யஜ்ஞைஶ்ச விவிதைஸ்தாத க்ரு'தம்பாபமரிம்தம। அவதூய மஹாராஜகச்சேம ஸ்வர்கமுத்தமம்
விதவிதமான யாகங்களால், பகைவரை வெல்வோனே, பாவம் நீங்கியுள்ளது; அதை விட்டு, மகாராஜா, நாம் உயர்ந்த சொர்க்கத்தை அடைவோம்.
ஏவமேதத்பவேத்ராஜந்யதி ராஜா ந பாலிஶஃ। அஸ்மாகம் தீர்கஸூத்ரஃ ஸ்யாத்பவாந்தர்மபராயணஃ
இப்படி தான் நடக்கும், ராஜா, அரசன் அறிவில் குறைபாடு இல்லையெனில்; நீ தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தால், நமது தாமதம் நீண்டிருக்கும்.
நிக்ரு'த்யா நிக்ரு'திப்ரத்ரா ஹந்தவ்யா இதி நிஶ்சயஃ। ந ஹி நைக்ரு'திகம் ஹத்வா நிக்ரு'த்யா பாபமுச்யதே। ததா பாரத தர்மேஷு தர்மஜ்ஞைரிஹ த்ரு'ஶ்யதே
ஏமாற்றம் செய்பவர்களை ஏமாற்றத்தால் தான் அழிக்க வேண்டும் என்பது நிலையான முடிவு; ஏமாற்றத்தால் ஏமாற்றுபவர்களை கொன்றாலும் பாவம் தீராது என்று தர்மத்தை அறிந்தவர்கள் பாராட்டுகின்றனர், பாரதா.
அஹோராத்ரம் மஹாராஜ துல்யம் ஸம்வத்ஸரேண ஹ। ததைவ வேதவசநம் ஶ்ரூயதே நித்யதா விபோ। ஸம்வத்ஸரோ மஹாராஜ பூர்ணோ பவதி க்ரு'ச்ச்ரதஃ
மகாராஜா, ஒரு பகலும் இரவும் ஒரு ஆண்டுக்கு சமம்; இதையே வேத வாக்கும் எப்போதும் கூறுகிறது; ஒரு ஆண்டு நிறைவடைவது கடினம், ராஜா.
யதி வேதாஃ ப்ரமாணம் தே திவஸாதூர்த்வமச்யுத। தயோதஶாதிதஃ காலோ ஜ்ஞாயதாம் பரிநிஷ்டிதஃ
வேதங்கள் உனக்கு ஆதாரம் என்றால், அசையாதவனே, பதினொன்றாம் நாளிலிருந்து காலத்தை முழுமையாக எண்ண வேண்டும்.
காலோ துர்யோதநம் ஹந்தும் ஸாநுபந்தமரிம்தம। ஏகாக்ராம் ப்ரு'திவீம் ஸர்வாம் புரா ராஜந்கரோதி ஸஃ
பகைவரை வெல்வோனே, காலம் துரியோதனனையும் அவன் உடன் உள்ளவர்களையும் அழிக்கும்; ஒருகாலத்தில் பூமி முழுவதையும் ஒரே அரசனின் கீழ் கொண்டுவந்தது.
த்யூதப்ரியேண ராஜேந்த்ர ததா தத்பவதா க்ரு'தம்। ப்ராயேணாஜ்ஞாதச்ரயாயாம் வயம் ஸர்வேநிபாதிதாஃ
சூதாட்டத்தில் உனக்கு ஆசை இருந்ததால், ராஜேந்திரா, நீ இப்படிச் செய்தாய்; அறியாமையால் நாங்கள் அனைவரும் வீழ்ந்தோம்.
ந தம் தேஶம் ப்ரபஶ்யாமி யத்ர ஸோऽஸ்மாந்ஸுதுர்ஜநஃ। ந விஜ்ஞாஸ்யதி துஷ்டாத்மா சாரைரிதி ஸுயோதநஃ
அந்த தீயவன் எங்கும் தன் உளவாளிகளால் நம்மை கண்டுபிடிக்க முடியாத இடம் எனக்கு தெரியவில்லை, சுயோதனா, அவன் மனம் தீயது.
அதிகம்ய ச ஸர்வாந்நோ வநவாஸமிமம் ததஃ। ப்ரவ்ராஜயிஷ்யதிபுநர்நிக்ரு'த்யாऽதமபூருஷஃ। யத்யஸ்மாநபிகச்சேத பாபஃ ஸ ஹி கதம்சந
எங்களை எல்லாம் காட்டில் வாழ அனுப்பிய பிறகு, அந்தக் குற்றவாளி, தந்திரத்தில் தேர்ந்தவன், மீண்டும் நம்மை வெளியேற்ற முயற்சிப்பான்; அவன் எப்படியாவது நம்மை அணுகினால், அந்தப் பாவி எதையும் செய்யத் தயங்கமாட்டான்.
அஜ்ஞாதசர்யாமுத்தீர்ணாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ச புநராஹ்வயேத்। த்யூதேந தே மஹாராஜ புநர்யுத்தம் ப்ரவர்ததே
நாம் மறைவில் வாழும் காலத்தை முடித்துவிட்டு திரும்பி வந்ததைப் பார்த்து, ராஜா, அவன் மீண்டும் எங்களை அழைத்து, சதுரங்கம் மூலம் மறுபடியும் போட்டியைத் தூண்டுவான்.
பவாம்ஶ்ச புநராஹூதோ த்யூதேநைவாபநேஷ்யதி। ஸ ததாऽக்ஷேஷு குஶலோ நிஶ்சிதோ கதசேதநஃ
நீயும், மீண்டும் சதுரங்கம் விளையாட அழைக்கப்படும்போது, நிச்சயமாக தோற்கடிக்கப்படுவாய்; ஏனெனில், அவன் சதுரங்கத்தில் நிபுணன், தந்திரத்தில் உறுதியானவன்.
சரிஷ்யஸி மஹாராஜ வநேஷு வஸதீஃ புநஃ
நீயும், ராஜா, மீண்டும் காட்டில் தங்கிக் கொண்டு, வனவாசம் அனுபவிக்க வேண்டிய நிலை வரும்.
யத்யஸ்மாந்ஸுமஹாராஜ க்ரு'பணாந்கர்துமர்ஹஸி। யாவஜ்ஜீவமவேக்ஷஸ்வ வேததர்மாம்ஶ்ச க்ரு'த்ஸ்நஶஃ। நிக்ரு'த்யா நிக்ரு'திப்ரஜ்ஞோ ஹந்தவ்ய இதி நிஶ்சயஃ
மகாராஜா, நீ எங்களை மிகவும் துயரப்படுத்த விரும்பினால், வாழ்நாள் முழுவதும் வேதத்திலுள்ள தர்மங்களை முழுமையாக பின்பற்ற வேண்டும்; ஆனால் தந்திரத்தில் தேர்ந்தவன், வஞ்சகமாக நடக்கும் ஒருவன், அவனைக் களைவதே நிச்சயம்.
அநுஜ்ஞாதஸ்த்வயா கத்வாயாவச்சக்தி ஸுயோதநம்। யதைவ கக்ஷமுத்ஸ்ரு'ஷ்டோ தஹேதநிலஸாரதிஃ। ஹநிஷ்யாமி ததா மந்தமநுஜாநாது மே பவாந்
நீ அனுமதி அளித்தால், என் சக்திக்கு ஏற்ப சுயோதனனை அழிக்கச் செல்வேன்; காற்றால் தீ உலர்ந்த புல்லை எரிப்பது போல, அவனை அழிக்கட்டும் என எனக்கு அனுமதி கொடு.
ஏவம் ப்ருவாணம் பீமம் து தர்மராஜோ யுதிஷ்டிரஃ। உவாச ஸாந்த்வயந்ராஜா மூர்ந்த்யுபாக்ராய பாண்டவம்
இவ்வாறு பேசும் பீமனை, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன், அவனைத் தலையில் கை வைத்து, மென்மையாக சமாதானப்படுத்தினார்.
அஸஶயம் மஹாபாஹோ ஹநிஷ்யஸி ஸுயோதநம்। வர்ஷாத்ரயோதஶாதூர்த்வம் ஸஹ காண்டீவதந்வநா
சந்தேகமில்லை, வலிமைமிக்கவனே, பதின்மூன்று ஆண்டுகள் கழித்து, காந்தீவம் ஏந்தும் அர்ஜுனனுடன் சேர்ந்து சுயோதனனை நீயே அழிப்பாய்.
யத்த்வமாபாஷஸே பார்த ப்ராப்தஃ கால இதி ப்ரபோ। அந்ரு'தம் நத்ஸஹே வக்தும் ந ஹ்யேதந்மயி வித்யதே
பார்த்தா, நீ சொல்வது போல, காலம் வந்துவிட்டது என்று நான் பொய் சொல்ல முடியாது; அந்த மாதிரியானது என்னிடம் இல்லை.
அந்தரேணாபி கௌந்தேய நிக்ரு'திம்பாபநிஶ்சயம்। ஹந்தா த்வமஸி துர்தர்ஷ ஸாநுபந்தம் ஸுயோதநம்
குந்தியின் மகனே, வஞ்சகத்தை நாடாமலேயே, தீய எண்ணத்தில் உறுதியான சுயோதனனையும் அவனுடன் உள்ளவர்களையும் நீ அழிக்கத் தகுதியானவனே.
ஏவம் ப்ருவதி பீமம் து தர்மராஜே யுதிஷ்டிரே। ஆஜகாம மஹாபாகோ ப்ரு'ஹதஶ்வோ மஹாந்ரு'ஷிஃ
இவ்வாறு தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் பீமனிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கையில், புகழ்பெற்ற பெரிய முனிவர் ப்ருஹத்அஶ்வன் அங்கு வந்தார்.
தமபிப்ரேக்ஷ்யதர்மாத்மா ஸம்ப்ராப்தம் தர்மசாரிணம்। ஶாஸ்த்ரவந்மதுபர்கேண பூஜயாமாஸ தர்மராட்
அந்த தர்மத்தில் நிலைத்த முனிவர் வருவதைப் பார்த்து, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன், வழக்கப்படி மதுபர்க்கம் கொண்டு அவரை மரியாதை செய்தார்.
ஆஶ்வஸ்தம் சைநமாஸீநமுபாஸநோ யுதிஷ்டிரஃ। அபிப்ரேக்ஷ்ய மஹாபாஹுஃ க்ரு'பணம் பஹ்வபாஷத
அந்த முனிவர் அமர்ந்து, நிம்மதியுடன் இருக்கும்போது, வலிமைமிக்க யுதிஷ்டிரன், அவரை நோக்கி, துயரத்தில் ஆழ்ந்து நீண்ட நேரம் பேசினார்.
அக்ஷத்யூதே ச பகவந்தநம் ராஜ்யம் ச மே ஹ்ரு'தம்। ஆஹூய நிக்ரு'திப்ரஜ்ஞைஃ கிதவைரக்ஷகோவிதைஃ
பெரியவரே, சதுரங்க விளையாட்டில், வஞ்சகத்தில் தேர்ந்த சூதாட்டக்காரர்களால் அழைக்கப்பட்டு, எனது செல்வமும், ராஜ்யமும் என்னிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டது.
அநக்ஷஜ்ஞஸ்ய ஹி ஸதோ நிக்ரு'த்யா பாபநிஶ்சயைஃ। பார்யா ச மே ஸபாம் நீதா ப்ராணேப்யோபி கரீயஸீ
சூதாட்டத்தில் அனுபவமில்லாத நேர்மையுள்ள ஒருவனை, தீய எண்ணத்தில் உறைந்தவர்கள் வஞ்சகமாக வென்றார்கள்; எனக்கு உயிரைவிடவும் மேலான என் மனைவி, அவை மன்றத்தில் இழுத்து கொண்டு போயினர்.
புநர்த்யூதேந மாம் ஜித்வா வநவாஸாம் ஸுதாருணம்। ப்ராவ்ராஜயந்மம்ஹாரண்யமஜிநைஃ பரிவாரிதம்
பின்னர், மீண்டும் சூதாட்டத்தில் என்னை வென்று, கடுமையான காட்டில், மான் தோலை அணிந்து வாழும் வனவாசத்திற்கு அனுப்பினார்கள்.
அஹம் வநே துர்வஸதீர்வஸந்பரமதுஃகிதஃ। அக்ஷத்யூதாபிஷங்கேண கிரஃ ஶ்ரு'ண்வந்ஸுதாருணாஃ
நான் காட்டில் கடுமையான துயரங்களை அனுபவித்து வாழ்ந்தபோது, சூதாட்டத்தில் ஏற்பட்ட அவமானத்தால், கொடூரமான வார்த்தைகளை கேட்டு, மிகுந்த துயரத்தில் இருந்தேன்.
ஆர்தாநாம் ஸுஹ்ரு'தாம் வாசோ த்யூதப்ரப்ரு'தி ஶம்ஸதாம்। அஹம் ஹ்ரு'தி ஶ்ரிதாஃ ஸ்ம்ரு'த்வா ஸர்வராத்ரீர்விசிந்தயந்
சூதாட்டத்தில் ஏற்பட்ட துயரத்தை நினைத்து, என் நண்பர்கள் சொல்வதையும், அவர்கள் வலியை என் மனதில் வைத்து, இரவு முழுவதும் நினைத்து வருகிறேன்.
யஸ்மிம்ஶ்ச வயமாயத்தாஃ ஸதா காண்டீவதந்வநி। `ஸ சேந்த்ரலோகம் கதவாநஸ்த்ரஹேதோர்மஹாபலஃ
நாம் எப்போதும் நம்பி வாழும் அந்த கண்டீவம் ஏந்தும் வீரன், பேராற்றலுடன் ஆயுதங்கள் பெறுவதற்காக இந்திரன் உலகத்திற்குச் சென்றுள்ளார்.
விநா மஹாத்மநா தேந கதஸத்வ இவாஸ்மஹே। கதா த்ரக்ஷ்யாமி பீபத்ஸும் க்ரு'தாஸ்த்ரம் புநராகதம்
அந்த மகானுடன் இல்லாமல், உயிரில்லாதவர்களாகவே இருக்கிறோம்; ஆயுதங்களில் தேர்ந்த பீமார்த்தனை மீண்டும் வந்து நான் எப்போது காணப்போகிறேன்?
இதி ஸர்வே மஹேஷ்வாஸம் சிந்தயாநா தநம்ஜயம்। அநேந து விஷண்ணோऽஹம் காரணேந ஸஹாநுஜஃ
இவ்வாறு எல்லோரும் அந்த மகா வில்லாளி தனஞ்சயனை நினைத்து கவலையுடன் இருக்கிறோம்; இதனால் என் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து நான் மிகவும் மனமுடைந்துள்ளேன்.
வநவாஸாந்நிவ்ரு'த்தம் மாம் புநஸ்தே பாபபுத்தயஃ। ஜாநந்தஃ ப்ரீயமாணா வை தேவநே ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ। த்யூதேநைவாஹ்வயிஷ்யந்தி பலாதக்ஷேஷு தத்விதஃ
வனவாசம் முடிந்து திரும்பும் போது, என் சகோதரர்களுடன் நான் மகிழ்வதை அறிந்த அந்த தீய எண்ணம் கொண்டவர்கள், முன்புபோல் மீண்டும் கட்டாயமாக என்னை சூதாட்டத்திற்குக் கூப்பிடுவார்கள்.