ப்ராதிபேயாஃ ஶாந்தநவா பீமஸேநாஃ ஸபாஹ்நிகாஃ। துர்யோதநாபராதேந க்ரு'ச்ச்ரம் ப்ராப்ஸ்யந்தி ஸர்வஶஃ
சாந்தனுவின் மகன்களும், பீமசேனனும், அவர்களுடன் உள்ள படைகளும், துரியோதனனின் தவறால் எல்லோரும் கடும் துன்பங்களை அனுபவிப்பார்கள்.
துர்யோதநோ மதேநைவ க்ஷேமம் வ்யபோஹதி। விஷாணம் கௌரிவ மதாத்ஸ்வயமாருஜதேத்மநஃ
துரியோதனன், பெருமை எனும் மதத்தில் மூழ்கி, தன் நன்மையைத் தானே அழிக்கிறான்; மதம் பிடித்த காளை தன் கொம்பை உடைக்கும் போல அவனும் தானே தன் அழிவை ஏற்படுத்துகிறான்.
யஶ்சித்தமந்வேதி பரஸ்ய ராஜந் வீரஃ கவிஃ ஸ்வாமவமத்ய த்ரு'ஷ்டிம்। நாவம் ஸமுத்ர இவ பாலநேத்ரா- மாருஹ்ய கோரே வ்யஸநே நிமஜ்ஜேத்
மன்னா, தன் அறிவை ஒதுக்கி, பிறரது மனதைப் பின்பற்றும் வீரனோ, அறிவாளியோ, குழந்தையின் கண்கள் வழி கடலில் படகை ஓட்டுவது போல, பயங்கரமான இடரிலே மூழ்கி விடுவான்.
துர்யோதநோ க்லஹதே பாண்டவேந ப்ரீயாயஸே த்வம் ஜயதீதி தச்ச। அதிநர்மா ஜாயதே ஸம்ப்ரஹாரோ யதோ விநாஶஃ ஸமுபைதி பும்ஸாம்
துரியோதனன் பாண்டவருடன் சூதாட, அவன் வெல்லுவான் என்று நீ மகிழ்கிறாய். ஆனால், மிகுதியான விளையாட்டில் சண்டை உண்டாகும்; அந்த சண்டையிலிருந்து மனிதர்களுக்கு அழிவு வரும்.
ஆகர்ஷஸ்தேऽவாக்பலஃ ஸுப்ரணீதோ ஹ்ரு'தி ப்ரௌடோ மந்த்ரபதஃ ஸமாதிஃ। யுதிஷ்டிரேண கலஹஸ்தவாய- மசிந்திதோऽபிமதஃ ஸ்வபந்துநா
உனது ஈர்ப்பு நல்ல வழியில் சென்றாலும் பயனளிக்காது; உன் உள்ளத்தில் உறைந்துள்ள யோசனை, யுதிஷ்டிரனுடன் சண்டை செய்வதற்கே நிலைபெற்றுள்ளது; அது யாரும் சிந்திக்காதது, ஆனாலும் உன் சொந்தவர்கள் விரும்புவது.
ப்ராதிபேயாஃ ஶாந்தநவாஃ ஶ்ரு'ணுத்வம் காவ்யாம் வாசம் ஸம்ஸதி கௌரவாணாம்। வைஶ்வாநரம் ப்ரஜ்வலிதம் ஸுகோரம் மா யாஸ்யத்வம் மந்தமநுப்ரபந்நஃ
சாந்தனுவின் மக்களே, கௌரவர்களின்Sabha-வில் பேசப்படும் கவிதைபோன்ற வார்த்தைகளை கேளுங்கள்; மெதுவாகச் சென்று, கொளுத்தும் பயங்கரமான நெருப்பில் விழாதீர்கள்.
யதா மந்யும் பாண்டவோऽஜாதஶத்ரு- ர்ந ஸம்யச்சேதக்ஷமதாபிபூதஃ। வ்ரு'கோதரஃ ஸவ்யஸாசீ யமௌ ச கோऽத்ர த்வீபஃ ஸ்யாத்துமுலே வஸ்ததாநீம்
அஜாதசத்திருவான பாண்டவன் கோபத்தில் அடங்க முடியாதபோது, பீமசேனனும், அர்ஜுனனும், சகோதரர்களான நகுலன், சகதேவனும் அவருடன் சேர்ந்தால், அந்தப் பெரும் போரில் யார் தாங்கி நிற்க முடியும்?
மஹாராஜ ப்ரபவஸ்த்வம் தநாநாம் புரா த்யூதாந்மநஸா யாவதிச்சேஃ। பஹுவித்தாந்பாண்டவாம்ஶ்சேஜ்ஜயஸ்த்வம் கிம் தே தத்ஸ்யாத்வஸு விந்தேஹ பார்தாந்
மகாராஜா, செல்வத்தின் மூலமாக நீயே இருக்கிறாய்; உன் மனத்தில் சூதாட விரும்பும் வரை, பாண்டவர்களின் பெரும் செல்வத்தை வென்றாலும், அந்தச் செல்வம் உனக்கு என்ன பயன் தரும்? பத்மாவதி மகன்களை வெல்ல முயல்.
ஜாநீமஹே தேவிதம் ஸௌபலஸ்ய வேத த்யூதே நிக்ரு'திம் பார்வதீயஃ। யதஃ ப்ராப்தஃ ஶகுநிஸ்தத்ர யாது மா யூயுதோ பாரத பாண்டவேயாந்
சௌபலனின் சூதாடும் வஞ்சகத்தை நாங்கள் அறிவோம்; பார்வதியின் மகனும் சூதின் தந்திரங்களை நன்கு அறிகிறான். சகுனி இதற்காக வந்துள்ளான்; அவனை அனுப்பிவிடு, பாரதா, பாண்டவர்களுடன் சண்டையிடாதே.
பரேஷாமேவ யஶஸா ஶ்லோகஸே த்வம் ஸதா க்ஷத்தஃ குத்ஸயந்தார்தராஷ்ட்ராந்। ஜாநீமஹே விதுர யத்ப்ரியஸ்த்வம் பாலாநிவாஸ்மாநவமந்யஸே நித்யமேவ
நீ எப்போதும் பிறரின் புகழை போற்றுகிறாய், க்ஷத்தா, துரியோதனரின் மக்களை இகழ்கிறாய்; விதுரா, நீ எங்களுக்கு பிடித்தவன் என்பதை நாங்கள் அறிவோம், எப்போதும் எங்களை குழந்தைகள் போலவே மதிக்கிறாய்.
ஸ விஜ்ஞேயஃ புருஷோऽந்யத்ரகாமோ நிந்தாப்ரஶம்ஸே ஹி ததா யுநக்தி। ஜிஹ்வாऽऽத்மநோ ஹ்ரு'தயஸ்தம் வ்யநக்தி ஜாநீமஹே த்வந்மநஸஃ ப்ராதிகூல்யம்
அந்த மனிதன் இதயமுள்ள இடத்தில் இல்லை என்று அறியப்பட வேண்டும், ஏனெனில் புகழும் குற்றமும் அப்படி இணைக்கப்பட்டுள்ளன; நாக்கு இதயத்தில் என்ன உள்ளது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது, மற்றும் நாங்கள் உன் மனம் எங்களுக்கு எதிரியாக இருக்கிறது என்பதை அறிவோம்.
உத்ஸங்கே ச வ்யால இவாஹிதோऽஸி மார்ஜரவத்போஷகம் சோபஹம்ஸி। பர்த்ரு'க்நம் த்வாம் ந ஹி பாபீய ஆஹு- ஸ்தஸ்மாத்க்ஷத்தஃ கிம் ந பிபேஷி பாபாத்
நீ ஒரு நாகம் போல, ஒருவரின் மடியில் வைக்கப்பட்டு, உன் நன்மை செய்பவரை பூனை போல காயப்படுத்துகிறாய்; உன்னை உன் மாஸ்டரின் மிக மோசமான துரோகம் செய்பவராகக் கூறுவதில்லை—அதனால், க்ஷட்டா, நீ தீயை ஏன் பயப்படவில்லை?
ஜித்வா ஶத்ரூந்பலமாப்தம் மஹத்வை மாऽஸ்மாந்க்ஷத்தஃ பருஷாமீஹ வோசஃ। த்விஷத்பிஸ்த்வம் ஸம்ப்ரயோகாபிநந்தீ முஹுர்தேஷம் யாஸி நஃ ஸம்ப்ரயோகாத்
எதிரிகளை வென்று பெரிய பலனை பெற்றாயே; இங்கே எங்களை நோக்கி கடுமையாகப் பேசாதே, க்ஷத்தா. பகைவரோடு மோதுவதில் உனக்கு மகிழ்ச்சி, ஆனாலும் சந்திப்பின் நேரத்தில் எங்களை விட்டுச் செல்வதை மீண்டும் மீண்டும் செய்கிறாய்.
அமித்ரதாம் யாதி நரோऽக்ஷமம் ப்ருவ- ந்நிகூஹதே குஹ்யமமித்ரஸம்ஸ்தவே। ததாஶ்ரிதோऽபத்ரப கிம் நு பாதஸே யதிச்சஸி த்வம் ததிஹாபிபாஷதஸே
ஒருவன் பொறுமையின்றி பேசினால், அவன் பகைவனாகிவிடுகிறான்; பகைவரைப் புகழ்ந்து, ரகசியங்களை மறைக்கிறான். இங்கே தஞ்சம் புகுந்த நீ, வெட்கமின்றி எங்களை ஏன் தொந்தரவு செய்கிறாய்? உனக்கு ஏதாவது சொல்ல வேண்டும் என்றால், இங்கே வெளிப்படையாகச் சொல்.
மா நோऽவமம்ஸ்தா வித்ய மாநஸ்தவேதம் ஶிக்ஷஸ்வ புத்திம் ஸ்தவிராணாம் ஸகாஶாத்। யஶோ ரக்ஷஸ்வ விதுர ஸம்ப்ரணீதம் மா வ்யாப்ரு'தஃ பரகார்யேஶு பூஸ்த்வம்
எங்களை இகழ்ந்து பார்க்காதே; உன் அறிவை மிகைப்படுத்திக் கொள்ளாதே. மூத்தவர்களிடமிருந்து அறிவை கற்றுக்கொள். நல்ல பெயரைப் பாதுகாத்துக்கொள், விதுரா; பிறர் காரியங்களில் நீ சிக்கிக்கொள்ளாதே.
அஹம் கர்தேதி விதூர மா ச மம்ஸ்தா மா நோ நித்யம் பருஷாணீஹ வோசஃ। ந த்வாம் ப்ரு'ச்சாமி விதுர யத்திதம் மே ஸ்வஸ்தி க்ஷத்தர்மா திதிக்ஷூந் க்ஷிண் த்வம்
விதுரா, 'நான் தான் செய்கிறேன்' என்று நினைக்காதே; எப்போதும் எங்களை நோக்கி கடுமையாகப் பேசாதே. எனக்குப் பயனுள்ளதை நான் உன்னிடம் கேட்கவில்லை, விதுரா. போய் வா, க்ஷத்தா; நீ எங்களை பொறுக்கவில்லை.
ஏகஃ ஶாஸ்தா ந த்விதீயோऽஸ்தி ஶாஸ்தா கர்பே ஶயாநம் புருஷம் ஶாஸ்தி ஶாஸ்தா। தேநாநுஶிஷ்டஃ ப்ரவணாதிவாம்போ யதா நியுக்தோऽஸ்தி ததா பவாமி
ஒரே ஒருவன் தான் ஆளும்; இரண்டாவது ஆளும் இல்லை. கருவில் இருக்கும் மனிதனையும் அந்த ஆளும் வழிநடத்துகிறான். அவன் உத்தரவிட்டபடி, நான் தண்ணீர் கீழே ஓடும் போல் நடக்கிறேன்; எப்படி கட்டளையிடப்படுகிறேனோ, அப்படியே செய்கிறேன்.
பிநத்தி ஶிரஸா ஶைலமஹிம் போஜயதே ச யஃ। தீரேவ குருதே தஸ்ய கார்யாணாமநுஶாஸநம்। யோ பலாதநுஶாஸ்தீஹ ஸோऽமித்ரம் தேந விந்ததி
தலை கொண்டு மலையைக் கீறவோ, பாம்பை உணவளிக்கவோ வல்லவனாக இருந்தாலும், அறிவுள்ளவனுக்கு மட்டும் தான் கடமைகளைச் சொல்ல வேண்டும். வலியால் கட்டாயப்படுத்திப் போதிப்பவன், இங்கு பகைவரையே சம்பாதிக்கிறான்.
மித்ரதாமநுவ்ரு'த்தம் து ஸமுபேக்ஷத்யபண்டிதஃ। தீப்ய யஃ ப்ரதீப்தாக்நிம் ப்ராச்கிரம் நாபிதாவதி। பஸ்மாபி ந ஸ விந்தேத ஶிஷ்டம் க்வசந பாரத
நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்யாதவனை அறிவில்லாதவன் கவனிக்கவில்லை. எரியும் நெருப்பைக் கண்டு அணைக்காமல் விடுபவன் போல, அவனுக்கு எங்கும் சாம்பல்கூட கிடைக்காது, பாரதா.
ந வாஸயேத்பாரவர்க்யம் த்விஷந்தம் விஶேஷதஃ க்ஷத்தரஹிதம் மநுப்யம்। ஸ யத்ரேச்சஸி விதுர தத்ர கச்ச ஸுஸாந்த்விதா ஹ்யஸதீ ஸ்த்ரீ ஜஹாதி
பகைவனை, குறிப்பாக பாதுகாப்பில்லாதவனை, வீட்டில் வைக்கக் கூடாது. நீ விரும்பும் இடத்திற்கு போ, விதுரா; நல்ல முறையில் அமைந்த வீட்டைத் தீய பெண் எப்படி விட்டு விலகுகிறாளோ, அப்படியே.
ஏதாவதா புருஷம் யே த்யஜந்தி தேஷாம் ஸக்யமந்தவத்ப்ரூஹி ராஜந்। ராஜ்ஞாம் ஹி சித்தாநி பரிப்லுதாநி ஸாந்த்வம் தத்வா முஸலைர்காதயந்தி
இவ்வளவு காரணத்திற்காக ஒருவரை விட்டு விலகும் மனிதர்களின் நட்பு எவ்வளவு நீடிக்கும் என்று சொல், அரசா. அரசர்களின் மனம் நிலைபாடில்லாதது; இனிமையாகப் பேசிவிட்டு, பின்னர் கம்பியால் அடிக்கிறார்கள்.
அபாலத்வம் மந்யஸே ராஜபுத்ர பாலோऽஹமித்யேவ ஸுமந்தபுத்தே। யஃ ஸௌஹ்ரு'தே புருஷம் ஸ்தாபயித்வா பஶ்சாதேநம் தூஷயதே ஸ பாலஃ
நீ என்னைச் சிறுவன் என்று நினைக்கிறாய், அரசகுமாரா; 'நான் பிள்ளை தான்' என்று சொல்கிறாய், அறிவு குறைந்தவனே. ஒருவன் ஒருவரை நம்ப வைத்துவிட்டு, பிறகு அவனை பழிக்கிறான் என்றால், அவனே உண்மையில் பிள்ளை.
ந ஶ்ரேயஸே நீயதே மந்தபுத்திஃ ஸ்த்ரீ ஶ்ரோத்ரியஸ்யேவ க்ரு'ஹே ப்ரதுஷ்டா। த்ருவம் ந ரோசேத்பரதர்ஷபஸ்ய பதிஃ குமார்யா இவ ஷஷ்டிவர்ஷஃ
முட்டாளை நல்ல வழியில் நடத்த முடியாது; பிராமணனின் வீட்டில் கெட்ட பெண் இருந்தால் நல்லது நடக்காது. பாரதர்களில் சிறந்தவரும், ஆறாம் வயது சிறுமியின் கணவரும் போல, உற்சாகமடைய மாட்டார்.
அதஃ ப்ரியம் சேதநுகாங்க்ஷஸே த்வம் ஸர்வேஷு கார்யேஷு ஹிதாஹிதேஷு ஸ்த்ரியஶ்ச ராஜஞ்ஜடபங்குகாம்ஶ்ச ப்ரு'ச்ச த்வம் வை தாத்ரு'ஶாம்ஶ்சைவ ஸர்வாந்
எனவே, உனக்கு விருப்பமானதை எல்லா காரியங்களிலும், நல்லதோ கெட்டதோ என, பெண்கள், முட்டாள்கள், ஊனமுள்ளவர்கள் ஆகிய அனைவரிடமும் கேட்டுச் செய், அரசா.
லப்யதே கலு பாபீயாந்நரோऽநு ப்ரியவாகிஹ। அப்ரியஸ்ய ஹி பத்யஸ்ய வக்தா ஶ்ரோதா ச துர்லபஃ
இங்கே இனிமையாகப் பேசும் மனிதன் எளிதில் கிடைப்பான்; ஆனால், கடினமானாலும் பயனுள்ளதைச் சொல்லும் அல்லது கேட்கும் மனிதன் அரிது.
யஸ்து தர்மபரஶ்ச ஸ்யாத்தித்வா பர்துஃ ப்ரியாப்ரியே। அப்ரியாண்யாஹ பத்யாநி தேந ராஜா ஸஹாயவாந்
ஆனால், தர்மத்திற்கு அர்ப்பணித்து, தன் தலைவனின் விருப்பம், வெறுப்பு எனப் பாராமல், பயனுள்ள ஆனால் கடினமானவற்றைச் சொல்வவன் மூலம் தான் அரசன் உறுதியாக நிற்க முடியும்.
அவ்யாதஇஜம் கடுஜம் தீக்ஷ்ணமுஷ்ணம் யஶோமுஷம் பருஷம் பூதிகந்திம்। ஸதாம் பேயம் யந்ந பிபந்த்யஸந்தோ மந்யும் மஹாராஜ பிப ப்ரஶாம்ய
கசப்பும், கடுவும், தீவிரமும், வெப்பமும், புகழ் கெடுக்கும், கடுமையான, துர்நாற்றம் கொண்டதை நல்லவர்கள் குடிப்பார்கள்; தீயவர்கள் அதைத் தவிர்ப்பார்கள். பெரிய அரசா, உன் கோபத்தை நீ குடித்து அமைதியாய் இரு.
வைசித்ரவீர்யஸ்ய யஶோ தநம் ச வாஞ்சாம்யஹம் ஸஹபுத்ரஸ்ய ஶஶ்வத்। யதா ததா தேऽஸ்து நமஶ்சதேऽஸ்து மமாபி ச ஸ்வஸ்தி திஶந்து விப்ராஃ
விசித்ரவீர்யனும் அவன் மக்களும் எப்போதும் புகழும் செல்வமும் பெற வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். அது உனக்காக நடக்கட்டும்; உனக்கு வணக்கம். எனக்கும் நல்லதைப் பிராமணர்கள் அருளட்டும்.
ஆஶீவிஷாந்நேத்ரவிஷாந்கோபயேந்ந ச பண்டிதஃ। ஏவம் தேऽஹம் வதாமீதம் ப்ரயதஃ குருநந்தந
பாம்புபோல் கண்கள் கொண்டவரையோ, நஞ்சு நிறைந்தவரையோ அறிவாளி எப்போதும் கோபப்பட வைக்க மாட்டான். அதனால், இந்த வார்த்தைகளை நான் கவனமாக உனக்குச் சொன்னேன், குருநந்தனா.
பஹுவித்தம் பராஜைஷீஃ பாண்டவாநாம் யுதிஷ்டிர। ஆசக்ஷ்வ வித்தம் கௌந்தேய யதி தேऽஸ்த்யபராஜிதம்
நீ பாண்டவர்கள் மீது வெற்றி பெற்று நிறைய செல்வம் சேர்த்தாயே, யுதிஷ்டிரா. கௌந்தேயா, இன்னும் வெல்லப்படாத செல்வம் உனிடம் இருந்தால் அதைச் சொல்.