ரூபேண வயஸா சைவ பதநேந மதேந ச। பபஞ்ஜ வநவ்ரு'க்ஷாணாம் ஶாகாஃ பரமபுஷ்பிதாஃ
அவளது இளமை, அழகு, மகிழ்ச்சி, பெருமை ஆகியவற்றால், காடில் மலர்ந்த மரங்களின் கிளைகளை அவள் முறித்தாள்.
தாம் ஸகீரஹிதாமேகாமேகவஸ்த்ராமலம்க்ரு'தாம்। ததர்ஶ பார்கவோ தமாம்ஶ்சரந்தீமிவ வித்யுதம்
பிருகுவின் சந்ததி, அவளை ஒரே ஆடையுடன், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டு, தோழிகள் இல்லாமல் தனியாக, மின்னலைப்போல் நகரும்姿யில் பார்த்தான்.
தாம் பஶ்யமாநோ விஜநே ஸ ரேமே பரமத்யுதிஃ। க்ஷாமகண்டஶ்ச விப்ரர்ஷிஸ்தபோபலஸமந்விதஃ। தாமாபபாஷேகல்யாணீம் ஸா சாஸ்ய ந ஶ்ரு'ணோதி வை
அந்த தனிமையில், அந்த தவசியின் பெரும் ஒளியுடன், மெலிந்த கழுத்துடன், தவத்தின் பலத்துடன், அந்த நல்ல கன்னியை பார்த்து பேசினான்; ஆனால் அவள் கேட்கவில்லை.
ததஃ ஸுகந்யா வல்மீகே த்ரு'ஷ்ட்வா பார்கவசக்ஷுஷீ। கௌதூஹலாத்கண்டகேந புத்திமோஹபலாத்க்ரு'தா। கிம்நு கல்விதமித்யுக்த்வா நிர்பிபேதாஸ்ய லோசநே
பின்னர், சுகன்ன்யா, வண்டலுக்குள் இருந்த பிருகுவின் சந்ததியை பார்த்து, ஆச்சரியத்தாலும் குழப்பத்தாலும், 'இது என்ன?' என்று சொல்லி, ஒரு முட்கொம்பால் அவன் கண்களைத் துளைத்தாள்.
அக்ருத்த்யத்ஸ ததா வித்தே நேத்ரே பரமமந்யுமாந்। ததஃ ஶர்யாதிஸைந்யஸ்ய ஶக்ரு'ந்மூத்ரே ஸமாவ்ரு'ணோத்
அவள் அவன் கண்களைத் துளைத்தபோதும், அந்த முனிவர் கோபப்படவில்லை; ஆனால் உள்ளுக்குள் கோபம் கொண்டு, சர்யாதியின் படையின் மலமும் சிறுநீரும் வெளியேறாமல் தடுத்துவிட்டான்.
ததோ ருத்தே ஶக்ரு'ந்மூத்ரே ஸைந்யமாஸீத்ஸுதுஃகிதம்। ததாகதமபிப்ரேக்ஷ்ய பர்யப்ரு'ச்சத்ஸ பார்திவஃ
அப்போது, மலமும் சிறுநீரும் தடுக்கப்பட்டதால், படை மிகவும் துயருற்றது; அந்த நிலையை பார்த்து, மன்னன் விசாரித்தான்.
தபோநித்யஸ்ய வ்ரு'த்தஸ்ய ரோஷணஸ்ய விஶேஷதஃ। கேநாபக்ரு'தமத்யேஹ பார்கவஸ்ய மஹாத்மநஃ। ஜ்ஞாதம் வா யதி வாऽஜ்ஞாதம் தத்த்ருதம் ப்ரூத மாசிரம்
எப்போதும் தவத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும், எளிதில் கோபம் கொள்ளும் அந்த பிருகுவின் சந்ததிக்கு, யார் இங்கு தவறாக நடந்துகொண்டார்கள்? அறிந்தோ அறியாமலோ யாராவது செய்திருந்தால், உடனே சொல்லுங்கள்.
தமூசுஃ ஸைநிகாஃ ஸர்வே ந வித்மோऽபக்ரு'தம் வயம்। ஸர்வோபாயைர்யதாகாமம் பவாம்ஸ்தததிகச்சது
அனைத்து படைவீரரும், 'நாங்கள் யாரும் தவறு செய்ததில்லை; அரசே, தாங்கள் விரும்பும் முறையில் உண்மை கண்டறியுங்கள்' என்று பதிலளித்தனர்.
ததஃ ஸ ப்ரு'திவீபாலஃ ஸாம்நா சோக்ரேண ச ஸ்வயம்। பர்யப்ரு'ச்சத்ஸுஹ்ரு'த்வர்கம் பர்யஜாநந்ந சைவ தே
பின்னர், அந்த மன்னன் தானே, மென்மையாகவும் கடுமையாகவும் தன் நண்பர்களிடம் கேட்டான்; ஆனால் அவர்களும் எதுவும் அறியவில்லை.
ஆநாஹார்தம் ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா தத்ஸைந்யமநுகார்திதம்। பிதரம் துஃகிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுகந்யேதமதாப்ரவீத்
பின்னர், படை மலமும் சிறுநீரும் வெளியேறாமல் துன்புற்றதை, தந்தை கவலையுடன் இருப்பதை சுகன்ன்யா பார்த்து, அவள் பேசத் தொடங்கினாள்.
மயாऽடந்த்யேஹ வல்மீகே த்ரு'ஷ்டம் ஸத்வமபிஜ்வலத்। கத்யோதவதபிஜ்ஞாதம் தந்மயா வித்தமந்திகாத்
நான் இங்கு அந்துப்புழு குட்டையின் அருகில் சுற்றிக்கொண்டிருந்தபோது, ஒரு ஒளிவீசும் உயிரினத்தை, தீப்பொறி போல ஜொலிக்க, பார்த்தேன். அதை நெருக்கத்தில் இருந்து அறிந்துகொண்டு, தாக்கினேன்.
ஏதச்ச்ருத்வா து வல்மீகம் ஶர்யாதிஸ்தூர்ணமப்யயாத்। தத்ராபஶய்த்தபோவ்ரு'த்தம் சந்த்ராதித்யஸமப்ரபம்
இதைக் கேட்டதும், சர்யாதி அந்துப்புழு குட்டையை விரைவாக அணுகினார். அங்கு தவத்தில் உயர்ந்த, சந்திரனும் சூரியனும் போல் பிரகாசிக்கும் ஒரு முனிவரை அவர் பார்த்தார்.
அயாசதத ஸைந்யார்தம் ப்ராஞ்ஜலிஃ ப்ரு'திவீபதிஃ। அஜ்ஞாநாத்பாலயா யத்தே க்ரு'தம் தத்க்ஷந்துமர்ஹஸி
அப்பொழுது அரசன், கைகளை கூப்பி, போருக்கு ஆதரவும், தன் மகளால் அறியாமையாலும் குழந்தைத்தனத்தாலும் நடந்த தவறை மன்னிக்கவும் முனிவரிடம் வேண்டினார்.
ததோऽப்ரவீந்மஹீபாலம் ச்யவநோ பார்கவஸ்ததா। அபமாநாதஹம் வித்தோ ஹ்யநயா தர்பபூர்ணயா
அப்போது ப்ருகுவின் வம்சத்தார் சயவனர், அரசரிடம், 'இந்த பெருமிதம் நிறைந்த பெண்ணால் நான் அவமதிக்கப்பட்டேன்' என்று கூறினார்.
ரூபௌதார்யஸமாயுக்தாம் லோபமோஹபலாத்க்ரு'தாம்। தாமேவ ப்ரதிக்ரு'ஹ்யாஹம் ராஜந்துஹிதரம் தவ। க்ஷம்ஸ்யாமீதி மஹீபால ஸத்யமேதத்ப்ரவீமி தே
அவள் அழகும் உயர்ந்த பண்பும் உடையவள், ஆனால் பேராசையும் மயக்கமும் காரணமாக இப்படி செய்தாள். அதனால், அரசே, உன் மகளை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; இதனால் அவளை மன்னிக்கிறேன்—இது உண்மை, நான் சொல்கிறேன்.
ரு'ஷேர்வசநமாஜ்ஞாய ஶர்யாதிரவிசாரயந்। ததௌ துஹிதரம் தஸ்மை ச்யவநாய மஹாத்மநே
முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், சர்யாதி யோசிக்காமல், தன் மகளை அந்த மகான் சயவனருக்கு வழங்கினார்.
ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய ச தாம் கந்யாம் பகவாந்ப்ரஸஸாத ஹ। ப்ராப்தப்ரஸாதௌ ராஜா வை ஸஸைந்யஃ புரமாவ்ரஜத்
அந்த பெண்ணை ஏற்றுக்கொண்ட பின், அந்த மதிப்பிற்குரிய முனிவர் மனம் தணிந்தார்; அரசும் தன் படையுடன் மகிழ்ச்சியுடன் நகரத்துக்கு திரும்பினார்.
ஸுகந்யாऽபி பதிம் லப்த்வா தபஸ்விநமநிந்திதா। நித்யம் பர்யசரத்ப்ரீத்யா தபஸா நியமேந ச
சுகன்ன்யா குற்றமற்றவளாக, தவசாலியான கணவரை பெற்றபின், எப்போதும் அன்போடு, தவமும் கட்டுப்பாடும் கொண்டு அவரை சேவித்தாள்.
அக்நீநாமதீதீநாம் ச ஶுஶ்ரூஷுநஸூயிகா। ஸமாராதயத க்ஷிப்ரம் ச்யவநம் ஸா ஶுபாநநா
அக்காலத்தில், தீயும், விருந்தினர்களும் சேவை செய்ய விரும்பி, பொறாமையில்லாமல், அந்த அழகான முகமுள்ளவள் சயவனரை விரைவில் மகிழ்வித்தாள்.
கஸ்ய சித்த்வத காலஸ்ய த்ரிதஶாவஶ்விநௌ ந்ரு'ப। க்ரு'தாபிஷேகாம் விவ்ரு'தாம் ஸுகந்யாம் தாமபஶ்யதாம்
ஒரு காலத்துக்கு பிறகு, அரசே, தேவர்களில் தலைவரான அசுவினி தம்பிகள், அலங்கரிக்கப்பட்டு பிரகாசமாக சுற்றியாடும் சுகன்ன்யாவை பார்த்தார்கள்.
தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தர்ஶநீயாங்கீம் தேவராஜஸுதாமிவ। ஊசதுஃ ஸமபித்ருத்ய நாஸத்யாவஶ்விநாவிதம்
அவர்கள், அழகான உடலமைப்புடையவளாக, தேவராஜாவின் மகளைப் போல இருந்த அவளைப் பார்த்து, அருகில் சென்று, அவளிடம் பேசினார்கள்.
கஸ்ய த்வமஸி வாமோரு வநேऽஸ்மிந்கிம் கரோஷி ச। இச்சாவ பத்ரே ஜ்ஞாதும் த்வாம் தத்வமாக்யாஹி ஶோபநே
'நீ யார், அழகான தொடையுடையவளே? இந்த காட்டில் என்ன செய்கிறாய்? நல்லவளே, உன்னைப் பற்றி உண்மையை அறிய விரும்புகிறோம்; அழகியே, எங்களுக்குச் சொல்.'
ததஃ ஸுகந்யா ஸம்வீதா தாவுவாச ஸுரோத்தமௌ। ஶர்யாதிதநயாம் வித்தம் பார்யாம் மாம் ச்யவநஸ்ய ச
அப்போது, சுகன்ன்யா தாழ்மையுடன் மறைத்துக்கொண்டு, அந்த இரு தெய்வீகர்களிடம், 'நான் சர்யாதியின் மகளும், சயவனரின் மனைவியும் ஆக இருக்கிறேன்' என்று சொன்னாள்.
நாம்நா சாஹம் ஸுகந்யேதி ந்ரு'லோகேऽஸ்மிந்ப்ரதிஷ்டிதா। ஸாऽஹம்ஸர்வாத்மநா நித்யம் பர்தாரமநுவர்திநீ
'என் பெயர் சுகன்ன்யா; மனிதுலகில் புகழ்பெற்றவள். நான் என் கணவரை முழு மனதுடன் எப்போதும் பின்பற்றுகிறேன்.'
அதாஶ்விநௌ ப்ரஹஸ்யைதாமப்ரூதாம் புநரேவ து। கதம் த்வமஸி கல்யாணி பித்ரா தத்தாऽऽகதா வநே
அப்போது அசுவினிகள் சிரித்துக்கொண்டு மீண்டும், 'நல்லவளே, உன்னை உன் தந்தை திருமணம் செய்து வைத்தபின், எப்படித் திடீரென காட்டில் வாழ வந்தாய்?' என்று கேட்டார்கள்.
ப்ராஜஸேऽஸ்மிந்வநே பீரு வித்யுத்ஸௌதாமநீ யதா। ந தேவேஷ்வபி துல்யாம் ஹி த்வயா பஶ்யாவ பாமிநி
'இந்த காட்டில், பயப்படுகிறவளே, நீ மின்னல் போல ஜொலிக்கிறாய்; தேவிகளில் கூட உனக்கு ஒப்பானவளை எங்களால் காணமுடியவில்லை, அழகியே.'
அநாபரணஸம்பந்நா பரமாம்பரவர்ஜிதா। ஶோபயஸ்யதிகம் பத்ரே வநமப்யநலம்க்ரு'தா
'நீ ஆபரணமில்லாமல், எளிய vasthiram போட்டிருந்தாலும், இந்த காட்டை இன்னும் அழகாக மாற்றுகிறாய், நல்லவளே, அலங்காரம் இல்லாமலே.'
ஸர்வாபரணஸம்பநநா பரமாம்வரதாரிணீ। ஶோபேதாஸ்த்வநவத்யாங்கி ந த்வேவம் மலபங்கிநீ
'எல்லா ஆபரணங்களும், சிறந்த vasthiram அணிந்திருந்தால், குறையற்றவளே, நீ இன்னும் பிரகாசமாக இருப்பாய்; ஆனால் இப்போது, தூசும் அழுக்கும் படிந்த நிலையில் அல்ல.'
கஸ்மாதேவம்விதா பூத்வா ஜராஜர்ஜரிதம் பதிம்। த்வமுபாஸ்ஸே ஹ கல்யாணி காமபோகபஹிஷ்க்ரு'தம்
இவ்வளவு வயதான, முதுமையால் சோர்ந்த கணவனை நீ எதற்காக பணிவோளாக சேவை செய்கிறாய், அழகியவளே? இவன் இன்பங்களை அனுபவிக்க முடியாதவரல்லவா?
அஸமர்தம் பரித்ராணே போஷணே து ஶுசிஸ்மிதே। ஸா த்வம் ச்யவநமுத்ஸ்ரு'ஜ்யவரயஸ்வைகமாவயோஃ
அழகான புன்னகை உடையவளே, உன்னை காப்பாற்றவும், வளர்க்கவும் இவரால் முடியாது. ஆகையால், ச்யவனனை விட்டு எங்களிலொருவரை மணந்து கொள்.