அஹோ பத மஹத்பூதம் ஸ்வயம்பூர்யதிதம் ஸ்வயம்। ஆதாஸ்யதி புநஃ க்ஷத்ரமேவம் பலஸமந்விதம்
அடடே! எவ்வளவு பெரிய அதிசயம்! தானாக உருவான இறைவன், இவ்வாறு பெரும் வலிமையுடன் மீண்டும் க்ஷத்திரிய சக்தியை ஏற்க உள்ளார்.
இத்யேதாம் நாரதஶ்சிந்தாம் சிந்தயாமாஸ ஸர்வவித்। ஹரிம் நாராயணம் ஜ்ஞாத்வா யஜ்ஞைரீஜ்யம் தமீஶ்வரம்
இதுபோன்ற எண்ணங்களை எல்லாம் அறிந்த நாரதர், யாகங்களில் வழிபடப்படும் ஹரி நாராயணனை நினைத்து, இதை மனதில் சிந்தித்தார்.
தஸ்மிந்தர்மவிதாம் ஶ்ரேஷ்டோ தர்மராஜஸ்ய தீமதஃ। மஹாத்வரே மஹாபுத்திஸ்தஸ்தௌ ஸ பஹுமாநதஃ
அங்கே, தர்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர், புத்திசாலியான தர்மராஜாவின் பெரிய யாகத்தில், மிகுந்த மரியாதையுடன் நின்றார்.
ததஃ ஸமுதிதா முக்யைர்குணைர்குணவதாம் வராஃ। பஹவோ பாவிதாத்மாநஃ ப்ரு'தக்ப்ரு'தகரிந்தமாஃ
பின்னர், பலர், நல்ல குணங்களுடன், தங்கள் உள்ளம் தூய்மையடைந்தவர்கள், ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியே, சிறந்த வீரர்கள் அங்கே கூடினார்கள்.
ஆத்மக்ரு'த்யமிதி ஜ்ஞாத்வா பாஞ்சாலாஸ்தத்ர ஸர்வஶஃ। ஸமீயுர்வ்ரு'ஷ்ணயஶ்சைவ ததாऽநீகாக்ரஹாரிணஃ
இது தங்களது கடமை என்று அறிந்த பாஞ்சாலர்கள் அனைவரும், அந்நேரத்தில் படைத்தலைவரான வ்ருஷ்ணிகளும் அங்கே சேர்ந்தனர்.
தாராஃ ஸஜநாமாத்யா வஹந்தோ ரத்நஸஞ்சயாந்। விக்ரு'ஷ்டத்வாச்ச தேஶஸ்ய குருபாரதயா ச தே
அவர்கள் தங்கள் மனைவிகள், உறவினர்கள், அமைச்சர்கள் உடன், பொக்கிஷங்களை சுமந்து, அந்த இடம் தொலைவாகவும், பாரமாகவும் இருந்ததால் சிரமப்பட்டு வந்தார்கள்.
யயுஃ ப்ரமுதிதாஃ பஶ்சாத்பகவந்தம் ஸமந்வயுஃ। பலஶேஷம் ஸமுதிதம் பரிக்ரு'ஹ்ய ஸமந்ததஃ
மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் புறப்பட்டு, பகவானை பின்தொடர்ந்து, எல்லா பக்கங்களிலும் உள்ள படைமீதமுள்ளவர்களைச் சேர்த்துக் கொண்டார்கள்.
அஜஶ்சக்ராயுதஃ ஶௌரிரமித்ரகணமர்தநஃ। பலாதிகாரே நிக்ஷிப்ய ஸம்மாந்யாநகதுந்துபிம்
சக்கராயுதம் உடைய அஜன், பகைவர்களை அழிப்பவர், படையின் கட்டுப்பாட்டை அனகதுந்துபிக்கு மரியாதையுடன் ஒப்படைத்தார்.
ஸம்ப்ராயாத்யாதவஶ்ரேஷ்டோ ஜயமாநே யுதிஷ்டிரே। உச்சாவசமுபாதாய தர்மராஜாய மாதவஃ
யாதவர்கள் அனைவரிலும் சிறந்தவர், யுதிஷ்டிரர் வெற்றி பெற்றபோது, தர்மராஜாவுக்காக பலவகை பரிசுகளை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டார்.
தநௌகம் புரதஃ க்ரு'த்வா காண்டவப்ரஸ்தமாயயௌ। தத்ர யஜ்ஞகதாந்பஶ்யம்ஶ்சைத்யவர்கஸமாகதாந்
பெரும் செல்வத்தை முன்னால் வைத்து, அவர் காண்டவபிரஸ்தத்திற்கு வந்தார்; அங்கு யாகத்திற்காக கூடியிருந்தவர்களையும், சைத்யர்களின் கூட்டத்தையும் பார்த்தார்.
பூமிபாலகணாந்ஸர்வாந்ஸப்ரபாநிவ தோயதாந்। ககாயாந்நிவஸதோ யூதபாநிவ யூதபஃ
அவர் எல்லா மன்னர்களையும், மின்னலுடன் கூடிய மேகங்களைப் போல, கூட்டமாக தங்கியிருந்த தலைவர்களை, கூட்டத்தின் தலைவராகக் கண்டார்.
பலிநஃ ஸிம்ஹஸங்காஶாந்மஹீமாவ்ரு'த்ய திஷ்டதஃ। ததோ ஜநௌகஸம்பாதம் ராஜஸாகரமவ்யயம்
சிங்கங்களைப் போல வலிமைமிகுந்தவர்கள், பூமியில் நிறைந்து நின்றனர்; பின்னர், மக்கள் கூட்டம் நிரம்பி, அந்த அரசர்கடல் முடிவில்லாமல் இருந்தது.
நாதயந்ரதகோஷேண ஹ்யுபாயாந்மதுஸூதநஃ। அஸூர்யமிவ ஸூர்யேண நிவாதமிவ வாயுநா
ரதங்கள் ஓசையால் முழங்க, மதுசூதனன் முன்னேறினார்; அது, சூரியன் இருளை அகற்றுவது போலவும், காற்று அமைதியை விரட்டுவது போலவும் இருந்தது.
க்ரு'ஷ்ணேந ஸமுபேதேந ஜஹர்ஷே பாரதம் புரம்। ப்ராஹ்மணக்ஷத்ரியாணாம் து பூஜார்தம் ஹ்யர்ததர்மவித்
கிருஷ்ணர் வந்திருப்பதால், பாரத நகரம் மகிழ்ச்சியடைந்தது; செல்வமும் தர்மமும் அறிந்தவர், பிராமணர்கள் மற்றும் க்ஷத்திரியர்களை மரியாதை செய்ய வந்தார்.
ஸஹதேவோ விஶேஷஜ்ஞோ மாத்ரீபுத்ரஃ க்ரு'தோऽபவத்। பகவந்தம் து பூதாநாம் பாஸ்வந்தமிவ தேஜஸா
மாத்ரியின் மகனான சகதேவன், சிறந்த அறிவாளியாக அனைவரிடையே பிரகாசமாக, உயிர்கள் அனைத்துக்கும் ஒளி தரும் சூரியனைப் போலத் தோன்றினார்.
விஶந்தம் யஜ்ஞபூமிம் தாம் ஸிதஸ்யாவரஜம் ப்ரபும்। தேஜோராஶிம்ரு'ஷிம் விப்ரமத்ரு'ஶ்யம் வை விஜாநதாம்
அந்த யாகவெளியில் நுழைந்தபோது, சீதையின் இளைய சகோதரரும், பெருமைமிக்கவரும், ஞானியும், பிரம்மணரும், ஒளி நிறைந்தவரும், உண்மையை அறிந்தவர்களால் காணப்பட்டார்.
வயோதிகாநாம் வ்ரு'த்தாநாம் மார்கமாத்மநி திஷ்டதாம்। ஜகதஸ்தஸ்துஷஶ்சைவ ப்ரபவாப்யயமச்யுதம்
வயதில் மூத்தவரும், தங்கள் வழியில் நிலைத்திருப்பவர்களும், உலகை நிலைநிறுத்துபவர்களும் உள்ள இடத்தில், அவர் முடிவும் ஆதியுமாக அறியப்பட்டார்.
அநந்தமந்தம் ஶத்ரூணாமமித்ரகணமர்தநம்। ப்ரபவம் ஸர்வபூதாநாமாபத்ஸ்வபயமச்யுதம்
அவர் முடிவில்லாதவர், பகைவர்களுக்கு முடிவாக இருப்பவர், எதிரிகளை அழிப்பவர், எல்லா உயிர்களின் ஆதியுமாகவும், அபாயத்தில் தப்பிக்க முடியாத உறைவாகவும் இருக்கிறார்.
பவிஷ்யம் பாவநம் பூதம் த்வாரவத்யாமரிந்தமம்। ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரு'ஷ்ணமாயாந்தம் ப்ரதிபூஜ்யாமிதௌஜஸம்
அவர் எதிர்காலமும், படைப்பும், கடந்த காலமும், துவாரகையில் பகைவர்களை அடக்குபவரும் ஆவார். கிருஷ்ணர் வருவதைப் பார்த்து, அவரை மிகுந்த மரியாதையுடன் வாழ்த்தினர்.
யதார்ஹம் கேஶவே வ்ரு'த்திம் ப்ரத்யபத்யத பாண்டவஃ। ஜ்யைஷ்ட்யகாநிஷ்ட்யஸம்யோகம் ஸம்ப்ரதார்ய குணாகுணைஃ
பாண்டவர், கேசவருக்கு உரிய மரியாதையை, மூத்தவர்-இளையவர் எனும் வரிசையையும், அவர்களின் நன்மை-கெடுமைகளையும் கருதி வழங்கினார்.
ஆரிராதயிஷுர்தர்மஃ பூஜயித்வா த்விஜோத்தமாந்। மஹதாதித்யஸங்காஶமாஸநம் ச ஜகத்பதேஃ। ததௌ நாஸாதிதம் கைஶ்சித்தஸ்மிந்நுபவிவேஶ ஸஃ
தர்மனை மகிழ்விக்க விரும்பி, முதன்மை கொண்ட பிரம்மணர்களை வணங்கி, உலகின் ஆண்டவருக்கு பெரிய சூரியனைப் போல ஒளிரும், யாரும் அமராத இருக்கையை வழங்கி, அவர் அதில் அமர்ந்தார்.
ததோ பீஷ்மோऽப்ரவீத்ராஜந்தர்மராஜம் யுதிஷ்டிரம்। க்ரியதாமர்ஹணம் ராஜ்ஞாம் யதார்ஹமிதி பாரத
அப்போது பீஷ்மர், தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரரிடம், 'இப்போது அரசர்களுக்கு உரிய மரியாதை செய்யப்படட்டும்' என்று சொன்னார்.
ஆசார்யம்ரு'த்விஜம் சைவ ஸம்யுஜம் ச யுதிஷ்டிர। ஸ்நாதகம் ச ப்ரியம் ப்ராஹுஃ ஷடர்கார்ஹாந்ந்ரு'பம் ததா
யுதிஷ்டிரா, ஆசான், ஹோமம் நடத்தும் புரோகிதர், நண்பர், கல்வி முடித்தவர், பிரியமானவர், அரசன்—இவர்கள் ஆறு பேரும் அர்க்யம் பெற தகுதியானவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது.
ஏதாநர்க்யாநபிகதாநாஹுஃ ஸம்வத்ஸரோஷிதாந்। த இமே காலபூகஸ்ய மஹதோऽஸ்மாநுபாகதாஃ
இவர்களில், அர்க்யம் பெறாதவரும், ஒரு வருடம் தங்கியவரும் இப்படிப்பட்டவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்; இப்போது, இந்த பெரிய கூடத்தில் அவர்கள் நம்மிடம் வந்திருக்கிறார்கள்.
ஏஷாமேகைகஶோ ராஜந்நர்க ஆநீயதாமிதி। அத தைஷாம் வரிஷ்டாய ஸமர்தாயோபநீயதாம்
இவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியாக அர்க்யம் கொண்டு வாருங்கள், பின்னர் அவர்களில் மிகச் சிறந்தவருக்கும் தகுதியானவருக்கும் அதை வழங்குங்கள்.
கஸ்மை பவாந்மந்யதேऽர்கமேகஸ்மை குருநந்தந। உபநீயமாநம் யுக்தம் ச தந்மே ப்ரூஹி பிதாமஹ
குருநந்தனே, இந்த அர்க்யத்தை முதலில் யாருக்கு வழங்குவது என்று நீங்கள் யாரை நினைக்கிறீர்கள்? அதை எனக்கு சொல்லுங்கள், பிதாமஹா.
ததோ பீஷ்மஃ ஶாந்தநவோ புத்த்யா நிஶ்சித்ய வீர்யவாந்। வார்ஷ்ணேயம் மந்யதே க்ரு'ஷ்ணமர்ஹணீயதமம் புவி
பின்பு ஶாந்தனுவின் மகனான பீஷ்மர், தன் புத்தியால் ஆராய்ந்து, வ்ருஷ்ணி குலத்தில் பிறந்த கிருஷ்ணரே பூமியில் மிகுந்த மரியாதை பெற தகுதியானவர் என்று தீர்மானித்தார்.
ஏஷ ஹ்யேஷாம் ஸமஸ்தாநாம் தேஜோபலபராக்ரமைஃ। மத்யே தபந்நிவாபாதி ஜ்யோதிஷாமிவ பாஸ்கரஃ
இவர்களில் எல்லோரையும் விட, ஒளி, வலிமை, வீரத்தில் அவர் நடுவில் சூரியன் போல பிரகாசிக்கிறார்.
அஸூர்யமிவ ஸூர்யேண நிர்வாதமிவ வாயுநா। பாஸிதம் ஹ்லாதிதம் சைவ க்ரு'ஷ்ணேநேதம் ஸதோ ஹி நஃ
சூரியன் அசுரர்களை ஒளியால் விளங்கச் செய்வது போல, காற்று அமைதியானதை உயிர்ப்பிப்பது போல, கிருஷ்ணர் இந்த சபையை ஒளிரச் செய்து மகிழ்ச்சியளித்துள்ளார்.
தஸ்மை பீஷ்மாப்யநுஜ்ஞாதஃ ஸஹதேவஃ ப்ரதாபவாந்। உபஜஹ்ரேऽத விதிவத்வார்ஷ்ணேயாயார்க்யமுத்தமம்
பீஷ்மர் அனுமதி வழங்க, வீரமான சகதேவன் முறையோடு வ்ருஷ்ணி குலத்தாரான கிருஷ்ணருக்கு சிறந்த அர்க்யத்தை வழங்கினார்.