ஏவம் ப்ருவதி ராஜேந்த்ரே வாகுவாசாஶரீரிணீ। ந ஶக்யோ துர்கமோ கந்தும் பர்வதோ கந்தமாதநஃ
அரசன் இவ்வாறு பேசும் போது, உடலில்லா ஓர் குரல் கூறியது: 'கடினமான கந்தமாதன மலைக்கு செல்ல முடியாது.'
அநநைவ பதா ராஜந்ப்ரதிகச்ச யதாகதம்। நரநாராயணஸ்தாநம் பதரீத்யபிவிஶ்ருதம்
அரசே, நீங்கள் வந்த பாதையிலேயே திரும்பி, நர-நாராயணர் இருக்கை, பதரி என்று புகழ்பெற்ற இடத்திற்கு செல்லுங்கள்.
தஸ்மாத்யாஸ்யஸி கௌந்தேய ஸித்தசாரணஸேவிதம்। பஹுபுஷ்பபலம் ரம்யமாஶ்ரமம் வ்ரு'ஷபர்வணஃ
அங்கிருந்து, குந்தியின் மகனே, பல சித்தர்கள் மற்றும் காந்தர்வர்கள் வந்து செல்லும், மலரும் பழமும் நிறைந்த, அழகான வ்ருஷபர்வனின் ஆசிரமத்திற்கு போவீர்கள்.
அதிக்ரம்ய ச தம் பார்த த்வார்ஷ்டிஷேணாஶ்ரமே வஸேஃ। ததோ த்ரக்ஷ்யஸி கௌந்தேய நிவேஶம் தநதஸ்ய ச
அதை கடந்தபின், பார்த்தா, நீங்கள் அர்ஷ்டிஷேண ஆசிரமத்தில் தங்குவீர்கள்; பின்னர், குந்தியின் மகனே, தனதாவின் வாசஸ்தலத்தையும் காண்பீர்கள்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே வாயுர்திவ்யகந்தவஹஃ ஶுபஃ। பநஃப்ரஹ்லாதநஃ ஶீதஃ புஷ்பவர்ஷம் வவர்ஷ வை
அந்த நேரத்தில், தெய்வீக மணம் வீசும், இனிமையும் குளிர்ச்சியும் கொண்ட காற்று வீசி, மலர் மழை பொழிந்தது.
தச்ச்ருத்வா திவ்யமாகாஶாத்விஸ்மயஃ ஸமபத்யத। ரு'ஷீணாம் ப்ராஹ்மணாநாம் ச பார்திவாநாம் விஶேஷதஃ
அதை கேட்டதும், முனிவர்கள், பிராமணர்கள், அரசர்கள் ஆகியோருக்கெல்லாம் மிகுந்த ஆச்சரியம் ஏற்பட்டது.
ஶ்ருத்வா தந்மஹதாஶ்சர்யம் த்விஜோ தௌம்யஸ்த்வபாஷத। ந ஶக்யமுத்தரம் கந்தும் ப்ரதிகச்சாம பாண்டவ
அந்த பெரிய அதிசயத்தை கேட்டதும், பிராமணர் தௌம்யர் கூறினார்: 'மேலும் வடக்கே செல்ல முடியாது; திரும்பிப் போவோம், பாண்டவா.'
ததோ யுதிஷ்டிரோ ராஜா விஸ்மயோத்புல்லலோசநஃ। [ப்ரத்யாகம்ய புநஸ்தம் து நரநாராயணாஶ்ரமம் ।।]
பின்னர், யுதிஷ்டிரன் அரசன், ஆச்சரியத்தில் கண்கள் பெரிதாக, மீண்டும் நர-நாராயண ஆசிரமத்திற்கு திரும்பினார்.
பீமஸேநாதிபிஃ ஸர்வைர்ப்ராத்ரு'பிஃ பரிவாரிதஃ। பாஞ்சால்யா ப்ராஹ்மணைஶ்சைவ ந்யவஸத்ஸுஸுகம் ததா
பீமசேனனும் மற்ற சகோதரர்களும், பாஞ்சாலியும், அந்த இடத்தில் இருந்த பிராமணர்களும் சுற்றி, அவர் அப்போது மிக அமைதியாகவும் சுகமாகவும் தங்கினார்.
ததஸ்தாந்பரிவிஶ்வஸ்தாந்வஸதஸ்தத்ர பாண்டவாந்। [பர்வதேந்த்ரே த்விஜைஃ ஸார்தம் பார்தாகமநகாங்க்ஷயா ।।]
அப்பொழுது, அந்த பெரிய மலைப்பகுதியில், பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து, பாண்டவர்கள் பாதுகாப்பாக வாழ்ந்தபோது, அவர்கள் அர்ஜுனன் திரும்ப வருவதை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்தனர்.
கதேஷு தேஷு ரக்ஷஃஸு பீமஸேநாத்மஜேऽபி ச। ரஹிதாந்மீமஸேநேந கதாசித்தாந்யத்ரு'ச்சயா। ஜஹார தர்மராஜம் வை யமௌ க்ரு'ஷ்ணாம் ச ராக்ஷஸஃ
அந்த ராக்ஷஸர்கள் எல்லோரும் போய்விட்டதும், பீமசேனனின் மகனும் அங்கு இல்லாதபோதும், பீமசேனன் இல்லாத ஒரு நேரத்தில், ஒரு ராக்ஷசன் தற்செயலாக தர்மராஜாவையும், இரட்டையர்களையும், கிருஷ்ணையையும் பிடித்து சென்றான்.
ப்ரஹ்மந்கதம் தர்மராஜம் யமௌ க்ரு'ஷ்ணாம் ச ராக்ஷஸஃ। ஜஹார சித்ரம் பீமஶ்ச கதோ ராக்ஷஸகண்டகஃ। வக்துமர்ஹஸி விப்ராக்ர்ய வ்யக்தமேதந்மமாऽநக
பிராமணரே, பீமன் ராக்ஷஸனை எதிர்க்கப் போன நேரத்தில், அந்த ராக்ஷசன் தர்மராஜாவையும், இரட்டையர்களையும், கிருஷ்ணையையும் எப்படி பிடித்து சென்றான்? இது வியப்பாக இருக்கிறது. புண்ணியவனே, நீ இந்த விஷயத்தை தெளிவாக சொல்ல வேண்டும்.
ப்ராஹ்மணோ மந்த்ரகுஶலஃ ஸர்வாஸ்த்ரேஷ்வஸ்த்ரவித்தமஃ। இதி ப்ருவந்பாண்டவேயாந்பர்யுபாஸ்தே ஸ்ம நித்யதா । பரீப்ஸமாநஃ பார்தாநாம் கலாபாம்ஶ்ச தநூம்ஷி ச
மந்திரங்களில் தேர்ந்தும், எல்லா ஆயுதங்களிலும் சிறந்த அறிவும் கொண்ட ஒரு பிராமணர், எப்போதும் பாண்டவர்களுடன் இருந்து, அவர்கள் வில்லும் அம்புகளும் கவனமாக பார்த்து வந்தார்.
அந்தரம் ஸம்பரிப்ரேப்ஸுர்த்ரௌபத்யா ஹரணம் ப்ரதி। துஷ்டாத்மா பாபபுத்திஃ ஸ நாம்நா க்யாதோ ஜடாஸுரஃ
துரிதமான மனமும் தீய எண்ணமும் கொண்ட ஜடாசுரன் என்று பெயர் பெற்ற அந்தவன், திரௌபதியை அபகரிக்க ஒரு வாய்ப்பை எதிர்பார்த்து இருந்தான்.
[போஷணம் தஸ் ராஜேநத்ர சக்ரே பாண்டவநந்தநஃ। புபுதே ந ச தம் பாபம் பஸ்மச்சந்நமிவாநலம்
அந்த பாண்டவரின் மகன், அவனை ஒரு பிராமணன் என்று நினைத்து, அவனுக்கு தேவையானதை செய்து வந்தான். ஆனால், புழுதியால் மூடப்பட்டுள்ள நெருப்பைப் போல, அந்தப் பாவியை உணரவில்லை.
ஸ பீமஸேநே நிஷ்க்ராந்தே ம்ரு'கயார்தமரிம்தமே। [கடோத்கசம் ஸாநுசரம் த்ரு'ஷ்ட்வா விப்ரத்ருதம் திஶஃ
பகைவரை வெல்லும் பீமசேனன் வேட்டைக்காக வெளியே போனதும், கட்டோட்கச்சனும் தனது கூட்டத்தாருடன் அங்கிருந்து சென்றதும், அந்த பிராமணன் பயத்தில் எல்லா திசைகளிலும் ஓடினான்.
லோமஶப்ரப்ரு'தீம்ஸ்தாம்ஸ்து மஹர்ஷீஶ்ச ஸமாஹிதாந்। ஸ்நாதும் விநிர்கதாந்த்ரு'ஷ்ட்வா புஷ்பார்தம் ச தபோதநாந்]
லோமசர் முதலிய பெரிய முனிவர்களும், மலர் தேடி, ஸ்நானம் செய்ய மனதை ஒருமைப்படுத்தி வெளியே சென்றதை பார்த்து, அந்த தவசிகள் அங்கிருந்து புறப்பட்டனர்.
ரூபமந்யத்ஸமாஸ்தாய விக்ரு'தம் பைரவம் மஹத்। க்ரு'ஹீத்வா ஸர்வஶஸ்த்ராணி த்ரௌபதீம் பரிக்ரு'ஹ்ய ச। ப்ராதிஷ்டத ஸுதுஷ்டாத்மா த்ரீந்க்ரு'ஹீத்வா ச பாண்டவாந்
அந்த தீய மனம் கொண்டவன், பயங்கரமான மற்றொரு உருவம் எடுத்துக்கொண்டு, எல்லா ஆயுதங்களையும் பிடித்து, திரௌபதியை கட்டிப்பிடித்து, மூன்று பாண்டவர்களையும் பிடித்து கொண்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.
[விக்ரம்ய கௌஶிகம் கங்கம் மோக்ஷயித்வா க்ரஹம் ரிபோஃ।] ஆக்ரந்தத்பீமஸேந வை யேந யாதோ மஹாபலஃ
பகைவரிடம் இருந்த கௌசிக வாளை மீட்டுக்கொண்டு, பீமசேனன் அவர்கள் அழைக்கும் சத்தம் கேட்டு, மிகுந்த வலிமையுடன் விரைந்தான்.
தமப்ரவீத்தர்மராஜோ ஹ்ரியமாணோ யுதிஷ்டிரஃ। தர்மஸ்தே ஹீயதே மூட ந சைநம் ஸமவேக்ஷஸே
அவன் அவர்களை இழுத்துச் செல்லும் போது, தர்மராஜா யுதிஷ்டிரன் அவனை நோக்கி, "முட்டாள், நீ தர்மத்தை விட்டுவிட்டாய்; அதை கவனிக்கவில்லை" என்று சொன்னான்.
யேऽந்யே க்வசிந்மநுஷ்யேஷு திர்யக்யோநிகதாஶ்ச யே। தர்மம் தே ஸமவேக்ஷந்தே ரக்ஷாம்ஸி ச விஶேஷதஃ
மற்ற மனிதர்களும், பிற உயிரினங்களாகப் பிறந்தவர்களும் கூட தர்மத்தை பின்பற்றுகிறார்கள்; குறிப்பாக ராக்ஷஸர்கள் தர்மத்தை மிகுந்த கவனத்துடன் காப்பாற்றுகிறார்கள்.
தர்மஸ்யராக்ஷஸா மூலம் தர்மம் தே விதுருத்தமம்। ஏதத்பரீக்ஷ்யஸர்வம் த்வம் ஸமீபே ஸ்தாதுமர்ஹஸி
ராக்ஷஸர்கள் தர்மத்தின் அடிப்படையாக இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் உயர்ந்த தர்மத்தை அறிவார்கள். இதையெல்லாம் நீ ஆராய்ந்து, அதன் அருகில் இருக்க வேண்டும்.
தேவாஶ்ச ரு'ஷயஃ ஸித்தாஃ பிதரஶ்சாபி ராக்ஷஸ। கந்தர்வோரகரக்ஷாம்ஸி வயாம்ஸி பஶவஸ்ததா
ராக்ஷசா, தேவர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள், பித்ருக்கள், கந்தர்வர்கள், பாம்புகள், ராக்ஷஸர்கள், பறவைகள், மிருகங்கள்—
திர்யக்யோநிகதாஶ்சைவ அபி கீடபிபீலிகாஃ। மநுஷ்யாநுபஜீவந்தி ததஸ்த்வமபி ஜீவஸி
பிற உயிரினங்களாகப் பிறந்தவர்கள், பூச்சிகள், எறும்புகள் கூட மனிதர்களை நம்பி வாழ்கின்றனர்; அதனால் நீயும் அவர்களால் வாழ்கிறாய்.
ஸம்ரு'த்த்யா யஸ்ய லோகஸ்ய லோகோ யுஷ்மாகம்ரு'த்யதி। இமம் ச லோகம் ஶோசந்தமநுஶோசந்தி தேவதாஃ। பூஜ்யமாநாஶ்ச வர்தந்தே ஹவ்யகவ்யைர்யதாவிதி
இந்த உலகம் வளமுடன் இருந்தால், உங்கள் உலகும் வளமடையும். இந்த உலகம் துன்பப்படும்போது, தேவர்கள் கூட கவலைப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் முறையாக ஹவிசு, பித்ரு பலி போன்றவற்றால் வழிபடப்படும்போது, அவர்கள் வளர்கிறார்கள்.
வயம் ராஷ்ட்ரஸ்ய கோப்தாரோ ரக்ஷிதாரஶ்ச ராக்ஷஸ। ராஷ்ட்ரஸ்யாரக்ஷ்யமாணஸ்ய குதோ பூதிஃ குதஃ ஸுகம்
நாங்கள் தான் இந்த நாட்டை காப்பவர்களும், பாதுகாப்பவர்களும், ராக்ஷசா. இந்த நாடு பாதுகாக்கப்படவில்லை என்றால், எங்கு வளமும், எங்கு சந்தோஷமும் வரும்?
ந ச ராஜாऽவமந்தவ்யோ ரக்ஷஸா ஜாத்வநாகஸி। அநுரப்யபசாரஶ்ச நாஸ்த்யஸ்மாகம் நராஶந
அரசரை அவமதிக்க கூடாது; அவர் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை. நாங்கள் மனிதர்களின் உணவு உண்டாலும், எங்களுக்கு நல்லது செய்தவர்களுக்கு எப்போதும் தவறாக நடக்க மாட்டோம்.
விகஸாஶாந்யதாஶக்த்யா குர்மஹே தேவதாதிஷு। குரூம்ஶ்ச ப்ராஹ்மணாம்ஶ்சைவ ப்ரமாணப்ரவணாஃ ஸதா
எங்களால் முடிந்த அளவுக்கு, தேவதைகள் மற்றும் பிறருக்கு மீதமுள்ள உணவை அர்ப்பணிக்கிறோம்; ஆசான்களையும் பிராமணர்களையும் எப்போதும் மரியாதையுடன் நடக்கிறோம்.
த்ரோக்தவ்யம் ந ச மித்ரேஷு ந விஶ்வஸ்தேஷு கர்ஹிசித்। யேஷாம் சாந்நாநி புஞ்ஜீத யத்ரச ஸ்யாத்ப்ரதிஶ்ரயஃ
நண்பர்களையும் நம்பிக்கை வைத்தவர்களையும் ஒருபோதும் துரோகம் செய்யக்கூடாது; யாருடைய உணவை உண்டோ, யாரிடம் தங்கியிருக்கிறோமோ, அவர்களையும் துரோகம் செய்யக்கூடாது.
ஸ த்வம் ப்ரதிஶ்ரயேऽஸ்மாகம் பூஜ்யமாநஃ ஸுகோஷிதஃ। புக்த்வா சாந்நாநி துஷ்ப்ரஜ்ஞ கதமஸ்மாஞ்ஜிஹீர்ஷஸி
நீ எங்கள் வீட்டில் மரியாதையுடன் இருக்க, நன்றாக உணவு உண்டு மகிழ்ந்தாய்; ஆனால் அறிவில்லாதவனே, எங்களை ஏன் தீங்கு செய்ய விரும்புகிறாய்?