ஸத்யவாந்தர்மவித்ப்ராஜ்ஞஃ ஸத்யஸம்தோऽரிமர்தநஃ। ப்ரஹ்மண்யோ தைவதபரஃ ஶ்ரீமாந்பரபுரம்ஜயஃ
உண்மையுடன் நடக்கும், தர்மத்தைக் கற்ற, அறிவும் புத்தியும் நிறைந்தவர்; சொன்னதை நிலைநிறுத்தும், பகைவரை வெல்வார், பிராமணர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் அர்ப்பணிப்புடன் இருப்பவர்; செல்வம் நிறைந்தவர், பகை நாட்டை வெல்வதிலும் சிறந்தவர்.
நலோ நாம ந்ரு'பஶ்ரேஷ்டோ தேவராஜஸமத்யுதிஃ। மம பர்தா விஶாலாக்ஷஃ பூர்ணேந்துவதநோऽரிஹா
அரசர்களில் சிறந்தவர், தேவராஜனுக்கு ஒப்பான ஒளி உடையவர், என் கணவராகும் நளன்; விரிந்த கண்கள், முழு நிலவுபோல் முகம், பகைவரை அழிப்பவர்.
ஆஹர்தா க்ரதுமுக்யாநாம் வேதவேதாங்கபாரகஃ। ஸபத்நாநாம் ம்ரு'தே ஹந்தா ரவிஸோமஸமப்ரபஃ
முக்கிய யாகங்களை நடத்துபவர், வேதங்களும் அதன் அங்கங்களும் முழுமையாக அறிந்தவர், போரில் எதிரிகளை வெல்வார், சூரியனும் சந்திரனும் போல் பிரகாசிப்பவர்.
ஸ கைஶ்சிந்நிக்ரு'திப்ரஜ்ஞைரநார்யைரக்ரு'தாத்மபிஃ। ஆஹ்ரு'ய ப்ரு'திவீபாலஃ ஸத்யதர்மபராயணஃ। தேவநேகுஶலைர்ஜிஹ்மைர்ஜிதோ ராஜ்யம் வஸூநி ச
அந்த உண்மை தர்மத்தில் நிலைநிறைந்த அரசர், சில வஞ்சகமான, அருவருப்பான, தீய மனம் கொண்டவர்களால் சூதாட்டத்தில் ஏமாற்றப்பட்டு, தன் ராஜ்யத்தையும் செல்வத்தையும் இழந்தார்.
தஸ்ய மாமவகச்சத்வம் பார்யாம் ராஜர்பபஸ்ய வை। தமயந்தீதி விக்யாதாம் பர்துர்தர்ஶநலாலஸாம்
அந்த புகழ் பெற்ற அரசரின் மனைவியாக, தமயந்தி என்று அறியப்பட்ட, கணவரை காண ஆவலுடன் இருப்பவளாக என்னை நீங்கள் அறியுங்கள்.
ஸா வநாநி கிரீம்ஶ்சைவ ஸராம்ஸி ஸரிதஸ்ததா। பல்வலாநி ச ஸர்வாணி ததாऽரண்யாநி ஸர்வஶஃ
அவள் காடுகள், மலைகள், ஏரிகள், நதிகள், எல்லா குளங்கள், எல்லா காட்டுகளிலும் சுற்றி அலைந்தாள்.
அந்வேபமாணஆ பர்தாரம் நலம் ரணவிஶாரதம்। மஹாத்மாநம் க்ரு'தாஸ்த்ரம் ச விசராமீஹ துஃகிதா
போரில் வல்லவர், உயர்ந்த உள்ளம் கொண்டவர், ஆயுதங்களில் தேர்ந்தவர் எனும் என் கணவர் நளனைத் தேடி, துயரத்தில் நான் இங்கு அலைகிறேன்.
கச்சித்பகவதாம் ரம்யம் தபோவநமிதம் ந்ரு'பஃ। பவேத்ப்ராப்தோ நலோ நாம நிபதாநாம் ஜநாதிபஃ
புனிதமான இந்த அரண்யத்தில், நிஷத நாட்டின் அரசரான நளன் வந்திருக்கிறாரோ என்று தெரியுமா?
யத்க்ரு'தேऽஹமிதம் துஃகம் ப்ரபந்நா ப்ரு'ஶதாருணம்। வநம் ப்ரதியம் தோரம் ஶார்தூலம்ரு'கஸேவிதம்
அவருக்காகவே, புலிகள் மற்றும் மான்கள் நிறைந்த, மிகவும் கடுமையான இந்த காட்டில், பெரும் துயரத்துடன் வந்துள்ளேன்.
யதி கைஶ்சிதஹோராத்ரைர்ந த்ரக்ஷ்யாமி நலம் ந்ரு'பம்। ஆத்மாநம் ஶ்ரேயஸா யோக்ஷ்யே தேஹஸ்யாஸ்ய விமோக்ஷணாத்
ஒரு சில நாட்கள் மற்றும் இரவுகளுக்குள் நான் நளன் அரசரை காணவில்லை என்றால், இந்த உடலை விட்டு, ஆன்மாவை நல்வாழ்வுடன் இணைத்துவிடுவேன்.
கோநு மே ஜீவிதேநார்தஸ்தம்ரு'தே புருஷர்ஷபம்। கதம் பவிஷ்யாம்யத்யாஹம் பர்த்ரு'ஶோகாபிபீடிதா
அந்த சிறந்த மனிதரை இழந்தபின் என் உயிருக்கு என்ன பயன்? கணவரை இழந்த துயரத்தில் நான் எப்படி வாழ முடியும்?
ததா விலபதீமேகாமரண்யே பீமநந்திநீம்। தமயந்தீமதோசுஸ்தே தாபஸாஃ ஸத்யவாதிநஃ
அவள் இப்படிச் சோகமுடன் தனியாக காட்டில் அழுதபோது, புகழ் பெற்ற தமயந்தியை, உண்மை பேசும் முனிவர்கள் அணுகினார்கள்.
உதர்கஸ்தவ கல்யாணி கல்யாணோ பவிதா ஶுபே। வயம் பஶ்யாம தபஸா க்ஷிப்ரம் த்ரக்ஷ்யஸி நைஷதம்
அழகானவளே, உனக்கு நல்ல முடிவு காத்திருக்கிறது; எங்கள் தவத்தின் பலத்தால் விரைவில் நீ நிஷத நாட்டின் அரசரை காண்பாய் என்று நாங்கள் பார்க்கிறோம்.
நிபதாநாமதிபதிம் நலம் ரிபுநிபாதிநம்। பைமி தர்மப்ரு'தாம் ஶ்ரேஷ்டம் த்ரக்ஷ்யஸே விகதஜ்வரம்
பீமரின் மகளே, பகைவரை வெல்வார், தர்மத்தில் சிறந்தவர், நிஷத நாட்டின் அரசன் நளனை நீ விரைவில் துயரம் இல்லாமல் காண்பாய்.
விமுக்தம் ஸர்வபாபேப்யஃ ஸர்வரத்நஸமந்விதம்। ததேவ நகரம் ஶ்ரேஷ்டம் ப்ரஶாஸதமரிந்தமம்
அவன் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, எல்லா மாணிக்கங்களும் பெற்றுத், அந்த சிறந்த நகரத்தை ஆளும் பகைவரை வெல்வார்.
த்விபதாம் பயகர்தாரம் ஸுஹ்ரு'தாம் ஶோகநாஶநம்। பதிமேஷ்யஸி கல்யாணி கல்யாணாபிஜநம் ந்ரு'பம்
அழகானவளே, பகைவருக்கு பயத்தை உண்டாக்கும், நண்பர்களின் துயரை நீக்கும், உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்த அரசனை நீ மீண்டும் கணவராகப் பெறுவாய்.
ஏவமுக்த்வா நலஸ்யேஷ்டாம் மஹிஷீம் பார்திவாத்மஜாம்। அந்தர்ஹிதாஸ்தாபஸாஸ்தே ஸாக்நிஹோத்ராஶ்ரமாஸ்ததா
இவ்வாறு நளனின் அன்பு மனைவியிடம், அரசரின் மகளிடம் பேசிவிட்டு, அந்த முனிவர்கள் தங்கள் வேள்வித் தீயும் ஆசிரமத்தையும் உடன் கொண்டு கண்களுக்கு மறைந்துவிட்டார்கள்.
ஸா த்ரு'ஷ்ட்வா மஹதாஶ்சர்யம் விஸ்மிதா ஹ்யபவத்ததா। தமயந்த்யநவத்யாங்கீ வீரஸேநந்ரு'பஸ்நுஷா
அந்த அதிசயமான நிகழ்வை பார்த்ததும், குறைபாடில்லாத வடிவம் கொண்ட, வீரசேனனின் மருமகளான தமயந்தி மிக அதிர்ச்சியடைந்தாள்.
சிந்தயாமாஸ வைதர்பீ கிமேதத்த்ரு'ஷ்டவத்யஹம்
வைத்தர்ப நாட்டுப் பெண் தமயந்தி, 'நான் இப்போது என்ன பார்த்தேன்?' என்று எண்ணத் தொடங்கினாள்.
கிம்நு ஸ்வப்நோ மயா த்ரு'ஷ்டஃ கோऽயம்விதிரிஹாபவத்। க்வநு தே தாபஸாஃ ஸர்வே க்வ ததாஶ்ரமமண்டலம்
'இது நான் கண்ட கனவா? இங்கு என்ன விதி நிகழ்ந்தது? அந்த முனிவர்கள் எல்லோரும் எங்கே போனார்கள்? அந்த ஆசிரம வளாகம் எங்கே?' என்று எண்ணினாள்.
க்வ ஸா புண்யஜலா ரம்யா நதீ த்விஜநிஷேவிதா। க்வநு தே ஹ நகா ஹ்ரு'த்யாஃ பலபுஷ்போபஶோபிதாஃ
'அந்த அழகான, புனிதமான, முனிவர்கள் வந்து குளிக்கும் நதி எங்கே? பழமும் பூவும் கனி காயும் அழகிய மரங்கள் எங்கே?' என்று தமயந்தி சிந்தித்தாள்.
இத்யேவம் நரஶார்தூல விஸ்மிதா கமலேக்ஷணா।' த்யாத்வா சிரம் பீமஸுதா தமயந்தீ ஶுசிஸ்மிதா। பர்த்ரு'ஶோகபரா தீநாவிவர்ணவதநாऽபவத்
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, தாமரைப்போல் கண்கள் கொண்ட தமயந்தி, ஆச்சரியத்தில் நீண்ட நேரம் சிந்தித்தாள்; புனிதமான புன்னகை கொண்ட பீமனின் மகள், கணவரை நினைத்து வருந்தி, முகம் வாடி துயரத்தில் மூழ்கினாள்.
ஸா கத்வாऽதாபராம் பூமிம் பாஷ்பஸம்திக்தயா கிரா। விலலாபாஶ்ருபூர்ணாக்ஷீ த்ரு'ஷ்ட்வாऽஶோகதரும் ததஃ
பின்னர், கண்ணீர் கலந்த குரலுடன், வேறு இடத்திற்குச் சென்றாள்; கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பி, அங்கே ஒரு அசோக மரத்தைப் பார்த்ததும் அழத் தொடங்கினாள்.
உபகம்ய தருஶ்ரேஷ்டமஶோகம் புஷ்பிதம் வநே। பல்லவாபீடிதம் ஹ்ரு'த்யம் விஹங்கைரநுநாதிதம்
அந்த காட்டில், மலர்ந்த, இளம் இலைகளால் நிறைந்த, பறவைகளின் குரலால் ஒலிக்கும், அழகான அசோக மரத்தினை அணுகினாள்.
அஹோ பதாயமகமஃ ஶ்ரீமாநஸ்மிந்வநாந்தரே। ஆபீடைர்பஹுபிர்பாதி ஶ்ரீமாந்பர்வதராடிவ
'அஹா, இந்த காட்டின் நடுவில் இந்த அசோக மரம் எவ்வளவு அழகாக உள்ளது! பல இலைக் கொத்துகளால் நிரம்பி, மலை அரசனைப் போல ஒளி வீசுகிறது.' என்று கூறினாள்.
விஶோகாம் குரு மாம் க்ஷிப்ரமஶோக ப்ரியதர்ஶந। வீதஶோகபயாபாதம் கச்சித்த்வம் த்ரு'ஷ்டவாந்ந்ரு'பம்
'அழகான அசோகா, விரைவில் எனது துயரை நீக்கிவிடு! துயரமும், பயமும், வேதனையும் இல்லாமல், என் கணவனை நீ பார்த்தாயா?' என்று கேட்டாள்.
நலம் நாமாரிதமநம் நமயந்த்யாஃ ப்ரியம் பதிம்। நிமதாநாமதிபதிம் த்ரு'ஷ்டவாநஸி மே ப்ரியம்
'அரிகளை வெல்லும் நளன், தமயந்தியின் அன்புக்குரிய கணவன், நிஷத நாட்டின் அரசன், என் உயிரானவரை நீ பார்த்தாயா?' என்று மரத்திடம் கேட்டாள்.
ஏகவஸ்த்ரார்தஸம்வீதம் ஸுகுமாரதநுத்வசம்। வ்யஸநேநார்திதம் வீரமரண்யமிதமாகதம்
'ஒரு துணி மட்டும் உடுத்தி, பாதி உடலை மூடி, மென்மையான உடல் கொண்ட, துயரத்தில் சிக்கிய அந்த வீரன், இந்த காட்டில் வந்திருக்கிறான்; அவனை நீ பார்த்தாயா?' என்று கேட்டாள்.
யதா விஶோகா கச்சேயமஶோகநக தத்குரு। ஸத்யநாமா பவாஶோக மம ஶோகவிநாஶநாத்
'அசோக மரமே, உன் பெயரைப் போல எனது துயரத்தை நீக்கி மகிழ்ச்சி கொடு; என் துயரை நீக்கி உன் பெயர் உண்மையாய் அமையட்டும்' என்று வேண்டினாள்.
ஏவம்ஸாऽஶோகவ்ரு'த்தம் தமார்தா வை பரிகம்ய ஹ। ஜகாம தாருணதரம் தேஶம் பைமீ வராங்கநா
அவ்வாறு துயரத்தில் மூழ்கி, அசோக மரத்தைச் சுற்றி வந்த பைமி, இன்னும் அதிகமான வறண்ட இடத்திற்கு துயரத்துடன் சென்றாள்.