தஸ்யாஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா பகவாநக்ஷரஃ ப்ரபுஃ। ப்ரோவாச வசநம் ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஶ்ராவ்யாரஸமீரிதம்
அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த அழியாத ஆண்டவன் மகிழ்ச்சியுடன், இனிமையான வார்த்தைகளை சொன்னான்.
ந தே மஹி பயம் கார்யம் பாரார்தே வஸுதாரிணி। அயமேவம் ததா குர்மி யதா லத்வீ பவிஷ்யஸி
"பூமியே, பாரம் சுமக்கும் நீ பயப்பட வேண்டாம்; உனக்கு மீண்டும் இலகுவாக ஆகும்படி நான் ஏற்பாடு செய்கிறேன்."
ஸ தாம் விஸர்ஜயித்வா து வஸுதாம் ஶைலகுண்டலாம்। ததோ வராஹஃ ஸம்வ்ரு'த்த ஏகஶ்ரு'ங்கோ மஹாத்யுதிஃ
பூமியை மலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாக அனுப்பி வைத்து, அவர் ஒற்றை கொம்புடன், பிரகாசமாக ஒளிரும் பெரிய பன்றியாக ஆனார்.
ரக்தாப்யாம் நயநாப்யாம் து பயமுத்பாதயந்நிவ। தூமம் ச ஜ்வலயँல்லக்ஷ்ம்யா தத்ர தேஶே வ்யவர்தத
இரத்தம் போல் சிவந்த கண்களுடன், பயம் உண்டாக்கும் வகையில், புகையும் நெருப்பும் பறக்க, அந்த இடத்தில் லக்ஷ்மி வளர்ந்தாள்.
ஸ க்ரு'ஹீத்வா வஸுமதீம் ஶ்ரு'ங்கேணைகேந பாஸ்வதா। யோஜநாநாம் ஶதம் வீர ஸமுத்தரதி ஸோऽக்ஷரஃ
அந்த அழியாதவன், ஒற்றை பிரகாசமான கொம்பால் பூமியை பிடித்து, நூறு யோஜனை உயரத்திற்கு தூக்கினான், வீரனே.
தஸ்யாம் சோத்தார்யமாணாயாம் ஸம்க்ஷோபஃ ஸமஜாயத। தேவாஃ ஸம்க்ஷுபிதாஃ ஸர்வே ரு'ஷயஶ்ச தபோதநாஃ
பூமி தூக்கப்படும்போது பெரும் குழப்பம் ஏற்பட்டது; எல்லா தேவர்களும், தவசில் சிறந்த முனிவர்களும் கலங்கினார்கள்.
ஹாஹாபூதமபூத்ஸர்வம் த்ரிதிவம் வ்யோம பூஸ்ததா। ந பர்யவஸ்திதஃ கஶ்சித்தேவோ வா மாநுஷோபி வா
மூவுலகமும், ஆகாயமும், பூமியும் 'அய்யோ!' என்ற அலறலால் நிரம்பின; எந்த தேவனும், மனிதனும் நிலைநிறுத்த முடியவில்லை.
ததோ ப்ரஹ்மாணமாஸீநம் ஜ்வலமாநமிவ ஶ்ரியா। தேவாஃ ஸர்ஷிகணாஶ்சைவ உபதஸ்துரநேகஶஃ
அப்போது தேவர்கள், முனிவர் கூட்டங்களுடன், ஒளிவீசும் பிரம்மாவை பலர் சேர்ந்து அடைந்தார்கள்.
உபஸர்ப்ய ச தேவேஶம் ப்ரஹ்மாணம் லோகஸாக்ஷிகம்। பூத்வா ப்ராஞ்ஜலயஃ ஸர்வே வாக்யமுச்சாரயம்ஸ்ததா
அப்போது எல்லோரும் தெய்வங்களின் தலைவனான பிரம்மாவை அணுகி, உலகுகளுக்கு சாட்சி நின்றவரை கைகூப்பி நின்று இவ்வாறு பேசினர்.
லோகாஃ ஸம்க்ஷுபிதாஃ ஸர்வே வ்யாகுலம் ச சராசரம்। ஸமுத்ராணாம் ச ஸம்க்ஷோபஸ்த்ரிதஶேஶ ப்ரகாஶதே
உலகங்கள் அனைத்தும் கலக்கம் அடைந்துள்ளன; உயிருள்ளவை, உயிரில்லாதவை எல்லாம் குழப்பத்தில் உள்ளன. அமரர்களின் தலைவனே, கடல்களும் அலைக்கழிக்கப்படுகின்றன; இது வெளிப்படையாக தெரிகிறது.
ஸைஷா வஸுமதீ க்ரு'த்ஸ்நா யோஜநாநாம் ஶதம் கதா। கிமேதத்கிம்ப்ரபாவேண யேநேதம் ரவ்யாகுலம் ஜகத்। ஆக்யாது நோ பவாஞ்ஶீக்ரம் விஸம்ஜ்ஞாஃ ஸ்மேஹ ஸர்வஶஃ
இந்த பூமி முழுவதும் நூறு யோஜனை ஆழத்தில் மூழ்கி விட்டது; இது என்ன? இதற்குக் காரணம் என்ன? எதனால் இவ்வாறு உலகம் கலங்கியுள்ளது? தயவுசெய்து விரைவில் எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்; ஏனெனில் நாங்கள் அனைவரும் இங்கு குழப்பத்தில் இருக்கிறோம்.
அஸுரேப்யோ பயம் நாஸ்தி யுஷ்மாகம் குத்ரசித்க்வசித்। ஶ்ரூயதாம் யத்க்ரு'தே த்வேஷ ஸம்க்ஷோபோ ஜாயதேऽமராஃ
அசுரர்களால் உங்களுக்கு எங்கும் எந்த ஆபத்தும் இல்லை; அமரர்களே, இந்த கலக்கத்திற்கு காரணம் என்ன என்பதை இப்போது கேளுங்கள்.
யோஸௌ ஸர்வத்ரகஃ ஶ்ரீமாநக்ஷராத்மா வ்யவஸ்திதஃ। தஸ்ய ப்ரபாவாத்ஸம்க்ஷோபஸ்த்ரிதிவஸ்ய ப்ரகாஶதே
எங்கும் நிறைந்திருக்கும் அந்த மகிமைமிக்க, அழியாத ஆத்மா எல்லாவற்றிலும் உறைகிறார்; அவருடைய வல்லமையால் இந்த மூன்று உலகங்களிலும் கலக்கம் ஏற்பட்டுள்ளது.
யைஷா வஸுமதீ க்ரு'த்ஸ்நா யோஜநாநாம் ஶதம் கதா। ஸமுத்த்ரு'தா புநஸ்தேந விஷ்ணுநா பரமாத்மநா
முழு பூமியும் நூறு யோஜனை ஆழத்தில் மூழ்கியிருந்தது; அந்த பரமாத்மா விஷ்ணு மீண்டும் அதை உயர்த்தினார்.
தஸ்யாமுத்தார்யமாணாயாம் ஸம்க்ஷோபஃ ஸமஜாயத। ஏவம் பவந்தோ ஜாநந்து ச்சித்யதாம் ஸம்ஶயஶ்ச வஃ
அவர் பூமியை உயர்த்தும் போது அந்த கலக்கம் ஏற்பட்டது; இதை நீங்கள் அனைவரும் அறிந்து கொள்ளுங்கள், உங்கள் சந்தேகம் நீங்கட்டும்.
க்வ தத்பூதம் வஸுமதீம் ஸமுத்தரதி ஹ்ரு'ஷ்டவத்। தம் தேஶம் பகவந்ப்ரூஹி தத்ர யாஸ்யாமஹே வயம்
எங்கு அந்த மகிமைமிக்கவர் ஆனந்தமாக பூமியை உயர்த்துகிறார்? அந்த இடம் எது என்று கூறுங்கள்; நாம் அங்கு செல்ல விரும்புகிறோம்.
ஹந்த கச்சத பத்ரம் வோ நந்தநே பஶய்த ஸ்திதம்। ஏஷோத்ர பகவாஞ்ஶ்ரீமாந்முபர்ணஃ ஸம்ப்ரகாஶதே
செல்லுங்கள், உங்களுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; நந்தன வனத்தில் அவர் விளங்குகிறார் என்பதைப் பாருங்கள். இங்கு அந்த பிரபலம் உடைய உபபர்ணன் வெளிப்படுகிறார்.
வாராதேணைவ ரூபேண பகவாँல்லோகபாவநஃ। காலாநல இவாபாதி ப்ரு'திவீதலமுத்தரந்
உலகங்களை உருவாக்கும் அந்த இறைவன், ஒரு பன்றியின் உருவத்தில், காலாக்னிபோல் ஜ்வலித்து, பூமியை உயர்த்துகிறார்.
ஏதஸ்யோரஸி ஸுவ்யக்தம் ஶ்ரீவத்ஸமபிராஜதே। பஶ்யத்வம் விபுதாஃ ஸர்வே பூதமேததநாமயம்
அவரது மார்பில் ஸ்ரீவத்ஸம் தெளிவாக பிரகாசிக்கிறது; எல்லா தேவர்களும், இந்த துன்பமற்ற உருவத்தைப் பாருங்கள்.
ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாத்மாநம் ஶ்ருத்வா சாமந்த்ர்ய சாமராஃ। பிதாமஹம் புரஸ்க்ரு'த்ய ஜக்முர்தேவா யதாகதம்
அந்த மகாத்மாவை பார்த்து, அவர் சொன்னதை கேட்டதும், தேவர்கள் பிரம்மாவை வணங்கி, வந்தபடியே திரும்பிச் சென்றார்கள்.
ஶ்ருத்வா து தாம் கதாம் ஸர்வே பாண்டவா ஜநமேஜய। லோமஶாதேஶிதேநாஶு யதா ஜக்முஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவத்
அந்தக் கதையை லோமசர் கூறியபோது, பாண்டவர்கள் அனைவரும், ஜனமேஜயா, மகிழ்ச்சியுடன் விரைவாக புறப்பட்டார்கள்.
தே ஶூரா ஸஜ்ஜதந்வாநஸ்தூணவந்தஃ ஸமார்கணாஃ। பத்தகோதாங்குலித்ராணாஃ கங்கவந்தோऽமிதௌஜஸஃ
அந்த வீரர்கள், தயார் நிலையில் வில்லும், அம்புகளும் நிறைந்த குவியலும், கத்திகளும், விரல் பாதுகாப்பும் அணிந்து, அளவிட முடியாத வீரியத்துடன் இருந்தார்கள்.
பரிக்ரு'ஹ்ய த்விஜஶ்ரேஷ்டாஞ்ஜ்யேஷ்டாஃ ஸர்வதநுஷ்மதாம்। பஞ்சாலீஸஹிதா ராஜந்ப்ரயயுர்கந்தமாதநம்
அனைத்து வில்லாளர்களிலும் முதன்மை பெற்ற மூப்பர் மற்றும் சிறந்த பிராமணர்களை அழைத்து, பஞ்சாலியுடன், அரசே, அவர்கள் கந்தமாதனத்திற்கு புறப்பட்டனர்.
ஸராம்ஸி ஸரிதஶ்சைவ பர்வதாம்ஶ்ச வநாநி ச। வ்ரு'க்ஷாம்ஶ்ச பஹுலச்சாயாந்தத்ரு'ஶுர்கிரிமூர்தநி
அவர்கள் அந்த மலையின் உச்சியில் ஏரிகள், நதிகள், மலைகள், காடுகள், அடர்ந்த நிழல் தரும் மரங்களைப் பார்த்தனர்.
நித்யபுஷ்பபலாந்தேஶாந்தேவர்ஷிகணஸேவிதாந்। ஆத்மந்யாத்மாநமாதாய வீரா மூலபலாஶிநஃ
எப்போதும் மலர்கள், பழங்கள் நிறைந்த, தெய்வ ரிஷிகள் வந்து வாழும் அந்த இடங்களில், அந்த வீரர்கள், வேர் பழங்களை உணவாக கொண்டு, தங்கள் மனதை தாங்களே கட்டுப்படுத்திக் கொண்டார்கள்.
சேருருச்சாவசாகாராந்தேஶாந்விஷமஸம்கடாந்। பஶ்யந்தோ ம்ரு'கஜாதாநி பஹூநி விவிதாநி ச
அவர்கள் உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும், கடினமான இடங்களிலும் சுற்றி, பலவகை காட்டு மிருகங்களைப் பார்த்து அலைந்தார்கள்.
ரு'ஷிஸித்தாமரயுதம் கந்தர்வாப்ஸரஸாம் ப்ரியம்। விவிஶுஸ்தே மஹாத்மாநஃ கிந்நராசரிதம் கிரிம்
அருச்சுனரும் மற்ற பெரியவர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள், தேவர்களும் நிறைந்த, கந்தர்வர்கள் மற்றும் அப்சராசுகள் விரும்பும் அந்த மலையை, கின்னரர்கள் நடமாடும் இடமாகும் அந்த மலைக்குள் அவர்கள் நுழைந்தார்கள்.
ப்ரவிஶத்ஸ்வத வீரேஷு பர்வதம் கந்தமாதநம்। சணஅடவாதம் மஹத்வர்ஷம் ப்ராதுராஸீத்விஶாம்பதே
அந்த வீரர்கள் கந்தமாதன மலையில் நுழைந்தபோது, மனிதர்களுக்கே தலைவனே, அங்கு ஒரு பெரும் புயல் எழுந்தது; அது மிகவும் கொடூரமாகவும் சத்தமாகவும் இருந்தது.
ததோ ரேணுஃ ஸமுத்பூதஃ ஸபத்ரபஹுலோ மஹாந்। ப்ரு'திவீம் சாந்தரிக்ஷம் ச த்யாம் சைவ ஸஹஸாऽவ்ரு'ணோத்
அப்போது, இலைகளுடன் கலந்த ஒரு பெரிய தூசி மேகம் எழுந்து, பூமி, ஆகாயம், விண்ணையும் திடீரென மூடிவிட்டது.
ந ஸ்ம ப்ரஜ்ஞாயதே கிம்சிதாவ்ரு'தே வ்யோம்நி ரேணுநா। ந சாபி ஶேகுஸ்தத்கர்துமந்யோந்யஸ்யாபிபாஷணம்
தூசியில் ஆகாயம் மூடப்பட்டதால் எதுவும் தெரியவில்லை; ஒருவருடன் ஒருவர் பேசவும் முடியவில்லை.