அபிசேதம் வயஸ்துல்யம் பாஹுகஸ்ய நலஸ்ய ச। நாயம் நலோ மஹாவீர்யஸ்தத்வித்யஶ்ச பவிஷ்யதி
மேலும், பாஹுகனும் நலனும் வயதில் சமம்; ஆனாலும், இவன் பெரும் வீரனான நலன் அல்ல, ஆனால் அந்த அறிவை பெறுவான்.
ப்ரச்சந்நா ஹி மஹாத்மாநஶ்சரந்தி ப்ரு'திவீமிமாம்। தைவேந விதிநா யுக்தாஃ ஶாஸ்த்ரோக்தைஶ்ச நிரூபணைஃ
பெரும் ஆன்மாக்கள் இந்த பூமியில் மறைந்து நடக்கின்றனர்; அவர்கள் விதியின் படியும், சாஸ்திரங்களில் கூறப்பட்ட அடையாளங்களாலும் அறியப்படுகிறார்கள்.
பவேந்ந மதிபேதோ மே காத்ரவைரூப்யதா ப்ரதி। ப்ரமாணாத்பரிஹீநஸ்து பவேதிதி மதிர்மம
அவனது உருவம் மாறியதைப் பற்றி என் மனதில் குழப்பம் ஏற்பட வேண்டாம்; அவன் வடிவத்தில் மட்டும் குறைவு வந்திருக்கலாம் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.
வயஃப்ரமாணம் தத்துல்யம் ரூபேண து விபர்யயஃ। நலம் ஸர்வகுணைர்யுக்தம் மந்யே பாஹுகமந்ததஃ
வயது இருவருக்கும் சமம், ஆனால் உருவத்தில் வித்தியாசம்; நலன் எல்லா நல்ல பண்புகளும் உடையவன், பாஹுகனும் அப்படியே என நினைக்கிறேன்.
ஏவம் விசார்ய பஹுஶோ வார்ஷ்ணோயஃ பர்யசிந்தயத்। ஹ்ரு'தயேந மஹாராஜ புண்யஶ்லோகஸ்ய ஸாரதிஃ
இவ்வாறு பலமுறை சிந்தித்து, வ்ருஷ்ணி வீரன் தனது உள்ளத்தில் புகழ் பெற்ற மன்னரின் தேரோட்டியை நினைத்தான்.
ரு'துபர்ணஶ்ச ராஜேநத்ரோ பாஹுகஸ்ய ஹயஜ்ஞதாம்। சிந்தயந்முமுதே ராஜா ஸஹவார்ஷ்ணேயஸாரதிஃ
ருது பர்ணன் மன்னரும், பாஹுகனின் குதிரை ஓட்டும் திறமை பற்றி சிந்தித்து, வ்ருஷ்ணி தேரோட்டியுடன் மகிழ்ந்தார்.
ஐகாக்ர்யம் ச ததோத்ஸாஹம் ஹயஸம்க்ரஹணம் ச தத்। கௌஶலம் சாபி ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய பராம் ஸுதமவாப ஹ
அவனது ஒருமித்த மனமும், உற்சாகமும், குதிரைகளைச் சேர்க்கும் திறமையும் பார்த்து, சுதாமன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
ஸ நதீஃ பர்வதாம்ஶ்சைவ வநாநி ச ஸராம்ஸி ச। அசிரேணாதிசக்ராம ஸ்வேசரஃ கே சரந்நிவ
அவன் ஆறுகள், மலைகள், காடுகள், ஏரிகள் ஆகியவற்றை மிக விரைவாக கடந்தான்; வானில் பறக்கும் போல் சுதந்திரமாகச் சென்றான்.
ததா ப்ரயாதே து ரதே ததா பாகஸ்வரிர்ந்ரு'பஃ। உத்தரீயமதோபஶ்யத்தஷ்டம் பரபுரம்ஜயஃ
அப்போது தேரம் விரைவாக செல்லும் போது, பாகஸ்வரி என்ற மன்னன் தனது மேலுடை கீழே விழுந்ததைப் பார்த்தான்; பகை நகரங்களை வென்ற வீரனும் அதை கவனித்தான்.
ததஃ ஸ த்வரமாணஸ்து படே நிபதிதே ததா। க்ரஹீஷ்யாமீதி தம் ராஜா நலமாஹ மஹாமநாஃ
அந்த உடை விரைவாக கீழே விழும் போது, அந்த பெரிய மனம் கொண்ட மன்னன் நலனிடம், 'நான் அதை எடுத்து வருகிறேன்' என்று சொன்னான்.
நிக்ரு'ஹ்ணீஷ்வ மஹாபுத்தே ஹயாநேதாந்மஹாஜவாந்। வார்ஷ்ணேயோ யாவதேநம் மே படமாநயதாமிஹ
மிக வேகமாக ஓடும் இந்தக் குதிரைகளை, அறிவாளி, நீ கட்டுப்படுத்து; வார்ஷ்ணேயன் எனக்கு அந்தத் துணியை மீண்டும் கொண்டு வரும்வரை.
நலஸ்தம் ப்ரத்யுவாசாத தூரே ப்ரஷ்டஃ படஸ்தவ। யோஜநம் ஸமதிக்ராந்தோ நாஹர்தும் ஶக்யதே புநஃ
நளன் அவனுக்கு பதிலளித்தான்: உன்னுடைய துணி மிகவும் தொலைவில் விழுந்துவிட்டது; அது ஒரு யோஜனை தாண்டி போய்விட்டது; மீண்டும் கொண்டு வர முடியாது.
ஏவமுக்தே நலேநாத நாதிப்ரீதமநா ந்ரு'பஃ। ஆஸஸாத வநே ராஜந்பலவந்தம் பிபீதகம்
நளன் இப்படிச் சொன்னபோது, அரசன் மனதில் மகிழ்ச்சி இல்லாமல், காடில் பழம் காய்ந்த பிபீதக மரத்தை அணுகினான்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பாஹுகம் ராஜா த்வரமாணோऽப்யபாபத। மமாபி ஸூத பஶ்ய த்வம் ஸம்க்யாநே பரமம் பலம்
அந்த பாகுகனை பார்த்த அரசன் விரைவாக அவனை நோக்கி சென்றான்; 'என் வண்டிச்சுவட்டியாரே, கணக்கில் எனது சிறந்த திறமையையும் நீயும் பார்ப்பாய்' என்று சொன்னான்.
ஸர்வஃ ஸர்வம் ந ஜாநாதி ஸர்வஜ்ஞோ நாஸ்தி கஶ்சந। நைகத்ர பரிநிஷ்டாऽஸ்தி ஜ்ஞாநஸ்ய புருஷே க்வசித்
யாரும் எல்லாவற்றையும் முழுமையாக அறிய முடியாது; எல்லாம் அறிந்தவன் என்று யாரும் இல்லை; எந்த மனிதனிலும் அறிவு முழுமையாக நிறைவடையவில்லை.
வ்ரு'க்ஷேऽஸ்மிந்யாநி பர்ணாநி பலாமேகம் ச பாஹுக। பதிதாந்யபி யாந்யத்ரதத்ரைகமதிகம் க்ரு'தம்
இந்த மரத்தில், பாகுகா, பல இலைகளும் ஒரு பழமும் உள்ளன; பல இலைகள் இங்கும் அங்கும் விழுந்தாலும், இன்னும் ஒன்று அதிகமாக உள்ளது.
ஏவபத்ராதிகம் சாத்ர பலமேகம் ச பாஹுக। பலகோட்யபி பத்ராணாம் த்வயோரபி ச ஶாகயோஃ। `ப்ரவக்ஷ்யாமி பலாந்யத்ர யாநி ஸம்க்யாஸ்யதே பவாந்
இங்கே, பாகுகா, இலைகளைவிட ஒரு பழம் அதிகம் உள்ளது; இரு கிளைகளிலும் பழங்கள் எண்ணிக்கையில் இரண்டு அதிகம்; எத்தனை பழங்கள் உள்ளன என்று நீ எண்ணும்போது நான் சொல்வேன்.
ப்ரசிநுஹ்யஸ்ய ஶாகே த்வே யாஶ்சாப்யந்யாஃ ப்ரஶாகிகாஃ। ஆப்யாம் பலஸஹஸ்ரே த்வே பஞ்சோநம் ஶதமேவ ச
இந்த மரத்தின் இரண்டு பெரிய கிளைகளையும் மற்ற கிளைகளையும் எண்ணிப் பார்; அவற்றில் இரண்டு ஆயிரம் பழங்கள் உள்ளன, ஆனால் ஐந்நூறு குறைவாக.
ததோ ரதாதவப்லுத்ய ராஜாநம் பாஹுகோऽப்ரவீத்। பரோக்ஷமிவ மே ராஜந்கத்தஸே ஶத்ருகர்ஶந
அதன்பின் பாகுகன் வண்டியிலிருந்து இறங்கி, அரசனை நோக்கி: 'என் எதிரிகள் துன்புறும் அரசே, நீ என்னிடம் மறைமுகமாகப் பெருமை பேசுகிறாய்' என்றான்.
ப்ரத்யக்ஷமேதத்கர்தாऽஸ்மி ஶாதயித்வா விபீதகம்। அத தே கணிதே ராஜந்த்விஜாமாம்யபரோக்ஷதாம்
நான் உன்னுடைய கண்முன்னே இந்த பிபீதக மரத்தை இலைகளுடன் பறித்து எண்ணுவேன்; அப்போது என் நேர்மையை நீ அறிந்துகொள்வாய்.
ப்ரத்யக்ஷம் தே மஹாராஜ் கணயிஷ்யே விபீதகம்। அஹம் ஹி நாபிஜாநாமி பவேதேவ நவேதி வா
மகாராஜா, உன்னிடம் நேரில் பிபீதக பழங்களை நான் எண்ணிக் காட்டுவேன்; அவை ஒன்பது இருக்கிறதா இல்லையா என எனக்குத் தெரியவில்லை.
ஸம்க்யாஸ்யாமி பலாந்யஸ்ய பஶய்தஸ்தே ஜநாதிப। முஹூர்தமபி வார்ஷ்ணேயோ ரஶ்மீந்யச்சது வாஜிநாம்
இந்த மரத்தின் பழங்களை நான் எண்ணுவேன்; அரசன் தானே பார்த்து உறுதிப்படுத்தட்டும். ஒரு கணம், வார்ஷ்ணேயா, குதிரைகளின் கட்டங்களை தடுத்து வை.
தமப்ரவீந்ந்ரு'பஃ ஸூதம் நாயம் காலோ விலம்பிதும்। பாஹுகஸ்த்வப்ரவீதேநம் பரம் யத்நம் ஸமாஸ்திதஃ
அரசன் வண்டிச்சுவட்டியாரிடம்: 'இப்போது தாமதிக்க நேரமில்லை' என்றான். ஆனால் பாகுகன் மிக முயற்சியுடன்: 'நான் சொல்வதைக் கேள்' என்றான்.
ப்ரதீக்ஷஸ்வ முஹூர்தம் த்வமதவா த்வரதே பவாந்। ஏஷ யாதி ஶிவஃ பந்தா யாஹி வார்ஷ்ணேயஸாரதிஃ
ஒரு கணம் காத்திரு, அல்லது அவசரமாக இருந்தால் போகலாம்; இந்த வழி பாதுகாப்பானது—வார்ஷ்ணேயனின் சுவட்டியாரே, நீ செல்லலாம்.
அப்ரவீத்ரு'துபர்ணஸ்தம் ஸாந்த்வயந்குருநந்தந। த்வபேவ யந்தா நாந்யோஸ்தி ப்ரு'திவ்யாமபி பாஹுக
ருது பர்ணன் அவனை சமாதானப்படுத்தி: 'பாகுகா, இந்த பூமியில் உன்னைப் போல வண்டிச்சுவட்டியார் வேறு யாரும் இல்லை' என்றான்.
த்வத்க்ரு'தேயாதுமிச்சாமி விதர்பாந்ஹயகோவித। ஶரணம் த்வாம்ப்ரபந்நோஸ்மி ந விக்நம் கர்துமர்ஹஸி
குதிரை ஓட்டும் நிபுணரே, உன் காரணமாகவே நான் விதர்ப தேசத்திற்கு செல்ல விரும்புகிறேன்; உன்னை அடைக்கலம் அடைந்துள்ளேன்—எனக்கு தடையாக்க வேண்டாம்.
காமம் ச தே கரிஷ்யாமி யந்மாம் வக்ஷ்யஸி பாஹுக। விதர்பாந்யதி யாத்வாऽத்ய ஸூர்யம் தர்ஶயிதாஸி மே
பாகுகா, இன்று நீ விதர்பத்துக்கு என்னை அழைத்துச் சென்று சூரியனை எனக்குக் காண்பித்தால், நீ என்னிடம் கேட்பதை நான் நிச்சயமாகச் செய்வேன்.
அதாப்ரவீத்பாஹுகஸ்தம் ஸம்க்யாயச பிபீதகம்। ததோ விதர்பாந்யாஸ்யாமி குருஷ்வைவம் வசோ மம
பிபீதக பழங்களை எண்ணிவிட்டு பாகுகன்: 'அதற்குப் பிறகு நான் விதர்பத்துக்கு செல்வேன்; நீ என் சொல்லை ஏற்று நட' என்றான்.
அகாம இவ தம் ராஜா கணயஸ்வேத்யுவாச ஹ। ஏகதேஶம் ச ஶாகாயாஃ ஸமாதிஷ்டம் மயாऽநக
அரசன் அவனை நோக்கி, "நீ எந்த ஆசையும் இல்லாமல் எண்ணு" என்று சொன்னான். அப்பொழுது, நான் அவனிடம் அந்த கிளையின் ஒரு பகுதியை மட்டும் எண்ணச் சொன்னேன்.
கணயஸ்வாஶ்வதத்வஜ்ஞ ததஸ்த்வம்ப்ரீதிமாவஹ। ஸோऽவதீர்ய ரதாத்தூர்ணம் ஶாதயாமாஸ தம் த்ருமம்
"நீ குதிரை பற்றிய அறிவில் தேர்ந்தவன்; எண்ணி எனக்கு மகிழ்ச்சி கொடு," என்று சொன்னான். உடனே அவன் வண்டியிலிருந்து விரைவாக இறங்கி, அந்த மரத்தை எண்ண ஆரம்பித்தான்.