ஸம்ப்ராயுத்யத்தநுஷ்கோட்யா கௌந்தேயஃ பரவீரஹா। ததப்யஸ்ய தநுர்திவ்யம் ஜக்ராஹ கிரிகோசரஃ
பகைவரை அழிப்பதில் புகழ்பெற்ற கௌந்தேயன், வில்லின் முனையால் போரிட்டான்; ஆனாலும், மலைகளில் வாழும் அவர், தெய்வீக வில்லைக் கைப்பற்றினார்.
ததோऽர்ஜுநோ க்ரஸ்ததநுஃ கங்கபாணிரதிஷ்டத। யுத்தஸ்யாந்தமபீப்ஸந்வை வேகேநாபிஜகாம தம்
அப்போது, அர்ஜுனன் வில்லைக் கையிலிருந்து இழந்தவுடன், கையிலே வாள் பிடித்து நின்றான்; போருக்கு முடிவை விரும்பி, அதிவேகமாக எதிரியை நோக்கி பாய்ந்தான்.
தஸ்ய மூர்த்நி ஶிதம் கங்கமஸக்தம் பர்வதேஷ்வபி। முமோய புஜவீர்யேண விக்ரம்ய குருநந்தநஃ
குருநந்தனன், தன் புயலின் வலிமையால், கூரிய வாளை எதிரியின் தலையில் உதிர்த்தான்; அந்த வாள், மலைகளிலும் ஊன்றும் அளவுக்கு ஆற்றலுடன் இருந்தது.
தகஸ்ய மூர்தாநமாஸாத்ய பபாலாஸிவரோ ஹி ஸஃ। ததோ வ்ரு'க்ஷைஃ ஶிலாபிஶ்ச யோதயாமாஸ பல்குநஃ
அந்த வாள் எதிரியின் தலையைத் தாக்கியதும் உடைந்துவிட்டது; அதன்பின், பாகுணி மரங்களும் கற்களும் எடுத்து போரிட்டான்.
ததா வ்ரு'க்ஷாந்மஹாகாயஃ ப்ரத்யக்ரு'ஹ்ணாததோ ஶிலாஃ। கிராதரூபீ பகவாம்ஸ்ததஃ பார்தோ மஹாபலஃ
அப்போது, பெரும் உருவமுடைய கிராதன், பாண்டவனின் வலிமையால் வீசப்பட்ட மரங்களையும் கற்களையும் எல்லாம் பிடித்தான்.
முஷ்டிபிர்வஜ்ரஸம்ஸ்பர்ஶைர்தூமமுத்பாதயந்முகே। ப்ரஜஹார துராதர்ஷே கிராதஸமரூபிணி
மின்னலைப் போல கூர்மையான கைப்பிடிகளால், வாயிலிருந்து புகை எழும்பும்படி, வெல்ல முடியாத பாண்டவன், போரில் கிராதனைத் தாக்கினான்.
ததஃ ஶக்ராஶநிஸமைர்முஷ்டிபிர்ப்ரு'ஶதாருணைஃ। கிராதரூபீ பகவாநர்தயாமாஸ பல்குநம்
பின்னர், கிராத வடிவில் வந்த இறைவன், இந்திரனின் இடியால் சமமான கொடூரமான கைப்பிடிகளால் பாகுணனை வலியுடன் துன்புறுத்தினார்.
ததஶ்சடசடாஶப்தஃ ஸுதோரஃ ஸமஜாயத। பாண்டவஸ்ய ச முஷ்டீநாம் கிராதஸ் ச யுத்யதஃ
அப்போது, பாண்டவன் மற்றும் கிராதன் போரிடும் போது, அவர்களின் கைப்பிடிகள் மோதியதால், மிகக் கடுமையான சப்தம் எழுந்தது.
ஸுமுஹூர்தம் தயோர்யுத்தமபவல்லோமஹர்ஷணம்। புஜப்ரஹாரஸம்யுக்தம் வ்ரு'த்ரவாஸவயோரிவ
அவர்களது போர்நேரம் நீண்டது; அது முடி நிமிர்க்கும் அளவுக்கு பயங்கரமாக, புயல் தாக்குதல்களால் நிரம்பியதாக இருந்தது; அது விருத்ரன் மற்றும் இந்திரனின் போரைப் போலவே இருந்தது.
மஹாராஜ ததோ ஜிஷ்ணுஃ கிராதமுரஸா பலீ। பாண்டவம் ச விசேஷ்டந்தம் கிராதோப்யஹநத்பலாத்
அரசே, பின்னர் வலிமைமிக்க ஜிஷ்ணு, கிராதனைத் தன் மார்பால் தாக்கினான்; அதேபோல், கிராதனும் போராடும் பாண்டவனை வலியுடன் தாக்கினான்.
தயோர்புஜவிநிஷ்பேஷாத்ஸம்தர்ஷேணோரஸோஸ்ததா। ஸமஜாயத காத்ரேஷு பாவகோऽங்காரதூமவாந்
அவர்களின் புயல்கள் மோதியும் மார்புகள் சண்டையிடியும், அவர்களின் உடலில் நெருப்பு, நெருப்புக் கற்கள் மற்றும் புகையுடன் தோன்றியது.
தத ஏநம் மஹாதேவஃ பீட்ய காத்ரைஃ ஸுபீடிதம்। தேஜஸா வ்க்ரமத்ரோஷாச்சேதஸ்தஸ்ய விமோஹயந்
பின்னர், மகாதேவன் தன் உடலைக் கொண்டு அர்ஜுனனை வலியுடன் அழுத்தி, தன் ஒளி, வலிமை மற்றும் கோபத்தால் அவன் மனதை குழப்பினார்.
ததோऽபிபீடிதைர்காத்ரைஃ பிண்டீக்ரு'த இவாபபௌ। பல்குநோ காத்ரஸம்ருத்தோ தேவதேவேந பாரத
அவ்வாறு, புயல்கள் அழுத்தப்பட்டு, உடல் முழுவதும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பாகுணி, தேவதேவன் கட்டுப்பாட்டில், ஒரே கட்டியாக மாறியது போலத் தோன்றினான்.
நிருச்ச்வாஸோऽபவச்சைவ ஸந்நிருத்தோ மஹாமநாஃ। ததஃ பபாத ஸம்மூடஸ்ததஃ ப்ரீதோऽபவத்பவஃ
அந்த மகான், மூச்சு நிற்க, உடல் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, குழப்பமடைந்தவனாக விழுந்தான்; அப்போது பவனுக்கு மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது.
ஸ முஹூர்தம் ததா பூத்வா ஸசேதாஃ புநருத்திதஃ। ருதிரேணாப்லுதாங்கஸ்து பாண்டவோ ப்ரு'ஶதுஃகிதஃ
அவ்வாறு சிறிது நேரம் இருந்த பின், பாண்டவன் மீண்டும் உணர்வுடன் எழுந்தான்; அவன் உடல் முழுவதும் இரத்தத்தில் மூழ்கி, மிகுந்த வேதனையில் இருந்தான்.
ஶரண்யம் ஶரணம் கத்வா பகவந்தம் பிநாகிநம்। ம்ரு'ந்மயம் ஸ்ண்டிலம் க்ரு'த்வாமால்யேநாபூஜயத்பவம்
அவன் தஞ்சம் நாடி, பினாகம் ஏந்தும் பரமனை அடைந்தான்; மண்ணால் ஒரு மேடை அமைத்து, மாலையால் பவனை வணங்கினான்.
தச்ச மால்யம் ததா பார்தஃ கிராதஶிரஸி ஸ்திதம்। அபஶ்யத்பாண்டவஶ்ரேஷ்டோ ஹர்ஷேண ப்ரக்ரு'திம் கதஃ
அந்த நேரத்தில், அர்ஜுனன் அந்த மாலையை கிராதனின் தலையில் இருப்பதைப் பார்த்தான்; பாண்டவர்களில் சிறந்தவன் ஆனவன் மகிழ்ச்சியில் தன் இயல்பான நிலைக்கு திரும்பினான்.
பபாத பாதயோஸ்தஸ்ய ததஃ ப்ரீதோऽபவத்பவஃ। [உவாச சைநம் வசஸா மேககம்பீரகீர்ஹஸஃ। ஜாதவிஸ்மயமாலோக்ய ததஃ க்ஷீணாங்கஸம்ஹதிம்
அந்த மாலை அவனுடைய காலடியில் விழுந்தது; அப்போது பவன் மகிழ்ந்தான். அர்ஜுனன் ஆச்சரியத்தில், உடல் சோர்வுடன் நிற்கும் நிலையைப் பார்த்து, மேகக் கரகரப்பைப் போல் ஆழமான குரலில் அவனிடம் பேசினான்.
போபோ பல்குந துஷ்டோஸ்மி கர்மணாऽப்ரதிமேந தே। ஶௌர்யேணாநேந த்ரு'த்யா ச க்ஷத்ரியோ நாஸ்தி தே ஸமஃ
பால்குணா, உன்னுடைய ஒப்பற்ற செயலைக் கண்டு நான் மகிழ்ந்துள்ளேன்; இந்த வீரமும் தைரியத்திலும் உனக்கு சமமான க்ஷத்திரியன் யாரும் இல்லை.
ஸமம் தேஜஶ்ச வீர்யம் ச மமாத்ய தவ சாநக। ப்ரீதஸ்தேऽஹம் மஹாபாஹோ பஶ்ய மாம் பரதர்ஷப
இன்று, பாவமற்றவனே, உன் சக்தியும் வலிமையும் எனது சக்திக்கு சமமானது; பெருவிரல் கொண்டவனே, நான் உன்னிடம் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறேன், பாரதர்களில் சிறந்தவனே, என்னை நோக்கு.
ததாமி தே விஶாலாக்ஷ சக்ஷுஃ பூர்வம் முநிர்பவாந்। விஜேஷ்யஸி ரணே ஶத்ரூநபி ஸர்வாந்திவௌகஸஃ
பெர்விழியுள்ளவனே, முன்பு முனிவர் பெற்ற பார்வையை உனக்கு தருகிறேன்; நீ போரில் எல்லா எதிரிகளையும், தேவதைகளையும் கூட வெல்லுவாய்.
[ப்ரீத்யா ச தேऽஹம் தாஸ்யாமி யதஸ்த்ரமநிவாரிதம்। த்வம் ஹி ஶக்தோ மதீயம் ததஸ்த்ரம் தாரயிதும் க்ஷணாத் ।।]
உன்னை நேசித்து, எதிர்க்க முடியாத அந்த அஸ்திரத்தை உனக்கு தருகிறேன்; என் அஸ்திரத்தை ஒரு கணம் கூட நீ தாங்கக்கூடியவனாக இருக்கிறாய்.
ததோ தேவம் மஹாதேவம் கிரிஶம் ஶூநபாணிநம்। ததர்ஶ பல்குநஸ்தத்ர ஸஹ தேவ்யா மஹாத்யுதிம்
பின்பு பாகுணன், அந்த இடத்தில், பெரும் ஒளியுடன், தேவியுடன் கூடிய, திரிசூலம் பிடித்த மஹாதேவனை, மலைகளின் ஆண்டவனை கண்டான்.
ஸ ஜாநுப்யாம் மஹீம் கத்வா ஶிரஸா ப்ரணிபத்ய ச। ப்ரஸாதயாமாஸ ஹரம் பார்தஃ பரபுரம்ஜயஃ
அவன் முழங்கால் மண்ணில் விழுந்து, தலையால் வணங்கி, பகை நகரங்களை வென்ற பார்த்தன், ஹரனை மகிழ்விக்க முயன்றான்.
கபர்திந்ஸர்வபூதேஶ பகநேத்ரநிபாதந। [தேவதேவ மஹாதேவ நீலக்ரீவ ஜடாதர
கபர்தி, எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவர், பகனின் கண் அழித்தவன், தேவதைகளின் தேவா, மஹாதேவா, நீலக்கண்டா, ஜடையுடன் இருப்பவனே,
காரணாநாம் ச பரமம் ஜாநே த்வாம் த்ர்யம்பகம் விபும்। தேவாநாம் ச கதிம் தேவம் த்வத்ப்ரஸூதமிதம் ஜகத்
காரணங்களின் காரணமாக உயர்ந்தவனே, மூன்று கண்கள் உடையவனே, உலகம் உன்னிலிருந்து பிறந்தது, இது தேவதைகளின் பாதை என்பதை நான் அறிவேன்.
அஜேயஸ்த்வம் த்ரிபிர்லோகைஃ ஸதேவாஸுரமாநுஷைஃ। ஶிவாய விஷ்ணுரூபாய விஷ்ணவே ஶிவரூபிணே
மூன்று உலகங்களாலும், தேவதைகள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் என யாராலும் வெல்ல முடியாதவனே; விஷ்ணுவாகிய சிவனுக்கும், சிவராகிய விஷ்ணுவுக்கும் நான் வணங்குகிறேன்.
தக்ஷியஜ்ஞவிநாஶாய ஹரிரூபாய தே நமஃ। லலாடாக்ஷாய ஶர்வாய மீடுஷே ஶூலபாணயே
தக்ஷன் யாகத்தை அழித்தவனே, ஹரியாகிய வடிவம் கொண்டவனே, நெற்றிக்கண் உடையவனே, சர்வா, அருளாளன், திரிசூலம் பிடித்தவனே, உமக்கு வணக்கம்.
பிநாககோப்த்ரே ஸூர்யாய மங்கல்யாய ச வேதஸே। ப்ரஸாதயே த்வாம் பகவந்ஸர்வபூதமஹேஶ்வர
பினாகம் காப்பாற்றுபவனே, சூரியனே, மங்களகரமானவனே, படைப்பாளியே, எல்லா உயிர்களின் பெரும் ஆண்டவனே, உன் அருளை நாடுகிறேன்.
கணேஶம் ஜகதஃ ஶம்பும் லோககாரணகாரணம்। ப்ரதாநபுருஷாதீதம் பரம் ஸூக்ஷ்மதரம் ஹரம்
கணேசா, உலகத்தின் சாம்புவும், உலகத்தின் காரணங்களின் காரணமும், பிரதான புருஷனைத் தாண்டிய, மிக நுண்ணிய ஹரனுக்கும் வணக்கம்.