ப்ரதிஷித்யாத தாந்ஸர்வாந்பகவாँல்லோகபூஜிதஃ। ப்ரஜ்ஞாசக்ஷுஷமாஸீநமுவாசாப்யேத்ய ஸத்வரம்
உலகம் மதிக்கும் அந்த பகவான், அவர்களைத் தடுத்து, விரைவாக வந்து அங்கு அமர்ந்திருந்த அறிவுள்ள விதுரனை நோக்கி பேசினார்.
பகவந்நாஹமப்யேதத்ரோசயே த்யூதஸம்பவம்। மந்யே தத்விதிநாऽऽக்ரு'ஷ்ய காரிதோஸ்மீதி வை முநே
பெரியவரே, இந்த சூதாட்டம் எனக்குப் பிடிக்கவில்லை; விதியின் காரணமாக இதில் ஈடுபட்டேன் என்று நினைக்கிறேன், முனிவரே.
நைதத்ரோசயதே பீஷ்மோ ந த்ரோணோ விதுரோ ந ச। காந்தார்யா நேஷ்யதே த்யூதம் தத்ர மோஹாத்ப்ரவர்திதம்
பீஷ்மரும், திரோணரும், விதுரரும், காந்தாரியும் இதை விரும்பவில்லை; அறியாமையால் இந்த சூதாட்டம் நடந்தது.
பரித்யக்தும் ந ஶக்நோமி துர்யோதநமசேதநம்। புத்ரஸ்நேஹேந பகவஞ்ஜாநந்நபி யதவ்ரத
பகவானே, துரியோதனன் அறிவில்லாதவன் என்று தெரிந்தும், மகனுக்கான பாசத்தால் அவனை விட்டு விலக முடியவில்லை.
வைசித்ரவீர்ய ந்ரு'பதே ஸத்யமாஹ யதா பவாந்। த்ரு'டம் விசஃ பரம் புத்ரம் பரம் புத்ராந்ந வித்யதே
விசித்ரவீர்யரின் மகனே, அரசனே, நீங்கள் சொன்னது உண்மைதான்; ஒரு தந்தைக்கு மகனைவிட மேலானது எதுவும் இல்லை.
இந்த்ரோப்யஶ்ருநிபாதேந ஸுரப்யா ப்ரதிபோதிதஃ। அந்யைஃ ஸம்ரு'த்தைரப்யர்தைர்ந ஸுதாநமந்யதே பரம்
சுரபி அழுததைப் பார்த்து இந்திரனுக்கே மனம் உருகியது; பெரிய செல்வங்கள் கிடைத்தாலும், மகன்களைவிட மேலாக எதையும் எண்ணவில்லை.
அத்ர தே வர்தயிஷ்யாமி கஹதாக்யாநமுத்தமம்। ஸுரப்யாஶ்சைவ ஸம்வாதமிந்த்ரஸ்ய ச விஶாம்பதே
இங்கே நான் உங்களுக்கு ஒரு சிறந்த பழைய கதையைச் சொல்கிறேன்; அது சுரபியும் இந்திரனும் பேசிக்கொண்டது, அரசர்களின் தலைவனே.
த்ரிவிஷ்டபகதா ராஜந்ஸுரபீ ப்ராருதத்கில। கவாம் மாதா புரா தாத தாமிந்த்ரோऽந்வக்ரு'பாயத
ஒரு காலத்தில், ராஜா, விண்ணகத்தில் வாழும் பசுக்களின் தாய் சுரபி அழுது கொண்டிருந்தாள்; அந்த நேரத்தில் இந்திரன் அவளுக்கு இரங்கினான்.
கிமிதம் ரோதிஷி ஶுபே கச்சித்க்ஷேமம் திவௌகஸாம்। மநுஷ்யேஷ்வதவா கோஷு நைததல்பம் பவிஷ்யதி
அழகானவளே, நீ ஏன் அழுகிறாய்? தேவலோகத்தில் எல்லாம் நலமா? மனிதர்களிடமோ, பசுக்களிடமோ ஏதேனும் பிரச்சனை உள்ளதா? இது சிறிய விஷயம் அல்ல.
விநிபாதோ ந வஃ கஶ்சித்த்ரு'ஶ்யதே த்ரிதஶாதிப। அஹம் து புத்ரம் ஶோசாமி தேந ரோதிமி கௌஶிக
தேவர்களின் தலைவனே, உங்களிடம் எந்தவிதமான துயரமும் தெரியவில்லை; ஆனால் நான் என் மகனை நினைத்து வருந்துகிறேன், அதனால்தான் அழுகிறேன், கவுசிகா.
பஶ்யைநம் கர்ஷகம் க்ஷுத்ரம் துர்பலம் மம புத்ரகம்। ப்ரதோதேநாபிநிக்நந்தம் லாங்கலேந ச பீடிதம்। நிஷீதமாநம் ஸோத்கண்டம் வத்யமாநம் ஸுராதிப
இந்தக் குறைபாடும் பலவீனமுமாக இருக்கும் இந்த ஏழை மாடை, என் பிள்ளையே, எப்படிப் பசுமாட்டைத் துரத்தும் கம்பியால் அடித்து, நெல் உழுவதற்காக உழவாளன் அதை வலியுறுத்துகிறான் என்பதைப் பார். அது சோர்வாக உட்கார்ந்து, விடுதலைக்கு ஆவலாக இருந்து, அடிபட்டு வலியுறுத்தப்படுகிறது, தேவர்களின் தலைவனே.
ஏநம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரு'ஶம் ஶ்ராந்தம் வத்யமாநம் ஸுராதிப।' க்ரு'பாவிஷ்டாऽஸ்மி தேவேந்த்ர மநஶ்சோத்வேபதே மம
இந்த மாடு மிகவும் சோர்வாக, அடிபட்டு வலியுறுத்தப்படுவதைப் பார்த்து, எனக்கு பரிதாபம் பெரிதாக வருகிறது, தேவராஜா, என் மனம் அதனால் நடுங்குகிறது.
ஏகஸ்தத்ரபலோபேதோ துரமுத்வஹதேऽதிகாம்। அபரோப்யபலப்ராணஃ க்ரு'ஶோ தமநிஸம்ததஃ। க்ரு'ச்ச்ராதுத்வஹதே பாரம் தம் வை ஶோசாமி வாஸவ
அங்கே, ஒருவன் மட்டும் பலத்துடன் அதிகமான பாரத்தைத் தாங்குகிறான்; இன்னொருவன் பலவீனமாக, மெலிந்த உடலுடன், நரம்புகள் தெளிவாக தெரிகிறது, அவன் அந்த பாரத்தை மிகுந்த சிரமத்துடன் தாங்குகிறான்—அவனைப் பார்த்து எனக்கு மிகுந்த வருத்தம் வருகிறது, வாசவா.
வத்யமாநஃ ப்ரதோதேந துத்யமாநஃ புநஃ புநஃ। நைவ ஶக்நோதி தம் பாரமுத்வோடும் பஶ்ய வாஸவ
அவன் மறுமறுவும் கம்பியால் அடிபட்டு, தொடர்ந்து வலியுறுத்தப்படுகிறான்; அந்த பாரத்தை அவன் தாங்க முடியவில்லை—இதைப் பார், வாசவா.
ததோऽஹம் தஸ்ய ஶோகார்தா விரௌமி ப்ரு'ஶதுஃகிதா। அஶ்ரூண்யாவர்தயந்தீ ச நேத்ராப்யாம் கருணாயதீ
அதனால், அவனுடைய துயரத்தால் நான் மிகவும் வருந்தி, ஆழ்ந்த துக்கத்தில் அழுகிறேன்; என் கண்களில் இரக்கம் காரணமாக கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து வருகிறது.
தவ புத்ரஸஹஸ்ரேஷு பீட்யமாநேஷு ஶோபநே। கிம் க்ரு'பாயிதவத்யத்ர புத்ர ஏகோ நிபீட்யதே
உன் ஆயிரம் பிள்ளைகள் துன்புறுகிறார்கள், அழகானவரே, ஆனால் இங்கே ஒரே பிள்ளை மட்டுமே அதிகமாக துன்புறுகிறான்; ஏன் இங்கு மட்டும் எனக்கு இரக்கம் வருகிறது?
யதி புத்ரஸஹஸ்ராணி ஸர்வத்ரஸமதைவ மே। தீநஸ்ய து ஸதஃ ஶக்ர புத்ரஸ்யாப்யதிகாக்ரு'பா
எனக்கு என் ஆயிரம் பிள்ளைகள் எல்லாம் சமமாக இருக்கிறார்கள், சக்ரா; ஆனாலும், துன்புறும், ஆதரவற்ற பிள்ளைக்கு எனது இரக்கம் அதிகமாகிறது.
ததிந்த்ரஃ ஸுரபேர்வாக்யம் நிஶம்ய ப்ரு'ஶவிஸ்மிதஃ। ஜீவிதேநாபி கௌரவ்ய மேநேऽப்யதிகமாத்மஜம்
இந்தச் சொற்களைச் சுரபி கூறியதை கேட்ட இந்திரன் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டான்; அந்தத் துன்புறும் பிள்ளையைத் தன் உயிரைவிடவும் மேலாக மதித்தான், கௌரவா.
ப்ரவவர்ஷ ச தத்ரைவ ஸஹஸா தோயமுல்வணம்। கர்ஷகஸ்யாசரந்விக்நம் பகவாந்பாகஶாஸநஃ
அங்கே, பாகனை வெல்லும் இறைவன் திடீரென பெரும் மழையைப் பெய்யச் செய்தான்; அது உழவாளனுக்கு இடையூறாக அமைந்தது.
தத்யதா ஸுரபிஃ ப்ராஹ ஸமமேவாஸ்து தே ததா। ஸுதேஷு ராஜந்ஸர்வேஷு ஹீநேஷ்வப்யதிகா க்ரு'பா
சுரபி சொன்னபடியே, அதுபோல உனக்கும் நடக்கட்டும்: உன் பிள்ளைகள் எல்லோரிடமும், ராஜா, துன்புறுபவர்களுக்கு அதிகமான இரக்கம் உண்டாகும்.
யாத்ரு'ஶோ மே ஸுதஃ பாண்டுஸ்தாத்ரு'ஶோ மேऽஸி புத்ரக। விதுரஶ்ச மஹாப்ராஜ்ஞஃ ஸ்நேஹாதேதத்ப்ரவீம்யஹம்
எனக்கு பாண்டு எப்படி பிள்ளையோ, அதுபோல நீயும் என் பிள்ளைதான்; விதுரனும் மிகுந்த அறிவாளி. இந்தச் சொற்களை நான் பாசத்தால் சொல்கிறேன்.
சிராய தவ புத்ராணாம் ஶதமேகஶ்ச பாரத। பாண்டௌஃ பஞ்சைவ லக்ஷ்யந்தே தேऽபி மந்தாஃஸுதுஃகிதாஃ
நீண்ட நாட்களாக உன் பிள்ளைகள் நூற்றொன்றாக இருக்கிறார்கள், பாரதா; ஆனால் பாண்டுவின் ஐந்து பிள்ளைகள் குறைவாகவும், மிகுந்த துயரத்திலும் இருக்கிறார்கள்.
கதம் ஜீவேயுரத்யந்தம் கதம் வர்தேயுரித்யபி। இதி தீநேஷு பார்தேஷு மநோ மே பரிதப்யதே
அவர்கள் எப்படி உயிர்வாழ்வார்கள், எப்படி வளர்வார்கள்—இதைப் பற்றியே என் மனம் பாண்டுவின் துன்புறும் பிள்ளைகளை நினைத்து வருந்துகிறது.
யதி பார்திவ கௌக்யாஞ்ஜீவமாநாநிஹேச்சஸி। துர்யோதநஸ்தவ ஸுதஃ ஶமம் கச்சது பாண்டவைஃ
ராஜா, உன் பிள்ளைகள் புகழுடன் வாழ வேண்டும் என்று விரும்பினால், உன் மகன் துரியோதனன் பாண்டவர்களுடன் சமாதானம் செய்யட்டும்.
ஏவமேதந்மஹாப்ராஜ்ஞ யதா வதஸி மாம் முநே। அஹம் சைவ விஜாநாமி ஸர்வே சேமே நராதிபாஃ
மிகுந்த ஞானமுள்ளவரே, நீங்கள் என்னிடம் சொல்வது போல் தான் உண்மை; நானும் அதை நன்கு அறிகிறேன், இங்கே உள்ள ராஜாக்களும் அனைவரும் அதையே உணர்கிறார்கள்.
பவாம்ஶ்ச மந்யதே ஸாது யத்குரூணாம் ஸுகோதயம்। ததேவ விதுரோऽப்யாஹ பீஷ்மோ த்ரோணஶ்ச மாம் முநே
நீங்கள் குருக்களின் நலனுக்காக நல்லதை நினைக்கிறீர்கள்; அதையே விதுரனும், பீஷ்மரும், த்ரோணரும் சொல்கிறார்கள், முனிவரே.
யதித்வஹமநுக்ராஹ்யஃ கௌரவ்யேஷு தயா யதி। அந்வஶாதி துராத்மாநம் புத்ரம் துர்யோதநம் மம
எனக்கு தயை காட்ட வேண்டும் என்றால், கௌரவர்களிடையே இரக்கம் இருக்க வேண்டும் என்றால், என் மகன் துரியோதனன் தீய செயல்களை நிறுத்தச் செய்யுங்கள்.
அயமாயாதி வை ராஜந்மைத்ரேயோ பகவாந்ரு'ஷிஃ। அந்வீக்ஷ்ய பாண்டவாந்ப்ராத்ரு'நிஹைவாऽஸ்மத்தித்ரு'க்ஷயா
இப்போது, ராஜா, மைத்ரேயர் என்ற பெரிய முனிவர் இங்கே வருகிறார்; அவர் பாண்டவர்களைப் பார்த்து, நம்மை சகோதரர்களை பார்க்க விரும்பி வருகிறார்.
ஏஷ துர்யோதநம் புத்ரம் தவ ராஜந்மஹாந்ரு'ஷிஃ। அநுஶாஸ்தா யதாந்யாயம் ஶமாயாஸ்ய குலஸ்ய ச
மன்னா, இந்த பெரிய முனிவர் உங்கள் மகன் துரியோதனனை நீதிக்கேற்ப அறிவுறுத்துகிறார்; அவனுக்கே அமைதி கிடைக்கவும், உங்கள் குடும்பத்துக்கும் நன்மை ஏற்படவும் செய்கிறார்.
ப்ரூயாத்யதேஷ கௌரவ்ய தத்கார்யமவிஶங்கயா। அக்ரியாயாம் து கார்யஸ்ய புத்ரம் தே ஶப்ஸ்யதே ருஷா
கௌரவ குலத்தில் பிறந்தவரே, இந்த முனிவர் என்ன சொன்னாலும் தயங்காமல் செய்து முடிக்க வேண்டும்; இல்லையெனில் உங்கள் மகன் அதை செய்யாமல் விட்டால், அவர் கோபத்தில் சபிக்கப்படுவான்.