தே ஜவேந மஹாவேகாஃ ப்லவமாநா விஹாயஸா। கந்தமாதநமாஜக்முஃ ப்ரகர்ஷந்த இவாம்பரம்
அவர்கள் மிகுந்த வேகத்துடன், ஆகாயத்தில் பறந்து, காந்தமாதன மலையை அடைந்தார்கள்; அவர்கள் வானத்தை இழுத்துச் செல்லும் போல் தோன்றியது.
தத்கேஸரிமஹாஜாலம் தநாதிபதிபாலிதம்। `ரம்யம் சைவ கிரேஃ ஶ்ரு'ங்கமாஸேதுர்யத்ரபாண்டவாஃ
அவர்கள் செல்வத்தின் இறையோன் காப்பாற்றும், சிங்கக் கொடிகள் அலங்கரித்த அழகான அந்த மலையச் சிகரத்தை அடைந்தார்கள்; அங்கு பாண்டவர்கள் தங்கியிருந்தனர்.
குபேரம் ச மஹாத்மாநம் யக்ஷரக்ஷோகணாவ்ரு'தம்। தத்ரு'ஶுர்ஹ்ரு'ஷ்டரோமாணஃ பாண்டவாஃ ப்ரியதர்ஶநம்
பாண்டவர்கள், மகிழ்ச்சியில் கூந்தல் நிமிர்ந்தபடி, அழகாகத் தோன்றும் மகாத்மா குபேரனை, யக்ஷர் மற்றும் ராட்சசர்கள் சூழ்ந்து நிற்கும் நிலையில் பார்த்தார்கள்.
குபேரஸ்து மஹாஸத்வாந்பாண்டோஃ புத்ராந்மஹாரதாந்। ஆத்தகார்முகநிஸ்த்ரிம்ஶாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரீதோऽபவத்ததா
அந்த நேரத்தில், வலிமைமிகு பாண்டுபுத்திரர்கள், வில்லும் வாளும் ஏந்திய வீரர்கள் என்பதைப் பார்த்து, குபேரன் மனமகிழ்ந்தான்.
ஸர்வே சேமே நரவ்யாக்ராஃ புரந்தரஸமௌஜஸஃ।' தேவகார்யம் கரிஷ்யந்தி ஹ்ரு'தயேந துதோஷ ஹ
இந்த மனித சிங்கர்கள் எல்லோரும், இந்திரனுக்கு இணையான வலிமையுடன், தேவர்களுக்காக செய்ய வேண்டிய காரியத்தை நிறைவேற்றுவார்கள் என்று குபேரனின் மனம் திருப்தியடைந்தது.
தே பக்ஷிண இவாபேதுர்கிரிஶ்ரு'ங்கம் மஹாஜவாஃ। தஸ்துஸ்தேஷாம் ஸகாஶே வை தநேஶ்வரபுரஃஸராஃ
பறவைகளைப் போல் மலைச்சிகரத்திலிருந்து விரைவாக அவர்கள் புறப்பட்டார்கள்; செல்வத்தின் அதிபதி குபேரனின் பின்வரும் மக்கள் அங்கே நின்றார்கள்.
ததஸ்தம் ஹ்ரு'ஷ்டமநஸம் பாண்டவாந்ப்ரதி பாரத। ஸமீக்ஷ்யயக்ஷகந்தர்வா நிர்விகாரமவஸ்திதாஃ
பாரதா, மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த பாண்டவர்களை கவனித்த யக்ஷர்களும் கந்தர்வர்களும் அசையாமல் அமைதியாக நின்றார்கள்.
பாண்டவாஶ்ச மஹாத்மாநஃ ப்ரணம்ய தநதம் ப்ரபும்। நகுலஃ ஸஹதேவஶ் தர்மபுத்ரஶ்ச தர்மவித்
மகாத்மா பாண்டவர்கள், செல்வத்தின் ஆண்டவரான குபேரனுக்கு வணங்கி, நகுலன், சகதேவன், தர்மத்தை அறிந்த யுதிஷ்டிரன் ஆகியோர் அங்கே நின்றனர்.
அபராத்தமிவாத்மாநம் மந்யமாநா மஹாரதாஃ। தஸ்துஃ ப்ராஞ்ஜலயஃ ஸர்வே பரிவார்ய தநேஶ்வரம்
தாங்கள் தவறு செய்ததாக எண்ணிய அந்த வீரர்கள், அனைவரும் குபேரனை சுற்றி, கைகளை கூப்பி அமைதியாக நின்றார்கள்.
ஶய்யாஸநயுதம் ஶ்ரீமத்புஷ்பகம் விஶ்வகர்மணா। விஹிதம் சித்ரபர்யந்தமாதிஷ்டத தநாதிபஃ
படுக்கையும் இருக்கையும் கொண்ட, விச்வகர்மா செய்த அழகான ஓரங்களுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட புஷ்பக வானூர்தியில் செல்வத்தின் ஆண்டவர் அமர்ந்திருந்தார்.
தமாஸீநம் மஹாகாயாஃ ஶங்குகர்ணா மஹாஜவாஃ। உபோபவிவிஶுர்யக்ஷா ராக்ஷஸாஶ் ஸஹஸ்ரஶஃ
பெரும் உடலுடன், சங்கு போன்ற செவிகள் கொண்ட, மிக வேகமான யக்ஷர்களும் ராட்சசர்களும் ஆயிரக்கணக்கில் அருகில் அமர்ந்தனர்.
ஶதஶஶ்சாபி கந்தர்வாஸ்ததைவாப்ஸரஸாம் கணாஃ। பரிவார்யோபதிஷ்டந்தி யதா தேவாஃ ஶதக்ரதும்
நூற்றுக்கணக்கான கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்கள் கூட்டமாகச் சுற்றி நின்று, தேவர்கள் இந்திரனைச் சூழ்வதைப் போல அவரைச் சூழ்ந்து சேவை செய்தார்கள்.
காஞ்ஜநீம் ஶிரஸா பிப்ரத்பீமஸேநஃ ஸ்ரஜம் ஶுபாம்। பாணகங்கதநுஷ்பாணிருதைக்ஷத தநாதிபம்
பீமசேனன் தலையில் பொன்னாலான அழகிய மாலையை அணிந்து, கையில் அம்பும் வாளும் வில்லும் பிடித்து, செல்வத்தின் ஆண்டவரை உற்றுப் பார்த்தான்.
ந பீர்பீமஸ்ய ந க்லாநிர்விக்ஷதஸ்யாபி ராக்ஷஸைஃ। ஆஸீத்தஸ்யாமவஸ்தாயாம் குபேரமபி பஶ்யதஃ
அந்த சூழலில் ராட்சசர்கள் பார்த்தபோதும், பீமனுக்கு பயமும் சோர்வும் எதுவும் ஏற்படவில்லை; அவன் குபேரனை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
ஆததாநம் ஶிதாந்பாணாந்யோத்துகாமமவஸ்திதம்। த்ரு'ஷ்ட்வா பீமம் தர்மஸுதமப்ரவீந்நரவாஹநஃ
பீமன் கூரிய அம்புகளை எடுத்து, போருக்கு தயாராக நின்றதைப் பார்த்த தர்மபுத்திரனிடம், நரவாகனன் பேசினான்.
விதுஸ்த்வாம் ஸர்வபூதாநி பார்த பூதஹிதே ரதம்। நிர்பயஶ்சாபிஶைலாக்ரே வஸ த்வம் ஸஹ பந்துபிஃ
பார்த்தா, எல்லா உயிர்களும் உன்னை உயிர்களின் நலனுக்காக வாழ்பவராக அறிகின்றனர்; ஆகவே, நீ உன் உறவினர்களுடன் இந்த மலைச்சிகரத்தில் பயமின்றி வாழலாம்.
ந ச மந்யுஸ்த்வயா கார்யோ பீமஸேநஸ்ய பாண்டவ। காலேநைதே ஹதாஃ பூர்வம் நிமித்தமநுஜஸ்தவ
பாண்டவா, பீமசேனன் மீது உனக்கு கோபம் கொள்ள வேண்டாம்; இவர்கள் முன்பே காலத்தின் காரணமாக அழிந்தவர்கள், உன் தம்பி காரணமாக நடந்தது.
வ்ரீடா சாத்ரந கர்தவ்யா ஸாஹஸம் யதிதம் க்ரு'தம்। த்ரு'ஷ்டஶ்சாபி ஸுரைஃ பூர்வம்விநாஶோ யக்ஷரக்ஷஸாம்
இதில் உனக்கு வெட்கப்பட வேண்டியதில்லை; இந்த துணிச்சலான செயல் தேவர்களால் முன்பே அறியப்பட்டது, யக்ஷர் மற்றும் ராட்சசர்களின் அழிவு முன்னமே காணப்பட்டது.
ந பீமஸேநே கோபோ மே ப்ரீதோஸ்மி பரதர்ஷப। கர்மணா பீமஸேநஸ்ய மம துஷ்டிரபூத்புரா
பீமசேனன் மீது எனக்கு கோபம் இல்லை; பாரத குலத்தில் சிறந்தவரே, நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். பீமசேனன் செய்த காரியத்தால் முன்பே எனக்கு திருப்தி ஏற்பட்டது.
ஸ ஏவமுக்த்வா ராஜாநம் பீமஸேநமபாஷத। நைதந்மநஸி மே தாத வர்ததே குருஸத்தம
இவ்வாறு கூறி, அவர் அரசன் பீமசேனனிடம் சொன்னார்: 'இதெல்லாம் என் மனதில் இல்லை, என் செல்லப்பிள்ளையே, குருகுலத்தில் சிறந்தவரே.'
யதிதம் ஸாஹஸம் பீம க்ரு'ஷ்ணார்தே க்ரு'தவாநஸி। மாமநாத்ரு'த்ய தேவாம்ஶ்ச விநாஶம் யக்ஷரக்ஷஸாம்
பீமா, நீ கிருஷ்ணாவுக்காக இந்தப் பெரும் துணிச்சலான செயலை செய்தாய். என்னையும், தேவர்களையும், யக்ஷர்களும் ராட்சதர்களும் அழிந்ததைப் பொருட்படுத்தாமல் நடந்தாய்.
ஸ்வபாஹுபலமாஶ்ரித்ய தேநாஹம் ப்ரீதிமாம்ஸ்த்வயி। ஶாபாதத்ய விநிர்முக்தோ கோராதஸ்மாத்வ்ரு'கோதர
நீ உன் கை வலிமையை நம்பி இப்படிச் செய்ததால், உன்னைப் பார்த்து எனக்கு மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது. இன்று, வ்ருகோதரா, இந்தக் கொடிய சாபத்திலிருந்து நான் விடுதலை பெற்றேன்.
அஹம் பூர்வமகஸ்த்யேந க்ருத்தேந பரமர்ஷிணா। ஶப்தோऽபராதே கஸ்மிம்ஶ்சித்தஸ்யைஷா நிஷ்க்ரு'திர்த்ருவம்
முன்பு, நான் பெரிய தவசு அகஸ்தியரால் ஒரு தவறுக்காகக் கோபத்தில் சபிக்கப்பட்டேன். இந்த நிகழ்ச்சி தான் அந்தச் சாபத்துக்கு தீர்வாக அமைந்தது என்பது உறுதி.
த்ரு'ஷ்டோ ஹி மம ஸம்க்லேஶஃ புரா பாண்டவநந்தந। ந தவாத்ராபராதோஸ்தி கதம்சிதபி பாண்டவ
பாண்டவர்களுக்கு ஆனந்தம் அளிப்பவனே, என் துன்பம் முன்பே தெரிந்தது. பாண்டவா, இதில் உனக்கு எந்த விதமான குற்றமும் இல்லை.
கதம் ஶப்தோஸி பகவந்நகஸ்த்யேந மஹாத்மநா। ஶ்ரோதுமிச்சாம்யஹம் தேவ யதைதச்சாபகாரணம்
பெரிய ஆன்மாவான அகஸ்தியர் உம்மை எப்படி சபித்தார்? அந்தச் சாபத்திற்குக் காரணம் என்ன என்பதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன், ஆண்டவனே.
இதம் சாஶ்சர்யபூதம் மே யத்க்ரோதாத்தஸ் தீமதஃ। ததைவ த்வம் ந நிர்தக்தஃ ஸபலஃ ஸபதாநுகஃ
அந்த அறிவாளியின் கோபத்தால் நீயும் உன் படைகளும் உடனே எரிந்து போகவில்லை என்பது எனக்கு வியப்பாக இருக்கிறது.
தேவதாநாமபூந்மந்த்ரஃ குஶாவத்யாம் நரேஶ்வர
குஷாவதியில் தேவதைகளுக்கான ஒரு யாகம் நடந்தது, அரசே.
வ்ரு'தஸ்தத்ராஹமகமம் மஹாபத்மஶதைஸ்த்ரிபிஃ। யக்ஷாணஆம் கோரரூபாணாம் விவிதாயுததாரிணாம்
அங்கே, பல்வேறு ஆயுதங்கள் கொண்ட பயங்கரமான உருவங்கள் கொண்ட யக்ஷர்களால் சூழப்பட்டு, மூன்று நூறு பெரிய தாமரைத் தடாகங்களுடன் நான் சென்றேன்.
அத்வந்யஹமதாபஶ்யமகஸ்த்யம்ரு'பிஸத்தமம்। உக்ரம் தபஸ்தப்யபாநம் யமுநாதீரமாஶ்ரிதம்। நாநாபக்ஷிகணாகீர்ணம் புஷ்பிதத்ருமஶோபிதம்
அந்த வழியில், பல்வேறு பறவைகள் கூடியும், மலர்ந்த மரங்கள் அலங்கரித்தும், யமுனை கரையில் கடும் தவம் செய்துகொண்டிருந்த முனிவர்களில் சிறந்த அகஸ்தியரை நான் பார்த்தேன்.
தமூர்த்வபாஹும் த்ரு'ஷ்ட்வைவ ஸூர்யஸ்யாபிமுகே ஸ்திதம்। தேஜோராஶிம் தீப்யமாநம் ஹுதாஶநமிவைதிதம்
அவன் கைகளை மேலே தூக்கி, சூரியனை நோக்கி நின்று, தீபம் போல் பிரகாசித்த ஒளி பெருக்காக இருந்ததை நான் பார்த்தேன். அது வேள்விக்காக ஏற்றிய அக்னியைப் போல இருந்தது.