அஸ்மிந்நூநம் மஹாரண்யே ப்ராதரஃ ஸுஹ்ரு'தஶ்ச தே। த்வத்கதாஃ கதயிஷ்யந்தி சாரணா ரு'ஷயஸ்ததா
இந்த பெரிய காட்டில், உன் சகோதரர்களும் நண்பர்களும், அலைந்து திரியும் பாடகர்களும் முனிவர்களும், உன் வீரத்தைப் பற்றி பேசுவார்கள்.
யத்தே குந்தீ மஹாபாஹோ ஜாதஸ்யைச்சத்தநஞ்ஜய। தத்தேऽஸ்து ஸர்வம் கௌந்தேய யதா ச ஸ்வயமிச்சஸி
உனக்காக உன் தாய் குந்தி விரும்பிய எல்லாம், பெருமைமிக்க தனஞ்சயனே, உனக்கு கிடைக்கட்டும்; நீயும் விரும்பும் அனைத்தும் உனக்கு அமையட்டும், குந்தி மகனே.
வஸுதேவஸ்வஸா தேவீ த்வாமார்யா புநராகதம்। பஶ்யது த்வாம் ப்ரு'தா பார்த ஸஹஸ்ராக்ஷமிவாதிதிஃ
வசுதேவரின் சகோதரி, அந்த அரியவள், உன்னை மீண்டும் வந்து சேரும் போது காணட்டும்; அது போல, ஆதிதி, ஆயிரம் கண்கள் உடைய இந்திரனைப் பார்த்தது போல.
நூநம் தே ப்ராதரஃ ஸர்வே த்வத்கதாபிஃ ப்ரஜாகரே। ரம்ஸ்யந்தே தவ கர்மாணி கீரத்யந்தஃ புநஃ புநஃ
உன் சகோதரர்கள் எல்லோரும், இரவு முழுவதும் உன்னைப் பற்றிய கதைகளைப் பேசிக் கொண்டே, உன் செயல்களை மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்து மகிழ்வார்கள்.
ந ச நஃ பார்த போகேஷு ந தநே நோத ஜீவிதே। துஷ்டிர்புத்திர்பவித்ரீ வா த்வயி தீர்கப்ரவாஸிநி
பார்த்தா, நீ நீண்ட நாட்கள் பிரிந்திருக்கும் போது, நமக்கு இன்பத்திலும், செல்வத்திலும், உயிரிலும் சந்தோஷமோ மனநிம்மதியோ இருக்காது.
த்வயி நஃ பார்த ஸர்வேஷாம் ஸுகதுஃகே ப்ரதிஷ்டதே। ஜீவிதம் மரணம் சைவ ராஜ்யமைஶ்வர்யமேவ ச
பார்த்தா, நமக்கெல்லாம் இன்பமும் துயரமும், வாழ்வும் மரணமும், ராஜ்யமும் பெருமையும் உன்னில் தான் நிலைபெற்றுள்ளன.
ஆப்ரு'ஷ்டோ நோஸி கௌந்தேய ஸ்வஸ்தி ப்ராப்நுஹி பாண்டவ। க்ரு'தாஸ்த்ரம் ஸ்வஸ்திமந்தம் த்வாம் த்ரக்ஷ்யாமி புநராகதம்
குந்தி மகனே, நீ எங்களை விடைபெற்றாய்; பாண்டவா, உனக்கு நன்மை கிடைக்கட்டும். ஆயுதங்களில் தேர்ச்சி பெற்று, நல்வாழ்த்துடன் திரும்பி வருகிறாய் என்று நான் காண விரும்புகிறேன்.
பலவத்பிர்விருத்தம் ந கார்யமேதத்த்வயாऽநக। ப்ரயாஹ்யவிக்நேயைவாஶு விஜயாய மஹாபல
அதிக பலம் உள்ளவர்களுடன் எதிர்ப்பு செய்ய வேண்டாம், குற்றமற்றவனே; எந்த தடையும் இல்லாமல் விரைவாக வெற்றிக்காக புறப்படு, பெரும் வீரனே.
ஹ்ரீஃ ஶ்ரீஃ கீர்திர்த்ரு'திஃ புஷ்டிருமா லக்ஷ்மீஃ ஸரஸ்வதீ। இமா வை தவ பாந்தஸ் பாலயந்து தநஞ்ஜய
அடக்கம், செல்வம், புகழ், உறுதி, செழிப்பு, உமா, லட்சுமி, சரஸ்வதி—இந்த தேவிகள் எல்லாம் உன் பாதையை காக்கட்டும், தனஞ்சயனே.
ஏவமுக்த்வாऽऽஶிஷஃ க்ரு'ஷ்ணா விரராம யஶஸ்விநீ
இவ்வாறு ஆசீர்வாதங்களை கூறி, புகழ் பெற்ற கிருஷ்ணை அமைதியாகி நின்றாள்.
ததஃப்ரதக்ஷிணம் க்ரு'த்வா ப்ராத்ரூ'ந்தௌம்யம் ச பாண்டவஃ। ப்ராதிஷ்டத மஹாபாஹுஃ ப்ரக்ரு'ஹ்ய ருசிரம் தநுஃ
அப்போது பாண்டவன், தம்பிகளைவும் தௌம்யரையும் சுற்றி வணங்கி, தன் அழகிய வில்லைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டான்.
ஶநைரிவ திஶம் வீர உதீசீம் பரதர்ஷப। ஸம்ஹரம்ஸ்தரஸா வ்ரு'க்ஷாँல்லதா வல்லீஶ்ச பாரத। அஸஜ்ஜமாநோ வ்ரு'க்ஷேஷு ஜகாம ஸுமஹாபலஃ
பாரத குலத்தில் சிறந்த வீரனான அவன், வடக்கு திசையை மெதுவாக நோக்கி, மரங்களையும் கொடிகளையும் வலியுடன் அகற்றிக்கொண்டு, அவற்றில் சிக்காமல், மிகுந்த பலத்துடன் முன்னே சென்றான்.
தஸ்ய மார்காதபாக்ராமந்ஸர்வபூதாநி கச்சதஃ। யுக்தஸ்யைந்த்ரேண யோகேந பராக்ராந்தஸ்ய ஶுஷ்மிணஃ
அவன் செல்லும் வழியில், இந்திரனின் அருள் பெற்ற அவன், பேருற்சாகத்துடன் முன்னேற, எல்லா உயிரினங்களும் அவன் பாதையிலிருந்து விலகின.
ஸோऽகச்சத்பர்வதாம்ஸ்தாத தபோதநநிஷேவிதாந்। திவ்யம் ஹைமவதம் புண்யம் தேவஜுஷ்டம் பரம்தபஃ
பகைவனை எரிக்கும் வீரன், தவசிகள் வாழும், தெய்வீகமான, பொன்னிறமான, தேவதைகள் விரும்பும் புனிதமான ஹிமாலய மலையை அடைந்தான்.
அகச்சத்பர்வதம் புண்யமேகாஹ்நைவ மஹாமநாஃ। மநோஜவகதிர்பூத்வா யோகயுக்தோ யதாऽநிலஃ
அவன் உறுதியான மனதுடன், யோக சக்தி பெற்றவனாக, காற்றைப் போல வேகமாக சென்று, அந்த புனிதமான மலையை ஒரே நாளில் கடந்துவிட்டான்.
ஹிமவந்தமதிக்ரம்ய கந்தமாதநமேவ ச। அத்யக்ராமத்ஸ துர்காணி திவாராத்ரமதந்த்ரிதஃ
ஹிமவதையும் கந்தமாதனத்தையும் கடந்த அவன், பகலும் இரவும் சோர்வின்றி கடினமான இடங்களை தாண்டினான்.
இந்த்ரிகீலம் ஸமாஸாத்ய ததோऽதிஷ்டத்தநம்ஜயஃ। `கத்வா ஸ ஷடஹோராத்ராந்ஸப்தமேऽஹநி பாண்டவஃ
இந்திரகீல மலையை அடைந்து, தனஞ்சயன் அங்கே நின்றான்; ஆறு நாள் இரவு பகல் பயணித்துப், ஏழாம் நாளில் பாண்டவன் அந்த இடத்தை அடைந்தான்.
ப்ரஸ்தேந்த்ரகீலஸ்ய ஶுபே தபோயோகபரோऽபவத்। ஊர்த்வபாஹுர்ந சாங்காநி ப்ராஸ்பந்தயத கிம்சந
இந்திரகீலத்தின் அழகிய உச்சியில், தவம் மற்றும் யோகத்தில் முழுமையாக மனதை செலுத்தி, கை உயர்த்தி நின்று, உடலை ذொன்றும் அசைக்காமல் இருந்தான்.
ஸமாஹிதாத்மா நியதஃ ஸஹஸ்ராக்ஷஸுதோऽச்யுதஃ'। அந்தரிக்ஷே ஸ ஶுஶ்ராவ திஷ்டேதி ஸ வசஸ்ததா
மனம் ஒருமைப்படுத்தி, கட்டுப்பாடுடன், ஆயிரம் கண்கள் உடையவனின் மகனான அச்சுதன், ஆகாயத்தில் 'நில்' என்ற குரலை கேட்டான்.
தச்ச்ருத்வா ஸர்வதோ த்ரு'ஷ்டிம் சாரயாமாஸ ரபாண்டவஃ। அதாபஶ்யத்ஸவ்யஸாசீ வ்ரு'க்ஷமூலே தபஸ்விநம்
அந்தக் குரலைக் கேட்ட பாண்டவன், எல்லா திசைகளிலும் பார்த்தான்; பின்னர் சவ்யசாசி, ஒரு மரத்தின் அடியில் தவசியை கண்டான்.
ப்ராஹ்ம்யா ஶ்ரியா தீப்யமாநம் பிங்கலம் ஜடிலம் க்ரு'ஶம்। ஸோऽப்ரவீதர்ஜுநம் தத்ரஸ்திதம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதபாஃ
பிராமண ஒளியால் பிரகாசிக்கும், மஞ்சள் நிற ஜடைகள், மெலிந்த உடல் கொண்ட அந்த மகா தவசியை அங்கு நிற்கும் அர்ஜுனன் பார்த்தான்; அந்த தவசி அவனை நோக்கி பேசினான்.
கஸ்த்வம் தாதேஹ ஸம்ப்ராப்தோ தநுஷ்மாந்கவசீ ஶரீ। நிபத்தாऽஸிதலத்ராணஃ க்ஷத்ரதர்மமநுவ்ரதஃ
குழந்தா, வில், கவசம், கருப்பு விரல் காப்பு அணிந்து, க்ஷத்திரிய கடமையில் நிலைத்திருக்கும் நீ, இங்கு யார்? எதற்காக வந்தாய்?
நேஹ ஶஸ்த்ரேண கர்தவ்யம் ஶாந்தாநாமேஷ ஆலயஃ। விநீதக்ரோதஹர்ஷாணாம் ப்ராஹ்மணாநாம் தபஸ்விநாம்
இங்கு ஆயுதம் பயன்படுத்தக் கூடாது; இது அமைதியான, கோபமும் மகிழ்ச்சியும் கட்டுப்படுத்திய, தவம் செய்யும் பிராமணர்கள் வாழும் இடம்.
நேஹாஸ்தி தநுஷா கார்யம் ந ஸம்க்ராமோऽத்ர கர்ஹிசித்। நிக்ஷிபைதத்தநுஸ்தாத ப்ராப்தோஸி பரமாம் கதிம்
இங்கு வில்லால் செய்யவேண்டியதும் இல்லை; இங்கு யுத்தம் எப்போதும் நடக்காது; வில்லைக் கீழே வை, குழந்தா, நீ உன்னுடைய உயர்ந்த இலக்கை அடைந்துவிட்டாய்.
இத்யநந்தௌஜஸம் வீரம் யதா சாந்யம் ப்ரு'தக்ஜநம்। ததா ஹஸந்நிவாபீக்ஷ்ணம் ப்ராஹ்மணோऽர்ஜுநமப்ரவீத்। ந சைநம் சாலயாமாஸ தைர்யாத்ஸுத்ரு'தநிஶ்சயம்
அனந்த சக்தி கொண்ட வீரனை, மற்றவர்களைப் போல், மீண்டும் மீண்டும் சிரித்தபடி அந்த பிராமணன் அர்ஜுனனைப் பேசினான்; ஆனால் அவன் உறுதியும் மன உறுதியும் கொண்டு, அர்ஜுனனை அசைக்கவில்லை.
தமுவாச ததஃ ப்ரீதஃ ஸ த்விஜஃ ப்ரஹஸந்நிவ। வரம் வ்ரு'ணீஷ்வ பத்ரம் தே ஶக்ரோऽஹமரிஸூதந
பின்னர், மகிழ்ச்சியுடன் அந்த இருமுறை பிறந்தவன் சிரித்தபடி, 'நீ விரும்பும் வரத்தை தேர்ந்தெடு, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; நான் சக்ரன், பகைவரை அழிப்பவனே' என்று சொன்னான்.
ஏவமுக்தஃ ஸஹஸ்ராக்ஷம் ப்ரத்யுவாச தநம்ஜயஃ। ப்ராஞ்ஜலிஃ ப்ரணதோ பூத்வா ஸூரஃ குருகுலோத்வஹஃ
அவ்வாறு கேட்டதும், குரு குலத்தில் பிறந்த புகழ்பெற்ற தனஞ்சயன், கைகளை கூப்பி, வணங்கி, ஆயிரம் கண்கள் உடையவனை நோக்கி பதிலளித்தான்.
ஈப்ஸிதோ ஹ்யேஷ வை காமோ வரம் சைநம் ப்ரயச்ச மே। த்வத்தோऽத்ய பகவந்நஸ்த்ரம்க்ரு'த்ஸ்நமிச்சாமி வேதிதம்
இதே எனக்கு மிகவும் விருப்பமான ஆசை; இந்த வரத்தை எனக்குக் கொடு; பிரபுவே, இன்று உன்னிடமிருந்து எல்லா தெய்வ ஆயுதங்களையும் அறிய விரும்புகிறேன்.
ப்ரத்யுவாச மஹேந்த்ரஸ்தம் ப்ரீதாத்மா ப்ரஹஸந்நிவ। இஹ ப்ராப்தஸ்ய கிம் கார்யமஸ்த்ரைஸ்தவ தநம்ஜய
மகேந்திரன், மனம் மகிழ்ந்து, சிரித்தபடி அர்ஜுனனிடம் சொன்னான்: 'தனஞ்சயா, இங்கு நீ வந்துவிட்டபோது, ஆயுதங்கள் உனக்கு எதற்காக வேண்டும்?'
காமாந்வ்ரு'ணீஷ்வ லோகாம்ஸ்த்வம் ப்ராப்தோஸி பரமாம் கதிம்। ஏவமுக்தஃ ப்ரத்யுவாச ஸஹஸ்ராக்ஷம் தநம்ஜயஃ
நீ விரும்பும் உலகங்களைத் தேர்ந்தெடு; நீ உயர்ந்த நிலையை அடைந்துள்ளாய். இவ்வாறு கூறியபோது, தனஞ்சயன் ஆயிரம் கண்கள் உடையவனை நோக்கி பதிலளித்தான்.