ஸமாபயாமாஸ ச தம் ராஜஸூயம் மஹாக்ரதும்। `கோடிஸஹஸ்ரம் ப்ரததௌ ப்ராஹ்மணாநாம் மஹாத்மநாம்
அந்த ராஜசூய மகா யாகத்தை அவர் நிறைவு செய்து, பெரிய உள்ளம் கொண்ட பிராமணர்களுக்கு கோடி கணக்கான பொன் நாணயங்களை வழங்கினார்.
ந கரிஷ்யதி தம் லோகே கஶ்சிதந்யோ மஹீபதிஃ। யாஜகாஃ ஸர்வகாமைஶ்ச ஸததம் தத்ரு'புர்தநைஃ
இந்த உலகில் வேறு எந்த அரசரும் அந்த அளவுக்கு யாகம் செய்ய முடியாது; யாகத்தை நடத்தியவர்கள் எல்லா விருப்பமான செல்வங்களாலும் எப்போதும் திருப்தியடைந்தார்கள்.
ததஶ்சாவப்ரு'தஸ்நாதஃ ஸ ராஜா பாண்டுநந்தநஃ। வ்யாஸம் தௌம்யம் வஸிஷ்டம் ச நாரதம் ச மஹாமுநிம்
அந்த யாகம் முடிந்ததும், பாண்டுவின் மகன் அந்த மன்னன், வியாசர், தவும்யர், வசிஷ்டர், நாரதர் ஆகிய மகா முனிவர்களை மரியாதையுடன் போற்றினார்.
ஸுமந்து ஜைமிநிம் பைலம் வைஶம்பாயநமேவ ச। யாஜ்ஞவல்க்யம் ச கபிலம் கபாலம் கௌஶிகம் ததா। ஸர்வாம்ஶ்ச ரு'த்விக்ப்ரவராந்பூஜயாமாஸ ஸத்க்ரு'தாந்
அவர் சுமந்து, ஜைமினி, பைலர், வைசம்பாயனர், யாஜ்ஞவல்கியர், கபிலர், கபாலர், கௌசிகர் மற்றும் எல்லா முக்கிய யாககாரர்களையும் மரியாதையுடன் போற்றினார்.
யுஷ்மத்ப்ரஸாதாத்ப்ராப்தோऽயம் ராஜஸூயோ மஹாக்ரதுஃ। ஜநார்தநப்ரஸாதாத்தி ஸம்பூர்ணோ மே மநோரதஃ
உங்கள் அருளால் இந்த பெரிய ராஜசூய யாகம் நிறைவேறியது; ஜனார்த்தனனின் அருளால் என் மனதின் ஆசை பூர்த்தியடைந்தது.
அத யஜ்ஞம் ஸமாப்யாந்தே பூஜயாமாஸ மாதவம்। பலதேவ ச தேவேஶம் பீஷ்மாத்யாம்ஶ்ச குரூத்வஹாந்
பின்னர், யாகம் முடிந்ததும், அவர் மாதவன், பலதேவன், தேவர்களின் தலைவன் மற்றும் பீஷ்மர் முதலான குரு வம்சத்தின் தலைவர்களை வணங்கினார்.
ததஸ்த்வவப்ரு'தஸ்நாதம் தர்மாத்மாநம் யுதிஷ்டிரம்। ஸமஸ்தம் பார்திவம் க்ஷத்ரமுபகம்யேதமப்ரவீத்
அதன்பின், தர்மத்துக்கு உரிய யுதிஷ்டிரன் யாகம் முடிந்து நீராடியதும், எல்லா மன்னர்களும் அவரை அணுகி இவ்வாறு கூறினர்.
திஷ்ட்யா வர்தஸி தர்மஜ்ஞ ஸாம்ராஜ்யம் ப்ராப்தவாநஸி। ஆஜமீடாஜமீடாநாம் யஶஃ ஸம்வர்திதம் த்வயா
நல்ல அதிர்ஷ்டத்தால் நீ வளர்ந்து, தர்மத்தை அறிந்தவனாய் சாம்ராஜ்யத்தை அடைந்தாய்; அஜமீடர் வம்சத்தின் புகழை நீ உயர்த்துள்ளாய்.
கர்மணைதேந ராஜேந்த்ர தர்மஶ்ச ஸுமஹாந்க்ரு'தஃ। ஆப்ரு'ச்சாமோ நரவ்யாக்ர ஸர்வகாமைஃ ஸூபூஜிதாஃ
இந்த செய்கையால், மன்னர்களின் மன்னனே, நீ மிகப்பெரிய தர்மச் செயலை செய்துள்ளாய்; மனிதர்களில் சிறந்தவனே, எங்கள் எல்லா விருப்பங்களும் பூர்த்தியாகியதால், நாம் விடைபெற விரும்புகிறோம்.
ஸ்வராஷ்ட்ராணி கமிஷ்யாமஸ்ததநுஜ்ஞாதுமர்ஹஸி। ஶ்ருத்வா து வசநம் ராஜ்ஞாம் தர்மராஜோ யுதிஷ்டிரஃ
நாங்கள் எங்கள் நாட்டுகளுக்கு திரும்பப் போகிறோம்; அதற்கு நீ எங்களுக்கு அனுமதி வழங்க வேண்டும். மன்னர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன்,
யதார்ஹம் பூஜ்ய ந்ரு'பதீந்ப்ராத்ரூ'ந்ஸர்வாநுவாச ஹ। ராஜாநஃ ஸர்வ ஏவைதே ப்ரீத்யாऽஸ்மாந்ப்தமுபாகதாஃ
அவர் உரிய மரியாதையுடன் மன்னர்களையும் சகோதரர்களையும் வணங்கி, 'இந்த மன்னர்கள் அனைவரும் எங்களை அன்புடன் வந்துள்ளார்கள்' என்று கூறினார்.
ப்ரஸ்திதாஃ ஸ்வாநி ராஷ்ட்ராணி மாமாப்ரு'ச்சய பரந்தபாஃ। அநுவ்ரஜத பத்ரம் வோ விஷயாந்தம் ந்ரு'போத்தமாந்
'இந்த எதிரிகளை வெல்லும் வீரர்கள், என்னிடம் விடைபெற்று, தங்கள் நாட்டுகளுக்கு புறப்பட்டுள்ளனர். இந்த சிறந்த மன்னர்களை அவரவர் நாட்டின் எல்லை வரை நல்லது நடக்கட்டும் என்று அனுப்பிச் செலுத்துங்கள்' என்றார்.
ப்ராதுர்வசநமாஜ்ஞாய பாண்டவா தர்மசாரிணஃ। யதார்ஹம் ந்ரு'பதீந்ஸர்வாநேகைகம் ஸமநுவ்ரஜந்
சகோதரரின் கட்டளையை ஏற்று, தர்மத்தை பின்பற்றும் பாண்டவர்கள், ஒவ்வொரு மன்னரையும் அவரவர் தகுதியுடன் அனுப்பிச் சென்றார்கள்.
விராயடமந்வாயாத்தூர்ணம் த்ரு'ஷ்டஹ்யும்நஃ ப்ரதாபவாந்। தநஞ்ஜயோ யஜ்ஞஸேநம் மஹாத்மாநம் மஹாரதம்
வீரமான த்ருஷ்டத்யும்னன் விரைவாக யஜ்ஞசேனனை அழைத்துச் சென்றான்; தனஞ்சயன் அந்த மகாத்மாவும் பெரிய ரதசேனனுமான யஜ்ஞசேனனை அனுப்பிச் சென்றான்.
பீஷ்மம் ச த்ரு'தராஷ்ட்ரம் ச பீமஸேநோ மஹாபலஃ। த்ரோணம் து ஸஸுதம் வீரம் ஸஹதேவோ யுதாம் பதிஃ
பீமசேனன், மிகுந்த வலிமையுடன், பீஷ்மரையும் த்ரிதராஷ்டிரரையும் அனுப்பிச் சென்றான்; சகதேவன், போரில் முதல்வனாகிய வீரமான திரோணரையும் அவரது மகனையும் அழைத்துச் சென்றான்.
நகுலஃ ஸுபலம் ராஜந்ஸஹபுத்ரம் ஸமந்வயாத்। த்ரௌபதேயாஃ ஸஸௌபத்ராஃ பார்வதீயாந்மஹாரதாந்
நகுலன், சுபல மன்னரையும் அவரது மகனையும் அழைத்துச் சென்றான்; திரௌபதியின் மகன்கள் சௌபத்ரருடன் சேர்ந்து, பார்வதிய வம்சத்தைச் சேர்ந்த பெரிய ரதசேனர்களை அனுப்பிச் சென்றார்கள்.
அந்வகச்சம்ஸ்ததைவாந்யாந்க்ஷத்ரியாந்க்ஷத்ரியர்ஷபாஃ। ஏவம் ஸுபூஜிதாஃ ஸர்வே ஜக்முர்விப்ராஃ ஸஹஸ்ரஶஃ
அதேபோல், சிறந்த க்ஷத்திரியர்கள் மற்ற க்ஷத்திரியர்களையும் அனுப்பிச் சென்றார்கள். இவ்வாறு எல்லா பிராமணர்களும் மரியாதையுடன் ஆயிரக்கணக்கில் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள்.
கதேஷு பார்திவேந்த்ரேஷு ஸர்வேஷு ப்ராஹ்மணேஷு ச। யுதிஷ்டிரமுவாசேதம் வாஸுதேவஃ ப்ரதாபவாந்
எல்லா மன்னர்களும் பிராமணர்களும் புறப்பட்ட பிறகு, வலிமைமிக்க வாசுதேவன் யுதிஷ்டிரனை நோக்கி இவ்வாறு கூறினார்.
ஆப்ரு'ச்சே த்வாம் கமிஷ்யாமி த்வாரகாம் குருநந்தந। ராஜஸூயம் க்ரதுஶ்ரேஷ்டம் திஷ்ட்யா த்வம் ப்ராப்தவாநஸி
'நான் உன்னிடம் விடைபெற்று துவாரகைக்கு செல்லப்போகிறேன், குருவின் மகனே; அதிர்ஷ்டத்தால் நீ ராஜசூய யாகத்தை வெற்றிகரமாக முடித்துள்ளாய்.'
தமுவாசைவமுக்தஸ்து தர்மராஜோ ஜநார்தநம்। தவ ப்ரஸாதாத்கோவிந்த ப்ராப்தஃ க்ரதுவரோ மயா
அப்படி அவர் கூறியதும், தர்மராஜன் ஜனார்த்தனனை நோக்கி, 'உன் அருளால், கோவிந்தா, இந்த சிறந்த யாகம் எனக்குப் பூர்த்தியாகியுள்ளது' என்றார்.
க்ஷத்ரம் ஸமக்ரமபி ச த்வத்ப்ரஸாதாத்வஶே ஸ்திதம்। உபாதாய பலிம் முக்யம் மாமேவ ஸமுபஸ்திதம்
உன் அருளால் எல்லா அரசர்களும் என் வசப்படுத்தப்பட்டு, முக்கியமான காணிக்கையும் எனக்கு கொண்டு வந்துள்ளனர்.
கதம் த்வத்கமநார்தம் மே வாணீ விதரதேऽநக
பாவமில்லாதவனே, என் வார்த்தைகள் இப்போது உன்னை பிரியச் சொல்வது எப்படி என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.
ந ஹ்யஹம் த்வாம்ரு'தே வீரம் ரதிம் ப்ராப்நோமி கர்ஹசித்। அவஶ்யம் சைவ கந்தவ்யா பவதா த்வாரகா புரீ
வீரனே, உன்னை இல்லாமல் எனக்கு ஒருபோதும் சந்தோஷம் கிடையாது; நீ தவிர்க்க முடியாமல் துவாரகா நகரத்திற்கு செல்ல வேண்டியதுதான்.
ஏவமுக்தஃ ஸ தர்மாத்மா யுதிஷ்டிரஸஹாயவாந்। அபிகம்யாப்ரவீத்ப்ரீதஃ ப்ரு'தாம் ப்ரு'துயஶா ஹரிஃ
இவ்வாறு கூறப்பட்ட பிறகு, தர்மத்தை விரும்பும் யுதிஷ்டிரன் தன் சகோதரர்களுடன் வந்து, பெருமைமிக்க ஹரியும் மகிழ்ச்சியுடன் ப்ரிதையிடம் பேசினான்.
ஸாம்ராஜ்யம் ஸமநுப்ராப்தாஃ புத்ராஸ்தேऽத்ய பித்ரு'ஷ்வஸஃ। ஸித்தார்தா வஸுமந்தஶ்ச ஸா த்வம் ப்ரீதிமவாப்நுஹி
அண்ணனின் சகோதரியே, இன்று உன் மகன்கள் பேரரசை அடைந்து, தங்கள் குறிக்கோளையும் நிறைவேற்றிக், செல்வமும் பெற்றுள்ளனர்; நீ மகிழ்ச்சி அடைய வேண்டும்.
அநுஜ்ஞாதஸ்த்வயா சாஹம் த்வாரகாம் கந்துமுத்ஸஹே। ஸுபத்ராம் த்ரௌபதீம் சைவ ஸபாஜயத கேஶவஃ
நீ அனுமதி அளித்ததால் நான் துவாரகாவுக்கு செல்ல முடிகிறது; கேசவன் சுபத்ரா மற்றும் திரௌபதியையும் மரியாதை செய்தான்.
நிஷ்க்ரம்யாந்தஃ புராத்தஸ்மாத்யுதிஷ்டிரஸஹாயவாந்। ஸ்நாதஶ்ச க்ரு'தஜப்யஶ்ச ப்ராஹ்மணாந்ஸ்வஸ்தி வாச்ய ச
அதன்பின், யுதிஷ்டிரனுடன் உள்ளே இருந்து வெளியே வந்து, குளித்து ஜபம் செய்து, பிராமணர்களிடம் விடை பெற்றான்.
ததோ மேகவபுஃ ப்ரக்வ்யம் ஸ்யந்தநம் ச ஸுகல்பிதம்। யோஜயித்வா மஹாபாஹுர்தாருகஃ ஸமுபஸ்திதஃ
பின்னர், மேகத்தைப் போல தோற்றமுடைய, வலிமைமிக்க தாருகன் அழகான ரதத்தை தயார் செய்து நின்றான்.
உபஸ்திதம் ரதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தார்க்ஷ்யப்ரவரகேதநம்। ப்ரதக்ஷிணமுபாவ்ரு'த்ய ஸமாருஹ்ய மஹாமநாஃ
கருடன் கொடி பறக்கும் அந்த ரதம் வந்திருப்பதைப் பார்த்து, உயர்ந்த மனம் கொண்டவன் அதைச் சுற்றி வணங்கி, அதில் ஏறினான்.
ப்ரயயௌ புண்டரீகாக்ஷஸ்ததோ த்வாரவதீம் புரீம்
பின்னர், தாமரைக் கண்கள் கொண்டவன் துவாரகா நகரை நோக்கி புறப்பட்டான்.