ஸ தம் ப்ரதக்ஷிமம் க்ரு'த்வா மலயம் பரதர்ஷப। லங்கயித்வா து மாத்ரேயஸ்தாம்ரபணீம் நதீம் ஶுபாம்
பாரதர்களில் சிறந்தவரே, அவர் மலையமலையைச் சுற்றிப் பார்த்தார்; மாத்ரியின் மகன் அழகான தாமிரபரணி ஆற்றை கடந்தார்.
ப்ரஸந்நஸலிலாம் திவ்யாம் ஸுஶீதாம் ச மநோஹராம்। ஸமுத்ரதீரமாஸாத்ய ந்யவிஶத்பாண்டுநந்தநஃ
அங்கே தெளிந்தும், தெய்வீகமும், குளிர்ச்சியும், மனதை ஈர்க்கும் நீருடன் கூடிய கடற்கரை சேர்ந்து, பாண்டுபுத்திரன் அங்கு ஓய்ந்தார்.
ஸஹதேவஸ்ததோ ராஜா மந்த்ரிபிஃ ஸஹ பாரத। ஸம்ப்ரதார்ய மஹாபாஹுஃ ஸசிவைர்புத்திமத்தரைஃ
பாரத வம்சத்திலுள்ள அரசர் சகதேவன், தனது புத்திசாலி அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்து, அந்த விஷயத்தை கவனமாக பரிசீலனை செய்தான்.
ஸ விசார்ய ததா ராஜந்ஸஹதேவஸ்த்வராந்விதஃ। சிந்தயாமாஸ ராஜேந்த்ர ப்ராதுஃ புத்ரம் கடோத்கசம்
அப்போது, சகதேவன் விரைவாக முடிவெடுத்து, தன் சகோதரரின் மகன் கதோத்கசனைப் பற்றி ஆழமாக யோசிக்கத் தொடங்கினான்.
ததஶ்சிந்திதமாத்ரே து ராக்ஷஸஃ ப்ரத்யத்ரு'ஶ்யத। அதிதீர்கோ மஹாபாஹு ஸர்வாபரணபூஷிதஃ
அவனை நினைத்தவுடன், அந்த ராட்சசன் உடனே தோன்றினான்; அவன் மிகவும் உயரமும், வலிமையான தோள்களும் கொண்டவன், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்.
நீலஜீமூதஸங்காஶஸ்தப்தகாஞ்சநகுண்டலஃ। விசித்ரஹாரகேயூரஃ கிங்கிணீமணிபூஷிதஃ
அவன் கரிய மேகத்தைப் போல் இருந்தான்; தங்கம் பளபளக்கும் காது குண்டலங்கள், அழகான மாலை, கைமணி, மணியணிந்த இடுப்பு வளையல்கள் அணிந்திருந்தான்.
ஹேமமாலீ மஹாதம்ஷ்ட்ரஃ கிரீடீ குக்ஷிபந்தநஃ। தாம்ரகேஶோ ஹரிஶ்மஶ்ருர்பீமாங்கஃ கடகாங்கதஃ
அவன் தங்கமாலையுடன், பெரிய பல்லுகளும், கிரீடமும், இடுப்பில் கட்டும் பட்டியும், செம்பு நிறமுள்ள முடியும், மஞ்சள் தாடியுமாக, பயங்கரமான உருவத்துடன், கை வளையல்களும் அணிந்திருந்தான்.
ரக்தசந்தநதிக்தாங்கஃ ஸூக்ஷ்மாம்பரதரோ பலீ। பலேந ஸ யயௌ தத்ர சாலயந்நிவ மேதிநீம்
அவனது உடல் சிவப்பு சந்தனத்தால் பூசப்பட்டிருந்தது; மென்மையான vasthiram அணிந்திருந்தான்; அவன் வலிமை மிகுந்தவன். அவன் நடக்கும்போது பூமி itself நடுங்கும் போல் இருந்தது.
ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஜநா ராஜந்நாயாந்தம் பர்வதோபமம்। பயாத்தி துத்ருவுஃ ஸர்வே ஸிம்ஹாத்க்ஷுத்ரம்ரு'கா யதா
அந்த பெருமைமிக்க உருவம் மலையைப் போல் வருவதைக் கண்ட மக்கள் அனைவரும், சிங்கத்தைப் பார்த்து சிறு விலங்குகள் ஓடிப்போகும் போல், பயத்தில் ஓடினர்.
ஆஸஸாத ச மாத்ரேயம் புலஸ்த்யம் ராவணோ யதா। அபிவாத்ய ததோ ராஜந்ஸஹதேவம் கடோத்கசஃ
அவன் மாத்ரியின் மகன் சகதேவனை, ராவணன் போல புலஸ்த்யரிடம் சென்றது போல் அணுகினான்; பின்னர், வணங்கி, கதோத்கசன் சகதேவனை வாழ்த்தினான்.
ப்ரஹ்வஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிஸ்தஸ்தௌ கிம் கார்யமிதி சாப்ரவீத்। தம் பரிஷ்வஜ்ய பாஹுப்யாம் மூர்த்ந்யுபாக்ராய பாண்டவஃ
கை கூப்பி பணிவுடன் நின்று, 'என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டான். பாண்டவன் அவனை இரு கைகளால் அணைத்து, அவன் தலையை மணந்தான்.
தம் மேருஶிகராகாரமாகதம் பாண்டுநந்தநஃ। பூஜயித்வா ஸஹாமாத்யஃ ப்ரீதோ வாக்யமுவாச ஹ
மேரு மலைச்சிகரத்தைப் போல் வந்த அவனை, பாண்டுவின் மகன் அமைச்சர்களுடன் மரியாதை செய்து, மனமகிழ்ச்சியுடன் அவனை நோக்கி பேசினான்.
கச்ச லங்காம் புரீம் வத்ஸ கரார்தம் மம ஶாஸநாத்। ।। தத்ர த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாத்மாநம் ராக்ஷஸேந்த்ரம் பிபீஷணம்
என் பிள்ளை, நீ என் கட்டளைக்காக இலங்கை நகரத்திற்குச் செல்; அங்கே ராட்சசர்களின் அரசன் விபீஷணனைப் பார்த்து—
ரத்நாநி ராஜஸூயார்தம் விவிதாநி பஹூநி ச। உபாதாய ச ஸர்வாணி ப்ரத்யாகச்ச மஹாபல
—ராஜசூய யாகத்திற்காக பலவகை மதிப்புள்ள ரத்தினங்களை எடுத்து வந்து, அவற்றுடன் திரும்பி வா, வலிமைமிக்கவனே.
பாண்டவேநைவமுக்தஸ்து முதா யுக்தோ கடோத்கசஃ। ததேத்யுக்த்வா மஹாராஜ ப்ரதஸ்யே தக்ஷிணாம் திஶம்
பாண்டவன் இப்படிச் சொன்னதும், கதோத்கசன் மகிழ்ச்சியுடன், 'அப்படியே, அரசே,' என்று சொல்லி, தெற்குத் திசையை நோக்கி புறப்பட்டான்.
ப்ரயயௌ தக்ஷிணம் க்ரு'த்வா ஸஹதேவம் கடோத்கசஃ। லங்காமபிமுகோ ராஜந்ஸமுத்ரம் ஸ வ்யலோகயத்
சகதேவனிடம் விடைபெற்று, கதோத்கசன் தெற்கை நோக்கி, இலங்கையை அடைய கடலை நோக்கிப் பார்த்தான்.
கூர்மக்ராஹசஷாகீர்ணம் மீநநக்ரைஸ்ததாऽऽகுலம்। ஶுக்திவ்ராதஸமாகீர்ணம் ஶங்காநாம் நிசயாகுலம்
அவன் ஆமைகள், முதலைகள், பெரிய மீன்கள், சிப்பிகள் கூட்டம், சங்குகளின் அடுக்குகள் நிறைந்த கடலைக் கண்டான்.
ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா ராமஸேதும் ச சிந்தயந்ராமவிக்ரமம்।। கத்வா பாரம் ஸமுத்ரஸ்ய தக்ஷிணம் ஸ கடோத்கசஃ
அவன் இராமபாலத்தையும் பார்த்து, இராமனின் வீரம் நினைத்து, கடலைக் கடந்து தெற்குக் கரையை அடைந்தான்.
ததர்ஶ லங்காம் ராஜேந்த்ர நாகப்ரு'ஷ்டோபமாம் ஶுபாம்। ப்ராகாரேணாவ்ரு'தாம் ரம்யாம் ஶுபத்வாரைஶ்ச ஶோபிதாம்
அங்கே அவன், சுவரால் சூழப்பட்டு, அழகான வாயில்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, விண்மீன் உச்சியைப் போல் பிரகாசிக்கும் இலங்கை நகரத்தைப் பார்த்தான்.
ப்ராஸாதைர்பஹுஸாஹஸ்ரைஃ ஶ்வேதரக்தைஶ்ச ஸங்குலாம்। திவ்யதுந்துபிநிர்ஹ்ராதாமுத்யாநவநஶோபிதாம்
அது வெள்ளை, சிவப்பு நிற மாளிகைகள் ஆயிரக்கணக்கில் நிரம்பி, தெய்வீகமான மத்தள ஒலியுடன், தோட்டங்களும் காடுகளும் கொண்டு அழகுபெற்றிருந்தது.
ஸர்வகாலபலைர்வ்ரு'க்ஷைஃ புஷ்பிதைருபஶோபிதாம்। புஷ்பகந்தைஶ்ச ஸங்கீர்ணாம் ரமணீயமஹாரதாம்
எல்லா காலங்களிலும் பழம் தரும் மரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மலர்களால் மலர்ந்து, மலரின் மணம் பரவிய அந்த நகரம், அழகான பெரிய ரதங்களால் மேலும் ஒளிர்ந்தது.
நாநாரத்நைஶ்ச ஸம்பூர்ணாமிந்த்ரஸ்யேவாமராவதீம்। விவேஶ ஸ புரீம் லங்காம் ராக்ஷஸைஶ்ச நிஷேவிதாம்
பலவகை ரத்தினங்களால் நிரம்பி, இந்திரனுடைய அமராவதிபோல் பிரமிப்பூட்டும் அந்த இலங்கை நகரை, ராட்சதர்கள் வாழும் இடமாக, அவன் நுழைந்தான்.
ததர்ஶ ஸ புரீம் லங்காம் ராக்ஷஸைஶ்ச நிஷேவிதாம்।। நாநாவேஷதராந்தக்ஷாந்நாரீஶ்ச ப்ரியதர்ஶநாஃ
அந்த இலங்கை நகரை, பலவகை ஆடைகள் அணிந்த திறமையான ஆண்களும், அழகான வடிவமுள்ள பெண்களும், ராட்சதர்கள் சூழ்ந்திருப்பதையும் அவன் பார்த்தான்.
திவ்யமால்யாம்பரதரா திவ்யபூஷணபூஷிதாஃ। மதரக்தாந்தநயநாஃ பீநஶ்ரோணிபயோதராஃ
தெய்வீக மாலைகளும் ஆடைகளும் அணிந்து, வானமுல்லைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மதுபானத்தில் கண்கள் சிவந்து, பருமனான இடுப்பும் நிறைந்த மார்பும் கொண்ட பெண்கள் அங்கே இருந்தனர்.
பைமஸேநிம் ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'ஷ்டாஸ்தே விஸ்மயம் கதாஃ। ஆஸஸாத க்ரு'ஹம் ராஜ்ஞ இந்த்ரஸ்ய ஸதநோபமம்
பீமசேனனின் மகனை பார்த்து, அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஆச்சரியப்பட்டனர்; அவன் அரசனின் இல்லத்தை, இந்திரனுடைய மாளிகையைப் போல் பிரமிப்பூட்டும் இடத்தை அடைந்தான்.
bகுரூணாம்ரு'ஷ்டபோ ராஜா பாண்டுர்நாம மஹாபலஃ।। aகநீயாம்ஸ்தஸ்ய தாயாதஃ ஸஹதேவ இதி ஶ்ருதஃ। bதேநாஹம் ப்ரேஷிதோ தூதஃ கரார்தம் கௌரவஸ்ய ச
குருக்களின் அரசன், பெரும் வல்லமை கொண்ட பாண்டு என்பவன்; அவனுடைய இளைய மகன் சகதேவன் என்று அறியப்படுகிறான். அவனது தூதராகவும், கௌரவரின் உறவுக்காகவும் நான் அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்.
த்ரஷ்டுமிச்சாமி ராஜேநத்ரம் த்வம் க்ஷிப்ரம் மாம் நிவேதய
நான் அரசனை பார்க்க விரும்புகிறேன்; நீ விரைவாக என்னை அவரிடம் அறிவி.
ததேத்யுக்த்வா விவேஶாத பவநம் ஸ நிவேதகஃ। ப்ராஞ்ஜலிஃ ஸ்ரவமாசஷ்ட ஸ்ரவாம் தூதகிரம் ததா
"சரி" என்று கூறி, அறிவிப்பாளர் அந்த அரண்மனைக்குள் சென்று, கைகூப்பி தூதரின் வார்த்தைகளை தெரிவித்தான்.
த்வாரபாலவசஃ ஶ்ருத்வா ராக்ஷஸேந்த்ரோ விபீஷணஃ। உவாச வாக்யம் தர்மாத்மா ஸமீபம் மே ப்ரவேஶ்யதாம்
காவலரின் வார்த்தைகளை கேட்ட ராட்சதர்களின் அரசன், தர்மத்துடன் வாழும் விபீஷணன், "அவனை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்" என்று சொன்னான்.
ஏவமுக்தஸ்து ராஜ்ஞா ஸ தர்மஜ்ஞேந மஹாத்மநா। அதநிஷ்கம்ய ஸம்ப்ராந்தோ த்வார்ஸ்தோஹைடிம்பமப்ரவீத்
அந்த மகான், தர்மத்தை அறிந்த அரசன் இப்படிச் சொன்னதும், காவலர் அவசரமாக வெளியே வந்து, ஹிடிம்பனிடம் சொன்னான்.