லோமஶஃ ஸித்தமார்கேண ஜகாமாநுபமத்யுதிஃ। ஸ்வேநைவ ஸ ப்ரபாவேண த்வீதீய இவ பாஸ்கரஃ
அனுபமமான ஒளியுடன், லோமசர் தன் சக்தியால், இன்னொரு சூரியனைப் போல, புனிதமான பாதையில் முன்னேறினார்.
ப்ராஹ்மணாம்ஶ்சாபி தாந்ஸர்வாந்ஸமுபாதாய ராக்ஷஸாஃ। நியோகாத்ராக்ஷஸேநத்ரஸ்ய ஜக்முர்பீமபராக்ரமாஃ
பீமனைப் போல வலிமை கொண்ட ராட்சதர்கள், ராட்சத சேனாதிபதியின் கட்டளையின்படி, அந்தப் பிராமணர்களை எல்லாம் தூக்கிச் சென்றார்கள்.
ஏவம் ஸுரமணீயாநி வநாந்யுபவநாநி ச। ஆலோகயந்தஸ்தே ஜக்முர்விஶாலாம் பதரீமநு
தேவர்களுக்கு இன்பம் தரும் காடுகளையும், தோட்டங்களையும் பார்த்தவாறு, அவர்கள் விசாலமான பதரிக்கு நோக்கி பயணித்தார்கள்.
தே த்வாஶுகதிபிர்வீரா ராக்ஷஸைஸ்தைர்மஹாஜவைஃ। உஹ்யமாநா யயுஃ ஶீக்ரம் மஹதத்வாநமல்பவத்
அந்த வீரர்கள், மிகுந்த வேகமுள்ள ராட்சதர்களால் விரைவாக எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, நீண்ட பாதையைக் குறுகியதாக உணர்ந்தார்கள்.
தேஶாந்ம்லேச்சஜநாகீர்ணாந்நாநாரத்நாகராயுதாந்। தத்ரு'ஶுர்கிரிபாதாம்ஶ்ச நாநாதாதுஸமாசிதாந்
அவர்கள், பல்வேறு நகைகள் நிறைந்த, மிகுந்த செல்வம் கொண்ட, மிலேச்சர்கள் நிறைந்த நிலங்களையும், பலவகை கனிமங்கள் குவிந்த மலை அடிவாரங்களையும் பார்த்தார்கள்.
வித்யாகரமாகீர்ணஆந்யுதாந்வாநரகிந்நரைஃ। ததா கிம்புருஷைஶ்சைவ கந்தர்வைஶ்சஸமந்ததஃ
அவர்கள், குரங்குகள், கின்னரர்கள், கிம்புருஷர்கள், கந்தர்வர்கள் ஆகியோரால் நிரம்பிய கல்வி நிலையங்களையும் பார்த்தார்கள்.
மயூரைஶ்சபரைஶ்சைவ ஹரிணை ருருபிஸ்ததா। வராஹைர்கவயைஶ்சைவ மஹிஷைஶ்ச ஸமாவ்ரு'தாந்
அவர்கள், மயில்கள், காடைபற்கள், மான், காடுமான், காட்டுப்பன்றி, காட்டு எருமை, காட்டு மாடு ஆகியவற்றால் நிரம்பிய இடங்களை பார்த்தார்கள்.
நதீஜாலஸமாகீர்ணாந்நாநாபக்ஷியுதாந்பஹூந்। நாநாவிதம்ரு'கைர்ஜுஷ்டாம்ஶ்சாரணைஶ்சோபஶோபிதாந்। ஸமதைஶ்ச்யஶி விஹகைஃ உபைரந்விதாம்ஸ்ததா
அவர்கள், பல நதிகள் ஓடும், பலவகை பறவைகள் கூடிய, பலவகை விலங்குகள் மற்றும் சாரணர்கள் அழகுபடுத்திய, மதுபானத்தில் மகிழும் பறவைகள் நிறைந்த இடங்களைப் பார்த்தார்கள்.
தேऽவதீர்ய பஹூந்தேஶாநுத்தராம்ஶ்ச குரூநபி। தத்ரு'ஶுர்விவிதாஶ்சர்யம் கைலாஸம் பர்வதோத்தமம்
அவர்கள் பல நிலங்களை இறங்கி, வடக்கு குருக்களையும் கடந்து, அற்புதமான உயர்ந்த மலைகளில் ஒன்றான கைலாயத்தை பார்த்தார்கள்.
தஸ்யாப்யாஶே து தத்ரு'ஶுர்நரநாராயணாஶ்ரமம்। உபேதம் பாதபைர்திவ்யைஃ ஸதாபுஷ்பபலோபகைஃ
அந்த இடத்திற்கு அருகில், எப்போதும் மலரும் பழும் தரும் தெய்வீக மரங்கள் சூழ்ந்த நரனாராயண முனிவர்களின் ஆசிரமத்தையும் பார்த்தார்கள்.
தத்ரு'ஶுஸ்தாம் ச பதரீம் வ்ரு'த்தஸ்கந்தாம் மநோரமாம்। ஸ்நிக்தாமவிரலச்சாயாம் ஶ்ரியா பரமயா யுதாம்
அவர்கள், வட்டமான தண்டு கொண்ட, அழகான, அடர்ந்த நிழல் தரும், உயர்ந்த மகிமை வாய்ந்த பதரி மரத்தையும் பார்த்தார்கள்.
பத்ரைஃ ஸ்நிக்தைரவிரலைருபேதாம் ம்ரு'துபிஃ ஶுபாம்। விஶாலஶாகாம் விஸ்தீர்ணாமதித்யுதிஸமந்விதாம்
மென்மையான, பளிச்சிடும், அடர்ந்த இலைகளும், பரந்த கிளைகளும், விசாலமான, மிகுந்த ஒளியுடன் அந்த மரம் இருந்தது.
பலைருபசிதைர்திவ்யைராசிதாம் ஸ்வாதுபிர்ப்ரு'ஶம்। மதுஸ்ரவைஃ ஸதா திவ்யாம் மஹர்ஷிகணஸேவிதாம்। மதப்ரமுதிதைர்நித்யம் நாநாத்விஜகணைர்யுதாம்
தெய்வீகமான இனிப்பான பழங்கள் நிறைந்த, எப்போதும் தேன் சொரியும், மகா முனிவர்கள் வந்து போகும், மகிழ்ச்சியுடன் பலவகை பறவைகள் கூடிய அந்த மரம் இருந்தது.
அதம்ஶமஶகே தேஶே பஹுமூலபலோதகே। நீலஶாத்வலஸம்சந்நே தேவகந்தர்வஸேவிதே
கடிப்பும் கொசுவும் இல்லாத, நிறைய கிழங்கும் பழமும் தண்ணீரும் உள்ள, நீல பசுமை புல் பரந்த, தேவர்கள் கந்தர்வர்கள் வந்து போகும் இடம் அது.
ஸுபூமிபாகவிஶதே ஸ்வபாவவிதிதே ஶுபே। ஜாதாம் ஹிமம்ரு'துஸ்பர்ஶே தேஶேऽபஹதகண்டகே
அழகான, தெளிவான நிலம், இயற்கையாகவே புனிதமானது என்று அறியப்பட்ட, பனியின் தொடுதல் மென்மை கொண்ட, முட்கள் இல்லாத இடத்தில் அது வளர்ந்தது.
தாமுபேத்ய மஹாத்மாநஃ ஸஹ தைர்ப்ராஹ்மணர்ஷபைஃ। அவதேருஸ்ததஃ ஸர்வே ராக்ஷஸஸ்கந்ததஃ ஶநைஃ
அந்த இடத்தை அடைந்த பிறகு, அந்த மகான்கள், அந்த முன்னணி பிராமணர்களுடன், ராட்சதர்களின் தோளிலிருந்து மெதுவாக இறங்கினார்கள்.
ததஸ்தமாஶ்ரமம் புண்யம் நரநாராயணாஶ்ரிதம்। தத்ரு'ஶுஃ பாண்டவா ராஜந்ஸஹிதா த்விஜபுங்கவைஃ
பின்னர், அரசே, பாண்டவர்கள், அந்த சிறந்த த்விஜர்களுடன் சேர்ந்து, நரனாராயண முனிவர்களின் புனித ஆசிரமத்தைக் கண்டார்கள்.
தமஸா ரஹிதம் புண்யமநாம்ரு'ஷ்டம் ரவேஃ கரைஃ। க்ஷுத்த்ரு'ட்ஶீதோஷ்ணதோஷைஶ்ச வர்ஜிதம் ஶோகநாஶநம்
அந்த புனித இடம், இருள் இல்லாதது, சூரியனின் கதிரால் எரியாதது, பசிப்பும் தாகமும் வெப்பமும் குளிரும் இல்லாதது, துயரத்தை நீக்கும் இடமாக இருந்தது.
மஹர்ஷிகணஸம்பாதம் ப்ராஹ்ம்யா லக்ஷ்ம்யா ஸமந்விதம்। துஷ்ப்ரவேஶம் மஹாராஜ நரைர்தர்மபஹிஷ்க்ரு'தைஃ
அந்த இடம், மகாராஜா, பெரிய முனிவர்களால் நிரம்பி, பிரம்மாவின் ஒளியும் செல்வமும் கொண்டது; தர்மத்தை விட்டு விலகிய மனிதர்களுக்குப் புகுந்து செல்ல முடியாததாக இருந்தது.
பலிஹோமார்சிதம் திவ்யம் ஸுஸம்ம்ரு'ஷ்டாநுலேபநம்। திவ்யபுஷ்போபஹாரைஶ்ச ஸர்வதோऽபிவிராஜிதம்
அது தெய்வீகமான இடம்; பலி ஹோமங்களும் அர்ச்சனைகளும் செய்யப்பட்டு, நன்றாக சுத்தம் செய்து அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, எல்லா பக்கமும் தெய்வீக மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
விஶாலைரக்நிஶரணைஃ ஸ்ருக்பாண்டைராசிதம் ஶுபைஃ। மஹத்பிஸ்தோயகலஶைஃ கடிநைஶ்சோபஶோபிதம்
அங்கு விசாலமான யாகசாலைகள், நல்ல கலசங்கள், அழகான யாக பாத்திரங்கள், வலுவான நீர் கலசங்கள் ஆகியவை நிறைந்திருந்தன.
ஶரண்யம் ஸர்வபூதாநாம் ப்ரஹ்மகோபநிநாதிதம்। திவ்யமாஶ்ரயணீயம் தமாஶ்ரமம் ஶ்ரமநாஶநம்। ஶ்ரியா யுதமநிர்தேஶ்யம் தேவவர்யோபஶோபிதம்
அந்த ஆசிரமம் எல்லா உயிர்களுக்கும் அடைக்கலம்; பிராமணர்களின் வேத ஓசையால் முழங்கியது; தெய்வீகமான, ஓய்வளிக்கும், சோர்வை நீக்கும் இடம்; செல்வமும், தேவதைகளின் அருளும் நிறைந்தது.
பலமூலாஶநைர்தாந்தைஶ்சாருக்ரு'ஷ்ணாஜிநாம்பரைஃ। ஸூர்யவைஶ்வாநரஸமைஸ்தபஸா பாவிதாத்மபிஃ
அங்கு தன்னடக்கம் கொண்ட முனிவர்கள் வாழ்ந்தனர்; அவர்கள் பழமும் மூலையும் மட்டும் உண்டு, அழகான கருமான் தோலை அணிந்து, சூரியனும் அக்னியும் போல் தீவிரமான தவத்தால் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தியிருந்தனர்.
மஹர்ஷிபிர்மோக்ஷபரைர்யதிபிர்நியதேந்த்ரியைஃ। ப்ரஹ்மபூதைர்மஹாபாகைருபேதம் ப்ரஹ்மவாதிபிஃ
அந்த இடத்தில் மோக்ஷத்தை விரும்பும் பெரிய முனிவர்களும், தன்னடக்கம் கொண்ட யதிகளும், பிரம்மத்துடன் ஒன்றாகிய மகான்களும், பிரம்மத்தைப் பற்றி உரையாடும் உயர்ந்தவர்களும் வாழ்ந்தனர்.
ஸோऽப்யகச்சந்மஹாதேஜாஸ்தாந்ரு'ஷீந்நியதஃ ஶுசிஃ। ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹிதோ தீமாந்தர்மபுத்ரோ யுதிஷ்டிரஃ
அப்போது, பெரிய ஞானமும் தன்னடக்கமும் கொண்ட தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன், தன் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து, அந்த முனிவர்களை அணுகினார்.
திவ்யஜ்ஞாநோபபந்நாஸ்தே த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ராப்தம் யுதிஷ்டிரம்। அப்யகச்சந்த ஸுப்ரீதா திவ்யா தேவமஹர்ஷயஃ
அந்த தெய்வீக ஞானம் பெற்ற முனிவர்கள், யுதிஷ்டிரன் வந்ததைப் பார்த்து, மகிழ்ச்சியுடன் முன்னே வந்து அவரை வரவேற்றனர்.
ப்ரீதாஸ்தே தஸ்ய ஸத்காரம் விதிநா பாவகாபமாஃ। உபாஜஹ்ருஶ்ச ஸலிலம் புஷ்பமூலபலம் ஶுசி
அந்த தூய்மையும் ஒளியுமுள்ள முனிவர்கள், சந்தோஷமாக, வழக்கப்படி அவரை மரியாதை செய்து, தண்ணீர், மலர், மூலிகை, பழம் ஆகியவற்றை வழங்கினர்.
ஸ தைஃ ப்ரீத்யாऽத ஸத்காரமுபநீதம் மஹர்ஷிபிஃ। ப்ரயதஃ ப்ரதிக்ரு'ஹ்யாத தர்மராஜோ யுதிஷ்டிரஃ
அப்போது தர்மராஜா யுதிஷ்டிரன், அந்த பெரிய முனிவர்கள் அன்புடன் அளித்த மரியாதையையும், பக்தியுடன் ஏற்றுக்கொண்டார்.
தம் ஶக்ரஸதநப்ரக்யம் திவ்யகந்தம் மநோரமம்। ப்ரீதஃ ஸ்வர்கோபமம் புண்யம் பாண்டவஃ ஸஹ க்ரு'ஷ்ணயா
பாண்டவன், த்ரௌபதியுடன் சேர்ந்து, இந்திரனின் இல்லம் போல் அழகும் மணமும் நிறைந்த அந்த தெய்வீகமான, புண்ணியமான இடத்துக்குள் மகிழ்ச்சியுடன் நுழைந்தார்.
ரவிவேஶ ஶோபயா யுக்தம் ப்ராத்ரு'பிஶ்ச ஸஹாநக। ப்ராஹ்மணைர்வேதவேதாங்கபாரகைஶ்ச ஸஹார்சிதஃ
அழகும் ஒளியும் நிறைந்த அவர், தன் சகோதரர்களுடன், வேதங்களும் வேதாங்கங்களும் கற்ற பிராமணர்களால் மரியாதை செய்யப்பட்டு, அந்த இடத்துக்குள் சென்றார்.