தஸ்யாபசக்ரே மேதாவீ தம் ஶஶாப ஸ வீர்யவாந்। பவ பஸ்மேதி சோக்தஃ ஸ ந பஸ்ம ஸமபத்யத
புத்திசாலியான மகன் அவனை அவமதித்தான்; அந்த வலிமைமிக்க முனிவர் 'பொடி ஆகி விடு' என்று சபித்தார். ஆனால் அவன் பொடியாகவில்லை.
தநுஷாக்ஷஸ்து தம் த்ரு'ஷ்ட்வா மேதாவிநமநாமயம்। `முநிஸ்தத்காரணம் ஜ்ஞாத்வா ஸ்வயம் மஹிஷரூபத்ரு'த்। ஶ்ரு'ங்கேணாத்ரீநசலயத்ததோऽயம்பஸ்மஸாதபூத்
தனுஷாக்ஷன், மெதாவின் எந்த பாதிப்பும் இல்லாமல் இருப்பதை பார்த்து, காரணத்தை அறிந்து, தானே மாடு வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு கொம்பால் மலைகளை அசைத்தான்; அப்பொழுது மெதாவி பொடியாகி விட்டான்.
நிமித்தமஸ்ய மஹர்ஷிர்பேதயாமாஸ பர்வதாந்। ஸ நிமித்தே விநஷ்டே து மமார ஸஹஸா ஶிஶுஃ
அந்த மகான்முனிவர் காரணமான மலைகளை உடைத்தார்; காரணம் அழிந்ததும் அந்த குழந்தை திடீரென்று இறந்துவிட்டது.
தம் ம்ரு'தம் புத்ரமாதாய விலலாப ததஃ பிதா
அந்த இறந்த மகனை எடுத்துக் கொண்டு, தந்தை அழுதார்.
லாலப்யமாநம் தம் த்ரு'ஷ்ட்வா முநயஃ பரமார்தவத்। ஊசுர்வேதவிதஃ ஸர்வை காதாம் யாம் தாம் நிபோத மே
அவர் ஆழ்ந்த துயரில் அழுவதைக் கண்ட முனிவர்கள், பரிதாபத்துடன், வேதங்களை அறிந்தவர்கள் கூறிய பாடல்களைச் சொன்னார்கள்; அவற்றை என்னிடம் இருந்து கேள்.
ந திஷ்டமர்தமத்யேதுமீஶோऽமர்த்யஃ கதம்சந। மஹர்ஷிர்பேதயாமாஸ தநுஷாக்ஷோ மஹீதராந்
எந்த மரணமில்லாதவரும் விதியை மீற முடியாது; தனுஷாக்ஷன் அந்த மலைகளை உடைத்தார்.
ஏவம் லப்த்வா வராந்பாலா தர்பபூர்ணாஸ்தபஸ்விநஃ। க்ஷிப்ரமேவ விநஶ்யந்தி யதா ந ஸ்யாத்ததா பவாந்
இவ்வாறு, குழந்தைகள் அருள் பெற்று பெருமையால் நிறைந்தால், தவம் செய்பவர்கள் விரைவில் அழிந்து விடுகிறார்கள்; நீ அவ்வாறு ஆகாதே.
ஏஷ ரைப்யோ மஹாவீர்யஃ புத்ரௌ சாஸ்ய ததாவிதௌ। தம் யதா புத்ர நாப்யேஷி ததா குர்யாஸ்த்வதந்த்ரிதஃ
இந்த ரைப்யன் மிக வலிமைமிக்கவன்; அவனது மகன்களும் அதுபோல் உள்ளவர்கள்; மகனே, அவருக்கு எதிராக நடக்காமல், எச்சரிக்கையுடன் இரு.
ஸ ஹி க்ருத்தஃ ஸமர்தஸ்த்வாம் புத்ர பீடயிதும் ருஷா। ரைப்யஶ்சாபி தபஸ்வீ ச கோபநஶ்ச மஹாந்ரு'ஷிஃ
அவன் கோபப்பட்டால் உன்னைத் துன்புறுத்த வல்லவன், மகனே; ரைப்யனும் தவசியும், சீற்றமுள்ளவனும், பெரிய முனிவரும் ஆவான்.
ஏவ கரிஷ்யே மா தாபம் தாத கார்ஷீஃ கதம்சந। யதா ஹி மே பவாந்மாந்யஸ்ததா ரைப்யஃ பிதா மம
நான் அப்படியே செய்வேன்; தந்தையே, நீ எந்த விதத்திலும் துயரப்பட வேண்டாம். நீ எனக்கு மதிப்புக்குரியவராய் இருப்பது போலவே, ரைப்யனும் எனக்கு தந்தைபோல் மதிப்புக்குரியவன்.
உக்த்வா ஸ பிதரம் ஶ்லக்ஷ்ண யவக்ரீரகுதோபயஃ। விப்ரகுர்வந்ந்ரு'ஷீநந்யாநதுஷ்யத்பரயா முதா
தந்தையிடம் மென்மையாகப் பேசிய பிறகு, யவக்ரீ, கவலை இல்லாமல், மற்ற முனிவர்களைத் தொந்தரவு செய்து, தனக்குள்ள மகிழ்ச்சியில் பெரிதும் ஆனந்தப்பட்டான்.
சங்க்ரம்யமாணஃ ஸ ததா யவக்ரீரகுதோபயஃ। ஜகாம மாதவே மாஸி ரைப்யாஶ்ரமபதம் ப்ரதி
அப்போது யவக்ரீ, அலைந்து திரிந்து, வசந்த காலத்தில், ரைப்யரின் தவமடைக்கு நோக்கி சென்றான்.
ஸ ததர்ஶாஶ்ரமே ரம்யே புஷ்பதத்ருமபூஷிதே। விசரந்தீம் ஸ்நுஷாம் தஸ்ய கிந்நரீமிவ பாரத
அந்த அழகான ஆசிரமத்தில், மலர்ந்த மரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த இடத்தில், ரைப்யரின் மருமகளை, விண்ணுலகப் பெண்ணைப் போல ஒளிர்ந்தவளாகச் சுற்றி நடக்கக் கண்டான், பாரதா.
யவக்ரீஸ்தாமுவாசேதமுபதிஷ்டஸ்வ மாமிநி। நிர்லஜ்ஜோ லஜ்ஜயா யுக்தாம் காமேந ஹ்ரு'தசேதநஃ
யவக்ரீ, வெட்கமில்லாமல், ஆசையில் மனதை இழந்தவனாய், வெட்கத்துடன் இருந்த அவளிடம், 'அழகியே, என்னிடம் வா' என்று சொன்னான்.
ஸா தஸ்ய ஶீலமாஜ்ஞாய தஸ்மாச்சாபாச்ச பிப்யதீ। தேஜஸ்விதாம் ச ரைப்யஸ் ததேத்யுக்த்வா ஜகாம ஹ
அவள் அவனது பழக்கத்தை அறிந்து, அவன் சாபத்தையும், ரைப்யரின் சக்தியையும் நினைத்து பயந்து, 'சரி' என்று பதிலளித்து அங்கிருந்து சென்றாள்.
தத ஏகாந்தமாநீய லஜ்ஜயாமாஸ பாரத। ஆஜகாம ததா ரைப்யஃ ஸ்வமாஶ்ரமமரிம்தம
பின்னர், அவளை ஒதுக்காக அழைத்துச் சென்று, அவள் வெட்கத்தில் தளர்ந்தாள், பாரதா; அந்த நேரத்தில், ரைப்யர் தன் ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினார், பகைவரை வென்றவனே.
ருததீம் ச ஸ்நுஷாம் த்ரு'ஷ்ட்வா பார்யாமார்தா பராவஸோஃ। ஸாந்த்வயஞ்ஶ்லக்ஷ்ணயா வாசா பர்யப்ரு'ச்சத்யுதிஷ்டிர
பரவசுவின் மனைவியான மருமகள் அழுது கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த ரைப்யர், மென்மையான வார்த்தைகளால் ஆறுதல் கூறி, அவளை விசாரித்தார், யுதிஷ்டிரா.
ஸா தஸ்மை ஸர்வமாசஷ்ட யவக்ரீபாஷிதம் ஶுபா। ப்ரத்யுக்தம் ச யவக்ரீதம் ப்ரேக்ஷாபூர்வம் ததாऽऽத்மநா
அவள் யவக்ரீ கூறியதை முழுவதும், தானும் அவனுக்குப் பதிலளித்ததையும், நடந்ததை எல்லாம் அவனிடம் சொன்னாள்.
ஶ்ரு'ண்வாநஸ்யைவ ரைப்யஸ்ய யவக்ரேஸ்தத்விசேஷ்டநம்। தஹந்நிவ ததா சேதஃ க்ரோதஃ ஸமபவந்மஹாந்
அவளிடம் யவக்ரீ செய்ததை கேட்ட ரைப்யரின் மனம் தீயில் சுடப்படுவது போல எரிந்தது; அவனுக்குள் பெரிய கோபம் எழுந்தது.
ஸ ததா மந்யுநாऽऽவிஷ்டஸ்தபஸ்வீ கோபநோ ப்ரு'ஶம்। அவலுப்ய ஜடாமேகாம் ஜுஹாவாக்நௌ ஸுஸம்ஸ்க்ரு'தே
அப்போது, கோபத்தில் ஆட்கொள்ளப்பட்ட தவசு, மிகுந்த சீற்றத்துடன், ஒரு முடி சுருளை பிடித்து, நன்றாகத் தயாரிக்கப்பட்ட நெருப்பில் இடினார்.
ததஃ ஸமபவந்நாரீ தஸ்யா ரூபேண ஸம்மிதா। அவலுப்யாபராம் சாபி ஜுஹாவாக்நௌ ஜடாம் புநஃ
அதிலிருந்து, அவளுக்கு ஒத்த உருவமுள்ள ஒரு பெண் தோன்றினாள்; பிறகு, இன்னொரு முடி சுருளையும் பிடித்து, மீண்டும் நெருப்பில் இடினார்.
ததஃ ஸமபவத்ரக்ஷோ தீப்தாஸ்யம் கோரதர்ஶநம்। அப்ரூதாம் தௌ ததா ரைப்யம் கிம் கார்யம் கரவாமஹே
அதிலிருந்து, தீப்பொலிவுள்ள வாயும், பயங்கரமான தோற்றமும் கொண்ட ஒரு அரக்கன் தோன்றினான்; இருவரும் ரைப்யரிடம், 'என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டனர்.
தாவப்ரவீத்ரு'ஷிஃ க்ருத்தோ யவக்ரீர்வத்யதாமிதி। ஜக்மத்ரு'ஸ்தௌ ததேத்யுக்த்வா யவக்ரீதஜிகாம்ஸயா
அப்போது முனிவர் கோபத்தில், 'யவக்ரீயை அழிக்க வேண்டும்' என்று சொன்னார்; அவர்கள் 'சரி' என்று ஒப்புக்கொண்டு, யவக்ரீயை கொல்ல விரைந்து சென்றனர்.
ததஸ்தம் ஸமுபாஸ்தாய க்ரு'த்யா ஸ்ரு'ஷ்டா மஹாத்மநா। கமண்டலும் ஜஹாராஸ்ய மோஹயித்வா து பாரத
பின்னர், அந்த மகான் உருவாக்கிய சக்தி, யவக்ரீயை அணுகி, அவனை மயக்கி, அவனது தாமரைப் பானையை எடுத்துக்கொண்டாள், பாரதா.
உச்சிஷ்டம் து யவக்ரீதமபக்ரு'ஷ்டகமண்டலும்। தத உத்யதஶூலஃ ஸ ராக்ஷஸஃ ஸமுபாத்ரவத்
யவக்ரீ, இப்போது தூய்மை இழந்து, தாமரைப் பானை இல்லாமல், அந்த அரக்கன் உயர்த்திய ஈட்டி கொண்டு அவனை நோக்கி ஓடிவந்தான்.
தமாத்ரவந்தம் ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய ஶூலஹஸ்தம் ஜிகாம்ஸயா। யவக்ரீஃ ஸஹஸோத்தாய ப்ராத்ரவத்யத்ரவை ஸரஃ
அரக்கன், ஈட்டி கையில், கொல்லும் எண்ணத்துடன் தன்னை நோக்கி விரைந்து வருவதைப் பார்த்த யவக்ரீ, திடீரென எழுந்து, ஒரு ஏரிக்குத் தப்பிக்க ஓடினான்.
ஜலஹீநம் ஸரோ த்ரு'ஷ்ட்வா யவக்ரீஸ்த்வரிதஃ புநஃ। ஜகாம ஸரிதஃ ஸர்வாஸ்தாஶ்சாப்யாஸந்விஶோஷிதாஃ
அந்த ஏரி வெறிச்சோடிருந்ததைப் பார்த்த யவக்ரீ, விரைவாக எல்லா நதிகளையும் சென்றான்; அவை எல்லாம் வறண்டிருந்தன.
ஸ கால்யமாநோ கோரேண ஶூலஹஸ்தேந ரக்ஷஸா। அக்நிஹோத்ரே பிதுர்பீதஃ ஸஹஸா ப்ரவிவேஶ ஹ
பயங்கரமான ஈட்டி கொண்ட அரக்கன் தன்னைத் தொடர்ந்து வந்ததைப் பார்த்து, பயந்து, அவன் திடீரென தந்தையின் யாக நெருப்புக்குள் பாய்ந்தான்.
ஸ வை ப்ரவிஶமாநஸ்து ஶுத்ரேணாந்தேந ரக்ஷிணா। நிக்ரு'ஹீதோ பலாத்த்வாரி ஸோऽவாதிஷ்டத பார்திவ
அவன் உள்ளே செல்ல முயன்றபோது, ஒரு குருட்டு சூத்திரன் காவலாளியாக வந்து, அவனை வலியால் கதவிலேயே பிடித்து நிறுத்தினான், அரசே.
நிக்ரு'ஹீதம் து ஶூத்ரேண யவக்ரீதம் ஸ ராக்ஷஸஃ। தாடயாமாஸ ஶூலேந ஸ பிந்நஹ்ரு'தயோऽபதத்
யவக்ரீதனை அந்த சூத்திரன் பிடித்திருப்பதை பார்த்த ராட்சசன், அவனை வேலால் குத்தினான்; இதயம் பிளந்துவிட்டதால் அவன் அங்கேயே விழுந்து உயிர் இழந்தான்.