ஆக்யாதா புஜகாஸ்தாத வீர்யவந்தோ துராஸதாஃ। ஶாபம் தம் தேऽபிவிஜ்ஞாய க்ரு'தவந்தஃ கிமுத்தரம்
வீரமும், பயங்கரமும் கொண்ட பாம்புகள் பெயருடன் கூறப்பட்டன, அப்பா; அந்த சாபத்தை உணர்ந்தபின், அவர்கள் என்ன பதில் சொன்னார்கள்?
தேஷாம் து பகவாஞ்சேஷஃ கத்ரூம் த்யக்த்வா மஹாயஶாஃ। உக்ரம் தபஃ ஸமாதஸ்தே வாயுபக்ஷோ யதவ்ரதஃ
அவர்களில் புகழ் பெற்ற சேஷன், கட்ருவை விட்டு விட்டு, கடுமையான தவம் செய்து, காற்றை மட்டும் உணவாக கொண்டு, உறுதியுடன் இருந்தான்.
கந்தமாதநமாஸாத்ய பதர்யாம் ச தபோரதஃ। கோகர்ணே புஷ்கராரண்யே ததா ஹிமவதஸ்தடே
கந்தமாதனத்தில், பதரியில், கோகர்ணத்தில், புஷ்கர வனத்தில், மற்றும் இமயமலையின் அடிவாரத்தில் தவம் செய்தான்.
தேஷு தேஷு ச புண்யேஷு தீர்தேஷ்வாயதநேஷு ச। ஏகாந்தஶீலோ நியதஃ ஸததம் விஜிதேந்த்ரியஃ
அந்த புனிதமான தலங்களிலும், கோயில்களிலும், எப்போதும் தனிமையில், கட்டுப்பாட்டுடன், உணர்வுகளை வென்று வாழ்ந்தான்.
தப்யமாநம் தபோ கோரம் தம் ததர்ஶ பிதாமஹஃ। ஸம்ஶுஷ்கமாம்ஸத்வக்ஸ்நாயும் ஜடாசீரதரம் முநிம்
அவன் கடுமையான தவம் செய்து கொண்டிருக்கையில், பிரம்மதேவன் அவனைப் பார்த்தான்; அவன் உடல், தோல், நரம்பு உலர்ந்திருந்தான், ஜடையும் மரச்சீலையும் அணிந்திருந்தான்.
தமப்ரவீத்ஸத்யத்ரு'திம் தப்யமாநம் பிதாமஹஃ। கிமிதம் குருஷே ஶேஷ ப்ரஜாநாம் ஸ்வஸ்தி வை குரு
அந்த தவசியை நோக்கி, பிரம்மதேவன் கேட்டான்: 'சேஷா, நீ என்ன செய்கிறாய்? உயிரினங்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும்.'
த்வம் ஹி தீவ்ரேண தபஸா ப்ரஜாஸ்தாபயஸேऽநக। ப்ரூஹி காமம் ச மே ஶேஷ யஸ்தே ஹ்ரு'தி வ்யவஸ்திதஃ
'உன் கடும் தவத்தால் உயிர்கள் துன்பப்படுகின்றன, பாவமில்லாதவனே; உன் மனதில் உள்ள ஆசையை எனக்கு கூறு, சேஷா.'
ஸோதர்யா மம ஸர்வே ஹி ப்ராதரோ மந்தசேதஸஃ। ஸஹ தைர்நோத்ஸஹே வஸ்தும் தத்பவாநநுமந்யதாம்
'என் சகோதரர்கள் எல்லாரும் ஒரே தாயாரால் பிறந்தவர்கள், ஆனால் அவர்கள் புத்தி குறைவானவர்கள்; அவர்களுடன் வாழ முடியவில்லை—நீங்கள் அனுமதி வழங்க வேண்டும்.'
அப்யஸூயந்தி ஸததம் பரஸ்பரமமித்ரவத்। ததோऽஹம் தப ஆதிஷ்டே நைதந்பஶ்யேயமித்யுத
'அவர்கள் எப்போதும் ஒருவரை ஒருவர் பகைவரைப் போலப் பொறாமை கொள்கிறார்கள்; அதனால் நான் தவம் செய்கிறேன், இதை காண வேண்டாம் என்று.'
ந மர்ஷயந்தி ஸஸுதாம் ஸததம் விநதாம் ச தே। அஸ்மாகம் சாபரோ ப்ராதா வைநதேயோऽந்தரிக்ஷகஃ
'அவர்கள் எப்போதும் வினதையும், அவளது மகனையும் பொறுக்கமாட்டார்கள்; நம்முடைய மற்றொரு சகோதரன், வைநதேயன், ஆகாயத்தில் பறக்கிறான்.'
தம் ச த்விஷந்தி ஸததம் ஸ சாபி பலவத்தரஃ। வரப்ரதாநாத்ஸ பிதுஃ கஶ்யபஸ்ய மஹாத்மநஃ
அவர்கள் எப்போதும் அவனை வெறுக்கிறார்கள்; ஆனாலும் அவன் எல்லாரிலும் வலிமை மிகுந்தவன், அவன் தந்தை மகாத்மா கஷ்யபர் அருளிய வரத்தால்.
ஸோऽஹம் தபஃ ஸமாஸ்தாய மோக்ஷ்யாமீதம் கலேவரம்। கதம் மே ப்ரேத்யபாவேऽபி ந தைஃ ஸ்யாத்ஸஹ ஸங்கமஃ
நான் தவம் செய்து இந்த உடலை விட்டு விடுகிறேன்; மரணத்துக்குப் பிறகும் அவர்களுடன் எனக்கு சேர்க்கை ஏற்படாமல் எப்படி இருக்க முடியும் என்று யோசிக்கிறேன்.
தமேவம் வாதிநம் ஶேஷம் பிதாமஹ உவாச ஹ। ஜாநாமி ஶேஷ ஸர்வேஷாம் ப்ராத்ரூ'ணாம் தே விசேஷ்டிதம்
அப்படிப் பேசும் சேஷனைப் பார்த்து பிதாமகன் சொன்னான்: 'சேஷா, உன் சகோதரர்கள் செய்ததை எல்லாம் எனக்குத் தெரியும்.'
மாதுஶ்சாப்யபராதாத்வை ப்ராத்ரூ'ணாம் தே மஹத்பயம்। க்ரு'தோऽத்ர பரிஹாரஶ்ச பூர்வமேவ புஜங்கம
'உன் தாயாரின் தவறால் உன் சகோதரர்கள் பெரிய ஆபத்தில் உள்ளார்கள்; ஆனால், பாம்பே, அதற்கான தீர்வு இங்கேயே முன்பே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.'
ப்ராத்ரூ'ணாம் தவ ஸர்வேஷாம் ந ஶோகம் கர்துமர்ஹஸி। வ்ரு'ணீஷ்வ ச வரம் மத்தஃ ஶேஷ யத்தேऽபிகாங்க்ஷிதம்
'உன் சகோதரர்களுக்காக நீ கவலைப்பட வேண்டாம்; சேஷா, இப்போது நீ என்னிடம் விரும்பும் வரம் ஒன்றை கேள்.'
தாஸ்யாமி ஹி வரம் தேऽத்ய ப்ரீதிர்மே பரமா த்வயி। திஷ்ட்யா புத்திஶ்ச தே தர்மே நிவிஷ்டா பந்நகோத்தம। பூயோ பூயஶ்ச தே புத்திர்தர்மே பவது ஸுஸ்திரா
'இன்று நான் உனக்கு வரம் தருகிறேன்; உன்னை மிகவும் நேசிக்கிறேன். உன் மனம் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கிறது என்பதில் மகிழ்ச்சி. உன் மனம் எப்போதும் தர்மத்தில் உறுதியாக இருக்கட்டும்.'
ஏஷ ஏவ வரோ தேவ காங்க்ஷிதோ மே பிதாமஹ। தர்மே மே ரமதாம் புத்திஃ ஶமே தபஸி சேஶ்வர
'இதே வரமே எனக்கு வேண்டும், பிதாமகா! என் மனம் தர்மத்தில், அமைதியில், தவத்தில் மகிழ்ந்து இருக்கட்டும்.'
ப்ரீதோऽஸ்ம்யநேந தே ஶேஷ தமேந ச ஶமேந ச। த்வயா த்விதம் வசஃ கார்யம் மந்நியோகாத்ப்ரஜாஹிதம்
'உன் தணிப்பு, அமைதி ஆகியவற்றால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன், சேஷா. இப்போது என் கட்டளையின்படி உலக நன்மைக்காக ஒரு செயலை நீ செய்ய வேண்டும்.'
இமாம் மஹீம் ஶைலவநோபபந்நாம் ஸஸாகரக்ராமவிஹாரபத்தநாம் த்வம் ஶேஷ ஸம்யக் சலிதாம் யதாவ- த்ஸம்க்ரு'ஹ்ய திஷ்டஸ்வ யதாऽசலா ஸ்யாத்
'இந்த பூமி மலையும் காடும், கடலும், கிராமமும், பொழுதுபோக்கு இடங்களும், நகரங்களும் கொண்டு அழகாக இருக்கிறது. சேஷா, நீ இந்த பூமியை நன்றாகத் தாங்கி, அசையாமல் நிலைநிறுத்து.'
யதாऽऽஹ தேவோ வரதஃ ப்ரஜாபதி- ர்மஹீபதிர்பூதபதிர்ஜகத்பதிஃ। ததா மஹீம் தாரயிதாऽஸ்மி நிஶ்சலாம் ப்ரயச்சதாம் மே விவரம் ப்ரஜாபதே
'வரங்களை வழங்கும் பிரஜாபதி, பூமியின் அரசன், உயிர்களின் தலைவன், உலகத்தின் ஆண்டவன் சொன்னபடி, பிரஜாபதி எனக்கு இடம் வழங்கினால், நான் இந்த பூமியை அசையாமல் தாங்குவேன்.'
அதோ மஹீம் கச்ச புஜங்கமோத்தம ஸ்வயம் தவைஷா விவரம் ப்ரதாஸ்யதி। இமாம் தராம் தாரயதா த்வயா ஹி மே மஹத்ப்ரியம் ஶேஷ க்ரு'தம் பவிஷ்யதி
'பூமிக்குக் கீழே செல், பாம்புகளுக்குள் சிறந்தவனே! அவளே உனக்கு இடம் தருவாள். இந்த பூமியை நீ தாங்குவதால், சேஷா, எனக்கு நீ பெரிய உதவி செய்கிறாய்.'
ததைவ க்ரு'த்வா விவரம் ப்ரவிஶ்ய ஸ ப்ரபுர்புவோ புஜகவராக்ரஜஃ ஸ்திதஃ। பிபர்தி தேவீம் ஶிரஸா மஹீமிமாம் ஸமுத்ரநேமிம் பரிக்ரு'ஹ்ய ஸர்வதஃ
அப்படியே ஒரு இடம் செய்து உள்ளே புகுந்து, புவியின் ஆண்டவனாகவும் பாம்புகளுக்குள் மூத்தவனாகவும், அவன் அங்கே இருந்து, இந்த பூமி தேவியைத் தலையில் வைத்து, முழுவதும் சுற்றி, தாங்கினான்.
ஶேஷோऽஸி நாகோத்தம தர்மதேவோ மஹீமிமாம் தாரயஸே யதேகஃ। அநந்தபோகைஃ பரிக்ரு'ஹ்ய ஸர்வாம் யதாஹமேவம் பலபித்யதா வா
'நீ சேஷா, பாம்புகளில் சிறந்தவன், தர்மத்தின் தெய்வம்; ஏனெனில் நீயே இந்த பூமியை முழுவதும் முடிவில்லாத உடலால் சுற்றி, ஒருவனாகத் தாங்குகிறாய். நான் செய்வதைப்போல, அல்லது அதைவிட வலிமையுடன் நீ செய்கிறாய்.'
அதோ பூமௌ வஸத்யேவம் நாகோऽநந்தஃ ப்ரதாபவாந்। தாஸ்யந்வஸுதாமேகஃ ஶாஸநாத்ப்ரஹ்மணோ விபோஃ
அப்படியே, பெரும் வலிமை கொண்ட ஆனந்தன் பூமிக்குக் கீழே வாழ்ந்து, பிரம்மாவின் கட்டளையால் ஒருவனாக உலகத்தைத் தாங்குகிறான்.
ஸுபர்ணம் ச ஸஹாயம் வை பகவாநமரோத்தமஃ। ப்ராதாதநந்தாய ததா வைநதேயம் பிதாமஹஃ
அப்போது பிதாமகன் ஆனந்தனுக்கு துணையாக, அமரர்களில் சிறந்தவனான வினதையின் மகன் சுபர்ணனை வழங்கினார்.
அநந்தேऽபிப்ரயாதே து வாஸுகிஃ ஸ மஹாபலஃ। அப்யஷிச்யத நாகைஸ்து தைவதைரிவ வாஸவஃ
ஆனந்தன் சென்ற பிறகு, பெரும் வலிமை கொண்ட வாசுகி, பாம்புகள் அனைவராலும், தேவர்கள் இந்திரனை முடிசூட்டியது போல், அரசனாக முடிசூட்டப்பட்டான்.
மாதுஃ ஸகாஶாத்தம் ஶாபம் ஶ்ருத்வா வை பந்நகோத்தமஃ। வாஸுகிஶ்சிந்தயாமாஸ ஶாபோऽயம் ந பவேத்கதம்
தாயார் கூறிய சாபத்தை கேட்ட வாசுகி, பாம்புகளில் சிறந்தவன், இந்த சாபம் நடக்காமல் எப்படி தடுப்பது என்று யோசிக்கத் தொடங்கினான்.
ததஃ ஸ மந்த்ரயாமாஸ ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ ஸர்வஶஃ। ஐராவதப்ரப்ரு'திபிஃ ஸர்வைர்தர்மபராயணைஃ
பின்னர் அவன், ஐராவதன் முதலான தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து ஆலோசனை செய்தான்.
அயம் ஶாபோ யதோத்திஷ்டோ விதிதம் வஸ்ததாऽநகாஃ। தஸ்ய ஶாபஸ்ய மோக்ஷார்தம் மந்த்ரயித்வா யதாமஹே
இந்த சாபம் எப்படி கூறப்பட்டது என்று நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள், குற்றமற்றவர்களே. அந்த சாபத்திலிருந்து விடுதலை பெற நாம் அனைவரும் ஆலோசித்து முயற்சிக்கிறோம்.
ஸர்வேஷாமேவ ஶாபாநாம் ப்ரதிகாதோ ஹி வித்யதே। ந து மாத்ராऽபிஶப்தாநாம் மோக்ஷஃ க்வசந வித்யதே
எல்லா சாபங்களுக்கும் எதிராகச் செய்யும் வழிகள் இருக்கின்றன; ஆனால் தாயால் சபிக்கப்பட்டவர்களுக்கு எங்கும் விடுதலை இல்லை.