ஸ விஜ்ஞேயஃ புருஷோऽந்யத்ரகாமோ நிந்தாப்ரஶம்ஸே ஹி ததா யுநக்தி। ஜிஹ்வாऽऽத்மநோ ஹ்ரு'தயஸ்தம் வ்யநக்தி ஜாநீமஹே த்வந்மநஸஃ ப்ராதிகூல்யம்
அந்த மனிதன் இதயமுள்ள இடத்தில் இல்லை என்று அறியப்பட வேண்டும், ஏனெனில் புகழும் குற்றமும் அப்படி இணைக்கப்பட்டுள்ளன; நாக்கு இதயத்தில் என்ன உள்ளது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது, மற்றும் நாங்கள் உன் மனம் எங்களுக்கு எதிரியாக இருக்கிறது என்பதை அறிவோம்.
உத்ஸங்கே ச வ்யால இவாஹிதோऽஸி மார்ஜரவத்போஷகம் சோபஹம்ஸி। பர்த்ரு'க்நம் த்வாம் ந ஹி பாபீய ஆஹு- ஸ்தஸ்மாத்க்ஷத்தஃ கிம் ந பிபேஷி பாபாத்
நீ ஒரு நாகம் போல, ஒருவரின் மடியில் வைக்கப்பட்டு, உன் நன்மை செய்பவரை பூனை போல காயப்படுத்துகிறாய்; உன்னை உன் மாஸ்டரின் மிக மோசமான துரோகம் செய்பவராகக் கூறுவதில்லை—அதனால், க்ஷட்டா, நீ தீயை ஏன் பயப்படவில்லை?
ஜித்வா ஶத்ரூந்பலமாப்தம் மஹத்வை மாऽஸ்மாந்க்ஷத்தஃ பருஷாமீஹ வோசஃ। த்விஷத்பிஸ்த்வம் ஸம்ப்ரயோகாபிநந்தீ முஹுர்தேஷம் யாஸி நஃ ஸம்ப்ரயோகாத்
எதிரிகளை வென்று பெரிய பலனை பெற்றாயே; இங்கே எங்களை நோக்கி கடுமையாகப் பேசாதே, க்ஷத்தா. பகைவரோடு மோதுவதில் உனக்கு மகிழ்ச்சி, ஆனாலும் சந்திப்பின் நேரத்தில் எங்களை விட்டுச் செல்வதை மீண்டும் மீண்டும் செய்கிறாய்.
அமித்ரதாம் யாதி நரோऽக்ஷமம் ப்ருவ- ந்நிகூஹதே குஹ்யமமித்ரஸம்ஸ்தவே। ததாஶ்ரிதோऽபத்ரப கிம் நு பாதஸே யதிச்சஸி த்வம் ததிஹாபிபாஷதஸே
ஒருவன் பொறுமையின்றி பேசினால், அவன் பகைவனாகிவிடுகிறான்; பகைவரைப் புகழ்ந்து, ரகசியங்களை மறைக்கிறான். இங்கே தஞ்சம் புகுந்த நீ, வெட்கமின்றி எங்களை ஏன் தொந்தரவு செய்கிறாய்? உனக்கு ஏதாவது சொல்ல வேண்டும் என்றால், இங்கே வெளிப்படையாகச் சொல்.
மா நோऽவமம்ஸ்தா வித்ய மாநஸ்தவேதம் ஶிக்ஷஸ்வ புத்திம் ஸ்தவிராணாம் ஸகாஶாத்। யஶோ ரக்ஷஸ்வ விதுர ஸம்ப்ரணீதம் மா வ்யாப்ரு'தஃ பரகார்யேஶு பூஸ்த்வம்
எங்களை இகழ்ந்து பார்க்காதே; உன் அறிவை மிகைப்படுத்திக் கொள்ளாதே. மூத்தவர்களிடமிருந்து அறிவை கற்றுக்கொள். நல்ல பெயரைப் பாதுகாத்துக்கொள், விதுரா; பிறர் காரியங்களில் நீ சிக்கிக்கொள்ளாதே.
அஹம் கர்தேதி விதூர மா ச மம்ஸ்தா மா நோ நித்யம் பருஷாணீஹ வோசஃ। ந த்வாம் ப்ரு'ச்சாமி விதுர யத்திதம் மே ஸ்வஸ்தி க்ஷத்தர்மா திதிக்ஷூந் க்ஷிண் த்வம்
விதுரா, 'நான் தான் செய்கிறேன்' என்று நினைக்காதே; எப்போதும் எங்களை நோக்கி கடுமையாகப் பேசாதே. எனக்குப் பயனுள்ளதை நான் உன்னிடம் கேட்கவில்லை, விதுரா. போய் வா, க்ஷத்தா; நீ எங்களை பொறுக்கவில்லை.
ஏகஃ ஶாஸ்தா ந த்விதீயோऽஸ்தி ஶாஸ்தா கர்பே ஶயாநம் புருஷம் ஶாஸ்தி ஶாஸ்தா। தேநாநுஶிஷ்டஃ ப்ரவணாதிவாம்போ யதா நியுக்தோऽஸ்தி ததா பவாமி
ஒரே ஒருவன் தான் ஆளும்; இரண்டாவது ஆளும் இல்லை. கருவில் இருக்கும் மனிதனையும் அந்த ஆளும் வழிநடத்துகிறான். அவன் உத்தரவிட்டபடி, நான் தண்ணீர் கீழே ஓடும் போல் நடக்கிறேன்; எப்படி கட்டளையிடப்படுகிறேனோ, அப்படியே செய்கிறேன்.
பிநத்தி ஶிரஸா ஶைலமஹிம் போஜயதே ச யஃ। தீரேவ குருதே தஸ்ய கார்யாணாமநுஶாஸநம்। யோ பலாதநுஶாஸ்தீஹ ஸோऽமித்ரம் தேந விந்ததி
தலை கொண்டு மலையைக் கீறவோ, பாம்பை உணவளிக்கவோ வல்லவனாக இருந்தாலும், அறிவுள்ளவனுக்கு மட்டும் தான் கடமைகளைச் சொல்ல வேண்டும். வலியால் கட்டாயப்படுத்திப் போதிப்பவன், இங்கு பகைவரையே சம்பாதிக்கிறான்.
மித்ரதாமநுவ்ரு'த்தம் து ஸமுபேக்ஷத்யபண்டிதஃ। தீப்ய யஃ ப்ரதீப்தாக்நிம் ப்ராச்கிரம் நாபிதாவதி। பஸ்மாபி ந ஸ விந்தேத ஶிஷ்டம் க்வசந பாரத
நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்யாதவனை அறிவில்லாதவன் கவனிக்கவில்லை. எரியும் நெருப்பைக் கண்டு அணைக்காமல் விடுபவன் போல, அவனுக்கு எங்கும் சாம்பல்கூட கிடைக்காது, பாரதா.
ந வாஸயேத்பாரவர்க்யம் த்விஷந்தம் விஶேஷதஃ க்ஷத்தரஹிதம் மநுப்யம்। ஸ யத்ரேச்சஸி விதுர தத்ர கச்ச ஸுஸாந்த்விதா ஹ்யஸதீ ஸ்த்ரீ ஜஹாதி
பகைவனை, குறிப்பாக பாதுகாப்பில்லாதவனை, வீட்டில் வைக்கக் கூடாது. நீ விரும்பும் இடத்திற்கு போ, விதுரா; நல்ல முறையில் அமைந்த வீட்டைத் தீய பெண் எப்படி விட்டு விலகுகிறாளோ, அப்படியே.
ஏதாவதா புருஷம் யே த்யஜந்தி தேஷாம் ஸக்யமந்தவத்ப்ரூஹி ராஜந்। ராஜ்ஞாம் ஹி சித்தாநி பரிப்லுதாநி ஸாந்த்வம் தத்வா முஸலைர்காதயந்தி
இவ்வளவு காரணத்திற்காக ஒருவரை விட்டு விலகும் மனிதர்களின் நட்பு எவ்வளவு நீடிக்கும் என்று சொல், அரசா. அரசர்களின் மனம் நிலைபாடில்லாதது; இனிமையாகப் பேசிவிட்டு, பின்னர் கம்பியால் அடிக்கிறார்கள்.
அபாலத்வம் மந்யஸே ராஜபுத்ர பாலோऽஹமித்யேவ ஸுமந்தபுத்தே। யஃ ஸௌஹ்ரு'தே புருஷம் ஸ்தாபயித்வா பஶ்சாதேநம் தூஷயதே ஸ பாலஃ
நீ என்னைச் சிறுவன் என்று நினைக்கிறாய், அரசகுமாரா; 'நான் பிள்ளை தான்' என்று சொல்கிறாய், அறிவு குறைந்தவனே. ஒருவன் ஒருவரை நம்ப வைத்துவிட்டு, பிறகு அவனை பழிக்கிறான் என்றால், அவனே உண்மையில் பிள்ளை.
ந ஶ்ரேயஸே நீயதே மந்தபுத்திஃ ஸ்த்ரீ ஶ்ரோத்ரியஸ்யேவ க்ரு'ஹே ப்ரதுஷ்டா। த்ருவம் ந ரோசேத்பரதர்ஷபஸ்ய பதிஃ குமார்யா இவ ஷஷ்டிவர்ஷஃ
முட்டாளை நல்ல வழியில் நடத்த முடியாது; பிராமணனின் வீட்டில் கெட்ட பெண் இருந்தால் நல்லது நடக்காது. பாரதர்களில் சிறந்தவரும், ஆறாம் வயது சிறுமியின் கணவரும் போல, உற்சாகமடைய மாட்டார்.
அதஃ ப்ரியம் சேதநுகாங்க்ஷஸே த்வம் ஸர்வேஷு கார்யேஷு ஹிதாஹிதேஷு ஸ்த்ரியஶ்ச ராஜஞ்ஜடபங்குகாம்ஶ்ச ப்ரு'ச்ச த்வம் வை தாத்ரு'ஶாம்ஶ்சைவ ஸர்வாந்
எனவே, உனக்கு விருப்பமானதை எல்லா காரியங்களிலும், நல்லதோ கெட்டதோ என, பெண்கள், முட்டாள்கள், ஊனமுள்ளவர்கள் ஆகிய அனைவரிடமும் கேட்டுச் செய், அரசா.
லப்யதே கலு பாபீயாந்நரோऽநு ப்ரியவாகிஹ। அப்ரியஸ்ய ஹி பத்யஸ்ய வக்தா ஶ்ரோதா ச துர்லபஃ
இங்கே இனிமையாகப் பேசும் மனிதன் எளிதில் கிடைப்பான்; ஆனால், கடினமானாலும் பயனுள்ளதைச் சொல்லும் அல்லது கேட்கும் மனிதன் அரிது.
யஸ்து தர்மபரஶ்ச ஸ்யாத்தித்வா பர்துஃ ப்ரியாப்ரியே। அப்ரியாண்யாஹ பத்யாநி தேந ராஜா ஸஹாயவாந்
ஆனால், தர்மத்திற்கு அர்ப்பணித்து, தன் தலைவனின் விருப்பம், வெறுப்பு எனப் பாராமல், பயனுள்ள ஆனால் கடினமானவற்றைச் சொல்வவன் மூலம் தான் அரசன் உறுதியாக நிற்க முடியும்.
அவ்யாதஇஜம் கடுஜம் தீக்ஷ்ணமுஷ்ணம் யஶோமுஷம் பருஷம் பூதிகந்திம்। ஸதாம் பேயம் யந்ந பிபந்த்யஸந்தோ மந்யும் மஹாராஜ பிப ப்ரஶாம்ய
கசப்பும், கடுவும், தீவிரமும், வெப்பமும், புகழ் கெடுக்கும், கடுமையான, துர்நாற்றம் கொண்டதை நல்லவர்கள் குடிப்பார்கள்; தீயவர்கள் அதைத் தவிர்ப்பார்கள். பெரிய அரசா, உன் கோபத்தை நீ குடித்து அமைதியாய் இரு.
வைசித்ரவீர்யஸ்ய யஶோ தநம் ச வாஞ்சாம்யஹம் ஸஹபுத்ரஸ்ய ஶஶ்வத்। யதா ததா தேऽஸ்து நமஶ்சதேऽஸ்து மமாபி ச ஸ்வஸ்தி திஶந்து விப்ராஃ
விசித்ரவீர்யனும் அவன் மக்களும் எப்போதும் புகழும் செல்வமும் பெற வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். அது உனக்காக நடக்கட்டும்; உனக்கு வணக்கம். எனக்கும் நல்லதைப் பிராமணர்கள் அருளட்டும்.
ஆஶீவிஷாந்நேத்ரவிஷாந்கோபயேந்ந ச பண்டிதஃ। ஏவம் தேऽஹம் வதாமீதம் ப்ரயதஃ குருநந்தந
பாம்புபோல் கண்கள் கொண்டவரையோ, நஞ்சு நிறைந்தவரையோ அறிவாளி எப்போதும் கோபப்பட வைக்க மாட்டான். அதனால், இந்த வார்த்தைகளை நான் கவனமாக உனக்குச் சொன்னேன், குருநந்தனா.
பஹுவித்தம் பராஜைஷீஃ பாண்டவாநாம் யுதிஷ்டிர। ஆசக்ஷ்வ வித்தம் கௌந்தேய யதி தேऽஸ்த்யபராஜிதம்
நீ பாண்டவர்கள் மீது வெற்றி பெற்று நிறைய செல்வம் சேர்த்தாயே, யுதிஷ்டிரா. கௌந்தேயா, இன்னும் வெல்லப்படாத செல்வம் உனிடம் இருந்தால் அதைச் சொல்.
மம வித்தமஸங்க்யேயம் யதஹம் வேத ஸௌபல। அத த்வம் ஶகுநே கஸ்மாத்வித்தம் ஸமநுப்ரு'ச்சஸி
எனக்கு உள்ள செல்வம் அளவிட முடியாதது, சௌபலா மகனே, எனக்கே தெரியும். அப்படியிருக்க, சகுனி, நீ என் செல்வத்தை ஏன் கேட்கிறாய்?
அயுதம் ப்ரயுதம் சைவ ஶங்கும் பத்மம் ததார்புதம்। கர்வம் ஶங்கம் நிகர்வம் ச மஹாபத்மம் ச கோடயஃ
பத்து ஆயிரம், ஒரு இலட்சம், சங்கு, பத்மம், அர்புதம், கர்வம், சங்கம், நிகர்வம், மகாபத்மம், கோடிகள்—
மத்யம் சைவ பரார்தம் ச ஸபரம் சாத்ர பண்யதாம்। ஏதந்மம தநம் ராஜம்ஸ்தேந தீவ்யாம்யஹம் த்வயா
இவற்றில் நடுவும், பரார்த்தமும், சபரமும் இங்கே பந்தயமாக شمارிக்கப்படுகின்றன. ராஜா, இதுவே என் செல்வம்; இதை வைத்து நான் உன்னுடன் சூதாடுகிறேன்.
ஏதச்சுத்வா வ்யவஸிதோ நிக்ரு'திம் ஸமுபாஶ்ரிதஃ। ஜிதமித்யேவ ஶகுநிர்யுதிஷ்டிரமபாஷத
இதை கேட்டதும், தீர்மானித்து, வஞ்சகத்தை ஏற்று, சகுனி யுதிஷ்டிரரிடம், 'நீ தோற்றுவிட்டாய்' என்று கூறினான்.
கவாஶ்வம் பஹுதேநூகமஸங்க்யேயமஜாவிகம்। யத்கிஞ்சிதநு பர்ணாஶாம் ப்ராக் ஸிந்தோரபி ஸௌபல। ஏதந்மம தநம் ஸர்வம் தேந தீவ்யாம்யஹம் த்வயா
பசுக்கள், குதிரைகள், எண்ணிக்கையற்ற ஆடுகள், மேய்ச்சல் மாடுகள், இலைகுடில்களுக்கு அப்பால் உள்ள அனைத்தும், சிந்து நதியின் கிழக்கிலும் உள்ளவை, சௌபலா மகனே, இவை எல்லாம் என் செல்வம்; இதை வைத்து நான் உன்னுடன் சூதாடுகிறேன்.
ஏதச்சுத்வா வ்யவஸிதோ நிக்ரு'திம் ஸமுபாஶ்ரிதஃ। ஜிதமித்யேவ ஶகுநிர்யுதிஷ்டிரமபாஷத
இதை கேட்டதும், தீர்மானித்து, வஞ்சகத்தை ஏற்று, சகுனி யுதிஷ்டிரரிடம், 'நீ தோற்றுவிட்டாய்' என்று கூறினான்.
புரம் ஜநபதோ பூமிரப்ராஹ்மணதநைஃ ஸஹ। அப்ராஹ்மணாஶ்ச புருஷா ராஜஞ்ஶிஷ்டம் தநம் மம। ஏதத்ராஜந்மம தநம் தேந தீவ்யாம்யஹம் த்வயா
நகரமும், நாட்டும், நிலமும், பிராமணர்களுக்கு அல்லாத செல்வங்களும், பிராமணர் அல்லாத மனிதர்களும், ராஜா, மீதமுள்ள செல்வம் இதுவே. இதை வைத்து, ராஜா, நான் உன்னுடன் சூதாடுகிறேன்.
ஏதச்ச்ருத்வா வ்யவஸிதோ நிக்ரு'திம் ஸமுபாஶ்ரிதஃ। ஜிதமித்யேவ ஶகுநிர்யுதிஷ்டிரமபாஷத
இதை கேட்டதும், தீர்மானித்து, வஞ்சகத்தை ஏற்று, சகுனி யுதிஷ்டிரரிடம், 'நீ தோற்றுவிட்டாய்' என்று கூறினான்.
ராஜபுத்ரா இமே ராஜஞ்சோமந்தே யைர்விபூஷிதாஃ। கும்டலாநி ச நிஷ்காஶ்ச ஸர்வம் ராஜவிபூஷணம்। ஏதந்மம தநம் ராஜம்ஸ்தேந தீவ்யாம்யஹம் த்வயா
ராஜா, இவர்கள் இளவரசர்கள், ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள், குண்டலங்களும், நெகிழிகளும், எல்லா அரச ஆபரணங்களும்—இவை எல்லாம் என் செல்வம்; இதை வைத்து நான் உன்னுடன் சூதாடுகிறேன்.
ஏதச்ச்ருத்வா வ்யவஸிதோ நிக்ரு'திம் ஸமுபாஶ்ரிதஃ। ஜிதமித்யேவ ஶகுநிர்யுதிஷ்டிரமபாஷத
இதை கேட்டதும், தீர்மானித்து, வஞ்சகத்தை ஏற்று, சகுனி யுதிஷ்டிரரிடம், 'நீ தோற்றுவிட்டாய்' என்று கூறினான்.