தமக்ஷமதஸம்மத்தம் ஸுஹ்ரு'தாம் ந து கஶ்சந। நிவாரணேऽபவச்சக்தோ தீவ்யமாநமரிம்தமம்
சூதாட்டத்தில் மயங்கி, மதித்து, நளன் விளையாடிக் கொண்டிருக்க, அவனைத் தடுக்க அவனுடைய நண்பர்கள் யாராலும் முடியவில்லை.
ததஃ பௌரஜநாஃ ஸர்வே மந்த்ரிபிஃ ஸஹ பாரத। ராஜாநம் த்ரஷ்டுமாகச்சந்நிவாரயிதுமாதுரம்
அப்போது, எல்லா நகர்மக்களும் அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து, அரசனைப் பார்த்து, அவனைத் தடுக்க விரைந்து வந்தார்கள்.
ததஃ ஸூத உபாகம்ய தமயந்த்யை ந்யவேதயத்। ஏஷ பௌரஜநோ தேவி த்வாரி திஷ்டதி கார்யவாந்
அப்போது அந்த தேரோட்டியார் தமயந்தியிடம் வந்து, "இளவரசியே, நகர மக்கள் எல்லோரும் வாசலில் நிற்பவர்கள், உம்மைச் சந்திக்க விரும்புகிறார்கள்" என்று தெரிவித்தார்.
நிவேத்யதாம் நைஷதாய ஸர்வாஃ ப்ரக்ரு'தயஃ ஸ்திதாஃ। அம்ரு'ஷ்யமாணா வ்யஸநம் ராஜ்ஞோ தர்மார்ததர்ஶிநஃ
நீசதனுக்கு இதைச் சொல்லுங்கள்: "எல்லா மக்கள் சேர்ந்து, அரசரின் துயரத்தை சகிக்க முடியாமல், நீதியும் வளமும் விரும்பி இங்கு வந்திருக்கிறார்கள்" என்று கூறுங்கள்.
ததஃ ஸா பாஷ்பகலயா வாசா துஃகேந கர்ஶிதா। உவாச நைஷதம் பைமீ ஶோகோபஹதசேதநா
பீமரின் மகள் தமயந்தி, துயரத்தில் அழுது, குரல் நடுங்கி, மனம் கவலையால் சோர்ந்து, நளனிடம் பேசினாள்.
ராஜந்பௌரஜநோ த்வாரி த்வாம் தித்ரு'க்ஷுரவஸ்திதஃ। `வ்ரு'த்தைர்ப்ராஹ்மணமுக்யைஶ்ச வணிக்பிஶ்ச ஸமந்விதஃ
அரசே, நகர மக்கள் வாசலில் நிற்பவர்கள், உம்மைச் சந்திக்க விரும்புகிறார்கள்; அவர்களுடன் மூதாட்டிகள், சிறந்த பிராமணர்கள், வணிகர்கள் எல்லோரும் வந்திருக்கிறார்கள்.
ஆகதம் ஸஹிதம் ராஜம்ஸ்த்வத்ப்ரஸாதாவலம்பநம்।' தம் த்ரஷ்டுமர்ஹஸீத்யேவம் புநஃ புநரபாஷத
அவர்கள் அனைவரும் உம்மை நாடி, உம்முடைய அருளையும் ஆதரவையும் நாடி வந்துள்ளனர்; அவர்களைப் பார்க்க வேண்டும் என்று அவள் மீண்டும் மீண்டும் கூறினாள்.
தாம் ததா ருசிராபாங்கீம் விலபந்தீம் ததாவிதாம்। ஆவிஷ்டஃ கலிநா ராஜா நாப்யபாஷத கிம்சந
அழகான கண்கள் கொண்ட தமயந்தி இவ்வாறு அழுது வலியுறுத்தினாலும், கலியின் பிடியில் சிக்கிய நளன் எதுவும் பதிலளிக்கவில்லை.
ததஸ்தே மந்த்ரிணஃ ஸர்வே தே சைவ புரவாஸிநஃ। நாயமஸ்தீதி துஃகார்தா வ்ரீடிதா ஜக்முராலயாந்
பின்னர் அமைச்சர்களும் நகர மக்கள் அனைவரும், "அவர் வரமாட்டார்" என்று மனம் துன்பத்துடன், வெட்கத்துடன் தங்கள் வீடுகளுக்கு திரும்பினர்.
ததா ததபவத்த்யூதம் புஷ்கரஸ்ய நலஸ்ய ச। யுதிஷ்டிர பஹூந்மாஸாந்புண்யஶ்லோகஸ்த்வஜீயத
அவ்வாறு புஷ்கரனும் நளனும் இடையே சூதாட்டம் நீண்ட நாட்கள் நடந்தது; யுதிஷ்டிரா, புகழ்பெற்ற நளன் தோற்று விட்டான்.
தமயந்தீ ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா புண்யஶ்லோகம் நராதிபம்। உந்மத்தவதநுந்மத்தா தேவநே க்ரு'தசேதஸம்
பின்னர் தமயந்தி, புகழ்பெற்ற அரசன் பித்துப்பிடித்தவரைப் போல இருந்ததைப் பார்த்து, தானும் மனம் கலங்கியவளாய், தன் எண்ணத்தைத் தேவர்களிடம் வைத்தாள்.
பயஶோகஸமாவிஷ்டா ராஜந்பீமஸுதா ததஃ। சிந்தயாமாஸ தத்கார்யம் ஸுமஹத்பார்திவம் ப்ரதி
பீமரின் மகள், அச்சமும் துயரமும் ஆட்கொண்டதால், அரசனைப் பற்றிய பெரிய விஷயத்தை எண்ணிக் கவலை கொண்டாள்.
ஸா ஶங்கமாநா தத்பாபம் சிகீர்ஷந்தீ ச தத்ப்ரியம்। நலம் ச ஹ்ரு'தஸர்வஸ்வமுபலப்யேதமப்ரவீத்
அவள், ஏதோ தீமை நடந்திருக்கலாம் என்று சந்தேகித்து, நளனுக்குப் பிடித்ததைச் செய்ய விரும்பி, எல்லாவற்றையும் இழந்த நளனைப் பார்த்து இவ்வாறு கூறினாள்.
ப்ரு'ஹத்ஸேநாமதியஶாம் தாம் தாத்ரீம் பரிசாரிகாம்। ஹிதாம் ஸர்வார்தகுஶலாமநுரக்தாம் ஸுபாஷிதாம்
அவள், எல்லா பணிகளிலும் நிபுணையாய், நல்ல வார்த்தைகள் பேசும், அன்பும் புகழும் பெற்ற பராமரிப்பாளரான ப்ருஹத்ஸேனையை அழைத்தாள்.
ப்ரு'ஹத்ஸேநே வ்ரஜாமாத்யாநாநாய்ய நலஶாஸநாத்। ஆசக்ஷ்வ யத்த்ரு'தம் த்ரவ்யமவஶிஷ்டம் ச யத்வஸு
ப்ருஹத்ஸேனே, நீ அமைச்சர்களை நளனின் கட்டளையின்படி அழைத்து வா; இழந்த செல்வமும் மீதமுள்ள பொருளும் என்ன என்பதை அவர்களுக்கு தெரிவி.
இத்யேவம் ஸா ஸமாதிஷ்டா ப்ரு'ஹத்ஸேநா நரேஶ்வர। உவாச தேவ்யா வசநம் மந்த்ரிணாம் ஸா ஸமீபத
இவ்வாறு அரசி கட்டளையிட்டபோது, ப்ருஹத்ஸேனா அருகில் இருந்த அமைச்சர்களிடம் அவளது வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.
ததஸ்தே மந்த்ரிணஃ ஸர்வே விஜ்ஞாய நலஶாஸநம்। அபி நோ பாகதேயம் ஸ்யாதித்யுக்த்வா புநராவ்ரஜந்
அமைச்சர்கள் அனைவரும் நளனின் கட்டளையை அறிந்து, "நமக்காக ஏதும் மீதமிருக்குமோ?" என்று சொல்லிக் கொண்டு மீண்டும் சென்றார்கள்.
தாஸ்து ஸர்வாஃ ப்ரக்ரு'தயோ த்விதீயம் ஸமுபஸ்திதாஃ। ந்யவேதயத்பீமஸுதா ந ச தத்ப்ரத்யநந்தத
அனைத்து மக்கள் மறுபடியும் ஒன்று கூடி வந்தார்கள்; பீமரின் மகள் அவர்களுக்கு செய்தியை தெரிவித்தார், ஆனால் அவர் அவர்களை வரவேற்கவில்லை.
வாக்யமப்ரதிநந்தந்தம் பர்தாரமபிவீக்ஷ்ய ஸா। தமயந்தீ புநர்வேஶ்ம வ்ரீடிதா ப்ரவிவேஶ ஹ
தன் கணவர் அவர்களது வார்த்தைக்கு பதிலளிக்காததைப் பார்த்த தமயந்தி, வெட்கத்துடன் மீண்டும் உள்ளே சென்றாள்.
நிஶாம்ய ஸததம் சாக்ஷாந்புண்யஶ்லோகபராங்யுகாந்। நலம் ச ஹ்ரு'தஸர்வஸ்வம் தாத்ரீம் புநருவாச ஹ
எப்போதும் புகழ்பெற்றவர் சூதாட்டத்திலிருந்து முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டிருப்பதும், நளன் எல்லாவற்றையும் இழந்ததும் கவனித்த பராமரிப்பாளர் மீண்டும் அவளிடம் பேசினாள்.
ப்ரு'ஹத்ஸேநே புநர்கச்ச வார்ஷ்ணேயம் நலஶாஸநாத்। ஸூதமாநய கல்யாணி மஹத்கார்யமுபஸ்திதம்
பிருஹத்ஸேனே, நீ மறுபடியும் போய், நளனின் todayயில் வார்ஷ்ணேயனை அழைத்து வா; நல்லவளே, பெரிய வேலை ஒன்று காத்திருக்கிறது, தேரோட்டகரையும் கொண்டு வா.
ப்ரு'ஹத்ஸேநா து ஸா ஶ்ருத்வா தமயந்த்யாஃ ப்ரபாஷிதம்। வார்ஷ்ணேயமாநயாமாஸ புருஷைராப்தகாரிபிஃ
தமயந்தியின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிருஹத்ஸேனை, நம்பகத்தன்மை உள்ள ஆட்கள் மூலம் வார்ஷ்ணேயனை அழைத்து வந்தாள்.
வார்ஷ்ணேயம் து ததோ பைமீ ஸாந்த்வயஞ்ச்லக்ஷ்ணயா கிரா। உவாச தேஶகாலஜ்ஞா ப்ராப்தகாலமநிந்திதா
பீமனின் மகள், காலத்தையும் இடத்தையும் அறிந்து, மென்மையான சொற்களால் வார்ஷ்ணேயனை ஆறுதல் கூறி, சரியான நேரத்தில் பேசினாள்.
ஜாநஷே த்வம் யதா ராஜா ஸம்யக்வ்ரு'த்தஃ ஸதா த்வயி। தஸ்ய த்வம் விபமஸ்தஸ்ய ஸாஹாய்யம் கர்துமர்ஹஸி
அரசர் எப்போதும் உன்னிடம் நேர்மையாக நடந்துகொண்டதை நீ நன்றாகவே அறிகிறாய்; இப்போது அவர் துன்பத்தில் இருக்கையில், நீ அவருக்கு உதவ வேண்டும்.
யதாயதா ஹி ந்ரு'பதிஃ புஷ்கரேணைவ ஜீயதே। ததாததாऽஸ்ய வை த்யூதே ராகோ பூயோऽபிவர்ததே
புஷ்கரனிடம் எவ்வளவு முறை அரசர் தோற்றாலும், அதேபோல் அவருக்கு சூதாட்டத்தில் ஆசை மேலும் அதிகரிக்கிறது.
யதா ச புஷ்கரஸ்யாக்ஷாஃ பதந்தி வஶவர்திநஃ। ததா விபர்யயஶ்சாபி நலஸ்யாக்ஷேஷு த்ரு'ஶ்யதே
புஷ்கரனுக்கு எப்போதும் சூதுகட்டைகள் வசப்படுவது போல, நளனுக்கு அதற்கு எதிராகவே நடக்கிறது.
ஸுஹ்ரு'த்ஸ்வஜநவாக்யாநி யதாऽயம் ந ஶ்ரு'ணோதி ச। மமாபி ச ததா வாக்யம் நாபிநந்ததி நைஷத
நண்பர்களும் உறவினர்களும் சொல்வதை அவர் கேட்கவில்லை; அதுபோலவே நிஷத நாட்டின் அரசர் என் வார்த்தையையும் கவனிக்கவில்லை.
யதா ராஜ்ஞஃ ப்ரதீப்தாநாம் பாக்யாநாமத்ய ஸாரதே। நூநம் மந்யே ந ஶேஷோஸ்தி நைஷதஸ்ய மஹாத்மநஃ
தேரோட்டகரே, அரசரின் அதிர்ஷ்டம் இப்போது முழுவதும் முடிந்துவிட்டது; அந்த மகான் நளனுக்கு இனி எதுவும் மீதமில்லை என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.
யத்து மே வசநம் ராஜா நாபிநந்ததி மோஹிதஃ। ஶரணம் த்வாம் ப்ரபந்நாऽஸ்மி ஸாரதே குரு மத்வசஃ। ந ஹி மே ஶுத்தே பாவோ விநாஶம் ப்ரதி ஸாரதே
அரசர் மயக்கத்தில் என் வார்த்தையை ஏற்கவில்லை; எனவே, தேரோட்டகரே, உன்னைத் தஞ்சமாகப் பார்க்கிறேன், என் சொல்லை செய்ய வேண்டும். அவருக்கு அழிவு வர வேண்டும் என்று எனக்குள் எந்த தீய எண்ணமும் இல்லை, தேரோட்டகரே.
நலஸ்ய தயிதாநஶ்வாந்யோஜயித்வா மநோஜவாந்। ரதமாரோப்ய மிதுநம் குண்டிநம் யாதுர்மஹஸி
நளனுக்கு மிகவும் பிடித்த, வேகமான குதிரைகளை தேரில் இணைத்து, இருவரையும் பெரிய நகரமான குண்டினாவுக்கு அழைத்துச் செல்.