ஹதா ப்ரஹ்மத்விஷஃ ஸர்வே ஜயந்த்யந்தகவ்ரு'ஷ்ணயடஃ। ஏவமுக்தஃ ஸஹ ஸ்த்ரீபிரக்ஷதைர்மதுஸூதநஃ
பிரம்மனை வெறுத்தவர்கள் எல்லோரும் அழிக்கப்பட்டனர் என்று, அந்தகர்களும் வ்ருஷ்ணியர்களும் பாதிக்கப்படாத பெண்களால் சூழப்பட்ட மதுசூதனன் கூறினார்.
ததஃ ஶௌரிஃ ஸுபர்ணேந ஸ்வம் நிவேஶநமப்யயாத்। சகாராத யதோத்தேஶமீஶ்வரோ மணிபர்வதம்
பிறகு சௌரி, சூபர்ணனால் ஏந்தப்பட்டு, தன் இல்லத்திற்குச் சென்றார்; பின்னர் இறைவன், மணிபர்வதத்தை உரியபடி அமைத்தார்.
ததோ தநாநி ரத்நாநி ஸபாயாம் மதுஸூதநஃ। நிதாய புண்டரீகாக்ஷஃ பிதுர்தர்ஶநலாலஸஃ
பின்னர் மதுசூதனன், தாமரைப்போல் கண்கள் உடையவர், தந்தையைப் பார்க்க ஆவலுடன், செல்வமும் ரத்தினங்களையும் மண்டபத்தில் வைத்தார்.
ததஃ ஸாந்தீபிநிம் பூர்வம் ப்ராஹ்மணம் சாபி பாரத। யதாந்யாயம் வாஸுதேவ உபஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா மஹாயஶாஃ
பின்னர், பாரதா, புகழ் பெற்ற வாஸுதேவன், சுத்தமாகி, முதலில் சாந்தீபனியையும், பிராமணனையும் முறையின்படி அணுகினார்.
வவந்தே ப்ரு'துதாம்ராக்ஷஃ ப்ரீயமாணோ மஹாயஶாஃ। ததாऽஶ்ருபரிபூர்ணாக்ஷமாநந்தப்ரு'தசேதஸம்
பெரும் புகழ் உடைய, அகலமும் செம்பும் நிறம் கொண்ட கண்கள் உடையவர், மகிழ்ச்சியுடன் வணங்கினார்; மகிழ்ச்சி நிறைந்த மனமும், கண்ணீர் நிரம்பிய கண்களும் உடையவர்கள் அவரைப் போலவே வணங்கினர்.
வவந்தே ஸஹ ராமேண பிதரம் வாஸவாநுஜஃ। தாப்யாம் ச மூர்த்ந்யுபாக்ராதஃ கேஶவஃ பரவீரஹா
வாஸுதேவன், ராமனுடன் சேர்ந்து தந்தைக்கு வணங்கினார்; இருவராலும் கேசவன், எதிரிகளை அழிப்பவர், தலையில் அணைத்துக் கொள்ளப்பட்டார்.
யதாஶ்ரேஷ்டமுபாகம்ய ஸாத்வதாந்யதுநந்தநஃ। ஸர்வேஷாம் நாம ஜக்ராஹ தாஶார்ஹாணாமதோக்ஷஜஃ
யாதவ குலத்தாரில் சிறந்தவர்களை ஒவ்வொருவரும் அவரவர் நிலைப்படி அணுகி, அதோக்ஷஜன், தசார்ஹர்களை பெயர்ப் பெயராக வாழ்த்தினார்.
ததஃ ஸர்வாணி வித்தாநி ஸர்வரத்நமயாநி ச। வ்யபஜத்தாநி தேப்யோऽத ஸர்வேப்யோ யதுநந்தநஃ
பின்னர் யாதவ குலத்தின் புதல்வர், எல்லா செல்வங்களையும், எல்லா ரத்தினங்களையும் அவர்களுக்கெல்லாம் பகிர்ந்தளித்தார்.
ஸா கேஶவமஹாமாத்ரைர்மஹேந்த்ரப்ரதிமைஃ ஸபா। ஶுஶுபே வ்ரு'ஷ்ணிஶார்தூலைஃ ஸிம்ஹைரிவ கிரேர்குஹா
அந்த மண்டபம், கேசவனின் பெரிய அமைச்சர்களால், இந்திரனைப் போல், வ்ருஷ்ணி வீரர்களால், மலைக் குகையில் சிங்கங்கள் இருப்பதைப் போல், பிரகாசமாக இருந்தது.
அதாஸநகதாந்ஸர்வாநுவாச விபுதாதிபஃ। ஶுபயா ஹர்ஷயந்வாசா மஹேந்த்ரஸ்தாந்மஹாயஶாஃ। குகுராந்தகமுக்யாம்ஶ்ச தம் ச ராஜாநமாஹுகம்
பின்னர் தேவர்களின் தலைவன், பெரும் புகழ் உடைய இந்திரன், நல்ல வார்த்தைகளால் மகிழ்ச்சி அளித்து, அங்கு அமர்ந்திருந்த அனைவரையும், முக்கியமான குகுரர்களையும், அந்தகர்களையும், ஆஹுகன் அரசனையும் உரையாடினார்.
யதர்தம் ஜந்ம க்ரு'ஷ்ணஸ்ய மாநுஷேஷு மஹாத்மநஃ। யத்க்ரு'தம் வாஸுதேவேந தத்வக்ஷ்யாமி ஸமாஸதஃ
மனிதர்களில் மகானாகக் கிருஷ்ணன் பிறந்ததற்கான காரணத்தையும், வாஸுதேவன் செய்த காரியங்களையும் சுருக்கமாக நான் கூறுகிறேன்.
அயம் ஶதஸஹஸ்ராணி தாநவாநாமரிந்தமஃ। நிஹய் புண்டரீகாக்ஷஃ பாதாலவிவரம் யயௌ
இந்த எதிரிகளை அழிப்பவர், தாமரைப்போல் கண்கள் உடையவர், நூற்றுக்கணக்கான அசுரர்களை அழித்து, பாதாளத்தின் பள்ளத்தாக்கிற்குச் சென்றார்.
யச்ச நாதிகதம் பூர்வைஃ ப்ரஹ்லாதபலிஶம்பரைஃ। ததிதம் ஶௌரிணா வித்தம் ப்ராபிதம் பவதாமிஹ
பிரஹ்லாதன், பாலி, சம்பரன் ஆகியோர் முன்பு பெற முடியாததை, இப்போது சௌரி உங்கள் நலனுக்காக அடைந்துள்ளார்.
ஸபாஶம் முரமாக்ரமய் பாஞ்சஜந்யம் ச தீமதா। ஶிலாஸங்காநதிக்ரம்ய நிஶும்பஃ ஸகணோ ஹதஃ
அறிவாளி முரனைக் கட்டுப்படுத்தி, பாஞ்சஜன்யத்தைப் பெற்றார்; கற்கள் குவியலைத் தாண்டி, நிஷும்பனையும் அவன் கூட்டத்தாரையும் அழித்தார்.
ஹயக்ரீவஶ்ச விக்ராந்தோ தாநவோ நிஹதோ பலீ। மதிதஶ்ச ம்ரு'தே பௌமஃ குண்டலே சாஹ்ரு'தே புநஃ
வலிமைமிக்க அசுரன் ஹயக்ரீவன் அழிக்கப்பட்டான்; போரில் பௌமன் சிதைக்கப்பட்டு, அவன் குண்டலமும் மீண்டும் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது.
புநர்பாணவதே ஶௌரிமாதித்யா வஸுபிஃ ஸஹ। மந்முகா ஆகமிஷ்யந்தி ஸாத்யாஶ்ச மதுஸூதநம்
மீண்டும் பாணனை அழிக்கும் போது, சௌரி, ஆதித்யர்களும் வசுக்களும் எனக்குத் தலைவராகச் சேர்ந்த சாத்யர்கள், மதுசூதனனை அணுகுவார்கள்.
ஏவமுக்த்வா ததஃ ஸர்வாநாமந்த்ர்ய குகுராந்தகாந்। ஸஸ்வஜே ராமக்ரு'ஷ்ணௌ ச வஸுதேவம் ச வாஸவஃ
இவ்வாறு கூறி, வாசவன் எல்லா குகுரர்களும் அந்தகர்களும் விடைபெற்று, ராமனும் கிருஷ்ணனும் வாசுதேவரும் அருகில் வந்து அவர்களை அன்புடன் அணைத்தான்.
ப்ரத்யும்நஸாம்பப்ரமுகாநநிரூத்தம் ச ஸாரணம்। பப்ரும் சல்லிம் கதம் பாநும் சாருதேஷ்ணம் ச வ்ரு'த்ரஹா
அதன்பின், பிரத்யும்னன், சாம்பன், அனிருத்தன், சாரணன், பப்ரு, ஜல்லி, கதா, பானு, சாருதேஷ்ணன் ஆகியோரை வ்ருத்ரனை வென்றவன் அன்புடன் அணைத்தான்.
ஸத்க்ரு'த்ய ஸாரணாக்ரூரௌ புநராபாஷ்ய ஸாத்யகிம்। ஸஸ்வஜே வ்ரு'ஷ்ணிராஜாநமாஹுகம் குகுராதிபம்। போஜம் ச க்ரு'தவர்ணாணமந்யாம்ஶ்சாந்தகவ்ரு'ஷ்ணிஷு
சாரணனையும் அக்ரூரனையும் மரியாதை செய்து, மீண்டும் சாத்த்யகியிடம் பேசிக் கொண்டு, வ்ருஷ்ணி மன்னன் ஆஹுகனையும், குகுரர்களின் தலைவரையும், போஜர்களில் க்ருதவர்ணனையும், மற்ற அந்தகரும் வ்ருஷ்ணிகளையும் அணைத்தான்.
ஆமந்த்ர்ய தேவப்ரவரைர்வாஸவோ வாஸவாநுஜம்। ததஃ ஶ்வேதாசலப்ரக்யம் கஜமைராவதம் ப்ரபுஃ
அனைவரிடமும் விடைபெற்று, தேவர்களில் சிறந்த வாசவன், வாசுதேவரிடம் உரையாடி, பின்பு வெள்ளை மலை போல் தோன்றும் ஐராவதம் என்ற யானையின் மீது ஏறினான்.
பஶ்யதாம் ஸர்வபாதாநாமாருரோஹ ஶசீபதிஃ। ப்ரு'திவீம் சாந்தரிக்ஷம் ச திவம் ச வரவாரணம்
அனைத்து உயிரினங்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, சசியின் கணவர் அந்த சிறந்த யானியின் மீது ஏறி, பூமி, ஆகாயம், வானம் ஆகியவற்றை கடந்தார்.
முகாடம்பரநிர்கோஷைஃ பூரயந்தமிவாஸக்ரு'த்। ஹைமயந்த்ரமஹாகக்ஷ்யம் ஹிரண்மயவிஷாணிநம்
அந்த யானை தன் முழக்கத்தால் எல்லா திசைகளையும் இடைவிடாமல் முழங்க, பொன்னால் ஆன கட்டுகளும், பெரும் உடலும், பொன்னான பல்லும் கொண்டிருந்தது.
மநோஹரகுதாஸ்தீர்ணம் ஸர்வரத்நவிபூஷிதம்। நித்யஸ்ருதமதஸ்ராவம் க்ஷரந்தமிவ தோயதம்
அதன் முதுகில் அழகான துணிகள் விரிக்கப்பட்டு, எல்லா வகை மாணிக்கங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, எப்போதும் மணம் வீசும் திரவம் சொரிந்து, மேகமழை பொழிவதைப் போல இருந்தது.
திஶாகஜம் மஹாமாத்ரம் காஞ்சநஸ்ரஜமாஸ்திதஃ। ப்ரபபௌ மந்தராக்ரஸ்தஃ ப்ரதபந்பாநுமாநிவ
பொன்னாலான மாலையை அணிந்து, அந்த திசைகளின் தலைவன் போன்ற பெரிய யானியில் அமர்ந்த வாசவன், மந்தர மலை உச்சியில் பிரகாசிக்கும் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
ததோ வஜ்மயம் பீமம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய பராமாங்குஶம்। யயௌ பலவதா ஸார்தம் பாவகேந ஶசீபதிஃ
பின்னர், வஜ்ரம் போன்ற வலிமையான ஆயுதத்தையும் சிறந்த அங்குசத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு, சக்தி வாய்ந்த அக்னியுடன் சசியின் கணவர் புறப்பட்டார்.
தம் கரேணுகஜவ்ராதைர்விமாநைஶ்ச மருத்கணாஃ। ப்ரு'ஷ்டதோऽநுயயுஃ ப்ரீதாஃ குபேரவருணக்ரஹாஃ
அவரை மகிழ்ச்சியுடன் மருத்கணங்கள், குபேரன், வருணன், கிரகங்கள், பெண் யானைகள் கூட்டங்களும், வானரதங்களும் பின்தொடர்ந்தன.
ஸ வாயுபக்ஷமாஸ்தாய வைஶ்வாநரபதம் கதஃ। ப்ராப்ய ஸூர்யபதம் தேவஸ்தத்ரைவாந்தரதீயத
காற்றின் இறக்கைகள் போல் செல்லும் பாதையில் ஏறி, அக்கினியின் வழியாகச் சென்று, சூரியனின் பாதையை அடைந்ததும் அந்த தேவன் அங்கே மறைந்தான்.
ததஃ ஸர்வதஶார்ஹாணாமாஹுகஸ்ய ச யாஃ ஸ்த்ரியஃ। நந்தகோபஸ்ய மஹிஷீ யஶோதா லோகவிஶ்ருதா
அதன்பின், எல்லா தசார்ஹர்களின் பெண்கள், ஆஹுகனின் மனைவிகள், நந்தகோபரின் மகிஷி புகழ்பெற்ற யசோதா ஆகியோர் ஒன்றாகச் சேர்ந்தனர்.
ரேவதீ ச மஹாபாகா ருக்மிணீ ச பத்ரிவ்ரதா। ஸத்யா ஜாம்பவதீ சோபே காந்தாரீ ஶிம்ஶுமாபி ச
பெரும் பாக்கியம் பெற்ற ரேவதி, கணவனை நேசிக்கும் ருக்மிணி, சத்யா, ஜாம்பவதி, இருவரும் காந்தாரியும் சிம்ஷுமாபியும் அங்கு வந்தனர்.
விஶோகா லக்ஷணா சாபி ஸுமித்ரா கேதுமா ததா। வாஸுதேவமஹிஷ்யோऽந்யாஃ ஶ்ரியா ஸார்தம் யயுஸ்ததா
விசோகா, லக்ஷணா, சுமித்ரா, கேதுமா மற்றும் வாசுதேவரின் மற்ற மனைவிகள், ஸ்ரீயுடன் சேர்ந்து அப்போது வந்தனர்.