ஹிமவாம்ஶ்ச ஸுதுர்கோऽயம் யக்ஷராக்ஷஸஸம்குலஃ। மாம் ஸமுத்வீக்ஷமாணாஸ்தே ப்ரயதிஷ்யந்தி விஹ்வலாஃ
இந்த ஹிமாலயம் கடக்க மிகவும் கடினமானது; யக்ஷர், ராட்சதர்கள் நிறைந்திருக்கிறார்கள். என் நிலையைப் பார்த்து, அவர்கள் கவலையுடன் முயற்சிப்பார்கள்.
விநஷ்டமத மாம் ஶ்ருத்வா பவிஷ்யந்தி நிருத்யமாஃ। தர்மஶீலா மயா தே ஹி பாத்யந்தே ராஜ்யக்ரு'த்திநா
நான் அழிந்துவிட்டேன் என்று அவர்கள் கேள்விப்பட்டால், அவர்கள் மனம் தளர்ந்துவிடும்; என் காரணமாக, அந்த தர்மமானவர்கள் ராஜ்யத்தை விரும்பி துன்பப்படுகிறார்கள்.
அதவா நார்ஜுநோ தீமாந்விஷாதமுபயாஸ்யதி। ஸர்வாஸ்த்ரவிதநாத்ரு'ஷ்யோ தேவகந்தர்வராக்ஷஸைஃ
அல்லது, அறிவும் ஆயுதங்களில் நிபுணனும் ஆன அர்ஜுனன், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், ராட்சதர்களால் கூட வெல்ல முடியாதவன், மனம் தளர மாட்டான்.
ஸமர்தஃ ஸ மஹாபாஹுரேகாங்நா ஸுமஹாபலஃ। தேவராஜமபி ஸ்தாநாத்ப்ரச்யாவயிதுமஞ்ஜஸா
அந்த வலிமைமிக்கவன், தனக்கே தனியாக இருந்தாலும், தேவலோகத்தின் அரசனை கூட அவன் எளிதில் இடம் விட்டு நகர்த்த வல்லவன்.
கிம் புநர்த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ் புத்ரம் துர்த்யூததேவிநம்। வித்விஷ்டம் ஸர்வலோகஸ்ய தம்பமோஹபராயணம்
அப்படி இருக்க, துரியோதனன் போல் கெட்ட சூதாட்டத்தில் பழகியவன், உலகமெல்லாம் வெறுக்கும், பொய், மயக்கத்தில் மூழ்கியவன் எப்படி?
மாதரம் சைவ ஶோசாமி க்ரு'பணாம் புத்ரக்ரு'த்திநீம்। யாऽஸ்மாகம் நித்யமாஶாஸ்தே மஹத்த்வமதிகம் பரைஃ
நம் தாயை நினைத்து எனக்கு மிகவும் வருத்தம். அவள் துயரத்தில், மகன்களை விரும்பி, எப்போதும் நம்மை மற்றவர்களை விட உயர்வாகப் பார்க்க ஆசைப்படுகிறாள்.
தஸ்யாஃ கதம் த்வநாதாயா மத்விநாஶாத்புஜங்கம்। ஸபலாஸ்தே பவிஷ்யந்தி மயி ஸர்வே மநோரதாஃ
பாம்பே, என் அழிவால் அவள் ஆதரவில்லாமல் போனபோது, அவள் வைத்திருந்த எல்லா நம்பிக்கைகளும் என்னை வைத்து எப்படி நிறைவேறும்?
நகுலஃ ஸஹதேவஶ்ச யமௌ ச குருவர்திநௌ। மத்வாஹுபலஸம்குப்தௌ நித்யம் புருஷமாநிநௌ
நகுலனும் சகதேவனும், அந்த இரட்டையரும், பெரியவர்களின் வழியில் நடப்பவர்கள்; எப்போதும் தங்களை வீரர்கள் என்று நினைப்பவர்கள், என் கை வலிமையால் பாதுகாக்கப்படுகிறார்கள்.
பவிஷ்யதோ நிருத்ஸாஹௌ ப்ரஷ்டவீர்யபராக்ரமௌ। மத்விநாஶாத்பரித்யூநாவிதி மே வர்ததே மதிஃ
எதிர்காலத்தில் நம்பிக்கை இழந்து, தங்கள் வலியும் வீரமும் குறைந்து, என் அழிவால் மிகவும் மனம் தளர்ந்துவிடுவார்கள் என்று எனக்கு தோன்றுகிறது.
ஏவம்விதம் பஹு ததா விலலாப வ்ரு'கோதரஃ। புஜங்கபோகஸம்ருத்தோ நாஶகச்ச விசேஷ்டிதும்
அப்போது வ்ருகோதரன் பல விதமாக வருந்தினார்; பாம்பின் சுருளில் கட்டுண்டு, அசைய முடியாமல் இருந்தார்.
யுதிஷ்டிரஸ்து கௌந்தேயோ பபூவாஸ்வஸ்தசேதநஃ। அநிஷ்டதர்ஶநாந்கோராநுத்பாதாந்பரிசிந்தயந்
கௌந்தேயன் யுதிஷ்டிரன், பயங்கரமான குறிகள் மற்றும் அச்சுறுத்தும் அறிகுறிகளை நினைத்து, மனம் கலங்கினார்.
தாருணம் ஹ்யஶிவம் நாதம் ஶிவா தக்ஷிணதஃ ஸ்திதா। தீப்தாயாம் திஶி வித்ரஸ்தா ரௌதி தஸ்யாஶ்ரமஸ்ய ஹ
தெற்கில், அவர்கள் ஆசிரமத்துக்கு அருகில், தீப்பற்றிய திசையில், பயந்த நரி ஒரு கடுமையான, அசுபமான சப்தம் எழுப்பியது.
ஏகபக்ஷாக்ஷிசரணா வர்திகா கோரதர்ஶநா। ரக்தம் வமந்தீ தத்ரு'ஶே ப்ரத்யாதித்யமபாஸுரா
ஒரு பக்கக் குரலும், ஒரு கணும், ஒரு காலும் கொண்ட ஒரு பயங்கரமான வட்டுக்குருவி, இரத்தம் உமிழ்ந்து, சூரியனை நோக்கி ஒளிர்ந்தது.
ப்ரவவௌ சாநிலோ ரூக்ஷஶ்சண்டஃ ஸர்கரகர்ஷணஃ। அபஸவ்யாநி ஸர்வாணி ம்ரு'கபக்ஷிருதாநி ச
ஒரு கடுமையான, கொந்தளிக்கும் காற்று, கற்களை இழுத்து வீசியது; எல்லா விலங்குகளும் பறவைகளும் இடப்பக்கம் இருந்து குரைத்தன.
ப்ரு'ஷ்டதோ வாயஸஃ க்ரு'ஷ்ணோ யாஹியாஹீதி வாஶதி। முஹுர்முஹுஃ ஸ்புரதி ச தக்ஷிணோऽஸ்ய புஜஸ்ததா
அவனுக்குப் பின்னால் ஒரு கருப்பு காகம், 'போ, போ' என்று மீண்டும் மீண்டும் கத்தியது; அவனது வலது கை பலமுறை தானாக அசைந்தது.
ஹ்ரு'தயம் சரணஶ்சாபி வாமோऽஸ்ய பரிதப்யதி। ஸவ்யஸ்யாக்ஷ்ணஓ விகாரஶ்சாப்யநிஷ்டஃ ஸமபத்யத
அவனது இதயம் மற்றும் இடது பாதம் எரிந்தது; இடது கணிலும் ஒரு அசுபமான மாற்றம் ஏற்பட்டது.
தர்மராஜோபி மேதாவீ ஶங்கமாநோ மஹத்பயம்। த்ரௌபதீம் பரிபப்ரச்ச க்வ பீம இதி பாரத
அருமை அறிவுடைய தர்மராஜனும், பெரிய ஆபத்து வரலாம் என்று சந்தேகித்து, திரௌபதியிடம், 'பீமன் எங்கே?' என்று கேட்டார்.
ஶம்ஸ தஸ்மை பாஞ்சாலீ சிரயாதம் வ்ரு'கோதரம்। ஸ ப்ரதஸ்தே மஹாபாஹுர்தௌம்யேந ஸஹிதோ ந்ரு'பஃ
பாஞ்சாலி, வ்ருகோதரன் நீண்ட நேரமாக போயிருக்கிறார் என்று சொன்னாள்; உடனே வலிமைமிக்க அரசன் தவுமியுடன் கிளம்பினார்.
த்ரௌபத்யா ரக்ஷணம் கார்யமித்யுவாச தநம்ஜயம்। நகுலம் ஸஹதேவம் ச வ்யாதிதேஶ த்விஜாந்ப்ரதி
திரௌபதியை பாதுகாக்க வேண்டும் என்று தனஞ்சயனிடம் கூறினார்; நகுலனும் சகதேவனும் பிராமணர்களை கவனிக்கச் சொன்னார்.
ஸ தஸ்ய பதமுந்நீய தஸ்மாதேவாஶ்ரமாத்ப்ரபுஃ। ம்ரு'கயாமாஸ கௌந்தேயோ பீமஸேநம் மஹாவநே
அந்த ஆசிரமத்திலிருந்து பீமனின் பாதையை கண்டுபிடித்து, கௌந்தேயன் பெரிய காட்டில் பீமசேனனைத் தேடி சென்றார்.
ஸ ப்ராசீம் திஶமாஸ்தாய மஹதோ கஜயூதபாந்। ததர்ஶ ப்ரு'திவீம் சிஹ்நைர்பீமஸ்ய பரிசிஹ்நிதாம்
கிழக்குத் திசையை நோக்கி சென்றபோது, பெரிய யானை கூட்டங்களையும், பீமனின் அடையாளங்கள் பூமியில் பதிந்திருப்பதையும் பார்த்தார்.
ததோ ம்ரு'கஸஹஸ்ராணி ம்ரு'கேநத்ராணாம் ஶதாநி ச। பதிதாநி வநே த்ரு'ஷ்ட்வா மார்கம் தஸ்யாவிஶந்ந்ரு'பஃ
அங்கே ஆயிரக்கணக்கான மான்களும், நூற்றுக்கணக்கான காட்டுவிலங்குகளும் விழுந்திருப்பதைப் பார்த்து, அரசன் அந்த பாதையில் நுழைந்தார்.
தாவதஸ்தஸ்ய வீரஸ் ம்ரு'கார்தம் வாதரம்ஹஸஃ। ஊருவாதவிநிர்பக்நாந்த்ருமாந்வ்யாவர்ஜிதாந்பதிஃ
வீரன் மான்களை விரைவாக ஓடிச் சென்றபோது, பீமனின் தொடைகளால் முறிந்த மரக்கட்டைகள் வழியில் அகற்றப்பட்டதைப் பார்த்தான்.
ஸ கத்வா தைஸ்ததா சிஹ்நைர்ததர்ஶ கிரிகஹ்வரே। [ரூக்ஷமாருதபூயிஷ்டே நிஷ்பத்ரத்ருமஸம்குலே
அந்த அடையாளங்களைப் பின்பற்றி, கடுமையான காற்றும், இலைகள் இல்லாத மரங்களும் நிறைந்த ஒரு மலைக் குகைக்குச் சென்றான்.
ஈரிணே நிர்ஜலே தேஶே கண்டகித்ருமஸம்குலே। அஶ்மஸ்தாணுக்ஷுபாகீர்ணே ஸுதுர்கே விஷமோத்கடே।] க்ரு'ஹீதம் புஜகேந்த்ரேண நிஶ்சேஷ்டமநுஜம் ததா
நீரில்லாத, முள்ளும் கல்லும் நிறைந்த, மிகவும் ஆபத்தான ஒரு இடத்தில், பாம்பரசனால் பிடிக்கப்பட்டு அசையாமல் இருந்த தம்பியைப் பார்த்தான்.
யுதிஷ்டிரஸ்தமாஸாத்ய ஸர்பபோகேந வேஷ்டிதம்। தயிதம் ப்ராதரம் தீமாநிதம் வசநமப்ரவீத்
யுதிஷ்டிரன், பாம்பின் சுருளில் கட்டுண்டு கிடந்த அன்பான தம்பியைப் பார்த்து, இவ்வாறு சொன்னார்.
குந்தீமாதஃ கதமிமாமாபதம் த்வமவாப்தவாந்। கஶ்சாயம் பர்வதாபோகப்ரதிமஃ பந்நகோத்தமஃ
குந்தியின் மகனே, இந்த துயரமான நிலை உனக்கு எப்படி வந்தது? இந்த மலைப்போல் பெரிய பாம்பு யார் என்று சொல்.
ஸ தர்மராஜமாலக்ஷ்ய ப்ராதா ப்ரதரமக்ரஜம்। கதயாமாஸ தத்ஸர்வம் க்ரஹணாதிவிசேஷ்டிதம்
தருமராஜரை பார்த்ததும், இளைய சகோதரன் தன் மூத்த சகோதரனிடம் பிடிபட்டது முதல் நடந்த அனைத்தையும் கூறினான்.
[அயமார்ய மஹாஸத்வோ பக்ஷார்தம் மாம் க்ரு'ஹீதவாந்। நஹுஷோ நாம ராஜர்ஷிஃ ப்ராணவாநிவ ஸம்ஸ்திதஃ
இந்த நல்லவன் என்னை உணவாகப் பிடித்துள்ளான்; இவர் நஹுஷன் என்ற ராஜரிஷி, உயிருடன் நிற்கும் போல் இங்கு இருக்கிறார்.
முச்யதாமயமாயுஷ்மந்ப்ராதா மேऽமிதவிக்ரமஃ। வயமாஹாரமந்யம் தே தாஸ்யாமஃ க்ஷுந்நிவாரணம்
நீண்ட ஆயுளுடையவரே, என் சகோதரனை விடுதலை செய்யும்; அவனுக்கு அளவில்லாத வலிமை உண்டு. உன் பசியை தீர்க்க வேறு உணவு நாங்கள் தருவோம்.