தார்மிகாந்தர்மகார்யேஷு அர்தகார்யேஷு பண்டிதாந்। ஸ்த்ரீஷு க்லீபாந்நியுஞ்ஜீத க்ரூராந்க்ரூரேஷு கர்மஸு
நல்லவர்கள் நல்ல காரியங்களில், பண்டிதர்கள் பொருள்வாய்ந்த காரியங்களில், பெண்கள் தொடர்பானவற்றில் பெண்குணம் உடையவர்கள், கடுமையான காரியங்களில் கடுமை உள்ளவர்கள் நியமிக்கப்பட வேண்டும்.
ஸ்வேப்யஶ்சைவ பரேப்யஶ்ச கார்யாகார்யஸமுத்பவா। புத்திஃ கர்மஸு விஜ்ஞேயா ரிபூணாம் ச பலாபலம்
தன் காரியங்களிலும் பிறருடைய காரியங்களிலும், சரியானதோ தவறானதோ என்றாலும், அறிவால் அந்த செயல்களின் இயல்பையும் பகைவர்களின் பலவீனங்களையும் உணர வேண்டும்.
புத்த்யா ஸ்வப்ரதிபந்நேஷு குர்யாத்ஸாதுஷ்வநுக்ரஹம்। நிக்ரஹம் சாப்யஶிஷ்டேஷு நிர்மர்யாதேஷு காரயேத்
தன் மக்களில் நல்லவர்களுக்கு அருளும், ஒழுங்கு மீறுபவர்களுக்கு தண்டனையும் அறிவுடன் வழங்க வேண்டும்.
நிக்ரஹே ப்ரக்ரஹே ஸம்யக்யதா ராஜா ப்ரவர்ததே। ததா பவதி லோகஸ்ய மர்யாதா ஸுவ்யவஸ்திதா
ஒரு அரசன் தண்டனையும் விடுதலையும் சரியாக பயன்படுத்தினால், மக்கள் ஒழுங்கும் ஒற்றுமையும் நிலைபெறும்.
ஏஷ தேऽபிஹிதஃ பார்த கோரோ தர்மோ துரந்வயஃ। தம் ஸ்வதர்மவிபாகேந விநயஸ்தோऽநுபாலய
பார்த்தா, இந்த கடினமான, சிரமமான தர்மம் உனக்கு விளக்கப்பட்டது; அதை உன் கடமைப்படி ஒழுங்காகப் பின்பற்று.
தபோதர்மதமேஜ்யாபிர்விப்ரா யாந்தி யதா திவம்। தாநாதித்யக்ரியாதர்மைர்யாந்தி வைஶ்யாஶ்ச ஸத்கதிம்
பிராமணர்கள் தவம், தர்மம், மனக்கட்டுப்பாடு, யாகம் ஆகியவற்றால் விண்ணுலகை அடைவது போல, வைசியர்கள் தானம், விருந்தோம்பல், நல்ல செயல்கள் மூலம் நல்ல பாதையை அடைகிறார்கள்.
த்விஜஶுஶ்ரூஷயா ஶூத்ரா லபந்தே கதிமுத்தமாம்'। க்ஷத்ரம் யாதி ததா ஸ்வர்கம் புவி நிக்ரஹபாலநைஃ
இருமுறைப் பிறந்தவர்களுக்கு சேவை செய்வதன் மூலம் சுத்ரர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்; அதுபோல, கட்டுப்பாட்டை நிலைநிறுத்துவதால் க்ஷத்திரியரும் பூமியில் விண்ணுலகை அடைகிறார்கள்.
ஸம்யக்ப்ரணீததண்டா ஹி காமத்வேபவிவர்ஜிதாஃ। அலுப்தா விகதக்ரோதாஃ ஸதாம் யாந்தி ஸலோகதாம்
தண்டனை சரியாக வழங்கி, ஆசையும் கோபமும் இல்லாமல், பேராசை இல்லாமல், அமைதியுடன் இருப்பவர்கள் நல்லவர்களுடன் ஒரே உலகை அடைகிறார்கள்.
ததஃ ஸம்ஹ்ரு'த்ய விபுலம் தத்வபுஃ காமவர்திதம்। பீமஸேநம் புநர்தோர்ப்யாம் பர்யஷ்வஜத வாநரஃ
பிறகு, விரிவாகவும் ஆசை அதிகரித்த அந்த உருவத்தை விலக்கி, அந்த வானரன் பீமசேனனை மீண்டும் தனது கைகளால் அணைத்தான்.
பரிஷ்வக்தஸ்ய தஸ்யாஶு ப்ராத்ரா பீமஸ்ய பாரத। ஶ்ரமோ நாஶமுபாகச்சத்ஸர்வம் சாஸீத்ப்ரதக்ஷிணம்
பாரதா, பீமனை அவன் சகோதரன் விரைவாக அணைத்தபோது, அவனது சோர்வு மறைந்து, எல்லாம் நல்லதாக மாறியது.
[பலம் சாதிபலோ மேநே ந மேऽஸ்தி ஸத்ரு'ஶோ மஹாந்।] ததஃ புநரதோவாச பர்யஶ்ருநயநோ ஹரிஃ
பீமனின் வலிமை மிக அதிகம் என்று எண்ணி, 'எனக்கு சமமானவன் இல்லை' என்று கருதி, கண்களில் கண்ணீர் மல்க அந்த வானரன் மீண்டும் பேசினான்.
பீமமாபாஷ்ய ஸௌஹார்தாத்பாஷ்பகத்கதயா கிரா। கச்ச வீர ஸ்வமாவாஸம் ஸ்மர்தவ்யோऽஸ்மி கதாந்தரே
அன்புடன் பீமனை நோக்கி, கண்ணீர் கலந்த குரலில், 'வீரா, நீ உன் இல்லத்துக்கு செல்; வேறு ஒரு கதையில் என்னை நினைவில் கொள்' என்று வானரன் சொன்னான்.
இஹஸ்தஶ்ச குருஶ்ரேஷ்ட ந நிவேத்யோஸ்மி கஸ்யசித்। தநதஸ்யாலயாச்சாபி விஸ்ரு'ஷ்டாநாம் மஹாபல
குருவினில் சிறந்தவரே, நான் இங்கு இருக்கும்போது யாருக்கும் என்னை வெளிப்படுத்தக் கூடாது; செல்வத்தின் ஆண்டவரின் இல்லத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட வலிமைமிக்கவர்களில் ஒருவன் நான்.
ஏஷ கால இஹாயாதும் தேவகந்தர்வயோஷிதாம்। மமாபி ஸபலம் ச க்ஷுஃ ஸ்மாரிதஶ்சாஸ்மி ராகவம்
இப்போது தேவர்களும் கந்தர்வ பெண்களும் இங்கு வர வேண்டிய நேரம் வந்துள்ளது; எனக்கும் பசிப்பாடு தீர்ந்துவிட்டது, ராகவன் நினைவு எனக்குத் தோன்றியது.
[ராமாபிதாநம் விஷ்ணும் ஹி ஜகத்த்ரு'தயநந்தநம்। ஸீதாவக்ராரவிந்தார்கம் தஶாஸ்யத்வாந்தபாஸ்கரம் ।।]
ராமன் என்பவர் விஷ்ணுவே; உலகத்தின் இதயத்திற்கு ஆனந்தம் தருபவர், சீதையின் முகம் போன்ற தாமரைக்கு சூரியன் போல், தசமுகனின் இருளை அகற்றும் ஒளி.
மாநுஷம் காத்ரஸம்ஸ்பர்ஶம் கத்வா பீம த்வயா ஸஹ। ததஸ்மத்தர்ஶநம் வீர கௌந்தேயாமாகமஸ்து தே
பீமா, உன்னுடன் மனித உடலின் தொடுதலை அனுபவித்தேன்; வீரனே, இந்தக் காட்சி உனக்கு எந்தத் துன்பமும் தராமல் இருக்கட்டும்.
ப்ராத்ரு'த்வம் த்வம் புரஸ்க்ரு'த்ய வரம் வரய பாரத। யதி தாவந்மயா க்ஷுத்ரா கத்வா வாரணஸாஹ்வயம்
நம் சகோதரத்துவத்தை நினைத்து, நீ விரும்பும் வரத்தை கேள் பாரதா; வேண்டுமானால், நான் வாரணாசிக்கு சென்று சிறிய காரியம்கூட செய்து தருவேன்.
தார்தராஷ்ட்ரா நிஹந்தவ்யா யாவதேதத்கரோம்யஹம்। ஶிலயா நகரம் வா தந்மர்திதவ்யம் மயா யதி
த்ருதராஷ்டிர புத்திரர்கள் அழிக்கப்பட வேண்டும்; நான் இங்கு இருக்கும் வரை, நீ விரும்பினால், அவர்கள் நகரத்தை ஒரு மலை கொண்டு நசுக்கி விடுவேன்.
[பத்த்வா துர்யோதநம் சாத்ய ஆநயாமி தவாந்திகம்।] யாவதேதத்கரோம்யத்யகாமம் தவ மஹாபல
இன்று துரியோதனனை கட்டிப்பிடித்து உன் முன்னால் கொண்டு வருகிறேன்; நீ விரும்பும் வரை, உனக்கு வேண்டியதை எல்லாம் செய்து தருகிறேன், வலிமைமிக்கவனே.
பீமஸேநஸ்து தத்வாக்யம் ஶ்ருத்வா தஸ் மஹாத்மநஃ। ப்ரத்யுவாச ஹநூந்தம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேநாந்தராத்மநா
அந்த மகானின் வார்த்தைகளை கேட்ட பீமசேனன், உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி கொண்டு அனுமனை நோக்கி பதிலளித்தான்.
க்ரு'தமேவ த்வயா ஸர்வம் மம வாநரபுங்கவ। ஸ்வஸ்தி தேऽஸ்து மஹாபாஹோ காமயே த்வாம் ப்ரஸீதமே
வானரர்களில் சிறந்தவரே, நீ எனக்காக எல்லாவற்றையும் ஏற்கனவே செய்து விட்டாய்; நீயும் வலிமைமிக்கவனே, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும், உன் அருள் எனக்கு வேண்டும்.
ஸநாதாஃ பாண்டவாஃ ஸர்வே த்வயா நாதேந வீர்யவந்। தவைவ தேஜஸா ஸர்வாந்விஜேஷ்யாமோ வயம் பராந்
நீ எங்கள் பாதுகாவலராக இருப்பதால், எல்லா பாண்டவர்களும் பாதுகாப்புடன் உள்ளோம்; உன் ஒளியால் நாங்கள் எங்கள் எதிரிகளை வெல்வோம்.
ஏவமுக்தஸ்து ஹநுமாந்பீமஸேநமபாஷத। ப்ராத்ரு'த்வாத்ஸௌஹ்ரு'தாச்சைவ கரிஷ்யாமி ப்ரியம் தவ
இவ்வாறு பீமசேனன் கூறியபோது, அனுமன் பதிலளித்தான்: 'சகோதரத்துவமும் நட்பும் காரணமாக, உனக்கு விருப்பமானதை நான் செய்கிறேன்.'
சமூம் விகாஹ்ய ஶத்ரூணாம் பரஶக்திஸமாகுலாம்। யதா ஸிம்ஹரவம் வீர கரிஷ்யஸி மஹாபல
வீரனே, எதிரிகளின் படைகளில் பலமான வீரர்களால் சூழப்பட்டிருக்கும் போது, நீ சிங்கம் போல் கர்ஜிப்பாய்.
ததாஹம் ப்ரு'ம்ஹயிஷ்யாமி ஸ்வரவேண ரவம் தவ। `யம் ஶ்ருத்வைவ பவிஷ்யந்தி வ்யஸவஸ்தேऽரயோ ரணே
அப்போது, உன் கர்ஜனையை என் சப்தத்தால் பெருக்குவேன்; அதை கேட்டவுடன் உன் எதிரிகள் போரில் உயிரிழப்பார்கள்.
விஜயஸ்ய த்வஜஸ்தஶ்ச நாதாந்மோக்ஷ்பாமி தாருணாந்। ஶத்ரூணாம் யே ப்ராணஹராஃ ஸுகம் யேந ஹநிஷ்யத
வெற்றிக்கொடியின் மீது இருந்து, உன் எதிரிகளின் உயிரை எடுத்துவிடும் பயங்கரமான சப்தங்களை விடுவேன்; அதனால் நீ அவர்களை எளிதாக வெல்ல முடியும்.
ஏவமாபாஷ்ய ஹநுமாம்ஸ்ததா பாண்டவநந்தநம்। மார்கமாக்யாய பீமாய தத்ரைவாந்தரதீயத
இவ்வாறு பாண்டவருக்கு ஆனந்தம் அளித்து, அனுமன் பீமாவுக்கு வழியை காட்டி அங்கேயே மறைந்துவிட்டான்.
கதே தஸ்மிந்ஹரிவரே பீமோபி பலிநாம்வரஃ। தேந மார்கேண விபுலம் வ்யசரத்கந்தமாதநம்
அந்த சிறந்த வானரன் சென்றபின், வலிமைமிக்க பீமன், அவன் காட்டிய பாதையில் சென்று விசாலமான கந்தமாதனத்தைச் சுற்றி நடந்தான்.
அநுஸ்மரந்வபுஸ்தஸ்ய ஶ்ரியம் சாப்ரதிமாம் புவி। மாஹாத்ம்யமநுபாவம் ச ஸ்மரந்தாஶரதேர்யயௌ
அவனது அதிசயமான உருவத்தையும், உலகில் ஒப்பில்லாத மகிமையையும் நினைத்து, தசரதன் மகனின் பெருமையையும் வலிமையையும் நினைவுகூர்ந்தவாறு பீமன் சென்றான்.
ஸ தாநி ரமணீயாநி வநாந்யுபவநாநி ச। விலோலயாமாஸ ததா ஸௌகந்திகவநேப்ஸயா
அப்போது, அந்த அழகான காடுகளிலும் தோட்டங்களிலும், சௌகந்திக மலர்களை நாடி அலைந்தான்.