மஹீ காமதுகா ஸா ஹி வீரபத்நீதி சோச்யதே। ததா வீரஸ்ய பார்யா ஶ்ரீஸ்தே இமே ஹி கலத்ரவத்
இந்த பூமி வேண்டியதை வழங்கும் காமதெனு போல், வீரர்களின் மனைவியாகவும் அழைக்கப்படுகிறாள்; அதுபோல், செல்வமும் வலிமை உள்ளவர்களின் மனைவியாகும்—இவை எல்லாம் அர்த்தமுள்ளவர்களுக்கு துணைவியர் போன்றவை.
தவாப்யஸ்தி ஹே சேத்வீர்யம் போக்ஷ்யஸே ஹி மஹீமிமாம்
உனக்கும் வலிமை இருந்தால், நீயும் இந்த பூமியை அனுபவிக்க முடியும்.
அயுக்தமிதமேதத்து பரஸ்வஹரணம் ப்ரு'ஶம்। உபயோர்லோகயோர்துஃகம் ஸுஹ்ரு'தாம் காங்க்ஷதோऽநயம்
பிறருடைய செல்வத்தை பிடித்துக்கொள்வது முறையல்ல; நண்பர்களுடையதை விரும்புவது இரு உலகிலும் துன்பத்தை தரும்.
அவ்யாபாரஃ பரார்தேஷு நித்யோத்யோகஃ ஸ்வகர்மஸு। ரக்ஷணம் ஸமுபாத்தாநாமேதத்வைபவலக்ஷணம்
பிறருடைய விஷயங்களில் தலையிடாமல், எப்போதும் தன் கடமையில் முயற்சி செய்து, பெற்றதை பாதுகாப்பது—இதுவே செல்வத்தின் அடையாளம்.
விபத்திஷ்வவ்யதோ தக்ஷோ நித்யமுத்தாநவாந்நரஃ। அப்ரமத்தோ விநீதாத்மா நித்யம் பத்ராணி பஶ்யதி
துன்ப காலத்திலும் மனம் கலங்காமல், திறமை உடையவனாக, எப்போதும் உழைப்புடன், கவனத்துடன், தன்னை கட்டுப்படுத்தி வாழ்பவன் எப்போதும் நன்மைகளை காண்கிறான்.
பாஹூநிவைதாந்மா ச்சேத்ஸீஃ பாண்டுபுத்ராஸ்ததைவ தே। ப்ராத்ரு'ணாம் தத்தநார்தம் வை மித்ரத்ரோஹம் ச மா குரு
பாண்டுவின் மக்களை, உன் சொந்த சகோதரர்களை, வஞ்சிக்காதே; செல்வத்திற்காக சகோதரர்களையும் நண்பர்களையும் துரோகம் செய்யாதே.
பாண்டோஃ புத்ராந்மா த்விஷஸ்வேஹ ராஜம்- ஸ்ததைவ தே ப்ராத்ரு'தநம் ஸமக்ரம்। மித்ரத்ரோஹே தாத மஹாநகர்மஃ பிதாமஹா யே தவ தேऽபி தேஷாம்
அரசே, இங்கே பாண்டுவின் மக்களுக்கு விரோதமாக இருக்காதே; உன் சகோதரர்களின் செல்வத்தை முழுவதும் ஆசைப்படாதே; நண்பர்களை துரோகம் செய்தால் பெரிய துன்பம் வரும்; உன் முன்னோர்களும் அவர்களுக்கே சேர்ந்தவர்கள்.
அந்தர்வேத்யாம் ததத்வித்தம் காமாநநுபவந்ப்ரியாந்। க்ரீடந்ஸ்த்ரீபிர்நிராதங்கஃ ப்ரஶாம்ய பரதர்ஷப
யாகவேடிக்குள் செல்வம் வழங்கி, உன் பிரியமானவர்களுடன் இன்பங்களை அனுபவித்து, பெண்களுடன் மகிழ்ந்து, எந்த ஆபத்தும் இல்லாமல் அமைதியுடன் இரு, பாரதர்களில் சிறந்தவரே.
யஸ்ய நாஸ்தி நிஜா ப்ரஜ்ஞா கேவலம் து பஹுஶ்ருதஃ। ந ஸ ஜாநாதி ஶாஸ்த்ரார்தம் தர்வீ ஸூபரஸாநிவ
தனக்கே சொந்தமான அறிவு இல்லாமல், வெறும் அதிகம் படித்தவன், நூல்களின் அர்த்தத்தை உணர முடியாது; அப்படியே, கரண்டி ரசத்தை ருசி பார்க்காதது போல்.
ஜாநந்வை மோஹயதி மாம் நாவி நௌரிவ ஸம்யதா। ஸ்வார்தே கிம் நாவதாநம் தே உதாஹோ த்வேஷ்டி மாம் பவாந்
நீ அறிவுடன் இருந்தும் என்னை குழப்புகிறாய்; வழிகாட்டப்படாத படகு போல். உனக்கு உன் பயனில் கவனம் இல்லையா, அல்லது என்னை வெறுக்கிறாயா?
ந ஸந்தீமே தார்தராஷ்ட்ரா யேஷாம் த்வமநுஶாஸிதா। பவிஷ்யமர்தமாக்யாஸி ஸர்வதா க்ரு'த்யமாத்மநஃ
நீ அறிவுரை கூறும் தார்தராஷ்ட்ரர்கள் எனக்கு உண்மையில் உறவினர் அல்ல; நீ எப்போதும் உன் சொந்த நலனுக்காகவே சொல்கிறாய்.
பரநேயோऽக்ரணீர்யஸ்ய ஸ மார்காந்ப்ரதிமுஹ்யதி। பந்தாநமநுகச்சேயுஃ கதம் தஸ்ய பதாநுகாஃ
தலைவன் தானே தவறான வழியில் போனால், அவனைப் பின்பற்றுபவர்கள் எப்படி சரியான பாதையில் செல்ல முடியும்?
ராஜந்பரிணதப்ரஜ்ஞோ வ்ரு'த்தஸேவீ ஜிதேந்த்ரியஃ। ப்ரதிபந்நாந்ஸ்வகார்யேஷு ஸம்மோஹயஸி நோ ப்ரு'ஶம்
அரசே, நீ அறிவில் முதிர்ந்தவன், மூப்பவர்களை சேவிப்பவன், உணர்வுகளை வென்றவன் என்றாலும், தங்கள் கடமையில் ஈடுபட்டிருக்கும் எங்களை மிக அதிகமாக குழப்புகிறாய்.
லோகவ்ரு'த்தாத்ராஜவ்ரு'த்தமந்யதாஹ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ। தஸ்மாத்ராஜ்ஞாऽப்ரமத்தேந ஸ்வார்தஶ்சிந்த்யஃ ஸதைவ ஹி
பிருஹஸ்பதி உலகத்தின் நடத்தை அரசருடைய நடத்தைவிட வேறுபடுகிறது என்று சொன்னார்; அதனால், அரசன் எப்போதும் தன் நலனை கவனமாக யோசிக்க வேண்டும்.
க்ஷத்ரியஸ்ய மஹாராஜ ஜயே வ்ரு'த்திஃ ஸமாஹிதா। ஸ வை தர்மஸ்த்வதர்மோ வா ஸ்வவ்ரு'த்தௌ கா பரீக்ஷணா
மகாராஜா, ஒரு சத்திரியனுக்கு வாழ்வாதாரம் வெற்றியில் தான் உள்ளது; அது தர்மமா, அதர்மமா என்று தனக்கே உரிய கடமையில் யாரும் விசாரிக்க முடியாது.
ப்ரகாலயேத்திஶஃ ஸர்வாஃ ப்ரதோதேநேவ ஸாரதிஃ। ப்ரத்யமித்ரஶ்ரியம் தீப்தாம் ஜிக்ரு'க்ஷுர்பரதர்ஷப
பரதக் குலத்திலுள்ள வீரனே, ஒரு சரதி தன் குதிரைகளை எவ்வாறு எல்லா திசைகளிலும் ஓட்டுகிறாரோ, அவ்வாறே எதிரியின் ஒளிரும் செல்வத்தை பிடிக்க விரும்பி எல்லா வழிகளிலும் முயற்சி செய்கிறான்.
ப்ரச்சந்நோ வா ப்ரகாஶோ வா யோகோ யோऽரிம் ப்ரபாததே। தத்வை ஶஸ்த்ரம் ஶஸ்த்ரவிதாம் ந ஶஸ்த்ரம் சேதநம் ஸ்ம்ரு'தம்
எதிரியை வெல்லும் யுத்தக் யுக்தி மறைந்ததாக இருந்தாலும், வெளிப்படையாக இருந்தாலும், அதுவே ஆயுதம் என்று அறிந்தவர்கள் உண்மையில் கருதுவர்; வெட்டுவது மட்டும் ஆயுதம் அல்ல.
ஶத்ருஶ்சைவ ஹி மித்ரம் ச ந லேக்யம் ந ச மாத்ரு'கா। யோ வை ஸந்தாபயதி யம் ஸ ஶத்ருஃ ப்ரோச்யதே ந்ரு'ப
அரசே, பகைவும் நட்பும் எழுதப்பட்டவையோ, நிரந்தரமானவையோ அல்ல; ஒருவர் மற்றவருக்கு துன்பம் கொடுக்கிறான் என்றால் அவனே பகைவன் என்று கூறப்படுகிறான்.
அஸந்தோஷஃ ஶ்ரியோ மூலம் தஸ்மாத்தம் காமயாம்யஹம்। ஸமுச்ச்ரயே யோ யததே ஸ ராஜந்பரமோ நயஃ
அதிருப்தியே செல்வத்தின் மூலமாகும்; அதனால் அதை நான் விரும்புகிறேன். உயர்வு பெற முயற்சிப்பவன், அரசே, உயர்ந்த நெறியைப் பின்பற்றுகிறான்.
மமத்வம் ஹி ந கர்தவ்யமைஶ்வர்யே வா தநேऽபி வா। பூர்வாவாப்தம் ஹரந்த்யந்யே ராஜத்ரமம் ஹி தம் விதுஃ
ஆட்சியிலும், செல்வத்திலும் பற்றுதல் கொள்ளக்கூடாது; முன்பு பெற்றதை மற்றவர்கள் எடுத்துக்கொள்ளலாம் — இதுவே அரசருக்கான நெறி என்று அறிந்துள்ளனர்.
அத்ரோஹஸமம்ய க்ரு'த்வா சிச்சேத நமுசேஃ ஶிரஃ। ஶக்ரஃ ஸாऽபிமதா தஸ்ய ரிபௌ வ்ரு'த்திஃ ஸநாதநீ
பகை இல்லையென்று உடன்பாடு செய்து, இந்திரன் நமுசியின் தலையை வெட்டினான்; பகைவனிடம் இப்படிப்பட்ட நடத்தை என்றும் நிலைத்தது என்று கருதப்படுகிறது.
த்வாவேதௌ க்ரஸதே பூமிஃ ஸர்போ பிலஶயாநிவ। ராஜாநம் சாவிரோத்தாரம் ப்ராஹ்மணம் சாப்ரவாஸிநம்
பாம்பு தன் பில்லில் இருப்பவர்களை விழுங்கும் போல, போராடாத அரசையும், ஊரிலேயே இருப்பவனான பிராமணனையும் பூமி விழுங்குகிறது.
நாஸ்தி வை ஜாதிதஃ ஶத்ருஃ புருஷஸ்ய விஶாம்பதே। யேந ஸாதாரணீ வ்ரு'த்திஃ ஸ ஶத்ருர்நேதரோ ஜநஃ
மனிதனுக்கு பிறப்பால் பகைவர் இல்லை, அரசர்களின் தலைவனே; ஒருவரின் நலனுக்கு எதிராக இருப்பவரே பகைவர், மற்றவர்கள் அல்ல.
ஶத்ருபக்ஷம் ஸம்ரு'த்யந்தம் யோ மோஹாத்ஸமுபேக்ஷதே। வ்யாதிராப்யாயித இவ தஸ்ய மூலம் சிநத்தி ஸஃ
பகைவரின் பலம் வளர்வதை அறியாமல் கவனிக்காமல் விடுகிறவன், நோய் வளரும்போது அது எப்படி உயிரை அழிக்கிறதோ, அவ்வாறே தன் அடிப்படையையே அழிக்கிறான்.
அல்போऽபி ஹ்யரிரத்யர்தம் வர்தமாநஃ பராக்ரமைஃ। வல்மீகோ மூலஜ இவ க்ரஸதே வ்ரு'க்ஷமந்திகாத்
சிறிய பகைவன் கூட, மிகுந்த வலிமையுடன் வளர்ந்தால், அருகிலுள்ள மரத்தை வேரிலிருந்து வளரும் புற்றுப்புழு போல முழுவதும் விழுங்கிவிடுகிறான்.
ஆஜமீட ரிபோர்லக்ஷ்மீர்மா தே ரோசிஷ்ட பாரத। ஏஷ பாரஃ ஸத்வவதாம் ந யஃ ஶிரஸி திஷ்டிதஃ
ஆஜமீட குலத்தவரே, பகைவரின் செல்வம் உனக்கு இனிமையாக இருக்க வேண்டாம், பாரதா; இந்தப் பாரம் வலிமை உள்ளவர்களுக்கு மட்டுமே, மற்றவர்களுக்கு அல்ல.
ஜந்மவ்ரு'த்திமிவார்தாநாம் யோ வ்ரு'த்திமாபிகாங்க்ஷதே। ஏததே ஜ்ஞாதிஷு ஸ வை ஸத்யோ வ்ரு'த்திர்ஹி விக்ரமஃ
யார் தன் பிள்ளைகள் வளர வேண்டும் என்று விரும்புகிறாரோ, அதுபோல் பொருளும் வளர வேண்டும் என்று விரும்புபவர், தன் உறவினர்களிடையே உயர்வை அடைவார்; ஏனெனில் வளர்ச்சி என்பது வீரத்தால் கிடைக்கும்.
நாப்ராப்ய பாண்டவைஶ்வர்யம் ஸம்ஶயோ மே பவிஷ்யதி। அவாப்ஸ்யே வா ஶ்ரியம் தாம் ஹி ஶயிஷ்யே வா ஹதோ யுதி
பாண்டவர்களின் ஆட்சியைப் பெறாமல் இருந்தால் எனக்கு சந்தேகம் நீங்காது; அந்தச் செல்வத்தை அடைவேன், இல்லையெனில் போரில் வீழ்வேன்.
ஏதாத்ரு'ஶஸ்ய கிம் மேऽத்ய ஜீவிதேந விஶாம்பதே। வர்தந்தே பாண்டவா நித்யம் வயம் ஸ்வஸ்திரவ்ரு'த்தயஃ
அரசர்களின் தலைவனே, இன்று எனக்கு உயிர் வாழ்வதில் என்ன பயன்? பாண்டவர்கள் எப்போதும் வளர்ச்சி அடைகிறார்கள், நாங்கள் மாற்றமின்றி நிற்கிறோம்.
யாம் த்வமேதாம் ஶ்ரியம் பாண்டுபுத்ரே யுதிஷ்டிரே। தப்யஸே தாம் ஹரிஷ்யாமி த்யூதேந ஜயதாம் வர
பாண்டுபுத்திரன் யுதிஷ்டிரனிடம் நீ வருந்தும் அந்தச் செல்வத்தை, நான் சூதாட்டத்தில் வென்று பெற்றுவிடுவேன், வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவரே.