ஸோமதத்தோ யுயுத்ஸுஶ்ச த்ரோணபுத்ரஸ்ததைவ ச। பிதாமஹஶ்ச நோ வ்யாஸஃ ஶமம் வததி நித்யஶஃ
சோமதத்தன், யுயுத்சு, மற்றும் திரோணரின் மகனும்; நம்முடைய பிதாமஹன் வியாசரும் எப்போதும் அமைதியைப் பற்றியே பேசுகிறார்.
ஏதைர்ஹி ராஜா நியதம் சோத்யமாநஃ ஶமம் ப்ரதி। ராஜ்யம் தாதேதி மே புத்திர்ந சேல்லோபாந்நஶிஷ்யதி
இந்த ஆண்கள் அமைதிக்காக அரசனை உற்சாகப்படுத்தும் போது, அரசன் நிச்சயமாக ராஜ்யத்தை திரும்பக் கொடுப்பான் என்று எனக்கு நம்பிக்கை; இல்லையெனில், பேராசை அவனை விடாது.
காலோऽயம் தாருணஃ ப்ராப்தோ பரதாநாமபூதயே। நிஶ்சிதம் மே ஸதைவைதத்புரஸ்தாதபி பாமிதி
இந்த கடுமையான காலம் பாரதர்களுக்குப் பாழாக வந்துள்ளது; இதை நான் எப்போதும் முன்னமே நினைத்திருந்தேன்.
ஸுயோதநோ நார்ஹதீதி க்ஷமா மாமேவ விந்ததி। அர்ஹஸ்தத்ராஹமித்யேவம் தஸ்மாந்மாம் விந்ததே க்ஷமா
சுயோதனன் தகுதியில்லாதவன், அதனால் பொறுமை என்னைத் தேடுகிறது; அங்கு நான் தகுதியுள்ளவன், எனவே பொறுமை என்னைத் தேடுகிறது.
ஏததாத்மவதாம் வ்ரு'த்தமேஷ தர்மஃ ஸநாதநஃ। க்ஷமா சைவாந்ரு'ஶம்ஸ்யம் ச தத்கர்தாऽஸ்ம்யஹமஞ்ஜஸா
இது சுயகட்டுப்பாட்டுள்ளவர்களின் நடத்தை; இது நித்யமான தர்மம். பொறுமையும், கருணையும்—நான் அவற்றை நேரடியாகச் செய்கிறேன்.
நமோ தாத்ரே விதாத்ரே ச யௌ மோஹம் சக்ரதுஸ்தவ। பித்ரு'பைதாமஹே ராஜ்யே வோடவ்யே தேऽந்யதா மதிஃ
உருவாக்கும் இறைவனுக்கும், விதி அமைக்கும் இறைவனுக்கும் வணக்கம்; அவர்கள் உன் மனதில் மாயையை ஏற்படுத்தினர். பிதா, பிதாமஹர்களிடமிருந்து வந்த ராஜ்யம் குறித்து உன் மனம் வேறுபட்டது.
[கர்மபிஶ்சிந்திதோ லோகோ கத்யாம்கத்யாம் ப்ரு'தக்விதஃ। தஸ்மாத்கர்மாணி நித்யாநி லோபாந்மோக்ஷம் யியாஸதி ।]
உலகம் பலவிதமான செயல்களாலும், பலவித பாதைகளாலும் அமைந்துள்ளது; அதனால், எப்போதும் செயல்களைச் செய்ய வேண்டும், பேராசையால் விடுதலைக்காக விரும்புகிறான்.
நேஹ தர்மாந்ரு'ஶம்ஸ்யாப்யாம் ந க்ஷாந்த்யா நார்ஜவேந ச। புருஷஃ ஶ்ரியமாப்நோதி ந க்ரு'ணித்வேந கர்ஹிசித்
இங்கு, தர்மம், கருணை, பொறுமை, நேர்மை, அல்லது இரக்கம் மூலம் ஒருவன் செல்வம் பெற முடியாது.
த்வாம் சேத்வ்யஸநமப்யாகாதிதம் பாரத துஃஸஹம்। ஸ த்வம் நார்ஹஸி நாபீமே ப்ராதரஸ்தே மஹௌஜஸஃ
இந்த சகிக்க முடியாத துயரம் உன்னை வந்திருந்தால், பாரதா, நீ இதற்குத் தகுதியில்லை, உன் சகோதரர்களும் தகுதியில்லை.
ந ஹி தேऽத்யகமஞ்ஜாது ததாநீம் நாத்ய பாரத। தர்மாத்ப்ரியதரம் கிம்சிதபி சேஜ்ஜீவிதாதபி
பாரதா, நீ எந்த நேரத்திலும், இப்போது கூட, தர்மத்தை விட எந்த ஒன்றையும், உயிரை கூட, அதிகம் விரும்பவில்லை.
தர்மார்தமேவ தே ராஜ்யம் தர்மார்தம் ஜீவிதம் ச தே। ப்ராஹ்மணா குரவஶ்சைவ ஜாநந்த்யபி ச தேவதாஃ
உன் ராஜ்யம் தர்மத்திற்காகவே, உன் உயிரும் தர்மத்திற்காகவே; பிராமணர்கள், மூத்தவர்கள், தேவதைகள் கூட இதை அறிவார்கள்.
பீமஸேநார்ஜுநௌ சோபௌ மாத்ரேயௌ ச மயா ஸஹ। த்யஜேஸ்த்வமிதி மே புத்திர்ந து தர்மம் பரித்யஜேஃ
பீமசேனன், அர்ஜுனன், மாத்ரியின் மகன்கள், மற்றும் நானும்—நீ எங்களை விட்டு விலகலாம் என்று என் மனம் நினைக்கிறது, ஆனால் தர்மத்தை நீ ஒருபோதும் விட்டு விடமாட்டாய்.
ராஜாநம் தர்மகோப்தாரம் தர்மோ ரக்ஷதி ரக்ஷிதஃ। இதி மே ஶ்ருதமார்யாணாம் த்வாம் து மந்யே ந ரக்ஷதி
தர்மத்தை காப்பாற்றும் அரசனை, தர்மம் காப்பாற்றும்; இது நன்னடத்தையுள்ளவர்களிடம் நான் கேட்டது. ஆனால், உன்னை தர்மம் காப்பாற்றவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.
த்யக்த்வாऽந்யாந்ஹி நரவ்யாக்ர நித்யதா தர்ம ஏவ தே। புத்திஃ ஸததமந்வேதி சாயேவம் புருஷம் நிஜா
மனிதர்களில் சிறந்தவன், நீ மற்றவர்களை விட்டு எப்போதும் தர்மத்தை மட்டும் பின்பற்றுகிறாய்; நிழல் தன் மனிதனை பின்பற்றும் போல, உன் மனம் எப்போதும் தர்மத்தை பின்பற்றுகிறது.
நாவமம்ஸ்தா ஹி ஸத்ரு'ஶாந்நாவராஞ்ஶ்ரேயஸஃ குதஃ। அவாப்ய ப்ரு'திவீம் க்ரு'த்ஸ்நாம் ந தே ஶ்ரு'ங்கமவர்தத
நீயே சமமானவர்களையும் தாழ்ந்தவர்களையும் ஒருபோதும் இகழ்ந்ததேயில்லை; அப்படி இருக்கையில், உயர்ந்த புகழை நாடுவது எப்படி? இந்த பூமியை முழுவதும் பெற்றபோதும், உன் பெருமை ஒருபோதும் அதிகரிக்கவில்லை.
ஸ்வாஹாகாரைஃ ஸ்வதாபிஶ்ச பூஜாபிரபி ச த்விஜாந்। தேவதாஶ்ச பித்ரூ'ம்ஶ்சைவ ஸததம் பார்த ஸேவஸே
பார்த்தா, 'ஸ்வாஹா', 'ஸ்வதா' எனும் அர்ப்பணிப்புகளாலும், பூஜைகளாலும், நீ எப்போதும் இருமுறை பிறந்தவர்களையும், தேவர்களையும், பித்ருக்களையும் சேவித்து வருகிறாய்.
ப்ராஹ்மணாஃ ஸர்வகாமைஸ்தே ஸததம் பார்த தர்பிதாஃ। யதயோ மோக்ஷிணஶ்சைவ க்ரு'ஹஸ்தாஶ்சைவ பாரத
பார்த்தா, எல்லா ஆசைகளும் பூர்த்தியாகிய பிராமணர்களும், விடுதலை நாடும் தவசிகளும், இல்லற வாழ்வாளர்களும், பாரதா, எப்போதும் உன்னால் திருப்தி அடைகின்றனர்.
புஞ்ஜதே ருக்மபாத்ரீபிர்யத்ராஹம் பரிசாரிகா। ஆரண்யகேப்யோ வந்யாநி போஜநாநி ப்ரயச்சஸி। நாதேயம் ப்ராஹ்மணேப்யஸ்தே க்ரு'ஹே கிம்சந வித்யதே
அவர்கள் பொன்னால் ஆன பாத்திரங்களில் உணவு உண்ணுகிறார்கள்; அங்கே நான் பணிப்பெண்ணாக இருக்கிறேன். காடுகளில் வாழ்பவர்களுக்கு நீ காட்டு உணவுகளை வழங்குகிறாய்; உன் இல்லத்தில் பிராமணர்களுக்கு தரக்கூடாதது எதுவும் இல்லை, அரசே.
யதிதம் வைஶ்வதேவாந்தே ஸாயம் ப்ராதஃ ப்ரதீயதே। தத்தத்த்வாऽதிதிப்ரு'த்யேப்யோராஜஞ்ஶிஷ்டேநஜீவஸி
இந்த வைஶ்வதேவ அர்ப்பணையில், காலை, மாலை வழங்கப்படும் உணவின் மீதியை, நீ விருந்தினர்களுக்கும் பணியாளர்களுக்கும் தருகிறாய்; நீயோ, மீதமுள்ளதை மட்டுமே உண்டு வாழ்கிறாய், அரசே.
இஷ்டயஃ பஶுபந்தாஶ்ச காம்யநைமித்திகாஶ்ச யே। வர்தந்தே பாகயஜ்ஞாஶ்ச ஸதா யஜ்ஞாஶ்ச தேऽநக
வேண்டுதலுக்காகவும், குறிப்பிட்ட காரணங்களுக்காகவும், எப்போதும் நடைபெறும் வேள்விகளும், பசு பலிகளும், சமைத்த உணவு அர்ப்பணிப்புகளும், பாவமில்லாதவரே, எப்போதும் உன்னால் நடத்தப்படுகின்றன.
அஸ்மிந்நபி மஹாரண்யே விஜநே தஸ்யுஸேவிதே। ராஷ்ட்ராதபேத்ய வஸதோ தர்மஸ்தே நாவஸீததி
இந்த பெரிய, வெறிச்சோடிய காடிலும், கொள்ளையர்கள் அலைவிடும் இடத்திலும், நீ உன் நாட்டைவிட்டு விலகி வாழ்ந்தாலும், உன் தர்மம் ஒருபோதும் குறையவில்லை.
அஶ்வமேதோ ராஜஸூயஃ பௌண்டரீகோऽத கோஸவஃ। இஷ்டாஸ்த்வயா மஹாயஜ்ஞாபஹவோऽந்யே ஸதக்ஷிணாஃ
அசுவமேதம், ராஜசூயம், புண்டரீகம், கோஸவம் ஆகிய பெரிய யாகங்கள், மற்றும் பல சிறந்த யாகங்கள், நிறைந்த தானங்களுடன், உன்னால் நடத்தப்பட்டுள்ளன.
ராஜந்பரீதயா புத்த்யா விஷமேऽக்ஷபராஜயே। பார்த மித்ராணி சாஸ்மாம்ஶ்ச வஸூநி ச பராஜிதஃ
அரசே, அந்த பாசங்கிய எண்ணத்தால், சூதாட்டத்தில் தோற்றபோது, பார்த்தா, நீ உன் நண்பர்களையும், எங்களையும், செல்வத்தையும் இழந்துவிட்டாய்.
ரு'ஜோர்ம்ரு'தோர்பதாந்யஸ்ய தீமதஃ ஸத்யவாதிநஃ। கதமக்ஷவ்யஸநஜா புத்திராபதிதா தவ
நேர்மையான, மென்மையான, தாராளமான, புத்திசாலியான, சத்தியவாதியான உன்னிடம், சூதாட்டத் தோல்வியில் பிறந்த இந்தக் குற்றமான எண்ணம் எப்படி வந்தது?
அதீவ மோஹ ஆயாதி மநஶ் பரிதூயதே। நிஶாம்ய வ்யஸநம் பார்த தவேதமதிதுஃஸஹம்
பார்த்தா, உனக்கு ஏற்பட்ட இந்த தாங்க முடியாத துயரத்தை கேட்டு, என் மனம் மிகுந்த குழப்பத்திலும், துயரத்திலும் மூழ்குகிறது.
அத்ராப்யுதாஹரந்தீமமிதிஹாஸம் புராதநம்। ஈஶ்வரஸ்ய வஶே லோகஸ்திஷ்டதே நாத்மநோ யதா
இதிலும், பழைய கதையொன்றை அவர்கள் எடுத்துரைக்கிறார்கள்: இந்த உலகம் இறைவனின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது; தனக்கே உரிய அதிகாரத்தில் அல்ல.
தாதைவ கலு பூதாநாம் ஸுகதுஃகே ப்ரியாப்ரியே। ததாதி ஸர்வமீஶாநஃ புரஸ்தாச்சுக்ரமுச்சரந்
உண்மையில், உயிர்களுக்கு இன்பமும் துன்பமும், விருப்பமும் வெறுப்பும், எல்லாவற்றையும் படைத்தவன் ஒருவனே அளிக்கிறான்; இறைவன், ஆரம்பத்தில் தூய ஒலி உச்சரித்து, அனைத்தையும் அருளுகிறான்.
யதா தாருமயீம் யோஷாம் நரோ தீரஃ ஸமாஹிதஃ। இங்க்யத்யங்கமங்காநி ததா ராஜந்நிமாஃ ப்ரஜாஃ
மரத்தால் ஆன பொம்மையை புத்திசாலி ஒருவர் எப்படி அசைப்பாரோ, அதுபோல், அரசே, இந்த உயிர்களையும் இறைவன் இயக்குகிறான்.
ஆகாஶ இவ பூதாநி வ்யாப்ய ஸர்வாணி பாரத। ஈஶ்வரோ விததாதீஹ கல்யாணம் யச்ச பாபகம்
ஆகாயம் எல்லா உயிர்களிலும் நிறைந்திருப்பதைப் போல, பாரதா, இறைவன் இங்கே நன்மையும் தீமையும் இரண்டையும் ஏற்படுத்துகிறான்.
ஶகுநிஸ்தந்துபத்தோ வா நீயதேऽயமநீஶ்வரஃ। ஈஶ்வரஸ்ய வஶே திஷ்டந்நாந்யேஷாமாத்மநஃ ப்ரபுஃ
கயிற்றால் கட்டப்பட்ட பறவை போல், இந்த சக்தியற்ற உயிர் இழுக்கப்படுகிறது; இறைவனின் கட்டுப்பாட்டில் நிற்பவன், தான் அல்லது பிறருக்கு அதிகாரி அல்ல.