அந்வேஷமாணாஃ ஸவ்ரீடாஃ ஸுப்தவத்கதமாநஸாஃ। தாநப்ரவீத்தத்ரமுநிஸ்தார்க்ஷ்யஃ பரபுரம்ஜயஃ
அவர்கள் வெட்கத்துடன், தூங்கும் போல் மனம் குழப்பமடைந்து, தேடிக்கொண்டிருந்தபோது, பகை நகரங்களை வென்ற தார்க்ஷ்ய முனிவர் அங்கே அவர்களிடம் பேசினார்.
ஸ்யாதயம் ப்ராஹ்மணஃ ஸோऽதயுஷ்மாபிர்யோ விநாஶிதஃ। புத்ரோ ஹ்யயம் மம ந்ரு'பாஸ்தபோபலஸமந்விதஃ
'நீங்கள் அழித்த அந்த பிராமணர் என் மகனாக இருக்கலாம், அரசர்களே; அவர் தவவலியுடன் பிறந்தவர்' என்று அந்த முனிவர் கூறினார்.
தே ச த்ரு'ஷ்ட்வைவ தம்ரு'ஷிம் விஸ்மயம் பரமம் கதாஃ। மஹதாஶ்சர்யமிதி வை தே ப்ருவாணா மஹீபதே
அந்த முனிவரை பார்த்தவுடன் அவர்கள் மிகுந்த ஆச்சர்யத்தில் மூழ்கி, "இது எவ்வளவு பெரிய அதிசயம்!" என்று அரசே, கூறினார்கள்.
ம்ரு'தோ ஹ்யயமிதோ த்ரு'ஷ்டஃ கதம் ஜீவிதமாப்தவாந்। கிமேதத்தபஸோ வீர்யம் யேநாயம் ஜீவிதஃ புநஃ। ஶ்ரோதுமிச்சாமஹே விப்ர யதி ஶ்ரோதவ்யமித்யுத
இங்கே இறந்தவரை நாம் பார்த்தோம், ஆனால் இவர் எப்படி மீண்டும் உயிர் பெற்றார்? இது தவத்தின் பலமா? இதனால் இவர் உயிருடன் இருக்கிறாரா? இதை அறிய விரும்புகிறோம், பிராமணரே, சொல்லத் தகுந்தது என்றால் கேட்க விரும்புகிறோம்.
ஸ தாநுவாச நாஸ்மாகம் ம்ரு'த்யுஃ ப்ரபவதே ந்ரு'பாஃ। காரணம் ச ப்ரவக்ஷ்யாமி ஹேதுயோகம் ஸமாஸதஃ। `ம்ரு'த்யுஃ ப்ரபவதே யேந நாஸ்மாகம் ந்ரு'பஸத்தமாஃ
அவர் அவர்களிடம், "நமக்கு மரணம் வருவதில்லை, அரசர்களே. இதற்கான காரணத்தையும், எப்படி மரணம் நம்மை அடையவில்லை என்பதையும் சுருக்கமாக விளக்குகிறேன், அரசர்களில் சிறந்தவர்களே," என்று சொன்னார்.
ஶுத்தாசாராதநலஸாஃ ஸாத்யோபாஸநதத்பராஃ। ஶுத்தாந்நாஃ ஶுத்தஸதநா ப்ரஹ்மசர்யவ்ரதாந்விதாஃ
நாங்கள் தூய நடத்தை கொண்டவர்கள், சோம்பல் இல்லாதவர்கள், சாத்யர்களை வழிபடுவதில் முழுமையாக ஈடுபட்டவர்கள், தூய உணவு உண்ணுபவர்கள், தூய இடத்தில் வாழ்பவர்கள், பிரம்மச்சரிய விரதம் கடைப்பிடிப்பவர்கள்.
ஸத்யமேவாபிஜாநீமோ நாந்ரு'தே குர்மஹே மநஃ। ஸ்வதர்மமநுதிஷ்டாமஸ்தஸ்மாந்ம்ரு'த்யுபயம் ந நஃ
நாங்கள் உண்மையையே ஏற்கிறோம்; பொய்யில் மனதை வைக்கவில்லை. நமது சொந்த தர்மத்தைப் பின்பற்றுகிறோம். அதனால் மரணத்துக்கு எங்களுக்குப் பயமில்லை.
யத்ப்ராஹ்மணாநாம் குஶலம் ததேஷாம் கதயாமஹே। தேஷாம் ஹி சரிதம் ப்ரூமஸ்தஸ்மாந்ம்ரு'த்யுபயம் ந நஃ
பிராமணர்களுக்கு நல்லது எது என்று அதை அவர்களுக்காக அறிவிக்கிறோம். அவர்களின் நல்லொழுக்கங்களை எடுத்துரைக்கிறோம். அதனால் மரணத்துக்கு எங்களுக்குப் பயமில்லை.
அதிதீநந்நபாநேந ப்ரு'த்யாநத்யஶநேந ச। ஸம்போஜ்ய ஶேஷமஶ்நீமஸ்தஸ்மாந்ம்ரு'த்யுபயம் ந நஃ
விருந்தினர்களுக்கு உணவு, தண்ணீர் கொடுத்து, பணியாளர்களுக்கு முறையாக உணவு அளித்து, மீதமுள்ளதை நாங்கள் உண்ணுகிறோம். அதனால் மரணத்துக்கு எங்களுக்குப் பயமில்லை.
க்ஷாந்தா தாந்தாஃ க்ஷமாஶீலாஸ்தீர்ததாநபராயணாஃ। புண்யதேஶநிவாஸாச்ச தஸ்மாந்ம்ரு'த்யுபயம் ந நஃ। தேஜஸ்விதேஶவாஸாச்ச தஸ்மாந்ம்ரு'த்யுபயம் ந நஃ
நாங்கள் பொறுமையுள்ளவர்கள், மனதை அடக்கியவர்கள், மன்னிப்பு இயல்பாக உள்ளவர்கள், தீர்த்தங்களில் தானம் செய்வதில் ஈடுபட்டவர்கள், புண்ணியமான இடங்களில் வாழ்பவர்கள். அதனால் மரணத்துக்கு எங்களுக்குப் பயமில்லை. மேலும், சக்தி நிறைந்த இடங்களில் வாழ்வதால் எங்களுக்குப் பயமில்லை.
ஏதத்வை லேஶமாத்ரம் வஃ ஸமாக்யாதம் விமத்ஸராஃ। கச்சத்வம் ஸஹிதாஃ ஸர்வே ந பாபாத்பயமஸ்தி வஃ
பொறாமையில்லாமல், இதை ஒரு சிறு பகுதியே உங்களுக்காக விளக்கியுள்ளேன். நீங்கள் அனைவரும் ஒன்றாகச் சென்று விடுங்கள்; பாவத்துக்கு உங்களுக்குப் பயமில்லை.
ஏவமஸ்த்விதி தே ஸர்வே ப்ரதிபூஜ்ய மஹாமுநிம்। ஸ்வதேஶமகமந்ஹ்ரு'ஷ்டா ராஜாநோ பரதர்ஷப
அவர்கள் அனைவரும், "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி, அந்த மகா முனிவரை மரியாதை செய்து, மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் நாட்டுக்கு திரும்பினர், பாரதர்களில் சிறந்தவரே.
பூய ஏவ து மாஹாத்ம்யம் ப்ராஹ்மணஆநாம் நிபோத மே। வைந்யோ நாமேஹ ராஜர்ஷிரஶ்வமேதாய தீக்ஷிதஃ
பிராமணர்களின் மகத்துவத்தை மீண்டும் என்கணிருந்து கேளுங்கள். இங்கு வேண்யன் என்ற ஒரு ராஜரிஷி, அசுவமேத யாகத்துக்காக விரதம் எடுத்திருந்தார்.
தமத்ரிர்கந்துமாரேபே வித்தார்தமிதி நஃ ஶ்ருதம்। பூயோऽர்தம் நாநுருத்யத்ஸ தர்மவ்யக்திநிதர்ஶநாத்
அத்ரி அவரிடம் செல்வதற்கு முயன்றார் என்று நாங்கள் கேட்டுள்ளோம், செல்வம் பெறவே அவர் சென்றார். ஆனால் தர்மம் வெளிப்படுவது பார்த்ததால், அவர் தன் கோரிக்கையை தொடரவில்லை.
ஸ விசிந்த்ய மஹாதேஜா வநமேவாந்வரோசயத்। தர்மபத்நீம் ஸமாஹூய புத்ராம்ஶ்சேதமுவாச ஹ
அவர் யோசித்து, பெரிய சக்தி கொண்டவர், காட்டைத் தேர்ந்தெடுத்தார். தனது தர்மபத்தினியும் மக்களையும் அழைத்து, அவர்களுக்கு இப்படிச் சொன்னார்.
ப்ராப்ஸ்யாமஃ பலமத்யந்தம் பஹுலம் நிருபத்ரவம்। அரண்யகமநம் க்ஷிப்ரம் ரோசதாம் வோ குணாதிகம்
நாம் மிகுந்த, இடையூறு இல்லாத பலனைப் பெறுவோம். நல்ல குணங்கள் நிறைந்த காட்டுக்குச் சீக்கிரம் போவதற்கு உங்களுக்குப் பிடிக்கட்டும்.
தம் பார்யா ப்ரத்யுவாசாத தநமேவாநுருந்ததீ। வைந்யம் கத்வா மஹாத்மாநமர்தயஸ்வ தநம் பஹுஃ
அப்போது அவரது மனைவி, செல்வத்தை விரும்பி, "வேண்யனை, அந்த மகாத்மாவைச் சென்று, அதிகமான செல்வத்தை வேண்டிக்கொள்" என்று சொன்னாள்.
ஸ தே தாஸ்யதி ராஜர்ஷிர்யஜமாநோऽர்திநே தநம்। தத ஆதாய விப்ரர்ஷே ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய தநம் பஹு
அந்த ராஜரிஷி, யாகம் செய்பவர், கேட்பவருக்கு செல்வம் தருவார். பிறகு, பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, அதிகமான செல்வம் பெற்றபின்,
ப்ரு'த்யாந்ஸுதாந்ஸம்விபஜ்ய ததோ வ்ரஜ யதேப்ஸிதம்। ஏஷ வை பரமோ தர்மோ தர்மவித்பிருதாஹ்ரு'தஃ
அதைப் பணியாளர்களுக்கும் மக்களுக்கும் பகிர்ந்து, பிறகு விருப்பப்படி செல்லலாம். இதுவே உயர்ந்த தர்மம் என்று தர்மத்தை அறிந்தவர்கள் கூறியுள்ளனர்.
கதிதோ மே மஹாபாகே கௌதமேந மஹாத்மநா। வைந்யோ தர்மார்தஸம்யுக்தஃ ஸத்யவ்ரதஸமந்விதஃ
மிகப் பாக்கியசாலியே, இதை எனக்கு மகாத்மா கவுதமர் சொன்னார்; வேண்யன் தர்மமும் செல்வமும் உடையவன், உண்மையில் நிலைத்திருப்பவன் என்று.
கிம்த்வஸ்தி தத்ர த்வேஷ்டாரோ நிவஸந்தி ஹி மே த்விஜாஃ। யதா மே கௌதமஃ ப்ராஹ ததோ ந வ்யவஸாம்யஹம்
ஆனால் அங்கே எனக்கு விரோதமாக இருப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள், பிராமணர்களே. கௌதமர் எனக்கு சொன்னதினால், நான் இன்னும் தீர்மானிக்கவில்லை.
தத்ர ஸ்ம வாசம் கல்யாணீம் தர்மகாமார்தஸம்ஹிதாம்। மயோக்தாமந்யதா ப்ரூயுஸ்ததஸ்தே வை நிரர்திகாம்
அங்கே நான் சொன்ன நல்ல வார்த்தைகள், தர்மம், ஆசை, செல்வம் ஆகியவற்றுடன் பொருந்தும் சொற்களை அவர்கள் வேறு விதமாகச் சொன்னால், அவர்களது சொற்கள் அர்த்தமில்லாதவையாகும்.
கமிஷ்யாமி மஹாப்ராஜ்ஞே ரோசதே மே வசஸ்தவ। காஶ்ச மே தாஸ்யதே வைந்யஃ ப்ரபூதம் சார்தஸம்சயம்
நான் செல்லப்போகிறேன், மகா ஞானியையே, உங்கள் வார்த்தை எனக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. வைன்யன் எனக்கு மாடுகளையும் பெரும் செல்வத்தையும் தருவான்.
ஏவமுக்த்வா ஜகாமாஶு வைந்யயஜ்ஞம் மஹாதபாஃ। கத்வா ச யஜ்ஞாயதநமத்ரிஸ்துஷ்டாவ தம் ந்ரு'பம்
இவ்வாறு கூறி, அந்த பெரிய தவசு விரைவாக வைன்யனின் யாகத்திற்குச் சென்றார். அங்கேயும் யாக ஸ்தலத்தில் அடைந்து, அத்ரி அந்த அரசனைப் புகழ்ந்தார்.
வாக்யைர்மங்கலஸம்யுக்தைஃ பூஜயாநோऽப்ரவீத்வசஃ। ராஜந்தந்யஸ்த்வமீஶஶ்ச புவி த்வம் ப்ரதமோ ந்ரு'பஃ। ஸ்துவந்தி த்வாம் முநிகணாஸ்த்வதந்யோ நாஸ்தி தர்மவித்
மங்களமான சொற்களால் மரியாதை செய்து, அவர் கூறினார்: 'அரசே, நீ செல்வவானும், எல்லாம் உடையவரும்; பூமியில் நீ முதன்மை அரசன். முனிவர் கூட்டம் உன்னைப் புகழ்கின்றனர்; தர்மத்தை அறிந்தவர் உன்னைவிட வேறு யாரும் இல்லை.'
தமப்ரவீத்ரு'ஷிஃ க்ருத்தோ வசநம் வை மஹாதபாஃ
அப்போது அந்த தவசு கோபத்துடன் அவனை நோக்கி இவ்வாறு சொன்னார்.
மைவமத்ரே புநர்ப்ரூயா ந தே ப்ரஜ்ஞா ஸமாஹிதா। அத்ர நஃ ப்ரதமோ தாதா மஹேந்த்ரோ வை ப்ரஜாபதிஃ
'அத்ரி, இப்படிச் சொல்லாதே; உன் அறிவு நிலைபெறவில்லை. நம்மிடையே முதன்மை படைத்தவன் மகேந்திரன், பிரஜாபதி.'
அதாத்ரிரபி ராஜேந்த்ர கௌதமம் ப்ரத்யபாஷத। அயமேவ விதாதா ச ததைவேந்த்ரஃ ப்ரஜாபதிஃ। த்வமேவ முஹ்யஸே மோஹாந்ந ப்ரஜ்ஞாநம் தவாஸ்தி ஹ
அப்போது அத்ரியும், 'அவரே படைத்தவரும், அதேபோல் இந்திரனும் பிரஜாபதியும். நீ மயக்கத்தால் குழம்புகிறாய்; உனக்கு உண்மையான அறிவு இல்லை,' என்று கௌதமனை நோக்கி பதிலளித்தார்.
ஜாநாமி நாஹம் முஹ்யாமி த்வம்விவக்ஷுர்விமுஹ்யஸே। ஸ்தௌஷி த்வம் தர்ஶநப்ரேப்ஸூ ராஜாநம் ஜநஸம்ஸதி
'நான் அறிவேன்; எனக்கு மயக்கம் இல்லை. நீ பேச விரும்பி குழம்புகிறாய். நீ ஜன கூட்டத்தில் அரசனைப் புகழ்கிறாய், அவனது அனுகூலம் பெற விரும்பி.'
ந வேத்த பரமம் தர்மம் ந சாஸ்த்யத்ர ப்ரயோஜநம்। பாலஸ்த்வமஸி மூடஶ்ச வ்ரு'த்தஃ கேநாபி ஹேதுநா
'உனக்கு உயர்ந்த தர்மம் தெரியாது; இங்கே எந்த பயனும் இல்லை. நீ சிறுவனும், அறியாதவனும், வயதில் முதிர்ந்தாலும்.'