புராயோநிர்யுதாஜிச்ச அபீஷ்டாநசிதோ பவஃ। ஸ்வர்ணேதா ஸஹஜித்பப்ருரிதி ராஜாऽபிதீயதே। ஸத்யயோநிஃ புராவிச்ச ஸத்யதர்மப்ரவர்தகஃ
அவனே பழைய ஆதாரம், போரில் வெற்றி பெறுபவன், ஆசைகளை நிறைவேற்றுபவன், மதிப்பும் புகழும் பெறுபவன், பொன்னிற தலைவன், பிறவியிலேயே வலிமை உடையவன், மஞ்சள் நிறத்தோடு அழைக்கப்படுகிறான். அரசன் உண்மையான ஆதாரம், பழம்பெருமை உடையவன், உண்மை தர்மத்தை நிலைநாட்டுபவன்.
அதர்மாத்ரு'ஷயோ பீதா பலம் க்ஷத்ரே ஸமாததந்। `தஸ்மாத்தி ப்ரஹ்மணா க்ஷத்ரம் க்ஷத்ரேண ப்ரஹ்ம சாவ்யயம்
அதர்மத்துக்குப் பயந்து முனிவர்கள் க்ஷத்திரியர்களிடம் வலிமையை வைத்தனர். அதனால் தான், பிரம்மணருக்கும் க்ஷத்திரியருக்கும் ஒருவருக்கு ஒருவர் ஆதரவாக இருக்க வேண்டும்; பிரம்மமும் க்ஷத்திரமும் ஒன்றோடொன்று இணைந்திருக்கின்றன.
ஆதித்யோ திவி தேவேஷு தமோ நுததி தேஜஸா। ததைவ ந்ரு'பதிர்பூமாவதர்மாந்நுததே ப்ரு'ஶம்
வானில் தேவர்களுக்குள் சூரியன் தனது ஒளியால் இருளை நீக்குவது போல், பூமியில் அரசன் அதர்மத்தை வலிமையாக அகற்றுகிறான்.
ததோ ராஜ்ஞஃ ப்ரதாநத்வம் ஶாஸ்த்ரப்ராமாண்யதர்ஶநாத்। உத்தரஃ ஸித்த்யதே பக்ஷோ யேந ராஜேதி பாஷிதம்
அதனால், அரசனின் முக்கியத்துவம் வேதங்களாலும் நிரூபிக்கப்பட்டது; 'அரசன்' என்று கூறும் பக்கம் மேலானதாக நிரூபிக்கப்பட்டது.
ததஃ ஸ ராஜா ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஸித்தே பக்ஷே மஹாமநாஃ। தமத்ரிமப்ரவீத்ப்ரீதஃ பூர்வம் யேநாபிஸம்ஸ்துதஃ
அப்பொழுது அந்த அரசன், வெற்றிபெற்ற பெருமையோடும் மகிழ்ச்சியோடும், முன்பு தன்னைப் புகழ்ந்த அத்திரியை சந்தோஷமாகப் பேசினார்.
யஸ்மாத்பூர்வம் மநுஷ்யேஷு ஜ்யாயாம்ஸம் மாமிஹாப்ரவீஃ। ஸர்வதேவைஶ்ச விப்ரர்ஷே ஸம்மிதம் ஶ்ரேஷ்டமேவ ச
மனிதர்களில் நீ முன்பே என்னை மிகச் சிறந்தவன் என்று கூறினாய்; எல்லா தேவர்களும் நீயும், பண்டிதருக்கு முனிவரே, என்னை சிறந்தவன் என்று ஒப்புக்கொண்டீர்கள்.
தஸ்மாத்தேऽஹம்ப்ரதாஸ்யாமி விவிதம் வஸு பூரி ச। தாஸீஸஹஸ்ரம் ஶ்யாமாநாம் ஸுவஸ்த்ராணாமலக்ரு'தம்
அதனால், நான் உனக்கு பலவகையான செல்வங்களையும், ஆயிரம் கருப்புப் பெண்சேவகிகளையும், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டு நல்ல vasthiram அணிந்தவர்களையும் தருகிறேன்.
தஶகோடீர்ஹிரண்யஸ்ய ருக்மபாராம்ஸ்ததா தஶ। ஏதத்ததாமி விப்ரர்ஷே ஸர்வஜ்ஞஸ்த்வம் மதோ ஹி மே
பத்து கோடி பொன்னும், பத்து சுமை பொன்னும் உனக்கு அளிக்கிறேன், பிரம்மண முனிவரே, ஏனெனில் உன்னை எல்லாம் அறிந்தவராக நான் கருதுகிறேன்.
ததத்ரிநர்ந்யாயதஃ ஸர்வம் ப்ரதிக்ரு'ஹ்யாபிஸத்க்ரு'தஃ। ப்ரத்யுஜ்ஜகாம தேஜஸ்வீ க்ரு'ஹாநேவ மஹாதபாஃ
அதனை அத்திரி நீதியாகவும் மரியாதையோடும் பெற்றுக்கொண்டு, அந்த ஒளிவாய்ந்த பெரிய தவசு தன் வீட்டிற்கே திரும்பினார்.
ப்ரதாய ச தநம் ப்ரீதஃ புத்ரேப்யஃ ப்ரயதாத்மவாந்। ததஃ ஸமபிஸம்தாய வநமேவாந்வபத்யத
அந்த செல்வத்தை மகிழ்ச்சியோடு தன் மக்களுக்கு வழங்கி, மனதைத் தூய்மையாக்கி, பிறகு காட்டிற்குச் சென்று தவம் செய்யத் தொடங்கினார்.
அத்ரைவ ச ஸரஸ்வத்யா கீதம் பரபுரம்ஜய। ப்ரு'ஷ்டயா முநிநா வீர ஶ்ரு'ணு தார்க்ஷ்யேண தீமதா
இங்கேயே சரஸ்வதி பாடிய ஒரு பாடலும் உள்ளது, பகை நகரங்களை வென்ற வீரனே! புத்திசாலி தார்க்ஷ்யன் கேட்டபோது அவர் சொன்னதை நீ கேள்.
கிம்ந ஶ்ரேயஃ புருஷஸ்யேஹ பத்ரே கதம் குர்வந்ந ச்யவதே ஸ்வதர்மாத்। ஆசக்ஷ்வ மே சாருஸர்வாங்கி ஸர்வம் த்வயா ஶிஷ்டோ ந ச்யவேயம் ஸ்வதர்மாத்
இங்கு மனிதனுக்கு உண்மையில் சிறந்தது எது, நல்லவளே? தன் தர்மத்தை இழக்காமல் எப்படி நடக்க வேண்டும்? அழகானவளே, நீ சொல்லும் படி நான் என் தர்மத்தை விட்டு விலகாமல் இருப்பேன், எனவே அனைத்தையும் எனக்கு கூறு.
கதம் சாக்நிம் ஜுஹுயாம் பூஜயே வா கஸ்மிந்காலே கேந தர்மோ ந நஶ்யேத்। ஏதத்ஸர்வம் ஸுபகே ப்ரப்ரவீஹி யதா லோகாந்விரஜாஃ ஸம்சரேயம்
நான் எப்போது, எவ்வாறு, எதை வைத்து அக்னிக்குப் போகை செலுத்த வேண்டும், அல்லது வழிபட வேண்டும்? எந்த நேரத்தில் எந்த முறையில் தர்மம் அழியாமல் இருக்கும்? அதையும், நான் உலகங்களில் குற்றமின்றி சஞ்சரிக்க எப்படி என்று, அதையும் முழுவதும் கூறு, அதிர்ஷ்டசாலியே.
ஏவம் ப்ரு'ஷ்டா ப்ரீதியுக்தேந தேந ஶுஶ்ரூஷுணா சோத்தமபுத்தியுக்தம்। தார்க்ஷ்யம் விப்ரம் தர்மயுக்தம் ஹிதம் ச ஸரஸ்வதீ வாக்யமிதம் பபாஷே
அந்த தார்க்ஷ்யன் அன்போடும் கேட்கும் ஆர்வத்தோடும், உயர்ந்த அறிவோடும் கேட்டபோது, சரஸ்வதி அந்த புத்திசாலி, தர்மத்தை பின்பற்றும் தார்க்ஷ்யனிடம் இவ்வாறு பேசினாள்.
யோ ப்ரஹ்ம ஜாநாதி யதோபதேஶம் ஸ்வாத்யாயநித்யஃ ஶுசிரப்ரமத்தஃ। ஸ வை புரோ தேவலோகஸ்ய கந்தா ஸஹாமரைஃ ப்ராப்நுயாத்ப்ரீதியோகம்
யார் உபதேசப்படி பிரம்மத்தை அறிந்து, எப்போதும் வேதபடிப்பில் நிலைத்திருப்பாரோ, தூய்மையோடும் கவனத்தோடும் இருப்பாரோ, அவர் முன்பாகவே தேவருலகிற்குச் சென்று, அமரர்களோடு சந்தோஷமாக இணைந்து வாழ்வார்.
தத்ர ஸ்ம ரம்யா விபுலா விஶோகாஃ ஸுபுஷ்பிதாஃ புஷ்கரிண்யஃ ஸுபுண்யாஃ। அகர்தமா மீநவத்யஃ ஸுதீர்தா ஹிரண்மயைராவ்ரு'தாஃ புண்டரீகைஃ
அங்கே அழகான, பரந்த, துக்கமற்ற, மலர்ச்சியுள்ள, மிகவும் புனிதமான, சேறும் இல்லாத, மீன்கள் நிறைந்த, நல்ல கரையுள்ள, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தாமரை மலர்களால் சூழப்பட்ட நீர்நிலைகள் உள்ளன.
தாஸாம் தீரேஷ்வாஸதே புண்யபாஜோ மஹீயமாநாஃ ப்ரு'தகப்ஸரோபிஃ। ஸுபுண்யகந்தாபிரலம்க்ரு'தாபி- ர்ஹிரண்யவர்ணாபிரதீவ ஹ்ரு'ஷ்டாஃ
அந்த ஆறுகளின் கரைகளில் நற்பண்புடையவர்கள் வசிக்கிறார்கள்; அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் அப்சராசிகளால் தனித்தனியாக மதிக்கப்படுகிறார்கள்; மிகுந்த மணம் கொண்ட மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பொன்னிறத்தில், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறார்கள்.
பரம் லோகம் கோப்ரதாஸ்த்வாப்நுவந்தி தத்த்வாऽநட்வாஹம் ஸூர்யலோகம் வ்ரஜந்தி। வாஸோ தத்த்வா சாந்த்ரமஸம் து லோகம் தத்த்வா ஹிரண்யமமரத்வமேதி
ஒருவர் பசுவை தானமாக அளித்தால் உயர்ந்த உலகை அடைகிறார்; காளையை அளித்தால் சூரியனுடைய உலகை அடைகிறார்; vasthram அளித்தால் சந்திரனுடைய உலகை அடைகிறார்; தங்கம் அளித்தால் அமரத்துவம் பெறுகிறார்.
தேநும் தத்த்வா ஸுப்ரமாம் ஸாதுதோஹாம் கல்யாணவத்ஸாமபலாயிநீம் ச। யாவந்தி ரோமாணி பவந்தி தஸ்யா- ஸ்தாவத்வர்ஷாண்யாஸதே தேவலோகே
யார் நல்ல பசுவை, நல்ல பாலை தரும், நல்ல கன்றும், எங்கும் திரியாதவளாக அளிக்கிறாரோ, அந்த பசுவின் ஒவ்வொரு முடி எண்ணிக்கைக்கும் சமமாக அவர் தேவலோகத்தில் ஆண்டுகள் வாழ்கிறார்.
அநட்வாஹம் ஸுவ்ரதம் யோ ததாதி ஹலஸ்ய வோடாரமநந்தவீர்யம்। துரம்தரம் பலவந்தம் யுவாநம் ப்ராப்நோதி லோகாந்தஶதேநுதஸ்ய
யார் நல்ல பழக்கமுள்ள, உழவுக்கு ஏற்ற, அளவில்லா வலிமை கொண்ட, யாகத்தில் பயனுள்ள, வலிமைமிக்க, இளமையான காளையை தானமாக அளிக்கிறாரோ, அவர் பத்து பசுக்கள் அளித்த பலனைப் பெறுகிறார்.
ததாதி யோ வை கபிலாம் ஸசைலாம் காம்ஸ்யோபதோஹாம் த்ரவிணைருத்தரீயைஃ। தைஸ்தைர்குணைஃ காமதுஹாऽத பூத்வா நரம் ப்ரதாதாரமுபைதி நாகைஃ
யார் மஞ்சள் நிற பசுவை, உடையுடன், வெண்கல பாத்திரத்தில் பாலை பறிக்கக்கூடியவளாக, செல்வமும் மேலாடையும் சேர்த்து அளிக்கிறாரோ, அந்த ஆசைபூர்த்தி பசு அந்த நன்மைகளுடன் சொந்தமானவரை சொர்க்கத்தில் அடைகிறது.
யாவந்தி ரோமாணி பவந்தி தேந்வா- ஸ்தாவத்பலம் லபதே கோப்ரதாநே। புத்ராம்ஸச் பௌத்ராம்ஶ்ச குலம் ச ஸர்வ- மாஸப்தமம் தாரயதே பரத்ர
ஒரு பசுவில் எத்தனை முடிகள் உள்ளதோ, அந்த அளவு பலன் பசு தானத்தில் கிடைக்கும்; அவன் தன் மகன்கள், பேரர்கள், மற்றும் ஏழு தலைமுறையையும் மறுமையில் உயர்த்துகிறார்.
ஸதக்ஷிணாம் காஞ்சநசாருஶ்ரு'ங்கீம் காம்ஸ்யோபதோஹாம் த்ரவிணைருத்தரீயைஃ। தேநும் திலாநாம் தததோ த்விஜாய லோகா வஸூநாம் ஸுலபா பவந்தி
யார் ஒரு பிராமணருக்கு பொன்னிற அழகான கொம்புகள் கொண்ட, வெண்கல பாத்திரத்தில் பாலை தரும், செல்வமும் மேலாடையும், மற்றும் எள்ளும் சேர்த்து பசுவை அளிக்கிறாரோ, அவர் வசுக்கள் உலகை எளிதில் அடைகிறார்.
ஸ்வகர்மபிர்தாநவஸம்நிருத்தே தீவ்ராந்தகாரே நரகே பதந்தம்। மஹார்ணவே நௌரிவ வாதயுக்தா தாநம் கவாம் தாரயதே பரத்ர
தன் செயலால் துன்பமான இருண்ட நரகத்தில் வீழும் போது, பெரிய கடலில் காற்றால் செல்கின்ற படகுபோல், பசு தானம் அவனை மறுமையில் கடந்து செல்லச் செய்கிறது.
யோ ப்ராஹ்மதேயாம் து ததாதி கந்யாம் பூமிப்ரதாநம் ச கரோதி விப்ரே। ததாதி தாநம் விதிநா ச யஶ்ச ஸ லோகமாப்நோதி புரம்தரஸ்ய
யார் ஒரு பிராமணருக்கு பெண்ணை திருமணம் செய்து தருகிறார், அல்லது நிலம் தானமாக அளிக்கிறார், அல்லது விதிப்படி தானம் செய்கிறாரோ, அவர் இந்திரனுடைய உலகை அடைகிறார்.
யஃ ஸப்தவர்ஷாணி ஜுஹோதி தார்க்ஷ்ய ஹவ்யம் த்வக்நௌ நியதஃ ஸாதுஶீலஃ। ஸப்தாவராந்ஸப்தபூர்வாந்புநாதி பிதாமஹாநாத்மநா கர்மபிஃ ஸ்வைஃ
யார் ஏழு ஆண்டுகள் ஒழுக்கத்துடன், நல்ல நடத்தை கொண்டு, நெருப்பில் ஹவிசை அர்ப்பணிக்கிறாரோ, அவர் தன் சொந்த செயலால் ஏழு தலைமுறை முன்னோர்களையும் தூய்மைப்படுத்துகிறார்.
கிமக்நிஹோத்ரஸ்ய வ்ரதம் புராண- மாசக்ஷ்வ மே ப்ரு'ச்தஶ்சாருரூபே। த்வயாऽநுஶிஷ்டோऽஹமிஹாத்ய வித்யாம் யதக்நிஹோத்ரஸ்ய வ்ரதம் புராணம்
அக்னிஹோத்ரத்தின் பழமையான விரதம் என்ன என்பதை எனக்கு கூறுங்கள்; அழகானவரே, இன்று நீங்கள் எனக்குப் போதித்தால், அந்த அக்னிஹோத்ர விரதம் என்ன என்பதை அறிய விரும்புகிறேன்.
ந சாஶுசிர்நாப்யநிர்ணிக்தபாணி- ர்நாப்ரஹ்மவிஜ்ஜுஹுயாந்நாவிபஶ்சித்। புபுத்ஸவஃ ஶுசிகாமா ஹி தேவா நாஶ்ரத்ததாநாத்தி ஹவிர்ஜுஷந்தி
தூய்மை இல்லாதவர், கைகள் கழுவாதவர், வேதம் அறியாதவர், அறிவில்லாதவர் ஹவிசை அர்ப்பணிக்கக் கூடாது; தேவதைகள் தூய்மையை விரும்புகிறார்கள், நம்பிக்கை இல்லாதவரிடமிருந்து அவர்கள் அர்ப்பணிப்பை ஏற்க மாட்டார்கள்.
நாஶ்ரோத்ரியம் தேவஹவ்யே நியுஞ்ஜ்யா- ந்மோகம் புரா ஸிஞ்சதி தாத்ரு'ஶோ ஹி। அபூர்ணமஶ்ரோத்ரியமாஹ தார்க்ஷ்ய ந வை தாத்ரு'க்ஜுஹுயாதக்நிஹோத்ரம்
வேதம் அறியாதவரை தேவதைகளுக்கான அர்ப்பணிப்பில் நியமிக்கக் கூடாது; அப்படி செய்தால் அது வீணாகும். தார்க்ஷ்யன் சொல்வது: வேதம் அறியாதவர் தகுதியற்றவர்; அவர் அக்னிஹோத்ரம் செய்யக் கூடாது.
ரயே வை க்ரு'ஶாநும் ஜுஹ்வதி ஶ்ரத்ததாநாஃ ஸத்யவ்ரதா ஹுதஶிஷ்டாஶிநஶ்ச। கவாம் லோகம் ப்ராப்யதே புண்யகந்தம் பஶ்யந்தி தேவம் பரமம் சாபி ஸத்யம்
நம்பிக்கையுடன் நெருப்பில் அர்ப்பணிப்பவர்கள், உண்மையுள்ளவர்கள், யாகத்தில் மீதமுள்ளதை உண்ணுபவர்கள், புண்ணியமான மணம் கொண்ட பசுக்களின் உலகை அடைந்து, உயர்ந்த தேவனையும் உண்மையையும் காண்கிறார்கள்.