நூநமத்யாஸி ஸம்பக்வோ யதா தே மதிரீத்ரு'ஶீ। தத்தா க்ரு'ஷ்ணாபஹரணே காலேநாத்புதகர்மணா। `ஸோபி காலம் ஸமாஸாத்ய ததாऽத்ய நபவிஷ்யஸி
இப்போது உன் மனம் இப்படிக் குழப்பமடைந்ததால், உன் காலம் வந்துவிட்டது; காலத்தின் ஆணையால் நீ கிருஷ்ணையைப் பறிக்க முயன்றாய்; இன்று உன் நேரம் வந்துவிட்டது, இனி நீ உயிரோடு இருக்கமாட்டாய்.
படிஶோऽயம்த்வயா க்ரஸ்தஃ காலஸூத்ரேண லம்பிதஃ। மத்ஸ்யோऽம்பஸீவ ஸ்யூதாஸ்யஃ கதமத்ய கமிஷ்யஸி
நீ காலத்தின் நூலில் தொங்கும் இந்த வலையை விழுங்கிவிட்டாய்; நீர் உள்ளே வாய் கிழிந்த மீனைப்போல், இன்று எப்படி தப்பிப்பாய்?
யம் சாஸி ப்ரஸ்திதோ தேஶம் மநஃ பூர்வம் கதம் ச தே। ந தம் கந்தாஸி கந்தாஸி மார்கம் பகஹிடிம்பயோஃ
நீ போக நினைத்த இடத்தையும், மனதில் நினைத்த பாதையையும் நீ அடையமாட்டாய்; பகா, ஹிடிம்பன் போன பாதையையே நீயும் போவாய்.
ஏவமுக்தஸ்து பீமேந ராக்ஷஸஃ காலசோதிதஃ। பீத உத்ஸ்ரு'ஜ்ய தாந்ஸர்வாந்யுத்தாய ஸமுபஸ்திதஃ
பீமன் இப்படிச் சொன்னதும், காலத்தின் கட்டாயத்தால் அந்த ராட்சசன் பயத்தில் அனைவரையும் விடுவித்து, யுத்தத்துக்கு தயாராக நின்றான்.
அப்ரவீச்ச புநர்பீமம் ரோஷாத்ப்ரஸ்புரிதாதரஃ। ந மே மூடா திஶஃ பாப த்வதர்தம் மே விலம்பநம்
பெரும் கோபத்தில் உதடுகள் நடுங்க, அவன் பீமனிடம் மறுபடியும் சொன்னான்: 'முட்டாள், எனக்கு திசை தெரியாதது இல்லை; உனக்காகத்தான் நான் தாமதித்தேன்.'
ஶ்ருதா மே ராக்ஷஸா யே யே த்வயா விநிஹதா ரணே। தேஷாமத்யகரிஷ்யாமி தவாஸ்ரேணோதகக்ரியாம்
போரில் நீ கொன்ற எல்லா ராட்சசர்களைப் பற்றியும் நான் கேட்டுள்ளேன்; இன்று, உன் இரத்தத்தால் அவர்களுக்கு நீராட்டும் செய்யப்போகிறேன்.
ஏவமுக்த்வாததா பீமம் ராக்ஷஸோ யோத்துமாயயௌ। கராலவதநஃ க்ரோதாத்காலஸர்ப இவ ஶ்வஸந்
இப்படிச் சொல்லி, அந்த ராட்சசன் பீமனை எதிர்த்து போருக்குத் துள்ளி வந்தான்; அவன் முகம் பயங்கரமாக, கால பாம்பைப் போல் கோபத்தில் சுவாசித்தான்.
ஏவமுக்தஸ்ததோ பீமஃ ஸ்ரு'க்விணீ பரிலேலிஹந்। ஸ்மயமாந இவ க்ரோதாத்ஸாக்ஷாத்காலாந்தகோபமஃ
அப்போது பீமன், உதடுகளை நக்கி, கோபத்தில் சிரிப்பது போல நின்றான்; அவன் நேரடியாக இறப்பை ஒத்தவனாய், போருக்கு தயாராக இருந்தான்.
ப்ருவந்வை திஷ்டதிஷ்டேதி க்ரோதஸம்ரக்தலோசநஃ'। பாஹுஸம்ரம்பமேவேச்சந்நபிதுத்ராவ ராக்ஷஸம்
கோபத்தில் கண்கள் சிவந்து, 'நில், நில்!' என்று கூவி, தன் நோக்கத்தை மறைக்க வலுவாகக் கை அசைவுடன் ராட்சசனை நோக்கி பாய்ந்தான்.
முஹுர்முஹுர்வ்யாததாநஃ ஸ்ரு'க்விணீ பரிஸம்லிஹந்।] அபிதுத்ராவ ஸம்ரப்தோ பலோ வஜ்ரதரம் யதா
மீண்டும் மீண்டும் வாயை அகலவிட்டு, உதடுகளை நக்கி, அந்த கோபமுள்ள ராட்சசன், வஜ்ராயுதம் கொண்ட இந்திரனைப் போல பாய்ந்தான்.
பீமஸேநோऽப்யவஷ்டப்தோ நியுத்தாயாபவத்ஸ்திதஃ। ராக்ஷஸோऽபி ச விஸ்ரப்தோ பாஹுயுத்தமகாங்க்ஷத
பீமசேனனும் உறுதியாக நின்று, ஒரே கையொப்பப் போருக்கு தயாராக இருந்தான்; ராட்சசனும் தைரியமாக, கைப்போருக்கு ஆசைப்பட்டான்.
வர்தமாநே தயோ ராஜந்பாஹுயுத்தே ஸுதாருணே। மாத்ரீபுத்ராவதிக்ருத்தாவுபாவப்யப்யதாவதாம்
அந்த இருவருக்கிடையே கடும் கைப்போர் நடக்கும்போது, அரசே, மதரியின் இரு மகன்களும் மிகுந்த கோபத்தில் ஓடிவந்தார்கள்.
ந்யவாரயத்தௌ ப்ரஹஸந்குந்தீபுத்ரோ வ்ரு'கோதரஃ। ஶக்தோऽஹம் ராக்ஷஸஸ்யேதி ப்ரேக்ஷத்வமிதி சாப்ரவீத்
குந்தியின் மகன் வ்ருகோதரன் சிரித்தவாறே இருவரையும் தடுத்தான். 'இந்த ராட்சசனை எதிர்க்க என்னால் முடியும்; நீங்கள் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்,' என்றான்.
ஆத்மநா ப்ராத்ரு'பிஶ்சைவ தர்மேண ஸுக்ரு'தேந ச। இஷ்டேந ச ஶபே ராஜந்ஸூதயிஷ்யாமி ராக்ஷஸம்
என் சகோதரர்களுடன், என் சொந்த வலிமையாலும், தர்மத்தாலும், நற்காரியங்களாலும், யாகத்தாலும், அரசே, இந்த ராட்சசனை நான் கொல்வேன் என்று சத்தியமாகச் சொல்கிறேன்.
இத்யேவமுக்த்வா தௌ வீரௌ ஸ்பர்தமாநௌ பரஸ்பரம்। பாஹுபிஃ ஸமஸஜ்ஜேதாமுபௌ ரக்ஷோவ்ரு'கோதரௌ
இவ்வாறு கூறியவுடன், அந்த இரு வீரர்களும் ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிட்டு, வ்ருகோதரனும் ராட்சசனும் தங்கள் கரங்களால் பிடித்து மோதினர்.
தயோராஸீத்ஸம்ப்ரஹாரஃ க்ருத்தயோர்பீமரக்ஷஸோஃ। அம்ரு'ஷ்யமாணயோஃ ஸங்க்யே ஶக்ரஶம்பரயோரிவ
பீமனும் ராட்சசனும் இருவரும் கோபத்தில் தாங்க முடியாதவாறு, போர்க்களத்தில், இந்திரனும் சம்பரனும் போல் கடும் சண்டை தொடங்கியது.
தௌ வீரௌ ஸமபிக்ருத்தாவந்யோந்யம் பர்யதாவதாம்। ஆருஜ்யாருஜ்யதௌ வ்ரு'க்ஷாநந்யோந்யமபிஜக்நதுஃ। ஜீமூதாவிவ தர்மாந்தே விநதந்தௌ மஹாபலௌ
அந்த இரு பெரும் வீரர்களும் மிகுந்த கோபத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி பாய்ந்து, மரங்களை பிடித்து பிடித்து பறித்து, ஒருவரை ஒருவர் தாக்கி, பருவ முடிவில் மேகங்கள் கர்ஜிப்பதைப் போல் முழங்கினர்.
பபஞ்ஜதுர்மஹாவ்ரு'க்ஷாநூருபிர்பலிநாம் வரௌ। அந்யோந்யேநாபிஸம்ரப்தௌ பரஸ்பரவதைஷிணௌ
அந்த இரு வலிமைமிக்கவர்கள் தங்கள் தொடைகளால் பெரிய மரங்களை உடைத்து, ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க விரும்பி, கோபத்தில் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
தத்வ்ரு'க்ஷயுத்தமபவநமஹீருஹவிநாஶநம்। வாலிஸுக்ரீவயோர்ப்ராத்ரோஃ புரேவ கபிஸிம்ஹயோஃ
அந்த மரப்போர் காட்டை அழிக்கும் அளவுக்கு நடந்தது; அது முன்னொரு காலத்தில் வாலியும் சுக்ரீவனும், அந்தக் கொங்குகளும் சிங்கங்களும் போல் இருந்தது.
ஆவித்யாவித்ய தௌ வ்ரு'க்ஷாந்முஹூர்தமிதரேதரம்। தாடயாமாஸதுருபௌ விநதந்தௌ முஹுர்முஹுஃ
அவர்கள் இருவரும் சில நேரம் மரங்களை பிடித்து எடுத்து ஒருவரை ஒருவர் மீது வீசி, மீண்டும் மீண்டும் தாக்கி, பெருமுழக்கத்துடன் போரிட்டனர்.
தஸ்மிந்தேஶே யதா வ்ரு'க்ஷாஃ ஸர்வ ஏவ நிபாதிதாஃ। புகீக்ரு'தாஶ்ச ஶதஶஃ பரஸ்பரவதேப்ஸயா
அந்த இடத்தில், ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க விரும்பி, எல்லா மரங்களும் வெட்டப்பட்டு, நூற்றுக்கணக்கில் குவியலாக கிடந்தன.
ததஃ ஶிலாஃ ஸமாதாய முஹூர்தமிவ பாரத। மஹாப்ரைரிவ ஶைலேந்த்ரௌ யுயுதாதே மஹாபலௌ
பின்னர், பாரதா, அந்த இரு பெரும் வீரர்களும் சிறிது நேரம் பெரிய பாறைகளை எடுத்து, மலைகளும் பெரும் மேகங்களும் போல் போரிட்டனர்.
ஶிலாபிருக்ரரூபாபிர்ப்ரு'ஹதீபிஃ பரஸ்பரம்। வஜ்ரைரிவ மஹாவேகைராஜக்நதுரமர்ஷணௌ
பயங்கரமான பெரிய பாறைகளால், இருவரும் வெகுஜோரத்தில், ஒருவரை ஒருவர் மீது இடித்தனர்; அது வஜ்ரம் தாக்குவது போல் இருந்தது.
அபித்ருத்ய ச பூயஸ்தாவந்யோந்யபலதர்பிதௌ। புஜாப்யாம் பரிக்ரு'ஹ்யாத சகர்ஷாதே கஜாவிவ
மீண்டும் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி பாய்ந்து, தங்கள் வலிமையில் பெருமை கொண்ட இருவரும், தங்கள் கரங்களால் பிடித்து, யானைகள் போல் மோதினர்.
முஷ்டிபிஶ் மஹாகோரைரந்யோந்யமபிபேததுஃ। ததஃ கடகடாஶப்தோ பபூவ ஶுமஹாத்மநோஃ
பயங்கரமான முட்டிகளால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்க, அந்த இரு பெரும் ஆத்துமாக்களிடையே பெரும் முறுக்கு ஒலி எழுந்தது.
ததஃ ஸம்ஹ்ரு'த்யமுஷ்டிம் து பஞ்சஶீர்ஷமிவோரகம்। வேகேநாப்யஹநத்பீமோ ராக்ஷஸஸ்ய ஶிரோதராம்
பின்னர் பீமன், தனது முட்டியை ஐந்து தலை கொண்ட பாம்பைப் போல் சுருக்கி, அதனை வலிமையுடன் ராட்சசனின் கழுத்தில் உதிர்த்தான்.
ததஃ ஶ்ராந்தம் து தத்ரக்ஷோ பீமஸேநபுஜாஹதம்। ஸுபரிப்ராந்தமாலக்ஷ்ய பீமஸேநோऽப்யவர்தத
பீமசேனனின் கரங்களால் தாக்கப்பட்டு, மிகவும் சோர்வுற்று தள்ளாடும் அந்த ராட்சசனைப் பார்த்த பீமசேனன் மேலும் தாக்கத் தொடங்கினான்.
தத ஏநம் மஹாபாஹுர்பாஹுப்யாமமரோபமஃ। ஸமுத்க்ஷிப்ய பலாத்பீமோ நிஷ்பிபேஷ மஹீதலே
பின்னர், வலிமை மிகுந்த பீமன், தன் கரங்களால் அவனை உயர்த்தி, நிலத்தில் பலமாக வீசினான்.
ததஃ ஸம்பீட்ய பலவத்புஜாப்யாம் க்ரோதமூர்ச்சிதஃ।' தஸ்ய காத்ராணி ஸர்வாணி சூர்ணயாமாஸ பாண்டவஃ। அரத்நிநா சாபிஹத்ய ஶிரஃ காயாதபாஹரத்
பின்னர், கோபத்தில் மனம் மாறி, பீமன் தன் கரங்களால் அவனை வலிமையாகப் பிடித்து, அவன் உடலின் எல்லா உறுப்புகளையும் நசுக்கியான்; மேலும், தன் முழங்கால் கொண்டு அவன் தலையை உடலிலிருந்து பிரித்தான்.
ஸம்தஷ்டௌஷ்டம் விவ்ரு'த்தாக்ஷம் பலம் வ்ரு'க்ஷாதிவ ச்யுதம்। ஜடாஸுரஸ்ய து ஶிரோ பீமஸேநபலாத்த்ரு'தம்। பபாத ருதிராதிக்தம் ஸம்தஷ்டதஶநச்சதம்
பல்லை கடித்து, கண்கள் பெரிதாக விரிந்த, ராட்சசனின் தலையை பீமசேனன் வலிமையால் உடலிலிருந்து பிரித்தான்; அது மரத்தில் இருந்து விழும் பழம் போல், இரத்தத்தில் நனைந்து, பல்லை கடித்தவாறே தரையில் விழுந்தது.