தத்த்வயா ந க்ஷமா கார்யா ஶத்ரூந்ப்ரதி கதம்சந। தேஜஸைவ ஹி தே ஶக்யா நிஹந்தும் நாத்ர ஸம்ஶயஃ
அதனால், பகைவரிடம் எந்த நேரமும் பொறுமை காட்டக் கூடாது; உன் வீரத்தால் மட்டுமே அவர்களை வெல்ல முடியும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.
ததைவ யஃ க்ஷமாகாலே க்ஷத்ரியோ நோபஶாம்யதி। அப்ரியஃ ஸர்வபூதாநாம் ஸோமுத்ரேஹ ச நஶ்யதி
அதேபோல், பொறுமை தேவைப்படும் நேரத்தில் தன்னைக் கட்டுப்படுத்தாத க்ஷத்திரியன், எல்லா உயிரினங்களுக்கும் விரோதமாகி, இவ்வுலகிலும் மறுபிறப்பிலும் அழிந்து போவான்.
அத்ராப்யுதாஹரந்தீமமிதிஹாஸம் புராதநம்। ப்ரஹ்லாதஸ்ய ச ஸம்வாதம் பலேர்வைரோசநஸ்ய ச
இங்கேயும், ஒரு பழமையான கதையை எடுத்துக்காட்டுகிறார்கள்; அது ப்ரஹ்லாதனும், வைரோசனனின் மகன் பாலியும் பேசிக்கொண்ட உரையாடல்.
அஸுரேந்த்ரம் மஹாப்ராஜ்ஞம் தர்மாணாமாகதாகமம்। பலிஃ பப்ரச்ச தைத்யேநத்ரம் ப்ரஹ்லாதம் பிதரம் பிதுஃ
அசுரர்களின் அரசனும், தர்மத்தில் தேர்ந்தவனும் ஆன பாலி, தன் தந்தையின் தந்தை ப்ரஹ்லாதனை, அந்த தைத்யர்களின் தலைவனை, கேட்டான்.
க்ஷமா ஸ்விச்ச்ரேயஸீ தாத உதாஹோ தேஜ இத்யுத। ஏதந்மே ஸம்ஶயம் தாத யதாவத்ப்ரூஹி ப்ரு'ச்சதே
அப்பா, பொறுமை சிறந்ததா, அல்லது வீரத்தோடு செயல்படுவது நல்லதா? இந்த சந்தேகத்தை எனக்காக நீ தெளிவாகச் சொல்லுங்கள்.
ஶ்ரேயோ யதத்ர தர்மஜ்ஞ ப்ரூஹி மே ததஸம்ஶயம்। கரிஷ்யாமி ஹி தத்ஸர்வம் யதாவதநுஶாஸநம்
தர்மத்தை அறிந்தவரே, இதில் எது சிறந்தது என்பதைச் சந்தேகமின்றி எனக்குச் சொல்லுங்கள்; நீங்கள் சொல்வதை நான் முறையாகச் செய்கிறேன்.
தஸ்மை ப்ரோவாச தத்ஸர்வமேவம் ப்ரு'ஷ்டஃ பிதாமஹஃ। ஸர்வநிஶ்சயவித்ப்ராஜ்ஞஃ ஸம்ஶயம் பரிப்ரு'ச்சதே
அவ்வாறு கேட்டபோது, எல்லாவற்றையும் தீர்மானிக்கக்கூடிய அந்த பெரியவர், ப்ரஹ்லாதன், அவனது கேள்விக்கு முழுமையாக விளக்கினார்.
ந ஶ்ரேயஃ ஸததம் தேஜோ ந நித்யம் ஶ்ரேயஸீ க்ஷமா। இதி தாத விஜாநீஹி த்வயமேததஸம்ஶயம்
எப்போதும் வீரத்தோடு இருப்பது சிறந்தது அல்ல, என்றும் பொறுமை சிறந்தது அல்ல; இரண்டும் தகுந்த இடத்தில் தான் பயன்படும் என்பதை, மகனே, சந்தேகமின்றி அறிந்து கொள்.
யோ நித்யம் க்ஷமதே தாத பஹூந்தோஷாந்ஸ விந்ததி। ப்ரு'த்யாஃ பரிபவந்த்யேநமுதாஸீநாஸ்ததாऽரயஃ
எப்போதும் பொறுமையாக இருப்பவன், மகனே, பல குறைகளை சந்திக்கிறான்; அவனது பணியாளர்களும், பகைவர்களும், பிறர் எல்லோரும் அவனை இகழ்வார்கள்.
ஸர்வபூதாநி சாப்யஸ் ந நமந்தே கதாசந। தஸ்மாந்நித்யம் க்ஷமா தாத பண்டிதைரபி வர்ஜிதா
அத்துடன், எல்லா உயிரினங்களும் அவனை ஒருபோதும் மதிக்கமாட்டார்கள்; அதனால், எப்போதும் பொறுமை காட்டுவதை, மகனே, புத்திசாலிகளும் தவிர்க்கிறார்கள்.
அவஜ்ஞாய ஹிதம் ப்ரு'த்யா பஜந்தே பஹுதோஷதாம்। ஆதாதும் சாஸ்ய வித்தாநி ப்ரார்தயந்தேऽல்பசேதஸஃ
தங்கள் தலைவரின் நன்மையைப் பொருட்படுத்தாமல், பணியாளர்கள் பல தவறுகளில் ஈடுபடுவார்கள்; புத்தி குறைந்தவர்கள் அவனது செல்வத்தை எடுத்துக்கொள்ள முயல்வார்கள்.
யாநம் வஸ்த்ராண்யலம்காராஞ்ஶயநாந்யாஸநாநி ச। போஜநாந்யத பாநாநி ஸர்வோபகரணாநி ச
வண்டிகள், உடைகள், ஆபரணங்கள், படுக்கைகள், இருக்கைகள், உணவு, பானம், எல்லா உபகரணங்களும்,
ஆததீரந்நதிக்ரு'தா யதாகாமமசேதஸஃ। ப்ரதிஷ்டாநி ச தேயாநி ந தத்யுர்பர்த்ரு'ஶாஸநாத்
அதிகாரம் இல்லாத, கவனமில்லாதவர்கள் விருப்பப்படி எடுத்துக்கொள்வார்கள்; கொடுக்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டவற்றை, தலைவரின் கட்டளையைக் கூட பொருட்படுத்தாமல் கொடுக்கமாட்டார்கள்.
ந சைநம் பர்த்ரு'பூஜாபிஃ பூஜயந்தி கதாசந। அவ்ரஜ்ஞாநம் ஹி லோகேऽஸ்மிந்மரணாதபி கர்ஹிதம்
அவரை ஒருபோதும் தலைவராக மதிப்பதில்லை; இந்த உலகில் இகழ்ச்சி என்பது மரணத்தை விட அதிகமான பழியாகக் கருதப்படுகிறது.
க்ஷமிணம் தாத்ரு'ஶம் தாம்த ப்ருவந்தி கடுகாந்யபி। ப்ரேஷ்யாஃ புத்ராஶ்ச ப்ரு'த்யாஶ்ச ததோதாஸீநவ்ரு'த்தயஃ
மன்னிக்கும் மனம் கொண்டவரிடம் கூட, அவருடைய பணியாளர்கள், பிள்ளைகள், உதவியாளர்கள் எல்லோரும், தங்கள் மனதில் அக்கறை இல்லாமல், கடுமையான வார்த்தைகள் பேசுகிறார்கள்.
அப்யஸ்ய தாராநிச்சந்தி பரிபூய க்ஷமாவதஃ। தாராஶ்சாஸ்ய ப்ரவர்தந்தே யதாகாமமசேதஸஃ
அவருடைய மனைவியும் கூட, அந்த பொறுமையுள்ளவரை மதிக்காமல், அவமானப்படுத்தி, தன் விருப்பப்படி எதையும் செய்யத் தொடங்குகிறாள்.
ததா ச நித்யமுதிதா யதி நால்பமபீஶ்வராத்। `அக்ரு'தோபத்ரவஃ கஶ்சிந்மஹாநபி ந பூஜ்யதே
அவர் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தாலும், சிறிதும் தீங்கு செய்யாதவராக இருந்தாலும், அவரை சார்ந்தவர்கள் அவரை மதிப்பதில்லை.
பூஜயந்தி நரா நாகாந்ந தார்க்ஷ்யம் நாமகாதிநம் ।।' ஏதே சாந்யே ச பஹவோ நித்யம் தோஷாஃ க்ஷமாவதாம்
மனிதர்கள் பாம்புகளைப் போற்றுகிறார்கள், ஆனால் பாம்புகளை அழிப்பவரான கருடனை மதிப்பதில்லை. இப்படிப்பட்ட குறைகள் எல்லாம் பொறுமையுள்ளவர்களுக்கு எப்போதும் நேரும்.
அத வைரோசநே தோஷாநிமாந்வித்த்யக்ஷமாம்வதாம் ।। அத வைரோசநே தோஷாநிமாந்வித்த்யக்ஷமாவதாம்
ஓ வீரொசனனின் மகனே, பொறுமையில்லாதவர்களுக்கு ஏற்படும் குறைகளையும் இப்போது அறிந்து கொள்.
அஸ்தாநே யதி வா ஸ்தாநே ஸததம் ரஜஸாவ்ரு'தஃ। க்ருத்தோ தண்டாந்ப்ரணயதி விவிதாந்ஸ்வேந தேஜஸா
யாராவது எப்போதும் கோபத்திலும் ஆவேசத்திலும் மூடப்பட்டிருப்பவராக இருந்தால், அவர் எது சரியானது, எது தவறென்று பார்க்காமல், தன் சக்தியால் பலவிதமான தண்டனைகளை விதிக்கிறார்.
மித்ரைஃ ஸஹ விரோதம் ச ப்ராப்நுதே தேஜஸாऽऽவ்ரு'தஃ। ஆப்நோதி த்வேஷ்யதாம் சைவ லோகாத்ஸ்வஜநதஸ்ததா
அவருடைய ஆற்றல் காரணமாக, அவர் நண்பர்களுடன் சண்டைபடுகிறார்; மக்கள், உறவினர்கள் எல்லோரும் அவரை வெறுக்கத் தொடங்குகிறார்கள்.
ஸோऽவமாநாதர்தஹாநிமுபாலம்பமநாதரம்। ஸம்தாபத்வேஷமோஹாம்ஶ்ச ஶத்ரூம்ஶ்ச லபதே நரஃ
அவரை மதிக்காததால், அவர் செல்வத்தை இழக்கிறார், பழி கேட்கிறார், அவமதிப்பை அனுபவிக்கிறார், மனவேதனை, வெறுப்பு, குழப்பம், பகைவர்களைப் பெறுகிறார்.
க்ரோதாத்தண்டாந்மநுஷ்யேஷு விவிதாந்புருஷோऽநயாத்। ப்ரஶ்யதே ஶீக்ரமைஶ்வர்யாத்ப்ராணேப்யஃ ஸ்வஜநாதபி
கோபத்தால், ஒருவர் மற்றவர்களுக்கு 부당மாக பலவிதமான தண்டனைகளை கொடுக்கிறார்; அதனால், அவர் விரைவில் செல்வத்தையும், உயிரையும், தன் சொந்தவர்களையும் இழக்கிறார்.
யோபகர்த்ரூ'ஶ்ச ஹர்த்ரூ'ஶ்ச தேஜஸைவோபகச்சதி। தஸ்மாதுத்விஜதே லோகஃ ஸர்பாத்வேஶ்மகதாதிவ
அவருடைய ஆற்றலால், நல்லவர்களையும், திருடர்களையும் அவர் சந்திக்க நேரிடுகிறது. அதனால், மக்கள் வீட்டுக்குள் பாம்பு இருப்பதைப் போல அவரைத் தவிர்க்கிறார்கள்.
யஸ்மாதுத்விஜதேலோகஃ கதம் தஸ்ய பவோ பவேத்। அந்தரம் தஸ்ய த்ரு'ஷ்ட்வைவ லோகோ விகுருதே த்ருவம்
மக்கள் அவரைத் தவிர்க்கிறார்கள் என்பதால், அவருக்கு வளமும், நன்மையும் எப்படிக் கிடைக்கும்? அவரை பார்த்தவுடன், மக்கள் நிச்சயம் விலகிச் செல்கிறார்கள்.
தஸ்மாந்நாத்யுத்ஸ்ரு'ஜேத்தேஜோ ந ச நித்யம் ம்ரு'துர்பவேத்। காலேகாலே து ஸம்ப்ராப்தே ம்ரு'துஸ்தீக்ஷ்ணோபி வா பவேத்
ஆகவே, ஒருவர் தன் ஆற்றலை முற்றிலும் விட்டுவிடக் கூடாது; என்றும் மென்மையாக இருக்கவும் கூடாது; நேரம் வந்தபோது மென்மையாகவோ, கடுமையாகவோ இருக்க வேண்டும்.
காலே ம்ரு'துர்யோ பவதி காலே பவதி தாருணஃ। ஸ வை ஸுகமவாப்நோதி லோகேऽமுஷ்மிந்நிஹைவ ச
சில சமயங்களில் மென்மையாகவும், சில சமயங்களில் கடுமையாகவும் இருப்பவர், இந்த உலகிலும் மறுபிறப்பிலும் மகிழ்ச்சி பெறுகிறார்.
க்ஷமாகாலாம்ஸ்து வக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு மே விஸ்தரேண தாந்। யே தே நித்யமஸம்த்யாஜ்யா யதா ப்ராஹுர்மநீஷிணஃ
பொறுமை காட்ட வேண்டிய நேரங்களை இப்போது விரிவாகச் சொல்கிறேன்; ஞானிகள் எப்போதும் கடைபிடிக்கச் சொன்னதை நீ கவனமாகக் கேள்.
பூர்வோபகாரீ யஸ்தே ஸ்யாதபராதே கரீயஸி। உபகாரேண தத்தஸ்ய க்ஷந்தவ்யமபராதிநஃ
யாராவது முன்பு உனக்கு உதவி செய்தவர், இப்போது பெரிய தவறு செய்தாலும், அவர் செய்த நல்லதை நினைத்து அந்த தவறை மன்னிக்க வேண்டும்.
அபுத்திமாஶ்ரிதாநாம் து க்ஷந்தவ்யமபராதிநாம்। ந ஹி ஸர்வத்ர பாண்டித்வம் ஸுலபம் புருஷேண வை
அறிவில்லாமல் தவறு செய்தவர்களை மன்னிக்க வேண்டும்; எல்லா இடங்களிலும் ஞானம் எளிதில் கிடைப்பதில்லை.