ஏவம் ஹி ஸர்வே கதபுத்திபாவா ஜகத்விநாஶே பரமப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஃ। துர்கம் ஸமாஶ்ரித்ய மஹோர்மிமந்தம் ரத்நாகரம் வருணஸ்யாலயம் ஸ்ம
இவ்வாறு, உலகத்தை அழிப்பதில் மனதை நிலைநிறுத்திய அவர்கள் எல்லோரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்து, பெரிய அலைகளும் அடைய முடியாத ஆழமும் கொண்ட வருணனின் கடலில் அடைக்கலம் கொண்டார்கள்.
ஸமுத்ரம் தே ஸமாஶ்ரித்ய வருணம் நிதமம்பஸஃ। காலேயாஃ ஸம்ப்ரவர்தந்த த்ரைலோக்யஸ்ய விநாஶநே
கடலில் புகுந்து, வருணனின் நீரில் மறைந்த காலேயர்கள், மூன்று உலகங்களையும் அழிக்கத் திட்டமிட்டார்கள்.
தே ராத்ரௌ ஸமபிக்ருத்தா பக்ஷயந்தி ஸதா முநீந்। ஆஶ்ரமேஷு ச யே ஸந்தி புண்யேஷ்வாயதநேஷு ச
அவர்கள் இரவில் கோபத்துடன் எப்போதும் முனிவர்களை, ஆசிரமங்களிலும் புனித இடங்களிலும் இருப்பவர்களையும் விழுங்கினார்கள்.
வஸிஷ்டஸ்யாஶ்ரமே விப்ரா பக்ஷிதாஸ்தைர்துராத்மபிஃ। அஶீதிஃ ஶதமஷ்டௌ ச நவ சாந்யே தபஸ்விநஃ
வசிஷ்டரின் ஆசிரமத்தில், அந்த கொடிய உள்ளம் கொண்டவர்கள், எண்பத்து எட்டு பேரையும், இன்னும் ஒன்பது தவசிகளையும் விழுங்கினார்கள், பிராமணர்களே.
ச்யவநஸ்யாஶ்ரமம் கத்வா புண்யம் த்விஜநிஷேவிதம்। பலமூலாஶநாநாம் ஹி முநீநாம் பக்ஷிதம் ஶதம்
சயவனரின் தவமடையலுக்கு சென்று, அந்த புனிதமான இடத்தில் பலரும் வாழ்ந்திருந்தனர். பழமும் வேர் உணவாக வாழ்ந்த நூறு முனிவர்கள் அங்கே அழிக்கப்பட்டனர்.
ஏவம் ராத்ரௌ ஸ்ம குர்வந்தி விவிஶுஶ்சார்ணவம் திவா। `காலேயாஸ்தே துராத்மாநோ பக்ஷயந்தஸ்தபோதநாந்
இவ்வாறு, இரவில் அவர்கள் செயல்பட்டனர்; பகலில் அவர்கள் கடலில் மறைந்தனர். அந்தக் காளேயர்கள், தீய மனம் கொண்டவர்கள், தவசாலிகளை விழுங்கினர்.
பரத்வாஜாஶ்ரமே சைவ நியதா ப்ர்ஹமசாரிணஃ। வாய்வாஹாராம்புபக்ஷாஶ்ச விம்ஶதிஃ ஸம்நிஷூதிதாஃ
பரத்வாஜரின் ஆசிரமத்திலும், உணவைக் கட்டுப்படுத்தி, காற்றும் நீரும் மட்டும் உணவாகக் கொண்ட இருபது தவசிகள் கொல்லப்பட்டனர்.
ஏவம் க்ரமேண ஸர்வாம்ஸ்தாநாஶ்ரமாந்தாநவாஸ்ததா। நிஶாயாம் பரிபாதந்தே ஸமுத்ராம்புபலாஶ்ரயாத்। காலோபஸ்ரு'ஷ்டாஃ காலேயா க்நந்தோ த்விஜகணாந்பஹூந்
இவ்வாறு, அந்த காலத்தில், அந்த தானவர்கள் எல்லா ஆசிரமங்களையும் இரவில் முறையே தாக்கினர்; கடலின் சக்தியில் நம்பிக்கை வைத்து, காலம் அனுப்பிய காளேயர்கள் பலரும் தவசிகளை கொன்றனர்.
ந சைநாநந்வபுத்யந்த மநுஜா மநுஜோத்தம। ஏவம் ப்ரவ்ரு'த்தாந்தைத்யாம்ஸ்தாம்ஸ்தாபஸேஷு தபஸ்விஷு
மனிதர்கள், தவம் செய்பவர்களை எதிர்த்து அந்த தைத்யர்கள் இவ்வாறு செயல்படுவதை உணர முடியவில்லை.
க்ஷயாய ஜகதஃ க்ரூராஃ பர்யடந்தி ஸ்ம மேதிநீம்
கொடூரமானவர்கள், உலகத்தை அழிக்க பூமியில் சுற்றி நடந்தனர்.
ப்ரபாதே ஸமத்ரு'ஶ்யந்த நியதாஹாரகர்ஶிதாஃ। மஹீதலஸ்தா முநயஃ ஶரீரைர்கதஜீவிதைஃ
காலைப்பொழுது, கட்டுப்படுத்திய உணவால் மெலிந்த முனிவர்கள், உயிரில்லாமல் நிலத்தில் கிடந்தனர்.
க்ஷீணமாம்ஸைர்விருதிரைர்விமஜ்ஜாந்த்ரைர்விஸந்திபிஃ। ஆகீர்ணைராசிதா பூமிஃ ஶங்காநாமிவ ராஶிபிஃ
உடல்கள் இறைச்சி குறைந்து, இரத்தமின்றி, உள்ளுறுப்பு வெளியே வந்து, மூட்டுகள் சிதறி, பூமி சங்கு மேடுகள் போல் சிதறிக் கிடந்தது.
லஶைர்விப்ரவித்தைஶ்ச ஸ்ருவைர்பக்நைஸ்ததைவ ச। விகீர்ணைரக்நிஹோத்ரைஶ்ச பூர்பபூவ ஸமாவ்ரு'தா
உடல் உறுப்புகள் சிதறி, தூக்கி வீசப்பட்ட கரண்டிகள், உடைந்த பாத்திரங்கள், சிதறிய யாக சாதனங்கள் பூமியை மூடியிருந்தன.
நிஃஸ்வாத்யாயவபட்காரம் நஷ்டயஜ்ஞோத்ஸவக்ரியம்। ஜகதாஸீந்நிருத்ஸாஹம் காலேயபயபீடிதம்
வேதபாராயணம் இல்லாமல், யாகங்கள், திருவிழாக்கள் அழிந்துவிட்டதால், உலகம் உற்சாகம் இழந்து, காளேயர்களின் பயத்தில் துயருற்றது.
ஏவம் ஸம்க்ஷீயமாணாஶ்ச மாநவா மநுஜேஶ்வர। ஆத்மத்ராணபபா பீதாஃ ப்ராத்ரவந்த திஶோ பயாத்
இவ்வாறு, மக்கள் குறைந்து கொண்டிருக்கும் போது, மனிதர்களின் அரசே, அவர்கள் உயிரைக் காப்பாற்ற அச்சத்தில் எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடினர்.
கேசித்குஹாஃ ப்ரவிவிஶுர்நிர்பராம்ஶ்சாபரே ஶ்ரிதாஃ। அபரே மரணோத்விக்நா பயாத்ப்ராணாந்ஸமுத்ஸ்ரு'ஜந்
சிலர் குகைகளுக்குள் புகுந்தனர்; மற்றவர்கள் அடர்ந்த காடுகளில் ஒளிந்தனர்; வேறு சிலர் மரணப் பயத்தில் தாங்க முடியாமல் உயிரை விட்டனர்.
கேசிதத்ரமஹேஷ்வாஸாஃ ஶூராஃ பரமஹர்ஷிதாஃ। மார்கமாணஆஃ பரம் யத்நம் தாநவாநாம் ப்ரசக்ரிரே
சில பெரிய வில்லாளிகள், வீரமும் மகிழ்ச்சியுடன், தானவர்களைத் தேடி மிகுந்த முயற்சி செய்தனர்.
ந சைதாநதிஜக்முஸ்தே ஸமுத்ரம் ஸமுபாஶ்ரிதாந்। ஶ்ரமம் ஜக்முஶ்ச பரமமாஜக்முஃ க்ஷயமேவ ச
ஆனால், கடலில் ஒளிந்திருந்த அவர்களை அவர்கள் எட்ட முடியவில்லை; அவர்கள் மிகவும் சோர்ந்து, இறுதியில் உயிரிழந்தனர்.
ஜகத்யுபஶமம் யாதே நஷ்டயஜ்ஞோத்ஸவக்ரியே। ஆஜக்முஃ பரமாமார்திம் த்ரிதஶா மநுஜேஶ்வர
உலகம் அமைதியாகி, யாகங்கள், விழாக்கள் அழிந்தபோது, தேவதைகள், மனிதர்களின் அரசே, பேர்துயருக்கு ஆளானார்கள்.
ஸமேத்ய ஸமஹேந்த்ராஶ்ச பயாந்மந்த்ரம் ப்ரசக்ரிரே
அவர்கள், இந்திரனுடன் கூடிக் கூடி, அச்சத்தில் ஆலோசனை நடத்தினர்.
ஶரண்யம் ஶரணம் தேவம் நாராயணமஜம் விபும்। தேऽபிகம்ய நமஸ்க்ரு'த்ய வைகுண்டமபராஜிதம்। ததோ தேவாஃ ஸமஸ்தாஸ்தே ததோசுர்மதுஸூதநம்
தஞ்சம் நாடி, அவர்கள் பிறப்பில்லாத, எல்லா இடத்திலும் நிறைந்த தேவனாகிய நாராயணனை அடைந்தனர்; வெல்ல முடியாத வைகுண்டனுக்கு வணங்கி, எல்லா தேவதைகளும் மதுசூதனனை நோக்கி பேசினர்.
த்வம்நஃ ஸ்ரஷ்டா ச பர்தா ச ஹர்தா ச ஜகதஃ ப்ரபோ। த்வயா ஸ்ரு'ஷ்டமிதம் விஶ்வம் யச்சேங்கம் யச்ச நேங்கதி। `த்வய்யேவ புண்டரீகாக்ஷ புநஸ்தத்ப்ரவிலீயதே
நீங்கள் எங்களுக்கு படைத்தவரும், பாதுகாப்பவரும், அழிப்பவரும் ஆவீர், உலகத்தின் இறைவா; இந்த உலகம் உங்களால் உருவானது, நகர்வதும், நிலைத்ததும் உங்களாலே; புன்னகை கண்களையுடையவனே, மீண்டும் அது உங்களிலேயே கலந்துவிடுகிறது.
த்வயா பூமிஃ புரா நஷ்டா ஸமுத்ராத்புஷ்கரேக்ஷண। வாராஹம் வபுராஶ்ரித்யஜகதர்தே ஸமுத்த்ரு'தா
ஓ தாமரைக்கண் உடையவனே, ஒருகாலத்தில் பூமி கடலில் மறைந்துவிட்ட போது, நீ யானை வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு உலகத்துக்காக அவளை மீட்டெடுத்தாய்.
ஆதிதைத்யோ மஹாவீர்யோ ஹிரண்யகஶிபுஃ புரா। நாரஸிம்ஹம் வபுஃ க்ரு'த்வா ஸூதிதஃ புருஷோத்தம
மிகுந்த வலிமை கொண்ட முதல் அசுரன் ஹிரண்யகசிபு, நீ நரசிங்க வடிவம் எடுத்தபோது, உன்னால் அழிக்கப்பட்டான், மனிதர்களில் சிறந்தவனே.
அவத்யஃ ஸர்வபூதாநாம் பலிஶ்சாபி மஹாஸுரஃ। வாமநம் வபுராஶ்ரித்ய த்ரைலோக்யாத்தம்ஶிதஸ்த்வயா
அனைத்து உயிர்களாலும் வெல்ல முடியாத பெரும் அசுரன் பாலி, நீ வாமனன் வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு மூன்று உலகங்களிலிருந்தும் தள்ளப்பட்டான்.
அஸுரஶ்ச மஹேஷ்வாஸோ ஜம்ப இத்யபிவிஶ்ருதஃ। யஜ்ஞக்ஷோபகரஃ க்ரூரஸ்த்வயைவ விநிபாதிதஃ
யாகங்களை கெடுக்கும் கொடூரன், புகழ்பெற்ற அசுரன் ஜம்பன், பெரும் வில்லாளி, நீயே தனியாக அழித்தாய்.
ஏவமாதீநி கர்மாணி யேஷாம் ஸம்க்யா ந வித்யதே। அஸ்மாகம் பயபீதாநாம் த்வம் கதிர்மதுஸூதந
இவ்வாறு எண்ணிக்கையற்ற காரியங்களை நீ செய்துள்ளாய்; பயத்தால் நடுங்கும் எங்களுக்குப் பாதுகாவலன் நீயே, மதுசூதனா.
தஸ்மாத்த்வாம் தேவதேவேஶ லோகார்தம் ஜ்ஞாபயாமஹே। ரக்ஷ லோகாம்ஶ்ச தேவாம்ஶ்ச ஶக்ரம் ச மஹதோ பயாத்। `ஶரணாகதஸம்த்ராணே த்வமேகோऽஸி த்ரு'டவ்ரதஃ
அதனால், தேவர்களின் தலைவனும் உலகங்களின் ஆண்டவனுமான உன்னை நாங்கள் வேண்டுகிறோம்; உலகங்களையும், தேவர்களையும், இந்திரனையும் பெரிய அச்சத்திலிருந்து காப்பாற்று; அடைக்கலம் புகும் அனைவரையும் காப்பாற்றும் உறுதியுள்ளவன் நீயே.
தவ ப்ரஸாதாத்வர்தந்தே ப்ரஜாஃ ஸர்வாஶ்சதுர்விதாஃ। தா பாவிதா பாவயநதி ஹவ்யகவ்யைர்திவௌகஸஃ
உன் அருளால் நான்கு வகை உயிர்கள் எல்லாம் பெருகுகின்றன; அவர்கள் தெய்வங்களுக்கு ஹவிசு, பித்ருக்களுக்கு பிண்டம் அளித்து வழிபடும்போது, தெய்வங்களாலும் மதிக்கப்படுகிறார்கள்.
லோகா ஹ்யேவம் விவர்தந்தே ஹ்யந்யோந்யம் ஸமுபாஶ்ரிதாஃ। த்வத்ப்ரஸாதாந்நிருத்விக்நாஸ்த்வயைவ பரிரக்ஷிதாஃ
உலகங்கள் இவ்வாறு ஒன்றோன்றை சார்ந்து வளர்கின்றன; உன் அருளால் அவர்கள் கவலையின்றி, உன்னால் பாதுகாக்கப்படுகிறார்கள்.