யதேயம் மே புரா த்ரு'ஷ்டா ததாரூபேயமங்கநா। க்ரு'தார்தோஸ்ம்யத்ய த்ரு'ஷ்ட்வேமாம் லோககாந்தாமிவ ஶ்ரியம்
நான் முன்பு பார்த்தவளே இவள் என்று உணர்ந்தேன்; உலகம் விரும்பும் செல்வம் போலிருக்கும் இவளை இன்று பார்த்ததால் என் நோக்கம் நிறைவேறியது.
பூர்ணசந்த்ராநநாம் ஶ்யாமாம் சாருவ்ரு'த்தபயோதராம்। குர்வந்தீம் ப்ரபயா தேவீம் ஸர்வாவிதிமிரா திஶஃ
முழு நிலா போன்ற முகமும், கருஞ்சாயலும், அழகான மார்பும் கொண்டவளாக, தன் ஒளியால் எல்லா திசைகளிலும் இருளை நீக்கிய தேவியைப் போல் இருந்தாள்.
சாருபத்மவிஶாலாக்ஷீம் மந்மதஸ்ய ரதீமிவ। இஷ்டாம் ஸமஸ்தலோகஸ்ய பூர்ணசந்த்ரப்ரபாமிவ
அழகான தாமரைபோல் பெரிய கண்களும், காமதேவனின் பிரியமான ரதிபோல், எல்லா உலகமும் விரும்பும், முழு நிலா போன்ற ஒளியுடன் இருந்தாள்.
விதர்பஸரஸஸ்தஸ்மாத்தைவதோஷாதிவோத்த்ரு'தாம்। மலபங்காநுலிப்தாங்கீம் ப்ரம்லாநாம் நலிநீமிவ
இப்போது, விதர்பா ஏரியிலிருந்து துரதிர்ஷ்டத்தால் பிரிக்கப்பட்டு, உடல் அழுக்கால் பூசப்பட்டு, வாடிய தாமரைப்பூவாக மாறியிருந்தாள்.
பௌர்ணமாஸீமிவ நிஶாம் ராஹுக்ரஸ்தநிஶாகராம்। பதிஶோகாகுலாம் தீநாம் க்ரு'ஶஸ்த்ரோதாம் நதீமிவ
பவுர்ணமி இரவில் ராகு நிலாவை விழுங்கிய மாதிரி, கணவர் துயரத்தில் துயரமடைந்தவளாக, மெலிந்த ஆற்றைப் போல இருந்தாள்.
வித்வஸ்தபர்ணகமலாம் வித்ராஸிதவிஹம்கமாம்। ஹஸ்திஹஸ்தபரிக்லிஷ்டாம் வ்யாகுலாமிவ பத்மிநீம்
இலைகளும் தாமரைகளும் சிதைந்தும், பறவைகள் பயந்து ஓடியும், யானையின் தும்பிக்கையால் சிதைந்தும், கலங்கிய தாமரைத் தடாகத்தைப் போல இருந்தாள்.
ஸுகுமாரீம் ஸுஜாதாங்கீம் ரத்நகர்பக்ரு'ஹோசிதாம்। தஹ்யமாநாமிவார்கேண ம்ரு'ணாலீமிவ சோத்த்ரு'தாம்
மிகவும் மென்மை உடையவளும், நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தவளும், வைரங்கள் நிறைந்த இல்லத்தில் வாழ்ந்தவளும், வெயிலால் வாடியவளாகவும், நீரிலிருந்து பிடுங்கப்பட்ட தாமரைத் தண்டு போலவும் தோன்றினாள்.
ரூபௌதார்யகுணோபேதாம் மண்டநார்ஹாமமண்டிதாம்। சந்த்ரலேகாமிவ நவாம்வ்யோம்நி நீலாப்ரஸம்வ்ரு'தாம்
அழகு, உயர்ந்த மனம், நற்குணங்கள் ஆகியவற்றால் மேன்மை பெற்றவளும், அலங்காரம் செய்யத் தகுதியானவளும், ஆனாலும் அலங்காரம் இன்றி இருந்தவளும், வானில் கருமுகில் மறைத்த புதிய பிறைச்சந்திரனைப் போல் இருந்தாள்.
காமபோகைஃ ப்ரியைர்ஹீநாம் ஹீநாம் பந்துஜநேந ச। தேஹம் தாரயதீம் தீநம் பர்த்ரு'தர்ஶநகாங்க்ஷயா
இன்பங்களும், அன்புக்குரியவர்களும் இல்லாமல், உறவினர்களிடமிருந்து பிரிந்தவளாக, கணவரை மீண்டும் காணும் ஆசையுடன் தன் மெலிந்த உடலை துயரத்தில் தாங்கிக்கொண்டாள்.
பர்தா நாம பரம் நார்யா பூஷணம் பூஷணைர்விநா। ஏஷா ஹி ரஹிதா தேந ஶோபமாநா ந ஶோபதே
பெண்ணுக்கு கணவர் தான் மிக உயர்ந்த அலங்காரம்; மற்ற அலங்காரங்கள் இல்லையென்றாலும், அவரால் பிரிந்தவளாக இருந்தால், ஒளிவீசினாலும் அந்த ஒளி தெரியாது.
துஷ்கரம் குருதேऽத்யந்தம் ஹீநோ யதநயா நலஃ। தாரயத்யாத்மநோ தேஹம் ந ஶோகேநாபி ஸீததி
நளன், இவரில்லாமல் வாழ்வது மிகவும் கடினமானது என்றாலும், தன் உடலை தாங்கி, துயரத்திற்கு அடிபணியாமல் இருக்கிறார்.
இமாமஸிதகேஶாந்தாம் ஶதபத்ராயதேக்ஷணாம்। ஸுகார்ஹாம் துஃகிதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா மமாபி வ்யததே மநஃ
கரும்புள்ளி கூந்தல், நூறு இதழ்கள் கொண்ட தாமரையைப் போல் கண்கள், இன்பம் பெறத் தகுதியானவள் ஆனாலும் துயரத்தில் வாடுகிறாள்; அவளைப் பார்த்து என் மனமும் கலங்குகிறது.
கதா நு கலுஃ துஃகஸ்ய பாரம் யாஸ்யதி வை ஶுபா। பர்துஃ ஸமாகமாத்ஸாத்வீரோஹிணீ ஶஶிநோ யதா
இவள் எப்போது தன் கணவரை மீண்டும் சேர்ந்து, துயரத்தின் கடையை அடைந்து மகிழ்வாள்? ரோகிணி சந்திரனைச் சேர்ந்தது போலவே.
அஸ்யா நூநம் புநர்லாபாந்நைஷதஃ ப்ரீதிமேஷ்யதி। ராஜா ராஜ்யபரிப்ரஷ்டஃ புநர்லப்த்வேவ மேதிநீம்
இவளை மீண்டும் பெற்றால் நளன் மறுபடியும் மகிழ்ச்சி அடைவார்; ராஜ்யத்தை இழந்த அரசன் மீண்டும் நாட்டை பெற்றபோது சந்தோஷப்படுவது போல.
துல்யஶீலவயோயுக்தாம் துல்யாபிஜநஸம்வ்ரு'தம்। நைஷதோऽர்ஹதி வைதர்பீம் தம் சேயமஸிதேக்ஷணா
நளனும், தனக்கு ஒத்த பண்பும், வயதும், உயர்ந்த குடும்பமும் உடைய தமயந்தியை பெறத் தகுதி உடையவர்; கருங் கண்கள் உடைய அவளும் அவரை பெறத் தகுதியானவள்.
யுக்தம் தஸ்யாப்ரமேயஸ்ய வீர்யஸத்வவதோ மயா। ஸமாஶ்வாஸயிதும் பார்யாம் பதிதர்ஶநலாலஸாம்
அளவுக்கடந்த வீரம், மனத்தை உடைய அந்த வீரனின் மனைவியை, கணவரை காணும் ஆசையுடன் வாடும் அவளை நான் ஆறுதல் கூறுவது சரியானது.
அஹமாஶ்வாஸயாம்யேநாம் பூர்ணசந்த்ரநிபாநநாம்। அத்ரு'ஷ்டதுஃகாம் துஃகார்தாம் த்யாநரோதநதத்பராம்
முழு நிலாவைப் போல் முகம் கொண்டவளும், துயரத்தை அறியாதவளும், ஆனால் இப்போது துயரத்தில் வாடி, தியானத்திலும் அழுகையிலும் மூழ்கியவளும் ஆகிய அவளுக்கு நான் ஆறுதல் கூறுவேன்.
ஏவம் விம்ரு'ஶ்ய விவிதைஃ காரணைர்லக்ஷணைஶ்ச தாம்। உபகம்ய ததோ பைமீம் ஸுதேவோ ப்ராஹ்மணோऽப்ரவீத்
இவ்வாறு பல காரணங்களையும் அறிகுறிகளையும் சிந்தித்து, சுதேவன் என்ற பிராமணர் பீமனின் மகளிடம் சென்று பேசினார்.
அஹம் ஸுதேவோ வைதர்பி ப்ராதுஸ்தே தயிதஃ ஸகா। பீமஸ்ய வசநாத்ராஜ்ஞஸ்த்வாமந்வேஷ்டுமிஹாகதஃ
வைதர்பி, நான் சுதேவன்; உன் சகோதரனுக்கு மிகவும் நேசமான நண்பன்; அரசன் பீமனின் todayவழி உன்னைத் தேடி இங்கு வந்துள்ளேன்.
குஶலீ தே பிதா ராஜ்ஞி ஜநநீ ப்ராதரஶ்ச தே। ஆயுஷ்மந்தௌ குஶலிநௌ தத்ரஸ்தௌ தாரகௌ ச தே
இளவரசி, உன் தந்தை அரசரும், உன் தாயும், சகோதரர்களும் நலமாக இருக்கிறார்கள்; நீண்ட ஆயுள் பெற்ற உன் இரு மகன்களும் அங்கே பாதுகாப்பாக உள்ளார்கள்.
த்வத்க்ரு'தேபந்துவர்காஶ்ச கதஸத்வா இவாஸதே। அந்வேஷ்டாரோ ப்ராஹ்மணாஶ்ச ப்ரமந்தி ஶதஶோ மஹீம்
உன்னை நினைத்து உன் உறவினர்கள் உயிரற்றவர்கள்போல் அமைதியாக இருக்கிறார்கள்; நூற்றுக்கணக்கான பிராமணர்கள் உன்னைத் தேடி பூமியில் சுற்றுகிறார்கள்.
அபிஜ்ஞாய ஸுதேவம் தம் தமயந்தீ யுதிஷ்டிர। பர்யப்ரு'ச்சத தாந்ஸர்வாந்க்ரமேண ஸுஹ்ரு'தஃ ஸ்வகாந்
சுதேவனை அறிந்த தமயந்தி, யுதிஷ்டிரா, தன் நண்பர்களை ஒவ்வொருவராக விசாரித்தாள்.
ருரோத ச ப்ரு'ஶம் ராஜந்வைதர்பீ ஶோககர்ஶிதா। த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுதேவம் ஸஹஸா ப்ராதுரிஷ்டம் த்விஜோத்தமம்
அரசே, துயரத்தில் வாடிய வைதர்பி, திடீரென சகோதரனுக்கு மிகவும் பிடித்த பிராமணரும், சுதேவனை பார்த்தவுடன், மிகுந்து அழுதாள்.
ததோ ருதந்தீம் தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுநந்தா ஶோககர்ஶிதா। ஸுதேவேந ஸஹைகாந்தே கதயந்தீம் ச பாரத
அப்போது, அவளை அழுகிறதைக் கண்ட சுனந்தா, தானும் துயரத்தில் வாடியவளாக, சுதேவனுடன் தனியாகப் பேசினாள், பாரதா.
ஜநித்ர்யாஃ ப்ரேஷயாமாஸ ஸைரந்த்ரீ ருததே ப்ரு'ஶம்। ப்ராஹ்மணேந ஸஹாகம்ய தாம்வித்தி யதி மந்யஸே
அவளுடைய தாயார், கண்ணீர் விட்டு அழுகின்ற சைரந்திரியை உன்னிடம் அனுப்பினாள்; அவள் ஒரு பிராமணருடன் சேர்ந்து வந்தாள், நீ அப்படியே எண்ணினால்.
அத சேதிபதேர்மாதா ராஜ்ஞஶ்சாந்தஃபுராத்ததா। ஜகாம யத்ரஸா பாலா ப்ராஹ்மணேந ஸஹாபவத்
அப்போது சேதி நாட்டரசரின் தாயும், அந்த அரசவீட்டிலிருந்து வெளியே வந்து, அந்த சிறுமி இருந்த இடத்துக்கு பிராமணருடன் சென்றாள்.
ததஃ ஸுதேவமாநாய்ய ராஜமாதா விஶாம்பதே। பப்ரச்ச பார்யா கஸ்யேயம் ஸுதா வா கஸ்ய பாமிநீ
பின்னர், அரசி சுதேவனை அழைத்து வந்து, 'இவள் யாருடைய மனைவி? இவள் யாருடைய மகள், இந்த அழகிய பெண்?' என்று கேட்டாள்.
கதம் ச நஷ்டா ஜ்ஞாதிப்யோ பர்துர்வா வாமலோசநா। த்வயா ச விதிதா விப்ர கதமேவம்கதா ஸதீ
இந்த அழகான கண்கள் கொண்ட பெண், எவ்வாறு தன் உறவினர்களிடமோ கணவரிடமோ இருந்து பிரிந்தாள்? பிராமணரே, நீ எப்படி அவளை அறிந்து இங்கு கொண்டு வந்தாய்?
ஏததிச்சாம்யஹம் ஶ்ரோதும் த்வத்தஃ ஸர்வமஶேஷதஃ। தத்த்வேந ஹி மமாசக்ஷ்வ ப்ரு'ச்சந்த்யாதேவரூபிணீம்
இதையெல்லாம் முழுமையாக உன்னிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன்; உண்மையை சொல்லு, தேவதை போல் தோன்றும் இந்த பெண்ணைப் பற்றி நான் கேட்கிறேன்.
ஏவமுக்தஸ்தயா ராஜந்ஸுதேவோ த்விஜஸத்தமஃ। ஸுகோபவிஷ்ட ஆசஷ்ட தமயந்த்யா யதாததம்
இவ்வாறு அரசியால் கேட்டபோது, ராஜா, பிராமணர்களில் சிறந்தவன் சுதேவன், வசதியாக அமர்ந்து, தமயந்தியின் கதையை உண்மையாகச் சொன்னான்.