தஸ்ய ஜிஷ்ணோர்ப்ரு'ஸீம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸூந்யத்ரேவ நிவேஶநே। ஹ்ரு'தயம் மே மஹாராஜ ந ஶாம்யாத்ரகதாசந
மகாராஜா, ஜிஷ்ணுவின் வில்லைக் காலியாக வீடில் கிடப்பதைப் பார்த்தால், என் மனம் இங்கே ஒருபோதும் அமைதி பெறாது.
விநாதஸ்மாத்விவாஸம் து ரோசயேऽஹமரிம்தம। ந ஹி நஸ்தம்ரு'தே வீரம் ரமணீயமிதம் வநம்
எதிரிகளை வெல்லும் அரசே, இந்த வனவாசத்தைத் தவிர, அந்த வீரன் இல்லாமல் இந்த வனம் எங்களுக்கு இனிமை தருவதில்லை.
தநஞ்ஜயோத்ஸுகாஸ்தே து வநே தஸ்மிந்மஹாரதாஃ। ந்யவஸந்த மஹாபாகா த்ரௌபத்யா ஸஹ க்ரு'ஷ்ணயா
தனஞ்சயனை ஏங்கிய அந்த வீரர்கள், மகிழ்ச்சியுடன், கண்ணையுடன் திரௌபதியுடன் அந்த வனத்தில் தங்கினர்.
தநம் ஜயோத்ஸுகாநாம் து ப்ராத்ரூ'ணாம் க்ரு'ஷ்ணயா ஸஹ। ஶ்ருத்வா வாக்யாநி விமநா தர்மராஜோப்யஜாயத
தனஞ்சயனை விரும்பி, கண்ணையுடன் கூடிய சகோதரர்களின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், தர்மராஜா மனதில் கவலை கொண்டார்.
அதாபஶ்யந்மஹாத்மாநம் தேவர்ஷிம் தத்ர நாரதம்। தீப்யமாநம் ஶ்ரியா ப்ராஹ்ம்யா தீப்தாக்நிஸமதேஜஸம்
அப்போது, பெரிய மனம் கொண்ட அரசன், அங்கே தேவரிஷி நாரதரை, பிரம்மத்தின் ஒளியோடு, தீப்போல் பிரகாசமாக இருப்பதைப் பார்த்தான்.
தமாகதமபிப்ரேக்ஷ்ய ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ தர்மராட்। ப்ரத்யுத்தாய யதாந்யாயம் பூஜாம் சக்ரே மஹாத்மநே
அவரை வருகைதந்ததைப் பார்த்ததும், தர்மராஜா சகோதரர்களுடன் எழுந்து, முறையோடு அந்த பெரியவரை வணங்கி மரியாதை செய்தான்.
ஸ தைஃ பரிவ்ரு'தஃ ஶ்ரீமாந்ப்ராத்ரு'பிஃ குருஸத்தமஃ। விபபாவதிதீப்தௌஜா தேவைரிவ ஶதக்ரதுஃ
சகோதரர்களால் சூழப்பட்டு, அந்த புகழ் பெற்ற குரு குலத்தின் தலைவன், தேவர்களில் இந்திரன் போல மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசித்தார்.
யதா ச வேதாந்ஸாவித்ரீ யாஜ்ஞஸேநீ ததா பதீந்। ந ஜஹௌ தர்மதஃ பார்தாந்மேருமர்கப்ரபா யதா
சாவித்ரி வேதங்களை எப்போதும் விட்டு விடாதது போல, யஜ்ஞசேனி தன் கணவர்களை தர்மத்திற்கு எப்போதும் விட்டு விடவில்லை; அது சூரிய ஒளி மேருவை விட்டு விடாதது போலே.
அர்த்யம் பாத்யமதாநீய த்வப்யவாயதச்யுதஃ। நாரதஸ்து மஹாதேஜாஃ ஸ்வஸ்த்யஸ்த்வித்யப்யபாஷத
பிறகு அர்க்யமும் பாதம் கழுவும் நீரும் கொண்டு வந்து, அச்சுதன் உணவு அளித்தான்; ஆனால் பெரும் ஒளியுடைய நாரதர், 'நன்மை உண்டாகட்டும்' என்றார்.
ததோ யுதிஷ்டிரோ ராஜா த்ரு'ஷ்ட்வா தேவர்ஷிஸத்தமம்। யதார்ஹம் பூஜயாமாஸ விதிவத்குருநந்தநஃ
பிறகு, யுதிஷ்டிரன் அந்த தேவ ரிஷிகளில் சிறந்தவரை பார்த்து, முறையோடு, விதிப்படி மரியாதை செய்தான், குரு குலத்தின் மகனே.
ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய ச தாம் பூஜாம் நாரதோ பகவாந்ரு'ஷிஃ। ஆஶ்வாஸயத்தர்மஸுதம் யுக்தரூபமிவாநக
அந்த மரியாதையை ஏற்று, புனிதமான நாரத முனிவர், தர்ம புத்திரனை அந்த நேரத்திற்கு ஏற்றபடி ஆறுதல் கூறினார், பாவமில்லாதவனே.
உவாச ச மஹாத்மாநம் தர்மராஜம் யுதிஷ்டிரம்। ப்ரூஹி தர்மப்ரு'தாம் ஶ்ரேஷ்ட கேநார்தஃ கிம் ததாநி தே
பிறகு அவர், பெரிய மனம் கொண்ட தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரனை நோக்கி, 'தர்மத்தை நிலைநாட்டுபவர்களில் சிறந்தவரே, என்ன காரணம்? நான் உனக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டார்.
அத தர்மஸுதோ ராஜா ப்ரணம்ய ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ। உவாச ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா நாரதம் தேவஸம்மிதம்
அப்போது தர்மபுத்திரனாகிய அரசன் தன் சகோதரர்களுடன் கூடி வணங்கி, கரங்களை கூப்பி, தேவர்களால் மதிக்கப்படும் நாரதரிடம் பேசினார்.
ந்வயி துஷ்டே மஹாபாக ஸர்வலோகாபிபூஜிதே। க்ரு'தமித்யேவ மந்யேऽஹம் ப்ரஸாதாத்தவ ஸுவ்ரத
உலகங்கள் அனைத்தாலும் போற்றப்படும் பெருமையுள்ளவரே, நீங்கள் திருப்தியடைந்தால், உங்கள் அருளால் எனது குறிக்கோள் நிறைவேறிவிட்டது என்று நான் நினைக்கிறேன்.
யதி த்வஹமநுக்ராஹ்யோ ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹிதோऽநக। ஸம்தேஹம் மே ஸுநிஶ்ரேஷ்ட தத்வதஶ்சேத்துமர்ஹஸி
பாவமில்லாதவரே, நான் என் சகோதரர்களுடன் உங்கள் அருளுக்குத் தகுதியானவனாக இருந்தால், நல்லவர்களில் சிறந்தவரே, என் சந்தேகத்தை முழுமையாக நீக்க வேண்டும்.
ப்ரதக்ஷிணாம் யஃ குருதே ப்ரு'திவீம் தீர்ததத்பரஃ। கிம் பலம் தஸ்ய கார்த்ஸ்ந்யேந தத்பவாந்வக்துமர்ஹதி
புனித தலங்களை நாடி, பூமியைச் சுற்றி வந்தவனுக்கு முழுமையான பலன் என்ன கிடைக்கும்? அதைக் கூற வேண்டும், அருளாளனே.
ஶ்ரு'ணு ராஜந்நவஹிதோ யதா பீஷ்மேண தீமதா। புலஸ்த்யஸ்ய ஸகாஶாத்வை ஸர்வமேததுபஶ்ருதம்
அரசே, கவனமாகக் கேளுங்கள்; புத்திசாலியான பீஷ்மர், புலஸ்தியரிடம் கேட்டதை முழுமையாகக் கூறுகிறேன்.
புரா பாகீரதீதீரே பீஷ்மோ தர்மப்ரு'தாம்வரஃ। பித்ர்யம் வ்ரதம் ஸமாஸ்தாய ந்யவஸந்முநிபிஃ ஸஹ
பழைய காலத்தில், பாகீரதி நதிக்கரையில், தர்மத்தில் முதன்மை பெற்ற பீஷ்மர், பித்ரு கடமையை ஏற்று முனிவர்களுடன் அங்கு தங்கினார்.
ஶுபே தேஶே ததா ராஜந்புண்யே தேவர்ஷிஸேவிதே। கங்காத்வாரே மஹாபாக தேவகந்தர்வஸேவிதே
அரசே, அந்த புண்ணியமான, தேவ முனிவர்கள் வந்திருக்கும் புனித இடத்தில், தேவர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்கள் வழிபடும் கங்கை வாயிலில்,
ஸ பித்ரூ'ம்ஸ்தர்பயாமாஸ தேவாம்ஶ்ச பரமத்யுதிஃ। ரு'ஷீம்ஶ்ச தர்பயாமாஸ விதித்ரு'ஷ்டேந கர்மணா
அந்த மகோன்னதர், விதிப்படி செய்கைகளால் பித்ருக்களுக்கு, தேவர்களுக்கு, முனிவர்களுக்கும் அர்ப்பணை செய்து திருப்திப்படுத்தினார்.
கஸ்ய சித்த்வத காலஸ்ய ஜபந்நேவ மஹாயஶாஃ। ததர்ஶாத்புதஸம்காஶம் புலஸ்த்யம்ரு'ஷிஸத்தமம்
ஒரு காலத்தில், ஜபம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, புகழ் பெற்ற பீஷ்மர், அதிசயமான உருவில் புலஸ்திய முனிவரை கண்டார்.
ஸ தம் த்ரு'ஷ்ட்வோக்ரதபஸம் தீப்யமாநமிவ ஶ்ரியா। ப்ரஹர்ஷமதுலம் லேபே விஸ்மயம் பரமம் யயௌ
அந்த கடும் தவம் செய்த, ஒளிவீசும் முனிவரைப் பார்த்த பீஷ்மருக்கு அளவில்லா மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது; ஆச்சரியத்துடன் நிறைந்தார்.
உபஸ்திதம் மஹாபாகம் பூஜயாமாஸ பாரத। பீஷ்மோ தர்மப்ரு'தாம் ஶ்ரேஷ்டோ விதித்ரு'ஷ்டேந கர்மணா
பாரத வம்சத்தாரே, தர்மத்தில் சிறந்த பீஷ்மர், வந்த அந்த மகோன்னத முனிவருக்கு விதிப்படி மரியாதை செய்தார்.
ஶிரஸா சாகமாதாய ஶுசிஃ ப்ரயதமாநஸஃ। நாம ஸம்கீர்தயாமாஸ தஸ்மிந்ப்ரஹ்மர்ஷிஸத்தமே
பரிசுத்தமான மனதுடன், தலையை வணங்கி, அந்த பிரம்மர்ஷிகளில் சிறந்தவரின் பெயரை பீஷ்மர் உச்சரித்தார்.
பீஷ்மோऽஹமஸ்மி பத்ரம் தே தாஸோऽஸ்மி தவ ஸுவ்ரத। தவ ஸம்தர்ஶநாதேவ முக்தோऽஹம் ஸர்வகில்வபைஃ
"நான் பீஷ்மன்; உமக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். நான் உமது தாசன். உம்மை காணும் தருணத்திலேயே என் பாவங்கள் அனைத்தும் நீங்கிவிட்டன."
ரஏவமுக்த்வா மஹாராஜ பீஷ்மோ தர்மப்ரு'தாம்வரஃ। வாக்யதஃ ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வாதூஷ்ணீமாஸீத்யுதிஷ்டிர
இவ்வாறு கூறி, தர்மத்தில் முதன்மை பெற்ற பீஷ்மர், சொற்களை அடக்கி, கரங்களை கூப்பி அமைதியாக அமர்ந்தார், யுதிஷ்டிரா.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா நியமேநாத ஸ்வாத்யாயாம்நாயகர்ஶிதம்। பீஷ்மம் குருகுலஶ்ரேஷ்டம் முநிஃ ப்ரீதமநாऽபவத்
அப்போது, தன்னியமனத்தால் மெலிந்த, குருவம்சத்தில் சிறந்த பீஷ்மரைப் பார்த்த அந்த முனிவருக்கு மனம் மகிழ்ந்தது.
ததஃ ஸ மதுரேணாத ஸ்வரேண ஸுமஹாதபாஃ। உவாச வாக்யம் தர்மஜ்ஞஃ புலஸ்த்யஃ ப்ரீதமாநஸஃ
பின்னர் அந்த பெரிய தவசக்தி கொண்ட புலஸ்தியர், இனிய குரலில், மனம் மகிழ்ந்து, தர்மத்தை அறிந்தவரே என்று சொல்லத் தொடங்கினார்.
அத ஸந்த்யாம் ஸமாஸாத்ய ஸம்வேத்யே தீர்த உத்தமே। உபஸ்ப்ரு'ஶ்ய நரோ வித்யாம் லபதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ
பின்னர், அந்தச் சந்த்யை நேரத்தில், உயர்ந்த தீர்த்தத்தைத் தொட்டு, ஒருவர் சுத்தமாகி அறிவைப் பெறுகிறார்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
ராமஸ்ய ச ப்ரஸாதேந தீர்தம் ராஜந்க்ரு'தம் புரா। தல்லௌஹித்யம் ஸமாஸாத்ய விந்த்யாத்பஹு ஸுவர்ணகம்
ராமரின் அருளால், அந்த இடம் பழங்காலத்தில் தீர்த்தமாகியது; அந்த லௌஹித்யத்தை அடைந்தால் நிறைய தங்கம் கிடைக்கும், அரசே.