மேஷரூபீ ச வாதாபிஃ காமரூப்யபவத்க்ஷணாத்। ஸம்ஸ்க்ரு'த்யதம் போஜயதி ததோ விப்ரம் ஜிதாம்ஸதி
வாதாபி, விருப்பப்படி உருவம் எடுக்கக்கூடியவனாக, உடனே ஆட்டுக்கடா உருவம் எடுத்தான். அவனை சமைத்து, பிராமணருக்கு உணவாக அளித்து, அவரை அழிக்க எண்ணினான்.
ஸ சாஹ்வயதி யம் வாசா கதம் வைவஸ்வதக்ஷயம்। ஸ புநர்தேஹமாஸ்தாய ஜீவந்ஸ்ம ப்ரத்யத்ரு'ஶ்யத
பிறகு, யமலோகத்திற்குப் போனவரை, இல்வலன் தனது குரலில் அழைத்தால், வாதாபி மீண்டும் தன் உடலை பெற்று, உயிருடன் தோன்றுவான்.
ததோ வாதாபிமஸுரம் சாகம் க்ரு'த்வா ஸுஸம்ஸ்க்ரு'தம்। தம் ப்ராஹ்மணம் போஜயித்வா புநரேவ ஸமாஹ்வயத்
இவ்வாறு, இல்வலன் தனது சகோதரன் வாதாபியை நன்கு சமைத்த ஆட்டுக்கடாவாக மாற்றி, பிராமணருக்கு உணவாக அளித்து, பிறகு மீண்டும் அழைப்பான்.
தாமில்வலேந மஹதா ஸ்வரேண கிரமீரிதாம்। ஶ்ருத்வாऽதிமாயோ பாலவாந்க்ஷிப்ரம் ப்ராஹ்மணகண்டகஃ
இல்வலன் பெரிய குரலில் அந்த அழைப்பைச் சொன்னதும், மிகுந்த தந்திரமுள்ள வாதாபி, குழந்தை போல் வேகமாக, பிராமணர்களுக்கு இடையூறாக மாறினான்.
தஸ்ய பார்ஶ்வம் விநிர்பித்ய ப்ராஹ்மணஸ்ய மஹாஸுரஃ। வாதாபிஃ ப்ரஹஸந்ராஜந்நிஶ்சக்ராம விஶாம்பதே
பிராமணரின் பக்கத்தை உடைத்து, அந்த மகா அசுரன் வாதாபி, சிரித்தபடி வெளியில் வந்தான், அரசர்களின் அரசே.
ஏவம் ஸ ப்ராஹ்மணாந்ராஜந்போஜயித்வா புநஃபுநஃ। ஹிம்ஸயாமாயஸ தைதேய இல்வலோ துஷ்டசேதநஃ
இவ்வாறு, அரசே, தீய மனம் கொண்ட அசுரன் இல்வலன், பிராமணர்களை மீண்டும் மீண்டும் உணவு அளித்து, தந்திரத்தால் அவர்களைப் பீடித்தான்.
அகஸ்த்யஶ்சாபி பகவாநேதஸ்மிந்கால ஏவ து। பித்ரூ'ந்ததர்ஶ கர்தே வை லம்பமாநாநதோமுகாந்
அந்த நேரத்திலேயே, பகவான் அகத்தியர், ஒரு பள்ளத்தில் தலைகீழாக தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் தமது முன்னோர்களை பார்த்தார்.
ஸோऽப்ரு'ச்சல்லம்பமாநாம்ஸ்தாந்பகவந்தஶ்ச கிம்பராஃ। `கிம்மர்தம் வேஹ லம்பத்வே கர்தே யூயமதோமுகாஃ'। ஸம்தாநஹேதோரிதி தே ப்ரத்யூசுர்ப்ரஹ்மவாதிநஃ
அவர்களைப் பார்த்து, 'பெரியோர்களே, ஏன் நீங்கள் இந்த பள்ளத்தில் தலைகீழாக தொங்குகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார். அவர்கள், 'வம்சம் தொடர வேண்டும் என்பதற்காக' என்று பதிலளித்தனர்.
தே தஸ்மை கதயாமாஸுர்வயம் தே பிதரஃ ஸ்வகாஃ। கர்தமேதமநுப்ராப்தா லம்பாமஃ ப்ரஸவார்திநஃ
அவர்கள், 'நாங்கள் உன் சொந்த முன்னோர்கள். இந்த பள்ளத்திற்கு வந்து, சந்ததி வேண்டி இங்கு தொங்குகிறோம்' என்று அகத்தியரிடம் கூறினர்.
யதி நோ ஜநயேதாஸ்த்வமகஸ்த்யாபத்யமுத்தமம்। ஸ்யாந்நோஸ்மாந்நிரயாந்மோக்ஷஸ்த்வம் ச புத்ராப்நுயா கதிம்
'அகத்தியா, நீ எங்களுக்கு ஒரு சிறந்த மகனைப் பெற்றால், நாங்கள் நரகத்திலிருந்து விடுபடுவோம்; நீயும் பிதாவாகும் நிலையை அடைவாய்' என்று சொன்னார்கள்.
ஸ தாநுவாச தேஜஸ்வீ ஸத்யதர்மபராயணஃ। கரிஷ்யே பிதரஃ காமம் வ்யேது வோ மாநஸோ ஜ்வரஃ
அப்போது, ஒளிவீசும் முனிவரும், சத்தியத்துக்கும் தர்மத்துக்கும் நம்பிக்கையுடையவரும், 'முன்னோர்களே, உங்கள் விருப்பத்தை நான் நிறைவேற்றுவேன்; உங்கள் மன வேதனை அகலட்டும்' என்று பதிலளித்தார்.
ததஃ ப்ரஸவஸந்தாநம் சிந்தயந்பகவாந்ரு'ஷிஃ। ஆத்மநஃ ப்ரஸவஸ்யார்தே நாபஶ்யத்ஸத்ரு'ஶீம் ஸ்த்ரியம்
பிறகு, அந்த பகவான் முனிவர், வம்சம் தொடர வேண்டும் என்று எண்ணி, தன்னுடன் பொருந்தும் பெண்ணை எவரையும் காணவில்லை.
ஸ தஸ்ய தஸ் ஸத்வஸ்ய தத்ததங்கமநுத்தமம்। ஸம்க்ரு'ஹ்யதத்ஸமைரங்கைர்நிர்மமே ஸ்த்ரியமுத்தமாம்
அவர் தன் உள்ளத்தின் சிறந்த பண்புகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவற்றைச் சேர்த்து, சிறந்த பண்புகள் கொண்ட ஒரு பெண்ணை உருவாக்கினார்.
ஸ தாம் விதர்பராஜாய புத்ரகாமாய தாம்யதே। நிர்மிதாமாத்மநோऽர்தாய முநிஃ ப்ராதாந்மஹாதபாஃ
அந்த மகா தவசி, தன் வம்சம் தொடர வேண்டும் என்று விரும்பி, தானே உருவாக்கிய அந்த பெண்ணை, மகன் வேண்டி துயருற்றிருந்த விதர்ப நாட்டரசருக்கு அளித்தார்.
ஸா தத்ர ஜஜ்ஞே ஸுபகா வித்யுத்ஸௌதாமநீ யதா। விப்ராஜமாநா வபுஷா வ்யவர்தத ஶுபாநநா
அங்கே, அவள் பிறந்தாள், மிகுந்த அதிர்ஷ்டசாலியாகவும் அழகாகவும், மின்னல் போல ஒளிரும் உருவத்துடன். அவளது முகம் அழகாக, ஒளிவீசும் உடலுடன் வளர்ந்தாள்.
ஜாதமாத்ராம் ச தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா வைதர்பஃ ப்ரு'திவீபதிஃ। ப்ரஹர்ஷேண த்விஜாதிப்யோ ந்யவேதயத பாரத
அவளை பிறந்தவுடன் பார்த்த வேளையில், விதர்ப நாட்டின் மன்னன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அந்தச் செய்தியை learned class-க்கு அறிவித்தான்.
அப்யநந்தந்த தாம் ஸர்வே ப்ராஹ்மணா வஸுதாதிப। லோபாமுத்ரேதி தஸ்யாஶ்ச சக்ரிரே நாம தே த்விஜாஃ
அந்தப் பெண்ணை எல்லா பிராமணர்களும் வரவேற்றார்கள், பூமியின் அதிபதியே. அவர்கள் அவளுக்கு 'லோபாமுத்ரா' என்று பெயர் வைத்தனர்.
வவ்ரு'தே ஸா மஹாராஜ பிப்ரதீ ரூபமுத்தமம்। அப்ஸ்விவோத்பலிநீ ஶீக்ரமக்நேரிவ ஶிகா ஶுபா
அவள், மகாராஜா, சிறந்த அழகுடன் வளர்ந்தாள்; நீரில் தாமரை விரைவாக வளர்வது போலவும், தீயில் ஒரு அழகான ஜ்வாலை போலவும் இருந்தாள்.
தாம் யௌவநஸ்தாம் ராஜேந்த்ரஶதம் கந்யாஃ ஸ்வலம்க்ரு'தாஃ। தாஸ்யஃ ஶதம் ச கல்யாணீமுபாதஸ்துர்வஶாநுகாஃ
அவள் யவன நிலையில் அடைந்தபோது, ராஜா, நூறு அலங்கரிக்கப்பட்ட கன்னியர்கள், நூறு அழகான பணிப்பெண்கள், அவளுக்காகச் சேர்ந்தார்கள்.
ஸா ஸ்ம தாஸீஶதவ்ரு'தா மத்யே கந்யாஶதஸ்ய ச। ஆரஸ்தே தேஜஸ்விநீ கந்யா ரோஹிணீவ திவிப்ரபா
அவள் நூறு பணிப்பெண்கள், நூறு கன்னியர்கள் நடுவில் இருந்தபோது, அந்த ஒளிவீசும் கன்னிகை நட்சத்திரங்களுக்கு நடுவில் ரோகிணி போல பிரகாசித்தாள்.
யௌவநஸ்தாமபி ச தாம் ஶீலாசாரஸமந்விதாம்। ந வவ்ரே புருஷஃ கஶ்சித்பயாத்தஸ்ய மஹாத்மநஃ
அவள் இளமையில் இருந்தும், நல்ல பண்பும் ஒழுக்கமும் உடையவளாக இருந்தும், அவளது பெரிய தந்தையைப் பயந்து யாரும் திருமணம் செய்ய முன்வரவில்லை.
ஸா து ஸத்யவதீ கந்யா ரூபேணாப்ஸரஸோப்யதி। தோஷயாமாஸ பிதரம் ஶீலேந ஸ்வஜநம் ததா
அந்த சத்தியவதி என்ற கன்னிகை, அழகில் அப்பரிசுகளையும் மிஞ்சி, தன் நல்ல பண்பால் தந்தையையும், தன் உறவினர்களையும் மகிழ்வித்தாள்.
வைதர்பீ து ததாயுக்தாம் யுவதீம் ப்ரேக்ஷ்ய வை பிதா। மநஸா சிந்தயாமாஸ கஸ்மை தத்யாமிமாம்ஸுதாம்
விதர்ப நாட்டின் மன்னன், இவ்வளவு சிறப்புடன் வளர்ந்த தன் மகளைப் பார்த்து, 'இவளை யாருக்கு திருமணம் செய்து கொடுப்பது?' என்று மனதில் யோசித்தான்.
யதாத்வமந்யதாகஸ்த்யோ கார்ஹஸ்த்யே தாம் க்ஷமாமிதி। ததாऽபிகம்ய ப்ரோவாச வைதர்பம் ப்ரு'திவீபதிம்
அகத்தியர், திருமண வாழ்க்கையை எண்ணி, 'இவள் பொருத்தமானவள்' என்று கருதி, விதர்ப நாட்டின் மன்னனை அணுகி பேசினார்.
ராஜந்நிவேஶே புத்திர்மே வர்ததே புத்ரகாரணாத்। வரயேத்வாம் மஹீபால லோபாமுத்ராம் ப்ரயச்ச மே
ராஜா, பிள்ளை பிறப்பதற்காக குடும்பம் அமைக்க வேண்டும் என்று என் மனதில் தீர்மானம் செய்துள்ளேன். லோபாமுத்ராவை எனக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து, எனக்கு திருமணம் செய்து வை.
ஏவமுக்தஃ ஸ மிநிநா மஹீபாலோ விசேதநஃ। ப்ரத்யாக்யாநாய சாஶக்தஃ ப்ரதாதும் சைவ நைச்சத
முனிவர் இப்படிச் சொன்னபோது, அந்த மன்னன் குழப்பமடைந்தான்; மறுப்பதற்கும் முடியவில்லை, கொடுக்கவும் மனம் வரவில்லை.
ததஃ ஸ பார்யாமப்யேத்ய ப்ரோவாச ப்ரு'திவீபதிஃ। மஹர்ஷிர்வீர்யவாநேஷ க்ருத்தஃ ஶாபாக்நிநா தஹேத்
பிறகு, மன்னன் தன் மனைவியிடம் சென்று, 'இந்த மகானாகிய முனிவர் மிகுந்த சக்திவானவர்; கோபித்தால் சாபத்தால் எங்களை எரித்துவிட முடியும்' என்று சொன்னான்.
தம் ததா துஃகிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸபார்யம் ப்ரு'திவீபதிம்। லோபாமுத்ராऽபிகம்யேதம் காலே வசநமப்ரவீத்
மன்னன் தன் மனைவியுடன் துக்கத்தில் இருப்பதை லோபாமுத்ரா பார்த்து, சரியான நேரத்தில் அருகில் வந்து இவ்வாறு சொன்னாள்.
ந மத்க்ரு'தே மஹீபால பீடாமப்யேதுமர்ஹஸி। ப்ரயச்ச மாமகஸ்த்யாய த்ராஹ்யாத்மாநம் மயா பிதஃ
மன்னனே, என் காரணமாக நீங்கள் துக்கப்பட வேண்டாம்; என்னை அகத்தியருக்கு கொடுங்கள், அப்பா, என்மூலம் நீங்களும் பாதுகாப்பை அடையுங்கள்.
துஹிதுர்வசநாத்ராஜா ஸோऽகஸ்த்யாய மஹாத்மநே। லோபாமுத்ராம் ததஃ ப்ராதாத்விதிபூர்வம் விஶாம்பதே
மகளின் வார்த்தைகளை கேட்ட மன்னன், முறையான முறையில், லோபாமுத்ராவை அந்த மகானாகிய அகத்தியருக்கு திருமணம் செய்து வைத்தான்.