ஸர்வதா ஸம்ஹதைரேவ துர்பலைர்பலவாநபி। அமித்ரஃ ஶக்யதே ஹந்தும் மதுஹா ப்ரமரைரிவ
எப்படி இருந்தாலும், பலவீனமானவர்களும் ஒன்றுபட்டால், வலிமைமிக்க பகைவரையும் அழிக்க முடியும்; அது தேனீகள் சேர்ந்து மதுவை அழித்ததைப் போல.
யதா ராஜந்ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃ ஸூர்யஃ பாதி கபஸ்திபிஃ। ஹந்தி சைவ ததைவ த்வம் ஸத்ரு'ஶஃ ஸவிதுர்பவ
மன்னா, எல்லா உயிர்களையும் சூரியன் தனது கதிர்களால் பாதுகாப்பதும் அழிப்பதும் போல, நீயும் சூரியனைப் போல் இரு.
ஏதச்சாபி தபோ பாஜந்புராணமிதி நஃ ஶ்ருதம்। விதிநா பாலநம் பூமேர்யத்க்ரு'தம் நஃ பிதாமஹைஃ
பூமியை விதிப்படி பாதுகாப்பது நம் முன்னோர்கள் செய்த பழமையான தவம் என்றும் நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.
ந ததா தபஸா ராஜँல்லோகாந்ப்ராப்நோதி க்ஷத்ரியஃ। யதா ஸ்ரு'ஷ்டேந யுத்தேந விஜயேநேதரேண வா
மன்னா, ஒரு க்ஷத்திரியன் தவம் செய்து உலகங்களை அடைவதில்லை; கடமையோடு போர் செய்து அல்லது வெற்றி பெற்று தான் பெருமை பெறுகிறான்.
அபேயாத்கில பா ஸூர்யால்லக்ஷ்மீஶ்சந்த்ரமஸஸ்ததா। இதிலோகோ வ்யவஸிதோ த்ரு'ஷ்ட்வேமாம் பவதோவ்யதாம்
சூரியனிடமிருந்து ஒளியும் சந்திரனிடமிருந்து அழகும் போனது போல, உன்னுடைய இப்போதைய துயரத்தைப் பார்த்து உலகம் நம்பிக்கையிழந்துவிட்டது.
பவதஶ்ச ப்ரஶம்ஸாபிர்நிந்தாபிரிதரஸ்ய ச। கதயந்த்யஃ பரிஷதஃ ப்ரு'தக்ராஜந்ஸமாகதாஃ
மன்னா, கூடிவந்த பேரவை உறுப்பினர்கள், உன்னுடைய புகழையும் மற்றவரின் பழியையும் தனித்தனியாக பேசுகிறார்கள்.
இதமப்யதிகம் ராஜந்ப்ராஹ்மணாஃ குரவஶ்ச தே। ஸமேதாஃ கதயந்தீஹ முதிதாஃ ஸத்யஸந்ததாம்
மன்னா, இங்கே கூடியுள்ள பிராமணர்களும் உன் குருவும் உன் நேர்மையை மகிழ்ச்சியுடன் புகழ்கிறார்கள்.
யந்ந மோஹாந்ந கார்பண்யாந்ந லோபாந்ந பயாதபி। அந்ரு'தம் கிம்சிதுக்தம் தே ந காமாந்நார்தகாரணாத்
மயக்கம், பலவீனம், பேராசை, பயம், ஆசை, லாபம் ஆகிய எதனாலும் நீ பொய் சொல்லியதில்லை.
யதேநஃ குருதே கிம்சித்ராஜா பூமிமவாப்நுவந்। ஸர்வம் தந்நுததே பஶ்சாத்யஜ்ஞைர்விபுலதக்ஷிணைஃ
ஒரு மன்னன் பூமியை வெல்வதற்காக ஏதாவது தவறு செய்தால், அதை பின்பு பெரிய யாகங்கள் செய்து, அதிகமான தானங்கள் கொடுத்து நீக்கிக்கொள்கிறான்.
ப்ராஹ்மணேப்யோ ததத்க்ராமாந்காஶ்ச ராஜந்ஸஹஸ்ரஶஃ। முச்யதே வீர பாபேப்யஸ்தமோப்ய இவ சந்த்ரமாஃ
மன்னா, ஆயிரக்கணக்கான கிராமங்களையும் மாடுகளையும் பிராமணர்களுக்கு தானமாக கொடுத்தால், வீரன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்; அது சந்திரன் இருட்டிலிருந்து விடுபடுவது போல.
பௌரஜாநபதாஃ ஸர்வே ப்ராயஶஃ குருநந்தந। ஸவ்ரு'த்தபாலாஃ ஸஹிதாஃ ஶம்ஸந்தி த்வாம் யுதிஷ்டிர
குருவம்சத்தில் பிறந்த யுதிஷ்டிரா, நகரத்திலும் கிராமத்திலும் உள்ள மக்கள் அனைவரும், பெரியவர்கள், சிறுவர்கள் உட்பட, உன்னைப் பற்றியே பேசுகிறார்கள்.
ஶ்வத்ரு'தௌ க்ஷீரமாஸக்தம் ப்ரஹ்ம வா வ்ரு'ஷலே யதா। ஸத்யம் ஸ்தேநே பலம் நார்யாம் ராஜ்யம் துர்யோதநே ததா
நாய் தொட்ட பாலைப்போல, கீழ்தோற்றவரிடம் உள்ள வேதஞானம் போல, திருடனிடம் உள்ள சத்தியமும், பெண்ணிடம் உள்ள வலிமையும், துரியோதனனிடம் உள்ள அரசாட்சியும் பொருந்தாதவை.
இதிலோகே நிர்வசநம் புரஶ்சரதி பாரத। அபி சைதாஃ ஸ்த்ரியோ பாலாஃ ஸ்வாத்யாயமதிகுர்வதே
இந்தப் பழமொழி உலகத்தில் பரவி வருகிறது பாரதா; பெண்கள், குழந்தைகள் கூட இதைச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இமாமவஸ்தாம் ச கதே ஸஹாஸ்மாபிரரிம்தம்। ஹந்த நஷ்டாஃ ஸ்ம ஸர்வே வை பவதோபத்ரவே ஸதி
எங்களுடன் நீயும் இந்த நிலைமைக்கு வந்துவிட்டாய், பகைவரை வெல்லும் வீரனே; உனக்கு ஏதாவது ஆபத்து வந்தால் நாங்கள் எல்லோரும் அழிந்துவிடுவோம்.
ஸ பவாந்ரதமாஸ்தாய ஸர்வோபகரணாந்விதம்। த்வரமாணோऽபிநிர்யாது விப்ரேப்யோऽர்தவிபாவகஃ
அதனால், எல்லா ஆயுதங்களும் பொருந்திய உன் ரதத்தில் ஏறி, விரைவாக புறப்பட்டு, பிராமணர்களுக்கு செல்வம் வழங்கு.
வாசயித்வா த்விஜஶ்ரேஷ்டாநத்யைவ கஜஸாஹ்வயம்। அஸ்த்ரவித்பிஃ பரிவ்ரு'தோப்ராத்ரு'பிர்த்ரு'டதந்விபிஃ
இன்று பிரமுகர்களை யானை அரங்கத்திற்கு அழைத்து, வில் வல்லவர்களும், வலிமையான அண்ணன்களும் உன்னைச் சூழ்ந்து பாதுகாக்கட்டும்.
ஆஶீவிஷஸமைர்வீரைர்மருத்பிரிவ வ்ரு'த்ரஹா। அமித்ராம்ஸ்தேஜஸா ம்ரு'த்கந்நஸுராநிவ வ்ரு'த்ரஹா। ஶ்ரியமாதத்ஸ்வ கௌந்தேய தார்தராஷ்ட்ராந்மஹாபல
பாம்பு விஷம் போன்ற வீரர்களுடன், மாருத்துகளுடன் இருந்த இந்திரனைப் போல, பகைவரை உன் ஒளியால் அழித்து, குந்தி மகனே, துருதராஷ்டிரர்களிடமிருந்து செல்வத்தைப் பெற்றிடு.
ந ஹி காண்டீவமுக்தாநாம் ஶராணாம் கார்த்ரவாஸஸாம்। ஸ்பர்ஶமாஶீவிஷாபாநாம் மர்த்யஃ கஶ்சந ஸம்ஸஹேத்
காண்டீவ விலில் இருந்து பறக்கும், கழுகுப் பற்கள் பொருந்திய, பாம்பு விஷம் போன்ற அம்புகளின் தொடுவை எந்த மனிதனும் தாங்க முடியாது.
ந ஸ வீரோ ந மாதங்கோ ந ச ஸோऽஶ்வோஸ்தி பாரத। யஃ ஸஹேத கதாவேகம் மம க்ருத்தஸ்ய ஸம்யுகே
பாரதா, போரில் நான் கோபத்துடன் சுழற்றும் கேடயத்தின் தாக்கத்தை எந்த வீரனும், யானையும், குதிரையும் தாங்க இயலாது.
ஸ்ரு'ஞ்ஜயைஃ ஸஹகைகேயைர்வ்ரு'ஷ்ணீநாம் வ்ரு'ஷபேண ச। கதம்ஸ்வித்யுதி கௌந்தேய ந ராஜ்யம் ப்ராப்நுயாமஹே
சிரஞ்சயர்களும், கைகேயர்களும், வ்ருஷ்ணிகளின் தலைவனும் நம்முடன் இருக்கையில், குந்தி மகனே, போரில் நாம் அரசாட்சியைப் பெறாமல் இருப்பது எப்படி சாத்தியம்?
ஶத்ருஹஸ்தகதாம் ராஜந்கதம்ஸ்விந்நாஹரேர்மஹீம்। இஹ யத்நமுபாஹ்ரு'த்ய பலேந மஹதாऽந்விதஃ
இப்போது பகைவரின் கையில் உள்ள இந்த பூமியை மீண்டும் பெற நாம் இங்கே பெரிய முயற்சி செய்து, வலிமையுடன் போராடாமல் எப்படி பெற முடியும், அரசே?
ஸ ஏவமுக்தஸ்து மஹாநுபாவஃ ஸத்யவ்ரதோ பீமஸேநேந ராஜா। அஜாதஶத்ருஸ்ததநந்தரம் வை தைர்யாந்விதோ வாக்யமிதம் பபாஷே
இவ்வாறு பேசப்பட்டபோது, பெரிய மனம் கொண்ட, சத்தியத்தில் நிலைத்திருக்கும் அரசன், அஜாதசத்ரு, தன்னுடைய மனதை அமைதியாக்கி, பீமசேனனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
அஸம்ஶயம் பாரத ஸத்யமேத- த்யந்மாம் துதந்வாக்யஶல்யைஃ க்ஷிணோஷி। ந த்வாம் விகர்ஹே ப்ரதிகூலமேத- ந்மமாநயாத்தி வ்யஸநம் வ ஆகாத்
பாரதா, நீ சொல்வது உண்மைதான்; உன் வார்த்தைகள் அம்புபோல் என்னைத் துளைக்கின்றன, என் மனதை சோர்வடையச் செய்கின்றன. ஆனாலும் உன்னை நான் குறை கூறவில்லை; இந்த துயரம் நம்மிடம் வந்தது என் காரணமாகத்தான்.
அஹம் ஹ்யக்ஷாநந்வபத்யம் ஜிஹீர்ஷந் ராஜ்யம்ஸராஷ்ட்ரம் த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ்ய புத்ராத்। தந்மாம் ஶடஃ கிதவ ப்ரத்யதேவீ- த்ஸுயோதநார்தம் ஸுபலஸ்ய புத்ரஃ
நான் துருதராஷ்டிரனின் மகனிடமிருந்து அரசையும் நாட்டையும் வெல்ல விரும்பி, சூதாட்டத்தில் இறங்கினேன்; ஆனால் சூதாட்டத்தில் வஞ்சகனான சுபலனின் மகன், துரியோதனனுக்காக என்னை எதிர்த்தான்.
மஹாமாயஃ ஶகுநிஃ பார்வதீயஃ ஸபாமத்யே ப்ரவபந்நக்ஷபூகாந்। அமாயிநம் மாயயா ப்ரத்யஜைஷீ- த்ததோऽபஶ்யம் வ்ரு'ஜிநம் பீமஸேந
மலை நாட்டைச் சேர்ந்த பெரிய சூதுவன் சகுனி, சபையில் கையறை வீசினான்; வஞ்சகமில்லாத என்னை வஞ்சகத்தால் வென்று, பீமசேனா, அப்போது நான் துயரத்தை கண்டேன்.
அக்ஷாம்ஶ்ச த்ரு'ஷ்ட்வா ஶகுநேர்யதாவத் காமாநுகூலாநயுஜோ யுஜஶ்ச। ஶக்யோ நியந்துமபவிஷ்யதாத்மா மந்யுஸ்து ஹந்யாத்புருஷஸ்ய தைர்யம்
சகுனியின் கையறையில் சில நல்லவை, சில கெட்டவை, சில சாதாரணமானவை என்று பார்த்தபோது, மனதை அடக்க இயலும்; ஆனால் கோபம் வந்தால், மனிதனின் பொறுமை அழிந்து விடும்.
யந்தும் நாத்மா ஶக்யதே பௌருஷேண மாநேந வீர்யேண ச தாத நத்தஃ। ந தே வாசோ பீமஸேநாப்யஸூயே மந்யே ததா தத்பவிதவ்யமாஸீத்
தந்தையே, மனதை வலிமையாலும், பெருமையாலும், வீரத்தாலும் கட்டுப்படுத்த முடியாது; அதனால் பீமசேனா, உன் வார்த்தைகளுக்கு நான் கோபப்படவில்லை; இது நடக்கவே இருந்தது என்று நினைக்கிறேன்.
ஸ நோ ராஜா த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ்ய புத்ரோ ந்யபாதயத்வ்யஸநே ராஜ்யமிச்சந்। தாஸ்யம் ச நோऽகமயத்பீமஸேந யத்ராபவச்சரணம் த்ரௌபதீ நஃ
துருதராஷ்டிரனின் மகன், அரசை விரும்பி, நம்மை துயரத்தில் தள்ளினான்; பீமசேனா, அந்த நேரத்தில் திரௌபதி நமக்கு அடைக்கலம் ஆனபோது, நம்மை அடிமையாக்கினான்.
த்வம் சாபி தத்வேத்த தநம்ஜயஶ்ச புநர்த்யூதாயாகதாஸ்தாம் ஸபாம் நஃ। யந்மாऽப்ஹவீத்த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ்ய புத்ர ஏகக்லஹார்தம் பரதாநாம் ஸமக்ஷம்
நீயும் தனஞ்சயனும் இதை நன்கு அறிந்திருக்கிறீர்கள்; திருதராஷ்டிரனின் மகன் கட்டளையிட்டபடி, பாரதர்களின் முன்னிலையில், ஒரே ஒரு பந்துக்காக நாங்கள் மறுபடியும் அந்த சபைக்கு வந்து சூதாடினோம்.
வநே ஸமா த்வாதஶ ராஜபுத்ர யதாகாமம் விதிதமஜாதஶத்ரோ। அதாபரம் சாவிதிதஶ்சரேதாஃ ஸர்வைஃ ஸஹ ப்ராத்ரு'பிஶ்சத்மரூபஃ
அரசகுமாரா, எல்லோருக்கும் தெரிந்தபடி, நாங்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் காட்டில் விருப்பப்படி வாழ்ந்தோம்; அதன் பிறகு, எவருக்கும் தெரியாமல், சகோதரர்களுடன் மறைமுகமாகச் சுற்றியோடினோம்.