ஹூயமாநே ப்ரு'ஶம் தீப்தே விதிவத்வஸுரேதஸி। ந ஸ்ம ஸ ப்ராபதத்வஹ்நௌ தக்ஷகோ பயபீடிதஃ
யாகம் உரிய முறையில், மிகுந்த தீவிரத்துடன் நடைபெறினாலும், பயத்தில் தக்ஷகன் தீயில் விழவில்லை.
கிம் ஸூத தேஷாம் விப்ராணாம் மந்த்ரக்ராமோ மநீஷிணாம்। ந ப்ரத்யபாத்ததாऽக்நௌ யத்ஸ பபாத ந தக்ஷகஃ
சூதா, அந்த விப்ரர்களும், அவர்களின் மந்திரங்களும் இருந்தபோது, தக்ஷகன் தீயில் விழாததற்கு என்ன காரணம்?
தமிந்த்ரஹஸ்தாத்வித்ரஸ்தம் விஸம்ஜ்ஞம் பந்நகோத்தமம்। ஆஸ்தீகஸ்திஷ்ட திஷ்டேதி வாசஸ்திஸ்ரோऽப்யுதைரயத்
இந்திரனின் கையிலிருந்து பயத்தில், உணர்விழந்த நாகத்தின் தலைவனை அஸ்தீகன் 'நிறுத்து, நிறுத்து, நிறுத்து' என்று மூன்று முறை அழைத்தான்.
விதஸ்தே ஸோऽந்தரிக்ஷே ச ஹ்ரு'தயேந விதூயதா। யதா திஷ்டதி வை கஶ்சித்கம் ச காம் சாந்தரா நரஃ
அவன் வானில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தான், மனம் வேதனையில் சிதைந்திருந்தது; பூமி மற்றும் ஆகாயம் இடையே ஒரு மனிதன் நிற்பதைப் போல்.
ததோ ராஜாப்ரவீத்வாக்யம் ஸதஸ்யைஶ்சோதிதோ ப்ரு'ஶம்। காமமேதத்பவத்வேவம் யதாஸ்தீகஸ்ய பாஷிதம்
அப்போது, சபையினரால் வலியுறுத்தப்பட்ட ராஜா, 'அஸ்தீகன் சொன்னது போலவே இவ்வாறு நடைபெட்டாக' என்று கூறினார்.
ஸமாப்யதாமிதம் கர்ம பந்நகாஃ ஸந்த்வநாமயாஃ। ப்ரீயதாமயமாஸ்தீகஃ ஸத்யம் ஸூதவசோऽஸ்து தத்
'இந்த யாகம் முடிவடையட்டும்; நாகங்கள் ஆறுதல் பெறட்டும்; அஸ்தீகன் மகிழட்டும்; சூதாவின் சொல் நிறைவேறட்டும்.'
ததோ ஹலஹலாஶப்தஃ ப்ரீதிஜஃ ஸமஜாயத। ஆஸ்தீகஸ்ய வரே தத்தே ததைவோபரராம ச
அஸ்தீகனுக்கு வரம் வழங்கப்பட்டபோது, மகிழ்ச்சியில் பெரும் சத்தம் எழுந்தது; யாகம் உடனே நிறுத்தப்பட்டது.
ஸ யஜ்ஞஃ பாண்டவேயஸ்ய ராஜ்ஞஃ பாரிக்ஷிதஸ்ய ஹ। ப்ரீதிமாம்ஶ்சாபவத்ராஜா பாரதோ ஜநமேஜயஃ
பாண்டவர் ராஜா பாரிக்ஷித்தின் அந்த யாகம் முடிவடைந்தது; பாரத வம்சத்தின் ஜனமேஜயன் மகிழ்ச்சியில் நிறைந்தான்.
ரு'த்விக்ப்யஃ ஸஸதஸ்யேப்யோ யே தத்ராஸந்ஸமாகதாஃ। தேப்யஶ்ச ப்ரததௌ வித்தம் ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ
யாகத்தில் கலந்து கொண்ட ருத்விக்கள், சபையினர் மற்றும் அனைவருக்கும், ராஜா நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் செல்வம் வழங்கினார்.
லோஹிதாக்ஷாய ஸூதாய ததா ஸ்தபதயே விபுஃ। யேநோக்தம் தஸ்ய தத்ராக்ரே ஸர்பஸத்ரநிவர்தநே
சிவந்த கண்கள் கொண்ட சூதாவுக்கும், கட்டிடக் கலைஞருக்கும், யாகம் நிறைவேற வேண்டும் என்று முன்பே சொன்னதால், அந்த வல்லமை வாய்ந்த ராஜா பரிசுகள் வழங்கினார்.
நிமித்தம் ப்ராஹ்மண இதி தஸ்மை வித்தம் ததௌ பஹு। தத்த்வா த்ரவ்யம் யதாந்யாயம் போஜநாச்சாதநாந்விதம்
அந்த காரணமான பிராமணருக்கும், ராஜா நிறைய செல்வம் வழங்கினார்; உரிய முறையில், உணவு மற்றும் உடை உடன் பரிசுகளை வழங்கினார்.
ப்ரீதஸ்தஸ்மை நரபதிரப்ரமேயபராக்ரமஃ। ததஶ்சகாராவப்ரு'தம் விதித்ரு'ஷ்டேந கர்மணா
அந்த அளவில்லாத வீரத்தைக் கொண்ட அரசன், அவனிடம் மகிழ்ச்சியுடன், முறையான முறையில் அவப்ரித ஸ்நானம் செய்தான்.
ஆஸ்தீகம் ப்ரேஷயாமாஸ க்ரு'ஹாநேவ ஸுஸம்ஸ்க்ரு'தம்। ராஜா ப்ரீதமநாஃ ப்ரீதம் க்ரு'தக்ரு'த்யம் மநீஷிணம்
மன்னன் மனம் மகிழ்ந்து, அறிவிலும் திறமையிலும் சிறந்த ஆஸ்தீகனை அழகாகப் பராமரித்து, அவன் வீட்டிற்கு அனுப்பினான்.
புநராகமநம் கார்யமிதி சைநம் வசோऽப்ரவீத்। பவிஷ்யஸி ஸதஸ்யோ மே வாஜிமேதே மஹாக்ரதௌ
மீண்டும் வர வேண்டும்; என் பெரிய அசுவமேத யாகத்தில் நீ பங்கேற்க வேண்டும் என்று அவனிடம் சொன்னான்.
ததேத்யுக்த்வா ப்ரதுத்ராவ ததாஸ்தீகோ முதா யுதஃ। க்ரு'த்வா ஸ்வகார்யமதுலம் தோஷயித்வா ச பார்திவம்
‘அப்படியே ஆகட்டும்’ என்று கூறி, ஆஸ்தீகன் மகிழ்ச்சியுடன் புறப்பட்டான்; தனக்கு ஒப்பற்ற காரியம் முடித்து, மன்னனை மகிழ்வித்திருந்தான்.
ஸ கத்வா பரமப்ரீதோ மாதுலம் மாதரம் ச தாம்। அபிகம்யோபஸம்க்ரு'ஹ்ய ததா வ்ரு'த்தம் ந்யவேதயத்
அவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் தன் மாமாவையும் தாயையும் சந்தித்து, அருகில் சென்று அணைத்து, நடந்ததை எல்லாம் கூறினான்.
ஏதச்ச்ருத்வா ப்ரீயமாணாஃ ஸமேதா யே தத்ராஸந்பந்நகா வீதமோஹாஃ। ஆஸ்தீகே வை ப்ரீதிமந்தோ பபூவு- ரூசுஶ்சைநம் வரமிஷ்டம் வ்ரு'மீஷ்வ
இதைக் கேட்ட அங்கு கூடியிருந்த பாம்புகள், மயக்கம் நீங்கி, ஆஸ்தீகனை மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்து, ‘நீ விரும்பும் வரம் ஒன்றை தேர்ந்தெடு’ என்று சொன்னார்கள்.
பூயோபூயஃ ஸர்வஶஸ்தேऽப்ருவம்ஸ்தம் கிம் தே ப்ரியம் கரவாமாத்ய வித்வந்। ப்ரீதா வயம் மோக்ஷிதாஶ்சைவ ஸர்வே காமம் கிம் தே கரவாமாத்ய வத்ஸ
மீண்டும் மீண்டும் எல்லா பாம்புகளும், ‘அறிவாளா, இன்று உனக்கு எதைச் செய்து மகிழ்விப்போம்? நாங்கள் மகிழ்ந்தோம், எல்லோரும் விடுவிக்கப்பட்டோம்; இன்று உனக்கு என்ன செய்ய வேண்டும், பிள்ளையே?’ என்று கேட்டார்கள்.
ஸாயம் ப்ராதர்யே ப்ரஸந்நாத்மரூபா லோகே விப்ரா மாநவா யே பரேऽபி। தர்மாக்யாநம் யே படேயுர்மமேதம் தேஷாம் யுஷ்மந்நைவ கிம்சித்பயம் ஸ்யாத்
மாலை, காலை நேரங்களில், மனம் தூய பண்டிதர்களும் மற்ற மனிதர்களும், என் தர்மக் கதையைப் படித்தால், அவர்களுக்கு உங்களால் எந்தப் பயமும் இருக்காது.
தைஶ்சாப்யுக்தோ பாகிநேயஃ ப்ரஸந்நை- ரேதத்ஸத்யம் காமமேவம் வரம் தே। ப்ரீத்யா யுக்தாஃ காமிதம் ஸர்வஶஸ்தே கர்தாரஃ ஸ்ம ப்ரவணா பாகிநேய
மகிழ்ச்சியுடன் அந்த பாம்புகள், ‘இதுவே உனக்கு உண்மையான வரம். நாங்கள் உன் விருப்பப்படி எதை வேண்டுமானாலும் செய்யத் தயாராக இருக்கிறோம், மாமனார் மகனே’ என்று கூறினார்கள்.
அஸிதம் சார்திமந்தம் ச ஸுநீதம் சாபி யஃ ஸ்மரேத்। திவா வா யதி வா ராத்ரௌ நாஸ்ய ஸர்பபயம் பவேத்
யார் அசிதன், ஆர்த்திமந்தன், சுனீதன் ஆகியோரைக் கண்ணியத்துடன் நினைத்தாலும், பகலில் அல்லது இரவில் இருந்தாலும், அவர்களுக்கு பாம்பு பயம் இருக்காது.
யோ ஜரத்காருணா ஜாதோ ஜரத்காரௌ மஹாவஶாஃ। ஆஸ்தீகஃ ஸர்பஸத்ரே வஃ பந்நகாந்யோऽப்யரக்ஷத। தம் ஸ்மரந்தம் மஹாபாகா ந மாம் ஹிம்ஸிதுமர்ஹத
ஜரத்காருவின் மகனாகப் பிறந்த ஆஸ்தீகன், பாம்பு யாகத்தில் உங்களை காப்பாற்றினான்; அவனை நினைக்கும் பாக்கியசாலிகளை, பாம்புகளே, நீங்கள் தீங்கு செய்யக் கூடாது.
ஸர்பாபஸர்ப பத்ரம் தே கச்ச ஸர்ப மஹாவிஷ। ஜநேமேஜயஸ்ய யஜ்ஞாந்தே ஆஸ்தீகவசநம் ஸ்மர
பாம்பே, பின்வாங்கு, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; வலிமைமிக்க பாம்பே, போய்விடு. ஜனமேஜயனின் யாக முடிவில் ஆஸ்தீகனின் வார்த்தையை நினை.
ஆஸ்தீகஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா யஃ ஸர்போ ந நிவர்ததே। ஶததா பித்யதே மூர்தா ஶிம்ஶவ்ரு'க்ஷபலம் யதா
ஆஸ்தீகனின் வார்த்தையை கேட்டும் பின்வாங்காத பாம்பின் தலை, சிம்சபா மரத்தின் பழம் போல நூறு துண்டுகளாகப் பிளந்துவிடும்.
ஸ ஏவமுக்தஸ்து ததா த்விஜேந்த்ரஃ ஸமாகதைஸ்தைர்புஜகேந்த்ரமுக்யைஃ। ஸம்ப்ராப்ய ப்ரீதிம் விபுலாம் மஹாத்மா ததோ மநோ கமநாயாத தத்ரே
அங்கு கூடியிருந்த தலைசிறந்த பாம்புகள் இப்படிச் சொன்னபோது, அந்த சிறந்த பிராமணன் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைந்து, புறப்பட நினைத்தான்.
இத்யேவம் நாகராஜோऽத நாகாநாம் மத்யகஸ்ததா। உக்த்வா ஸஹைவ தைஃ ஸர்பைஃ ஸ்வமேவ பவநம் யயௌ
அப்போது, பாம்புகளின் நடுவில் இருந்த நாகராஜன் இப்படிச் சொல்லி, அந்த பாம்புகளுடன் சேர்ந்து தன் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.
மோக்ஷயித்வா து புஜகாந்ஸர்பஸத்ராத்த்விஜோத்தமஃ। ஜகாம காலே தர்மாத்மா திஷ்டாந்தம் புத்ரபௌத்ரவாந்
பிராமணர்களில் சிறந்தவன், பாம்புகளை யாகத்திலிருந்து விடுவித்து, நேரம் வந்தபோது, மகன்களும் பேரன்களும் சூழ்ந்து, தன் வாழ்வை முடித்தான்.
இத்யாக்யாநம் மயாஸ்தீகம் யதாவத்தவ கீர்திதம்। யத்கீர்தயித்வா ஸர்பேப்யோ ந பயம் வித்யதே க்வசித்
இப்படியே, ஆஸ்தீகன் கதையை உனக்காக நான் கூறினேன்; இதைச் சொல்லும் இடத்தில் எங்கும் பாம்புகளால் பயம் இருக்காது.
யதா கதிதவாந்ப்ரஹ்மந்ப்ரமதிஃ பூர்வஜஸ்தவ। புத்ராய ருரவே ப்ரீதஃ ப்ரு'ச்சதே பார்கவோத்தம
பிராமணா, உன் முன்னோன் பிரமதி, மகன் ருருவிடம் கேட்டபோது மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னதைப் போலவே, நான் உனக்குப் பகர்ந்தேன், பார்கவ குலத்தில் சிறந்தவரே.
யத்வாக்யம் ஶ்ருதவாம்ஶ்சாஹம் ததா ச கதிதம் மயா। ஆஸ்தீகஸ்ய கவேர்விப்ர ஶ்ரீமச்சரிதமாதிதஃ
நான் கேட்டதை அப்படியே சொன்னேன்; ஆஸ்தீக முனிவரின் புகழ் நிறைந்த கதையை ஆரம்பத்திலிருந்து கூறினேன், பிராமணா.