்வை விரும்புகிறாய் என்பதை நான் அறிவேன்; பார்கவா, நீ விரும்பும் வரை இங்கேயே இரு.
அப்யந்தரம் ஶரீரம் மே ப்ரவிஶ்ய முநிஸத்தம। ஆஸ்கேஹ விஹிதோ வாஸஃ ப்ரஸாதஸ்தே க்ரு'தோ மயா
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, என் உடலுக்குள் புகுந்து இங்கே தங்கவும்; என் அருளால் உனக்கு இந்த வரம் வழங்கப்பட்டுள்ளது.
ததோ பாலேந தேநைவ முக்தஸ்யாஸீத்ததா மம। நிர்வேதோ ஜீவிதே தீர்கே மநுஷ்யத்வே ச பாரத
அந்தக் குழந்தையின் அருளால், பாரதா, என் உயிர் பற்றிய சோர்வும், மனித வாழ்வின் நீட்சி பற்றிய சோர்வும் நீங்கின.
ததோ பாலேந தேநாஸ்யம் ஸஹஸா விவ்ரு'தம் க்ரு'தம்। தஸ்யாஹமவஶோ வக்ரே தைவயோகாத்ப்ரவேஶிதஃ
அப்போது அந்தக் குழந்தை திடீரென்று வாயைத் திறந்தான். அதனால், என் சக்திக்கு அப்பாற்பட்டு, விதியின் விளைவால், நான் அவன் வளைந்த வாயுக்குள் இழுக்கப்பட்டேன்.
ததஃ ப்ரவிஷ்டஸ்தத்குக்ஷிம் ஸஹஸா மநுஜாதிப। ஸராஷ்ட்ரநகராகீர்ணாம் க்ரு'த்ஸ்நாம் பஶ்யாமி மேதிநீம்
அவன் வயிற்றுக்குள் உடனே நுழைந்தவுடன், அரசே, நகரங்களும் நாட்டுகளும் நிரம்பிய முழு பூமியையும் நான் பார்த்தேன்.
கங்காம் ஶதத்ரும் ஸீதாம் ச யமுநாமத கௌஶிகீம்। சர்மண்வதீம்வேத்ரவதீம் சந்த்ரபாகாம் ஸரஸ்வதீம்
அங்கே கங்கை, சதத்ரு, சீதை, யமுனை, கௌசிகி, சர்மவதி, வேத்ரவதி, சந்திரபாகா, சரஸ்வதி ஆகிய நதிகளையும் பார்த்தேன்.
ஸிந்தும் சைவ விபாஶாம் ச நதீம் கோதாவரீமபி। வஸ்வோகஸாராம் நலிநீம் நர்மதாம் சைவ பாரத
சிந்து, விபாஷா, கோதாவரி, வச்வோகசாரா, நளினி, நர்மதை ஆகிய நதிகளையும் பார்த்தேன், பாரதா.
நதீம் தாம்ராம் ச வேணாம் ச புண்யதோயாம் ஶுபாவஹாம்। ஸுவேணாம் க்ரு'ஷ்ணவேணாம் ச இராமாம் ச மஹாநதீம்
தாம்ரா, வேணா, புனிதமான நீர் கொண்ட சுபவேணா, கிருஷ்ணவேணா, பெரிய நதி இராமா ஆகியவற்றையும் பார்த்தேன்.
விதஸ்தாம் ச மஹாராஜ காவேரீம் ச மஹாநதீம்। `துங்கபத்ராம் க்ரு'ஷ்ணவேணீம் கமலாம் ச மஹாநதீம்'। ஶோணம் ச புருஷவ்யாக்ர விஶல்யாம் கிம்புநாமபி
விதஸ்தா, பெரிய நதி காவேரி, துங்கபத்ரா, கிருஷ்ணவேணி, பெரிய நதி கமலா, சோணா, விஷல்யா, கிம்புனா ஆகிய நதிகளையும் பார்த்தேன், அரசே.
ஏதாஶ்சாந்யாஶ்ச நத்யோऽஹம் ப்ரு'திவ்யாம் யா நரோத்தம। பரிக்ராமந்ப்ரபஶ்யாமி தஸ்ய குக்ஷௌ மஹாத்மநஃ
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, பூமியில் உள்ள இவை போன்ற பல நதிகளையும், அந்த மகானின் வயிற்றுக்குள் சுற்றி நடந்தபோது பார்த்தேன்.
ததஃ ஸமுத்ரம் பஶ்மாமி யாதோகணநிஷேவிதம்। ரத்நாகரமமித்ரக்ந பயஸோநிதிமுத்தமம்
பின்னர், நீரினால் நிரம்பிய, பல உயிரினங்கள் வாழும், மாணிக்கங்கள் நிறைந்த, சிறந்த பெருங்கடலையும் பார்த்தேன், பகைவரை அழிப்பவரே.
ததஃ பஶ்யாமி ககநம் சந்த்ரஸூர்யவிராஜிதம்। ஜாஜ்வல்யமாநம் தேஜோபிஃ பாவகார்கஸமப்ரபம்
பின்னர், சந்திரனும் சூரியனும் ஒளிரும் ஆகாயத்தையும், தீயைப் போல் பிரகாசமாக ஜொலிக்கும் வானத்தையும் பார்த்தேன்.
பஶ்யாமி ச மஹீம் ராஜந்காநநைருபஶோபிதாம்। `ஸபர்வதவநத்வீபாம் நிம்நகாஶதஸம்குலாம்
அரசே, காட்டுகளும் மலைகளும் தீவுகளும் அலங்கரித்த, நூற்றுக்கணக்கான நதிகள் ஓடும் பூமியையும் பார்த்தேன்.
யஜந்தே ஹி ததோ ராஜந்ப்ராஹ்மணா பஹுபிர்மகைஃ। க்ஷத்ரியாஶ் ப்ரவர்தந்தே ஸர்வவர்ணாநுரஞ்ஜநைஃ
அங்கே, அரசே, பிராமணர்கள் பல யாகங்களை நடத்துகிறார்கள்; க்ஷத்திரியர்கள் எல்லா சாதிகளையும் மகிழ்விக்கும் செயல்களில் ஈடுபடுகிறார்கள்.
வைஶ்யாஃ க்ரு'ஷிம் யதாந்யாயம் காரயந்தி நராதிப। ஶுஶ்ரூஷாயாம் ச நிரதா த்விஜாநாம் வ்ரு'ஷலாஸ்ததா
மன்னர்களில் தலைவனே, வைசியர்கள் விதிப்படி விவசாயம் செய்கிறார்கள்; சுத்ரர்கள் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு பணிவுடன் சேவை செய்கிறார்கள்.
ததஃ பரிபதந்ராஜம்ஸ்தஸ்ய குக்ஷௌ மஹாத்மநஃ। ஹிமவந்தம் ச பஶ்யாமி ஹேமகூடம் ச பர்வதம்
அந்த மகானின் வயிற்றுக்குள் சுற்றி நடந்தபோது, அரசே, இமயமலையும், பொன்னால் மின்னும் ஹேமகூட மலையும் பார்த்தேன்.
நிஷதம் சாபி பஶ்யாமி ஶ்வேதம் ச ரஜதாந்விதம்। பஶ்யாமி ச மஹீபால பர்வதம் கந்தமாதநம்
நிஷத மலையும், வெண்மையான ரஜத மலையும், பூமியின் காவலரே, கந்தமாதன மலையும் பார்த்தேன்.