யதா ச கிம்சித்குர்யாத்ஸ காரணம் தத்ர பாமிநி। தத்ரஸம்சேஷ்டமாநஸ்ய ஸம்லக்ஷேதா விசேஷ்டிதம்
அவன் ஏதாவது செய்கிறபோது, அதற்கான காரணத்தை கவனமாக நோடு; அந்த நேரங்களில் அவன் எப்படி நடக்கிறான் என்பதை நன்றாகப் பாரு.
ந சாஸ்ய ப்ரதிபந்தேந தேயோऽக்நிரபி கேஶிநி। யாசதே ந ஜலம் தேயம் ஸக்ரு'ச்சாத்வரமாணயா। ஏதத்ஸர்வம் ஸமீக்ஷ்யத்வம் சரிதம் மே நிவேதய
கேசினி, அவன் கேட்டாலும் அவனுக்கு நெருப்பை கொடுக்காதே; அவசரமாகக் கேட்டாலும் நீர் கொடுக்காதே; இவையெல்லாம் கவனித்து அவன் நடத்தை என்ன என்பதை எனக்கு தெரிவி.
நிமித்தம் யத்த்வயா த்ரு'ஷ்டம் பாஹுகே தைவமாநுஷம்। யச்சாந்யதபி பஶ்யேதாஸ்தச்சாக்யேயம் த்வயா மம
பாஹுகனிடம் நீ கண்ட எந்த அறிகுறி, அது தெய்வீகமாக இருந்தாலும் மனிதராக இருந்தாலும், மற்ற எதையும் நீ பார்த்தால், அதையும் எனக்கு சொல்ல வேண்டும்.
தமயந்த்யைவமுக்தா ஸா ஜகாமாத ச கேஶிநீ। நிஶாம்யாத ஹயஜ்ஞஸ்ய லிங்காநி புநராகமத்
தமயந்தி இவ்வாறு கூறியதும், கேசினி சென்றாள்; குதிரை யாகத்தின் அறிகுறிகளை கவனித்து, மீண்டும் திரும்பி வந்தாள்.
ஸா தத்ஸர்வம் யதாவ்ரு'த்தம் தமயந்த்யை ந்யவேதயத்। நிமித்தம் யத்தயா த்ரு'ஷ்டம் பாஹுகே திவ்யமாநுஷம்
அவள் பார்த்த அனைத்தையும், பாஹுகனிடம் கண்ட தெய்வீகமான மற்றும் மனிதமான அறிகுறிகளையும் தமயந்தியிடம் சொல்லினாள்.
த்ரு'டம் ஶுச்யபதாநோஸௌ ந மயா மாநுஷஃ க்வசித்। த்ரு'ஷ்டபூர்வஃ ஶ்ருதோ வாऽபி தமயந்தி ததாவிதஃ
அவன் உறுதியும் தூய்மையும் கொண்டவன்; தமயந்தி, அவனைப் போல மனிதரை நான் இதுவரை பார்த்ததுமில்லை, கேட்டதுமில்லை.
ஹ்ரஸ்வமாஸாத்ய து த்வாரம் நாஸௌ விநமதே க்வசித்। தம் து த்ரு'ஷ்ட்வா யதாஸங்கமுத்ஸர்பதி யதாஸுகம்। ஸம்கடேऽப்யஸ்ய ஸுமஹத்விவரம் ஜாயதேऽதிகம்
குறுகிய வாசலுக்கு வந்தாலும் அவன் ஒருபோதும் குனியவில்லை; ஆனால், அவன் செல்லும் போது எளிதாகவும் சௌகரியமாகவும் செல்கிறான்; இடம் குறைந்த இடத்திலும் பெரிய வழி தோன்றுகிறது.
ரு'துபர்ணஸ்ய சார்தாய போஜநீயமநேகஶஃ। ரு'துபர்ணஸ்ய சார்தாய போஜநீயமநேகஶஃ। ப்ரேஷிதம் தத்ரராஜ்ஞா து மாம்ஸம் பஹு ச பாஶவம்
ருது பர்ணனுக்காக எப்போதும் பலவகை உணவுகள் தயார் செய்யப்படுகின்றன; அரசரின் கட்டளையால் அங்கு நிறைய இறைச்சியும் அனுப்பப்படுகிறது.
தஸ்ய ப்ரக்ஷாலநார்தாய கும்பாஸ்தத்ரோபகல்பிதாஃ। தே தேநாவேக்ஷிதாஃ கும்பாஃ பூர்ணா ஏவாபவம்ஸ்ததஃ
கழுவுவதற்காக அங்கு தண்ணீர் குடங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன; அவன் அவற்றை பார்த்தவுடன், அந்த குடங்கள் உடனே நிரம்பிவிடுகின்றன.
ததஃ ப்ரக்ஷாலநம் க்ரு'த்வா ஸமதிஶ்ரித்ய பாஹுகஃ। த்ரு'ணமுஷ்டிம் ஸமாதாய ஸவிதுஸ்தம் ஸமாததத்
பிறகு, கழுவிக்கொண்டு, பாஹுகன் அமைதியாக இருந்து, ஒரு கைப்பிடி புல்லை எடுத்து சவித்ருக்கு அர்ப்பணிக்கிறான்.
அத ப்ரஜ்வலிதஸ்தத்ர ஸஹஸா ஹவ்யவாஹநஃ। ததத்புததமம் த்ரு'ஷ்ட்வா விஸ்மிதாऽமிஹாகதா
அப்போது, அங்கு திடீரென்று வேள்வி நெருப்பு எரிகிறது; அந்த அதிசயமானதை பார்த்து நான் ஆச்சரியப்பட்டு இங்கு வந்தேன்.
அந்யச்ச தஸ்மிந்ஸுமஹதாஶ்சர்யம் லக்ஷிதம் மயா। யதக்நிமபி ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶ்ய நைவாஸௌ தஹ்யதே ஶுபே
மேலும், அவனிடம் இன்னொரு பெரிய அதிசயமும் நான் பார்த்தேன்; அவன் நெருப்பைத் தொடினாலும், அவன் எரியவில்லை, அருளாளியே.
சந்தேந சோதகம் தஸ்ய வஹத்யாவர்ஜிதம் த்ருதம்। அதீவ சாந்யத்ஸுமஹதாஶ்சர்யம் த்ரு'ஷ்டவத்யஹம்
அவனுடைய விருப்பப்படி, தண்ணீர் விரைவாக அவனிடம் வந்து சேர்கிறது; இன்னும் ஒரு பெரிய அதிசயத்தையும் நான் பார்த்தேன்.
யத்ஸ புஷ்பாண்யுபாதாய ஹஸ்தாப்யாம் மம்ரு'தே ஶநைஃ। ம்ரு'த்யமாநாநி பாணிப்யாம் தேந புஷ்பாணி நாந்யதா। பூய ஏவ ஸுகந்தீநி ஹ்ரு'பிதாநி பவந்தி ஹி
அவன் பூக்களை எடுத்து மெதுவாக கைகளால் அழுத்தினாலும், அவை வாடாமல், மேலும் வாசமும் பசுமையும் பெறுகின்றன.
ஏதாந்யத்புதகல்பாநி த்ரு'ஷ்ட்வாऽஹம் ப்ரு'ஶவிஸ்மிதா। சேஷ்டிதாநி விஶாலாக்ஷி பாஹுகஸ்ய ஸமீபதஃ
இந்த அதிசயமான செயல்களை பாஹுகன் செய்ததைப் பார்த்து, அகன்ற கண்களையுடையவளே, நான் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டேன்.
தமயந்தீ து தச்ச்ருத்வா புண்யஶ்லோகஸ்ய சேஷ்டிதம்। அமந்யத நலம் ப்ராப்தம் கர்மசேஷ்டாபிஸூசிதம்
அந்த புண்ணியவானின் செயல்களை கேட்ட தமயந்தி, அவனுடைய நடத்தை மூலம் நலம் கிடைத்துவிட்டான் என்று எண்ணினாள்.
ஸா ஶங்கமாநா பர்தாரம் நலம் பாஹுகரூபிணம்। கேஶிநீம் ஶ்லக்ஷ்ணயா வாசா ருதந்தீ புநரப்ரவீத்
தனது கணவர் நளன் பாஹுகனாகவே இருக்கிறார் என்று சந்தேகமடைந்த தமயந்தி, அழுது கொண்டே மென்மையான வார்த்தைகளில் கேசினியிடம் மீண்டும் சொன்னாள்.
புநர்கச்ச ப்ரமத்தஸ்ய பாஹுகஸ்யோபஸம்ஸ்க்ரு'தம்। மஹாநஸாச்ச்ரிதம் மாம்ஸமாநயஸ்வேஹ பாமிநி
அழகியவளே, நீ மறுபடியும் சென்று, சமையலறையில் கவனமின்றி இருக்கும் பாஹுகனுக்காக தயாரிக்கப்பட்ட இறைச்சியை இங்கே கொண்டு வா.
ஸா த்ரு'ஷ்ட்வாபாஹுகே வ்யக்ரே தந்மாம்ஸமபக்ரு'ஷ்ய ச। அத்யுஷ்ணமேவ த்வரிதா தத்க்ஷணாத்ப்ரியகாரிணீ। தமயந்த்யை ததஃ ப்ராதாத்கேஶிநீ குருநந்தந
பாஹுகன் வேலைப்பளுவில் இருப்பதை பார்த்த கேசினி, அந்த வெப்பமான இறைச்சியை விரைவாக எடுத்துக்கொண்டு, தமயந்திக்கு மகிழ்ச்சி தர விரும்பி உடனே கொடுத்தாள்.
ஸாऽஶிதா நலஸித்தஸ் மாம்ஸஸ்ய பஹுஶஃ புரா। ப்ராஶ்ய மத்வா நலம் ஸூதம் ப்ராக்ரோஶத்ப்ரு'ஶதுஃகிதா
முன்பும் நளன் சமைத்த இறைச்சியை பலமுறை உண்டவள், அதை சுவைத்து, அந்த தேரோட்டியையே நளன் என்று நினைத்து, மிகுந்த துயரத்தில் அழுதாள்.
வைக்லவ்யம் பரமம் கத்வாப்ரக்ஷால்ய ச முகம் ததஃ। மிதுநம் ப்ரேஷயாமாஸ கேஶிந்யா ஸஹ பாரத்
அவள் மிகுந்த கலக்கத்தில் முகத்தை கழுவிக்கொண்டு, இருவரையும் கேசினியுடன் அனுப்பினாள், பாரதா.
இந்த்ரஸேநாம் ஸஹ ப்ராத்ரா ஸமபிஜ்ஞாய பாஹுகஃ। அபித்ருத்ய ததா ராஜா பரிஷ்வஜ்யாங்கமாநயத்
பாஹுகன், இந்திரசேனையும் அவளது சகோதரனையும் அறிந்து, விரைந்து சென்று, அவர்களை அணைத்து膝த்தில் அமர வைத்தான்.
பாஹுகஸ்து ஸமாஸாத்ய ஸுதௌ ஸுரஸுதோபமௌ। ப்ரு'ஶம் துஃகபரீதாத்மா ஸுஸ்வரம் ப்ரருரோத ஹ
பாஹுகன், தேவர்களின் பிள்ளைகளைப் போல இருந்த தன் இரு பிள்ளைகளைப் பார்த்து, மனம் துயரத்தில் ஆழ்ந்து, இனிய குரலில் உருக்கமாக அழுதான்.
நைஷதோ தர்ஶயித்வா து விகாரமஸக்ரு'த்ததா। உத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஸஹஸா புத்ரௌ கேஶிநீமிதமப்ரவீத்
நிஷத நாட்டரசன், தன் கலக்கத்தை மீண்டும் மீண்டும் காட்டி, திடீரென பிள்ளைகளை விட்டுவிட்டு, கேசினியிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
இதம் ச மத்ரு'ஶம் பத்ரே மிதுநம் மம புத்ரயோஃ। அதோ த்ரு'ஷ்ட்வைவ ஸஹஸா பாஷ்பமுத்ஸ்ரு'ஷ்டவாநஹம்
நல்லவளே, இந்த இருவரும் என் பிள்ளைகள் போலவே இருக்கிறார்கள்; அவர்களை திடீரென பார்த்தவுடன் எனக்குத் தண்ணீர் வந்தது.
பஹுஶஃ ஸம்பதந்தீம் த்வாம் ஜநஃ ஶங்கேத தோஷதஃ। வயம்ச தேஶாதிதயோ கச்ச பத்ரே யதாஸுகம்
நீ அடிக்கடி வருவதால் மக்கள் உன்னைப் பற்றி சந்தேகிக்கிறார்கள்; நாங்கள் இங்கு விருந்தினர்கள், நல்லவளே, நீ விரும்பும் போல் செல்.
ஸர்வம் விகாரம் த்ரு'ஷ்ட்வா து புண்யஶ்லோகஸ்ய தீமதஃ। ஆகத்ய கேஶிநீ க்ஷிப்ரம் தமயந்த்யை ந்யவேதயத்
புகழ் பெற்ற ஞானியின் கலக்கத்தை எல்லாம் பார்த்த கேசினி, விரைவாக சென்று தமயந்தியிடம் அனைத்தையும் தெரிவித்தாள்.
தமயந்தீ ததோ பூயஃ ப்ரேஷயாமாஸ கேஶிநீம்। மாதுஃ ஸகாஶம் துஃகார்தா நலஶங்காஸமுத்ஸுகா
பின்னர் தமயந்தி, துயரத்தில் ஆழ்ந்து, பாஹுகன் நளன் என்ற சந்தேகத்தில் ஆவலுடன், கேசினியை தன் தாயிடம் மீண்டும் அனுப்பினாள்.
பரீக்ஷிதோ மே பஹுஶோ பாஹுகோ நலஶங்கயா। ரூபே மே ஸம்ஶயஸ்த்வேகஃ ஸ்வயமிச்சமி வேதிதும்
நான் பாஹுகனை நளன் என சந்தேகித்து பலமுறை சோதித்துள்ளேன்; அவனது உருவம் மட்டும் எனக்கு இன்னும் சந்தேகமாக உள்ளது, அதை நான் நேரில் அறிய விரும்புகிறேன்.
ஸ வா ப்ரவேஶ்யதாம் மாதர்மாம் வாऽநுஜ்ஞாதுமர்ஹஸி। விதிதம் வாऽதவாऽஜ்ஞாதம் பிதுர்மே ஸம்விதீயதாம்
அம்மா, அவனை இங்கே வரவழைக்கவோ, அல்லது என்னை அனுமதிக்கவோ செய்; அவன் யார் என்றாலும், என் தந்தை தீர்மானிக்கட்டும்.