ஸ சாஸ்ய கதபீ ராஜந்ப்ரதிஜக்ராஹ ஶாஸநம்। ததஃ ஶாகலமப்யேத்ய மத்ராணாம் புடபேதநம்
அவன் தன் பயத்தை விட்டு, அரசரின் கட்டளையை ஏற்றுக்கொண்டான். பிறகு, சாகல நகரை அடைந்து, மத்ரர் மற்றும் புடபேதனர்களை வென்று தன் வசப்படுத்தினான்.
மாதுலம் ப்ரீதிபூர்வேண ஶல்யம் சக்ரே வஶே பலீ। ஸ தேந ஸத்க்ரு'தோ ராஜ்ஞா ஸத்காரார்ஹோ விஶாம்பதே
அவன் மிகுந்த பாசத்துடன் தன் மாமனாகிய சக்திவாய்ந்த சல்யனை தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்தான்; அந்த அரசன், மதிப்புக்குரியவன், அவனால் உரிய மரியாதை பெற்றான்.
ரத்நாநி பூரீண்யாதாய ஸம்ப்ரதஸ்தே யுதாம் பதிஃ। ததஃ ஸாகரகுக்ஷிஸ்தாந்ம்லேச்சாந்பரமதாருணாந்
போரின் தலைவன், நிறைய மாணிக்கங்களை பெற்றுக்கொண்டு புறப்பட்டான்; பிறகு, கடலருகே வாழும் கொடிய மிலெச்சர்களை வென்றான்.
பஹ்லவாந்வர்பராம்ஶ்சைவ கிராதாந்யவநாஞ்ஶகாந்। ததோ ரத்நாந்யபாதாய வஶே க்ரு'த்வா ச பார்திவாந்। ந்யவர்தத குருஶ்ரேஷ்டோ நகுலஶ்சித்ரமார்கவித்
பஹ்லவர், வர்பரர், கிராதர், யவனர், சகர்களை வென்று, அவர்களிடமிருந்து மாணிக்கங்களைப் பெற்றுக்கொண்டு, நாட்டை தன் வசப்படுத்தி, பல வழிகளை அறிந்த குருக்களின் சிறந்தவன் நகுலன் திரும்பி வந்தான்.
கரமாணாம் ஸஹஸ்ராணி கோஶம் தஸ்ய மஹாத்மநஃ। ஊஹர்தஶ மஹாராஜ க்ரு'ச்ச்ராதிவ மஹாதநம்
அவன் ஆயிரக்கணக்கான காணிக்கைகளையும், பெரும் செல்வத்தையும், கடின முயற்சியில் இருந்து பெற்றதுபோல், அந்த உயர்ந்த ஆன்மாவின் பொக்கிஷத்திற்கு கொண்டு வந்தான்.
இந்த்ரப்ரஸ்தகதம் வீரமப்யேத்ய ஸ யுதிஷ்டிரம்। ததோ மாத்ரீஸுதஃ ஶ்ரீமாந்தநம் தஸ்மை ந்யவேதயத்
இந்திரபிரஸ்தத்திற்கு வந்து, யுதிஷ்டிரனை அணுகி, அந்த மதிரியின் மகன், மாணிக்கங்களையும் செல்வத்தையும் அவனிடம் சமர்ப்பித்தான்.
ஏவம் விஜித்ய நகுலோ திஶம் வருணபாலிதாம்। ப்ரதீசீம் வாஸுதேவேந நிர்ஜிதாம் பரதர்ஷப
இவ்வாறு நகுலன், வருணன் காக்கும் மேற்குப் பகுதியை, வாசுதேவன் முன்பே வென்றிருந்த பகுதியை, வென்று கொண்டான், பாரதர்களில் சிறந்தவனே.
ரக்ஷணாத்தர்மராஜஸ்ய ஸத்யஸ்ய பரிபாலநாத்। ஶத்ரூணாம் க்ஷபணாச்சைவ ஸ்வகர்மநிரதாஃ ப்ரஜாஃ
தருமராஜாவின் பாதுகாப்பும், உண்மையின் நிலைபாடும், பகைவரை அழித்ததாலும், மக்கள் தங்கள் தந்த கடமைகளில் மனமுடன் ஈடுபட்டனர்.
பலீநாம் ஸம்யகாதாநாத்தர்மதஶ்சாநுஶாஸநாத்। நிகாமவர்ஷீ பர்ஜந்யஃ ஸ்பீதோ ஜநபதோऽபவத்
சக்திவாய்ந்தவர்களிடமிருந்து சரியான முறையில் வசூலித்ததும், நீதியான ஆட்சி இருந்ததாலும், மேகம் பெருமளவில் மழை பொழிந்தது; நாடு செழிப்புடன் இருந்தது.
ஸர்வாரம்பாஃ ஸுப்ரவ்ரு'த்தா கோரக்ஷா கர்ஷணம் வணிக்। விஶேஷாத்ஸர்வமேவைதத்ஸஞ்ஜஜ்ஞே ராஜகர்மணஃ
எல்லா முயற்சிகளும் சிறப்பாக நடந்தன—மாடுகள் பாதுகாப்பும், உழவும், வியாபாரமும்; இவை அனைத்தும் அரசனின் செயலால் பெரிதும் வளர்ந்தன.
தஸ்யுப்யோ வஞ்சகேப்யோ வா ராஜந்ப்ரதி பரஸ்பரம்। ராஜவல்லபதஶ்சைவ நாஶ்ரூயந்த ம்ரு'ஷாகிரஃ
கொள்ளையர்கள், ஏமாற்றுவோர், அல்லது ஒருவருக்கொருவர், அரசனின் அருளால், பொய் வார்த்தைகள் எங்கும் கேட்கப்படவில்லை.
அவர்ஷம் சாதிவர்ஷம் ச வ்யாதிபாவகமூர்சநம்। ஸர்வமேதத்ததா நாஸீத்தர்மநித்யே யுதிஷ்டிரே
வறட்சி, அதிக மழை, நோய், தீ, மயக்கம்—இவை எதுவும் தருமத்தில் நிலைத்த யுதிஷ்டிரன் ஆட்சி செய்த காலத்தில் நிகழவில்லை.
ப்ரியம் கர்துமுபஸ்தாதும் பலிகர்ம ஸ்வபாவஜம்। அபிஹர்தும் ந்ரு'பா ஜக்முர்நாந்யைஃ கார்யைஃ கதஞ்சநஃ
அரசர்கள் தங்கள் இயற்கையான காணிக்கை கடமையைச் செய்யவும், அரசனுக்கு மகிழ்ச்சி தரவும் மட்டும் வந்தார்கள்; வேறு எந்த காரணத்திற்கும் அவர்கள் வரவில்லை.
தர்மைர்தநாகமைஸ்தஸ்ய வவதே நிசயோ மஹாந்। கர்தும் யஸ்ய ந ஶக்யேந க்ஷயோ வர்ஷஶதைரபி
தருமத்தாலும், செல்வம் சேர்த்ததாலும், அவனுடைய செல்வக் குவிப்பு மிகப்பெரியது; நூறு ஆண்டுகள் ஆனாலும் அதை குறைக்க முடியாத அளவுக்கு இருந்தது.
ஸ்வகோஷ்டஸ்ய பரீமாணம் கோஶஸ்ய ச மஹீபதிஃ। விஜ்ஞாய ராஜா கௌந்தேயோ யஜ்ஞாயைவ மநோ ததே
தன் சொத்து, பொக்கிஷத்தின் அளவை அறிந்து, கௌந்தேயன் அரசன், தன் மனதை யாகத்திற்கே முழுமையாக வைத்தான்.
ஸுஹ்ரு'தஶ்சைவ யே ஸர்வே ப்ரு'தக்ச ஸஹசாப்ருவந்। யஜ்ஞகாலஸ்தவ விபோ க்ரியதாமத்ர ஸாம்ப்ரதம்
அவன் நண்பர்கள் அனைவரும் தனித்தனியாகவும், சேர்ந்து கொண்டும், 'மகா வீரனே, இப்போது யாகத்திற்கான நேரத்தை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்' என்று கூறினார்கள்.
அதைவம் ப்ருவதாமேவ தேஷாமப்யாயயௌ ஹரிஃ। ரு'ஷிஃ புராணோ வேதாத்மா த்ரு'ஶ்யஶ்சைவ விஜாநதாம்
அவர்கள் இவ்வாறு பேசிக் கொண்டிருக்கையில், வேதங்களை உடைய பழமையான முனிவர், அறிந்தவர்களுக்கு தென்படுவோன், ஹரி அங்கு வந்தார்.
ஜகதஸ்தஸ்துஷாம் ஶ்ரேஷ்டஃ ப்ரபவஶ்சாப்யயஶ்ச ஹ। பூதபவ்யபவந்நாதஃ கேஶவஃ கேஶிஸூதநஃ
அவன் நிலையும் அசையாதவர்களிலும் சிறந்தவன், உலகின் தோற்றமும் அழிவும் அவனிடமே; கடந்தது, நிகழ்காலம், வருங்காலம் அனைத்திற்கும் அதிபதி—கேசவன், கேசி எனும் அரக்கனை அழித்தவன்.
ப்ராகாரஃ ஸர்வவ்ரு'ஷ்ணீநாமாபத்ஸ்வபயதோऽரிஹா। பலாதிகாரே நிக்ஷிப்ய ஸம்யகாநகதுந்துபிம்
அனைத்து வ்ருஷ்ணி குலத்தாருக்கும் பாதுகாப்பாக, அபாய காலங்களில் துணையாகவும், பகைவர்களை அழிப்பவராகவும் இருந்த கோட்டை, படை அதிகாரத்தின் கீழ் இசை மற்றும் மிருதங்கம் ஒழுங்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு வைக்கப்பட்டது.
உச்சாவசமுபாதாய தர்மராஜாய மாதவஃ। தநௌகம் புருஷவ்யாக்ரோ பலேந மஹதா வ்ரு'தஃ
பலவகைச் செல்வங்களைச் சேர்த்து, மகாபலசாலியாக மத்தியில் இருந்த மாதவன், பெரிய படையுடன் சேர்ந்து அந்த செல்வத்தை தர்மராஜனிடம் கொண்டு வந்தான்.
தம் தநௌகமபர்யந்தம் ரத்நஸாகரமக்ஷயம்। நாதயந்ரதகோஷேண ப்ரவிஶேஶ புரோத்தமம்
முடிவில்லாத செல்வப் பெருக்காகவும், முடிவில்லாத மாணிக்கக் கடலாகவும் இருந்த அந்த செல்வம், ரதங்களின் ஓசையோடு சிறந்த நகரத்துக்குள் வந்தது.
பூர்ணமாபூரயம்ஸ்தேஷாம் த்விஷச்சோகாவஹோऽபவத்। அஸூர்யமிவ ஸூர்யேண நிவாதமிவ வாயுநா। க்ரு'ஷ்ணேந ஸமுபேதேந ஜஹ்ரு'ஷே பாரதம் புரம்
கிருஷ்ணன் அவர்களின் பொக்கிஷத்தை நிரம்ப நிரப்பியபோது, அது எதிரிகளுக்கு துக்கத்தைத் தந்தது; அது சூரியன் இருளை நீக்கும் போல், காற்று அமைதியை விரட்டும் போல் இருந்தது; கிருஷ்ணன் வந்ததால் பாரத நகரம் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தது.
தம் முதாऽபிஸமாகம்ய ஸத்க்ரு'த்ய ச யதாவிதி। ஸ ப்ரு'ஷ்ட்வா குஶலம் சைவ ஸுகாஸீநம் யுதிஷ்டிரஃ
அவரை சந்தித்து மகிழ்ச்சியுடன் மரியாதை செய்து, வழக்கப்படி வரவேற்று, யுதிஷ்டிரன் அவருடைய நலனையும் கேட்டறிந்து, வசதியாக அமர வைத்தான்.
ம்யத்வைபாயநமுகைர்ரு'த்விக்பிஃ புருஷர்ஷபஃ। பீமார்ஜுநயமைஶ்சைவ ஸஹிதஃ க்ரு'ஷ்ணமப்ரவீத்
வியாசர் தலைமையிலான யாககாரர்கள் முன்னிலையில், பீமன், அர்ஜுனன், இரட்டையர்கள் ஆகியோர்களுடன் சேர்ந்து, யுதிஷ்டிரன் கிருஷ்ணனிடம் பேசினான்.
த்வத்க்ரு'தே ப்ரு'திவீ ஸர்வா மத்வஶே க்ரு'ஷ்ண வர்ததே। தநம் ச பஹு வார்ஷ்ணேய த்வத்ப்ரஸாதாதுபார்ஜிதம்
உன்னால், கிருஷ்ணா, இந்த பூமி முழுவதும் எனக்கு கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது; உன் அருளால் நிறைய செல்வமும் கிடைத்துள்ளது, வ்ருஷ்ணி குலத்தவரே.
ஸோऽஹமிச்சாமி தத்ஸர்வம் விதிவத்தேவகீஸுத। உபயோக்தும் த்விஜாக்ர்யேப்யோ ஹவ்யவாஹே ச மாதவ
அதனால், தேவகி மகனே, இந்தச் செல்வத்தை முறையோடு சிறந்த பிராமணர்களுக்கும், வேள்விக்காகவும் பயன்படுத்த விரும்புகிறேன், மாதவா.
ததஹம் யஷ்டுமிச்சாமி தாஶார்ஹ ஸஹிதஸ்த்வயா। அநுஜைஶ்ச மஹாபாஹோ தந்மாऽநுஜ்ஞாதுமர்ஹஸி
அதற்காக, தாசார்ஹா, உன்னுடன் என் சகோதரர்களோடும் சேர்ந்து இந்த வேள்வியை நடத்த விரும்புகிறேன்; இதற்கு நீ எனக்கு அனுமதி தர வேண்டும்.
தத்தீக்ஷாபய கோவிந்த த்வமாத்மாநம் மஹாபுஜ। த்வயீஷ்டவதி தாஶார்ஹ விபாப்மா பவிதா ஹ்யஹம்
ஆகவே, பெரும் புயலுடைய கோவிந்தா, நீயே உன்னைத் தியானத்திற்காகத் தயார் செய்ய வேண்டும்; நீ சம்மதித்தால், தாசார்ஹா, நான் பாவமில்லாதவனாக இருப்பேன்.
மாம் வாப்யப்யநுஜாநீஹ ஸஹைபிரநுஜைர்விபோ। அநுஜ்ஞாதஸ்த்வயா க்ரு'ஷ்ண ப்ராப்நுயாம் க்ரதுமுத்தமம்
அல்லது, பிரபுவே, என் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து எனக்கு அனுமதி அளி; நீ அனுமதி தந்தால், கிருஷ்ணா, நான் உத்தமமான வேள்வியை அடைவேன்.
தம் க்ரு'ஷ்ணஃஸ ப்ரத்யுவாசேதம் பஹூக்த்வா குணவிஸ்தரம்। த்வமேவ ராஜஶார்தூல ரம்ராடர்ஹோ மஹாக்ரதும்। ஸம்ப்ராப்நுஹி த்வயா ப்ராப்தே க்ரு'தக்ரு'த்யாஸ்ததோ வயம்
அப்போது கிருஷ்ணன், அவனுடைய பல நற்குணங்களைப் புகழ்ந்து, 'நீயே, அரசர்களில் சிறந்தவரே, இந்தப் பெரிய வேள்விக்குத் தகுதியானவன்; அதை அடை, நீ அடைந்தால் நாங்கள் எல்லாம் பூரணமடைவோம்' என்றான்.