தநேந மத்தா யே தே ஸ்ம தார்தராஷ்ட்ராந்ப்ரஹாஸிஷுஃ। தே நிர்ஜிதா ஹ்ரு'ததநா வநமேஷ்யந்தி பாண்டவஃ
செல்வத்தில் மயங்கி, துரியோதனரின் மகன்களை வெல்ல நினைத்த பாண்டவர்கள், இப்போது தோற்கடிக்கப்பட்டு, செல்வமும் இழந்து, காடுக்குப் போகிறார்கள்.
சித்ராந்ஸந்நாஹாநவமுஞ்சந்து சைஷாம் வாஸாம்ஸி திவ்யாநி ச பாநுமந்தி।। விவாஸ்யந்தாம் ருருசர்மாணி ஸர்வே யதா க்லஹம் ஸௌபலஸ்யாப்யுபேதாஃ
இவர்கள் அணிந்த அழகான கவசங்களும் பிரகாசமான உடைகளும் அவிழ்க்கப்படட்டும்; அவர்கள் மான் தோல்களும் எல்லாம் தூக்கிப்போடப்படட்டும்; சௌபலனிடம் சூதாடி தோற்றபடியே.
ந ஸந்தி லோகேஷு புமாம்ஸ ஈத்ரு'ஶா இத்யேவ யே பாவிதபுத்தயஃ ஸதா। ஜ்ஞாஸ்யந்தி தேத்மாநமிமேऽத்ய பாண்டவா விபர்யயே பாண்டதிலா இவாபலாஃ
உலகத்தில் எவரும் தங்களைப் போன்றவர்கள் இல்லை என்று எப்போதும் நினைத்தவர்கள், இப்போது பாண்டவர்கள் தங்கள் நிலையை உணர்வார்கள்; அதிர்ஷ்டம் மாறும்போது பயனில்லாத எள் போல ஆகிவிடுவார்கள்.
இதம் ஹி வாஸோ யதி வேத்ரு'ஶாநாம் மநஸ்விநாம் ரௌரவமாஹவேஷு।। ஆதீக்ஷிதாநாமஜிநாநி யத்வ- த்வலீயஸாம் பஶ்யத பாண்டவாநாம்
இத்தகையவர்களுக்கு இதுவே உடை; பாருங்கள், இந்த மான் தோல்கள் போருக்காகத் தயாரான உயர்ந்தவர்களுக்கு உரியது; இப்போது பாண்டவர்கள் அடக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
மஹாப்ராஜ்ஞஃ ஸௌமகிர்யஜ்ஞஸேநஃ கந்யாம் பாஞ்சாலீம் பாண்டவேப்யஃ ப்ரதாய। அகார்ஷித்வை ஸுக்ரு'தம் நேஹ கிஞ்சித் க்லீபாஃ பார்தாஃ பதயோ யாஜ்ஞஸேந்யாஃ
புத்திசாலியான சௌமகீர்த்தி, யஜ்ஞசேனன், தன் மகள் பாஞ்சாலியை பாண்டவர்களுக்கு கொடுத்தார்; நல்லது செய்தார், ஆனால் இங்கே அது பயனில்லை; யாஜ்ஞசேனியின் கணவரான பார்த்தர்கள் இப்போது பலவீனமடைந்துள்ளனர்.
ஸூக்ஷ்மப்ராவாராநஜிநோத்தரீயாந் த்ரு'ஷ்ட்வாऽரண்யே நிர்தநாநப்ரதிஷ்டாந்। காம் த்வம் ப்ரீதிம் லப்ஸ்யஸே யாஜ்ஞஸேநி பதிம் வ்ரு'ணீஷ்வேஹ யமந்யமிச்சஸி
அவர்கள் காட்டில், வறுமையிலும் ஆதரவில்லாமல், மெலிந்த போர்வையும் மான் தோலை மேலாடையாக அணிந்து நிற்கும் போது, யாஜ்ஞசேனி, உனக்கு என்ன ஆனந்தம் கிடைக்கும்? இங்கே நீ விரும்பும் கணவரை தேர்ந்தெடு.
ஏதே ஹி ஸர்வே குரவஃ ஸமேதாஃ க்ஷாந்தா தாந்தாஃ ஸுத்ரவிணோபபந்நாஃ। ஏஷாம் வ்ரு'ணீஷ்வைகதமம் பதித்வே ந த்வாம் நயேத்காலவிபர்யயோऽயம்
இங்கே கௌரவர்கள் எல்லோரும் கூடி இருக்கிறார்கள்; பொறுமையும், கட்டுப்பாடும், செல்வமும் கொண்டவர்கள்; இவர்களில் ஒருவரை கணவராகத் தேர்ந்தெடு, இல்லையெனில் இந்தத் துரதிர்ஷ்டம் உன்னை இழுத்துச் செல்லும்.
யதாऽபலாஃ ஷண்டதிலா யதா சர்மமயா ம்ரு'காஃ। ததைவ பாண்டவாஃ ஸர்வே யதா காகயவா அபி
பயனில்லாத எள் போலும், தோலால் செய்யப்பட்ட மிருகங்கள் போலும், பாண்டவர்கள் எல்லோரும் அப்படியே; காகம் உண்டுவிட்ட யவம் போலவே.
கிம் பாண்டவாம்ஸ்தே பதிதாநுபாஸ்ய மோகஃ ஶ்ரமஃ ஷண்டதிலாநுபாஸ்ய। ஏவம் ந்ரு'ஶம்ஸஃ பருஷாணி பார்தா- நஶ்ராவயத்த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ்ய புத்ரஃ
இப்படி வீழ்ந்த பாண்டவர்களை ஏன் சேவிக்க வேண்டும்? பயனில்லாத எள்களை சேவிப்பது வீண் முயற்சி. இப்படியே, துரியோதனனின் மகன், கொடூரமாகவும் கடுமையாகவும் பாண்டவர்களுக்கு சொன்னான்.
தத்வை ஶ்ருத்வா பீமஸேநோऽத்யமர்ஷீ நிர்பர்த்ஸ்யோச்சைஃ ஸந்நிக்ரு'ஹ்யைவ ரோஷாத்। உவாச சைநம் ஸஹஸைவோபகம்ய ஸிம்ஹோ யதா ஹைமவதஃ ஶ்ரு'காலம்
இதை கேட்ட பீமசேனன், மிகுந்த கோபத்தில், உரக்க கண்டித்து, தன் கோபத்தை அடக்கிக்கொண்டு, திடீரென அருகில் சென்று, இமயமலைச் சிங்கம் போல நரி ஒருவனைப் பார்த்து பேசினான்.
க்ரூர பாபஜநைர்ஜுஷ்டமக்ரு'தார்தம் ப்ரபாஷஸே। காந்தாரவித்யயா ஹி த்வம் ராஜமத்யே விகத்தஸே
கொடூரமான, தீய மனிதர்களால் சூழப்பட்டு, பயனற்ற வார்த்தைகள் பேசுகிறாய்; காந்தார நாட்டுத் தந்திரத்தால் தான் நீ அரசர்களின் நடுவில் பெருமை பேசுகிறாய்.
யதா துதஸி மர்மாணி வாக்சரைரிஹ நோ ப்ரு'ஶம்। ததா ஸ்மாரயிதா தேऽஹம் க்ரு'ந்தந்மர்மாணி ஸம்யுகே
இங்கே நீ வார்த்தைகளால் எங்களை ஆழமாக காயப்படுத்துகிறாய்; அதுபோல், போரில் உன் உயிர் புள்ளிகளை வெட்டி நினைவூட்டுவேன்.
யே ச த்வாமநுவர்தந்தே க்ரோதலோபவஶாநுகாஃ। கோப்தாரஃ ஸாநுபந்தாம்ஸ்தாந்நேதாऽஸ்மி யமஸாதநம்
உன்னைப் பின்பற்றும் கோபமும் பேராசையும் கொண்டவர்கள், அவர்களையும் அவர்களது ஆதரவாளர்களையும், உறவினர்களையும் எல்லாம், நான் யமனின் உலகத்துக்கு அழைத்துச் செல்வேன்.
ஏவம் ப்ருவாணமஜிநைர்விவாஸிதம் துஃஶாஸநஸ்தம் பரிந்ரு'த்யதி ஸ்ம। மத்யே குரூணாம் தர்மநிபத்தமார்கம் கௌர்கௌரிதி ஸ்மாஹ்வயந்முக்தலஜ்ஜஃ
இவ்வாறு மான் தோலை அணிந்து நாடு விட்டு வெளியேற்றப்பட்ட பீமன் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, துஷ்ஷாசனன், கௌரவர்களின் நடுவில், வெட்கம் இல்லாமல், 'பசு, பசு' என்று கூவி, தர்மத்துக்கு விரோதமாக நடனமாடினான்.
ந்ரு'ஶம்ஸ பருஷம் வக்தும் துஃஶாஸந த்வயா। நிக்ரு'த்யா ஹி தநம் லப்த்வா கோ விகத்திதுமர்ஹதி
துஷ்ஷாசனா, மோசடி செய்து செல்வம் சேர்த்தவனுக்கு, கடுமையாகவும் கொடூரமாகவும் பேசுவதில் பெருமை எதற்கு?
மைவ ஸ்ம ஸுக்ரு'தாம் லோகாந்கச்சேத்பார்தோ வ்ரு'கோதரஃ। யதி வக்ஷோ ஹி தே பித்த்வா ந பிபேச்சோணிதம் ரணே
பார்த்தன் அல்லது வ்ருகோதரன், போரில் உன் மார்பை குத்தி உன் இரத்தம் குடிக்கவில்லை என்றால், அவர்கள் நல்லோர் உலகை அடையவே கூடாது.
தார்தராஷ்ட்ராந்ரணே ஹத்த்வா மிஷதாம் ஸர்வதந்விநாம்। ஶமம் கந்தாऽஸ்மி நசிராத்ஸத்யமேதத்ப்ரவீமி தே
துரியோதனனின் பிள்ளைகளை எல்லா வில்லாளர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது போரில் வென்று, சீக்கிரமே அமைதியை அடைவேன்; இது உண்மை என்று சொல்கிறேன்.
தஸ்ய ராஜா ஸிம்ஹகதேஃ ஸகேலம் துர்யோதநோ பீமஸேநஸ்ய ஹர்ஷாத்। கதிம் ஸ்வகத்யாऽநுசகார மந்தோ நிர்கச்சதாம் பாண்டவாநாம் ஸபாயாஃ
பாண்டவர்கள் சபையிலிருந்து வெளியேறும்போது, சிங்கம் போல் நடந்த பீமனைப் பார்த்து, மகிழ்ச்சியுடன், அறியாமையால், துரியோதனன் அவனுடைய நடைப்பாதையைப் பின்பற்றி நடக்க முயன்றான்.
நைதாவதா க்ரு'தமித்யப்ரவீத்தம் வ்ரு'கோதரஃ ஸந்நிவ்ரு'த்தார்தகாயஃ। ஶீக்ரம் ஹி த்வாம் நிஹதம் ஸாநுபந்தம் ஸம்ஸ்மார்யாஹம் ப்ரதிவக்ஷ்யாமி மூட
விரும்பாமல் அரைமடங்காக திரும்பி நின்ற வ்ருகோதரன், 'இது இங்கே முடிவாகவில்லை. உன்னையும் உன் கூட்டத்தாரையும் நான் கொன்றபோது, உனக்கு நினைவூட்டுவேன், மூடனே' என்று சொன்னான்.
ஏவம் ஸமீக்ஷ்யாத்மநி சாவமாநம் நியம்ய மந்யும் பலவாந்ஸ மாநீ। ராஜாநுகஃ ஸம்ஸதி கௌரவாணாம் விநிஷ்காமந்வாக்யமுவாச பீமஃ
தன்னிடம் ஏற்பட்ட அவமதிப்பை உணர்ந்து, வலிமை மற்றும் பெருமை கொண்ட பீமன் தன் கோபத்தை அடக்கி, அரசனைப் பின்தொடர்ந்து, கௌரவர்களின் சபையில் இவ்வாறு பேசினான்.
அஹம் துர்யோதநம் ஹந்தா கர்ணம் ஹந்தா தநஞ்ஜயஃ। ஶகுநிம் சாக்ஷகிதவம் ஸஹதேவோ ஹநிஷ்யதி
நான் துரியோதனனை கொல்வேன்; தனஞ்சயன் கர்ணனை கொல்வான்; சஹதேவன் சூதாடி சகுனியைக் கொல்வான்.
இதம் ச பூயோ வக்ஷ்யாமி ஸபாமத்யே ப்ரு'ஹத்வசஃ। ஸத்யம் தேவாஃ கரிஷ்யந்தி யந்நோ யுத்தம் பவிஷ்யதி
இன்னும் ஒரு முறை, இந்த பெரிய வார்த்தையை சபையில் சொல்கிறேன்: எப்படிப்பட்ட போர் வருமோ, அதை தேவதைகள் உண்மையாக்குவார்கள்.
ஸுயோதநமிமம் பாபம் ஹந்தாऽஸ்மி கதயா யுதி। ஶிரஃ பாதேந சாஸ்யாஹமதிஷ்டாஸ்யாமி பூதலே
இந்தப் பாவி சுயோதனனைப் போரில் என் களப்பையால் கொல்வேன்; பிறகு, பூமியில் அவன் தலையில் என் காலை வைப்பேன்.
வாக்யஶூரஸ்ய சைவாஸ்ய பருஷஸ்ய துராத்மநஃ। துஃஶாஸநஸ்ய ருதிரம் பாதாऽஸ்மி ம்ரு'கராடிவ
கொடுமையாகவும் கடுமையாகவும் பேசும், தீய மனம் கொண்ட துஷ்ஷாசனனின் இரத்தத்தை, புலி குடிப்பது போல் நான் குடிப்பேன்.
பீமஸேந ந தே ஸந்தி யேஷாம் வைரம் த்வயா த்விஹ। மத்தா ம்ரு'கேஷு ஸுகிநோ ந புத்த்யந்தே மஹத்பயம்
பீமசேனா, இங்கே உன்னிடம் பகை வைத்திருப்பவர்கள், மதமுள்ள விலங்குகள் போல, பெரிய ஆபத்து வரப்போகிறது என்பதை உணரவில்லை.
நைவம் வாசா வ்யவஸிதம் பீம விஜ்ஞாயதே ஸதாம்। இதஶ்சதுர்தஶே வர்ஷே த்ரஷ்டாரோ யத்பவிஷ்யதி
பீமா, நல்லவர்களிடம், வெறும் வார்த்தைகளால் தீர்மானம் தெரியாது; பதினான்காவது ஆண்டில் என்ன நடக்குமோ, அதை அவர்கள் பார்ப்பார்கள்.
துர்யோதநஸ்ய கர்ணஸ்ய ஶகுநேஶ்ச துராத்மநஃ। துஃஶாஸநசதுர்தாநாம் பூமிஃ பாஸ்யதி ஶோணிதம்
துரியோதனன், கர்ணன், தீய சகுனி, மற்றும் நான்காவதாக துஷ்ஷாசனன் — இவர்களின் இரத்தத்தை பூமி குடிக்கும்.
அஸூயிதாரம் த்ரஷ்டாரம் ப்ரவக்தாரம் விகத்தநம்। பீமஸேந நியோகாத்தே ஹந்தாஹம் கர்ணமாஹவே
பீமசேனனின் கட்டளையால், பொறாமை, பார்வை, வார்த்தை, பெருமை கொண்ட கர்ணனைப் போரில் நான் கொல்வேன்.
அர்ஜுநஃ ப்ரதிஜாநீதே பீமஸ்ய ப்ரியகாம்யயா। கர்ணம் கர்ணாநுகாம்ஶ்சைவ ரணே ஹந்தாऽஸ்மி பத்ரிபிஃ
பீமனை நேசித்து அர்ஜுனன் உறுதி கூறுகிறான்: 'போரில் கர்ணனையும் அவனுடன் இருப்பவர்களையும் என் அம்புகளால் நான் கொல்வேன்' என்று.
யே சாந்யே ப்ரதியோத்ஸ்யந்தி புத்திமோஹேந மாம் ந்ரு'பாஃ। தாம்ஶ்ச ஸர்வாநஹம் பாணைர்நேதாऽஸ்மி யமஸாதநம்
மற்றும், புத்தி மயக்கம் கொண்டு எனக்கு எதிராக போரிடும் மற்ற அரசர்களையும், என் அம்புகளால் எல்லாரையும் யமலோகத்துக்கு அனுப்புவேன்.