ஸா தம் பாலமுபாதாய மேகலேகேந பாஸ்கரம்। க்ரு'த்வா ச மாநுஷம் ரூபமுவாச வஸுதாதிபம்
அந்த ராட்சசி, அந்தக் குழந்தையை எடுத்துக்கொண்டு, மேகத்துடன் ஒப்பான ஒளியுடன் மனித உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, பூமியின் அதிபதியிடம் பேசினாள்.
ப்ரு'ஹத்ரத ஸுதஸ்தேऽயம் மயா தத்தஃ ப்ரக்ரு'ஹ்யதாம்। தவ பத்நீத்வயே ஜாதோ த்விஜாதிவரஶாஸநாத்। தாத்ரீஜநபரித்யக்தோ மயாऽயம் பரிரக்ஷிதஃ
பிரஹத்ரதனின் மகனான இவன் உன்னுடையவன்; உனக்கு இப்போது நான் கொடுக்கிறேன். உன் இரு மனைவிகளுக்கு, முன்னணி முனிவரின் கட்டளையால் பிறந்தான். பாலூட்டும் பெண்கள் விட்டு விட்டபினும், நான் அவனை பாதுகாத்தேன்.
ததஸ்தே பரதஶ்ரேஷ்ட காஶிராஜஸுதே ஶுபே। தம் பாலமபிபத்யாஶு ப்ரஸ்ரவைரப்யஷிஞ்ஜதாம்
பாரதர்களில் சிறந்தவரே, பின்னர் காசி நாட்டரசரின் அந்த இரு நல்ல மகள்கள், அந்தக் குழந்தையை விரைவாக எடுத்துக்கொண்டு, புனித நீரால் அபிஷேகம் செய்தார்கள்.
ததஃ ஸ ராஜா ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஸர்வம் ததுபலப்ய ச। அப்ரு'ச்சத்தேமகர்பாபாம் ராக்ஷஸீம் தாமராக்ஷஸீம்
அதன்பின், அரசன் மகிழ்ச்சியுடன், எல்லாவற்றையும் அறிந்து, பொன்னிறம் போன்ற உடலுடன், செம்பணைந்த கண்கள் கொண்ட அந்த ராட்சசியை கேட்டான்.
காத்வம் கமலகர்பாபே மம புத்ரப்ரதாயிநீ। காமம் மா ப்ரூஹி கல்யாணி தேவதா ப்ரதிபாஸி மே
தாமரையின் இதழைப் போல் கண்கள் கொண்டவளே, எனக்கு மகனை அளித்தவளே, நீ யார்? உண்மையைச் சொல், நல்வாழ்வளே, நீ எனக்கு தேவதை போல் தோன்றுகிறாய்.
ஜரா நாமாஸ்மி பத்ரம் தே ராக்ஷஸீ காமரூபிணீ। தவ வேஶ்மநி ராஜேந்த்ர பூஜிதா ந்யவஸம் ஸுகம்
நான் 'ஜரா' என்று அழைக்கப்படும், விருப்பமான உருவம் எடுக்கக்கூடிய ராட்சசி; அரசர்களின் அரசே, உன் அரண்மனையில் மதிப்புடன் மகிழ்ச்சியாக இருந்தேன்.
க்ரு'ஹே க்ரு'ஹே மநுஷ்யாணாம் நித்யம் திஷ்டாமி ராக்ஷஸீ। க்ரு'ஹதேவீதி நாம்நா வை புரா ஸ்ரு'ஷ்டா ஸ்வயம்ம்புவா
மனிதர்களின் வீடுகளில் ஒவ்வொன்றிலும் நான் எப்போதும் ராட்சசியாக தங்குகிறேன்; முன்பு, சுயம்புவானால் 'வீட்டுத் தெய்வம்' என்ற பெயரில் உருவாக்கப்பட்டேன்.
தாநவாநாம் விநாஶாய ஸ்தாபிதா திவ்யரூபிணீ। யோ மாம் பக்த்யா லிகேத்குட்யே ஸபுத்ராம் யௌவநாந்விதாம்
தானவர்களை அழிப்பதற்காக தெய்வீக உருவில் அமைக்கப்பட்டேன்; யார் என்னை, மகனுடன், இளமை நிறைந்தவளாக, பக்தியுடன் சுவரில் வரையுகிறாரோ—
க்ரு'ஹே தஸ்ய பவேத்வ்ரு'த்திரந்யதா க்ஷயமாப்நுயாத்। த்வத்க்ரு'ஹே திஷ்டமாநாऽஹம் பூஜிதாऽஹம் ஸதா விபோ
அவரது வீட்டில் வளம் பெருகும்; இல்லையெனில், அவன் வீழ்ச்சி அடைவான். உன் வீட்டில் நான் எப்போதும் தங்கி, மதிப்புடன் இருந்தேன், அரசே.
லிகிதா சைவ குட்யேஷு புத்ரைர்பஹுபிராவ்ரு'தா। கந்தபுஷ்பைஸ்ததா தூபைர்பக்ஷ்யபோஜ்யைஃ ஸுபூஜிதா
சுவர்களில் நான், பல மகன்களுடன் வரையப்பட்டு, மணம் வீசும் பூக்கள், தூபம், சாப்பாடு, பானம் ஆகியவற்றால் சிறப்பாக வழிபடப்பட்டேன்.
ஸாऽஹம் ப்ரத்யுபகாரார்தம் சிந்தயந்த்யநிஶம் ந்ரு'ப। தவேமே புத்ரஶகலே த்ரு'ஷ்டவத்யஸ்மி தார்மிகா
அதனால், உன் நன்மைக்கு பதிலளிக்க நினைத்து, அரசே, நான் எப்போதும் சிந்தித்தேன்; நீதிமிக்கவளாக, உன் மகனின் உடல் துண்டுகளை பார்த்தேன்.
ஸம்ஶ்லிஷிதே மயா தைவாத்குமாரஃ ஸமபத்யத। தவ பாக்யாந்மஹாராஜ ஹேதுமாத்ரமஹம் த்விஹ
நான் அவற்றை ஒன்றாக இணைத்தபோது, தெய்வத்தின் அருளால், அந்த இளவரசன் முழுமையாக ஆனான்; மகாராஜா, காரணம் மட்டும் நான், புண்ணியம் உன்னுடையது.
மேரும் வா காதிதும் ஶக்தா கிம் புநஸ்தவ பாலகம்। க்ரு'ஹஸம்பூஜநாத்துஷ்ட்யா மயா ப்ரத்யர்பிதஸ்தவ
நான் மேரு மலையையே விழுங்கக்கூடியவள்; உன் மகனை என்ன செய்ய முடியாது? ஆனால், உன் வீட்டில் வழிபாடு செய்ததனால் மகிழ்ச்சி அடைந்து, அவனை உனக்கு மீண்டும் கொடுத்தேன்.
ஏவமுக்த்வா து ஸா ராஜம்ஸ்தத்ரைவாந்தரதீயத। ஸ ஸங்க்ரு'ஹ்ய குமாரம் தம் ப்ரவிவேஶ க்ரு'ஹம் ந்ரு'பஃ
இவ்வாறு கூறியவுடன், அந்த ராட்சசி அங்கேயே மறைந்தாள்; அரசன் அந்தக் குழந்தையை எடுத்துக்கொண்டு, வீட்டுக்குள் சென்றான்.
தஸ்ய பாலஸ்ய யத்க்ரு'த்யம் தச்சகார ந்ரு'பஸ்ததா। ஆஜ்ஞாபயச்ச ராக்ஷஸ்யா மகதேஷு மஹோத்ஸவம்
அந்தக் குழந்தைக்குத் தேவையான எல்லா கடமைகளையும் அரசன் செய்தான்; மேலும் மகத நாட்டில் பெரிய விழா நடத்துமாறு ராட்சசியருக்கு ஆணை பிறப்பித்தான்.
தஸ்ய நாமாகரோச்சைவ பிதாமஹஸமஃ பிதா। ஜரயா ஸந்திதோ யஸ்மாஜ்ஜராஸந்தோ பவத்வயம்
அந்தக் குழந்தைக்கு, பெரிய பாட்டனுக்கு இணையான அவன் தந்தை, 'இவன் முதுமையால் இணைக்கப்பட்டவன் என்பதால், இவனுக்கு ஜராசந்தன் என்ற பெயர் இருக்கட்டும்' என்று பெயர் சூட்டினார்.
ஸோऽவர்தத மஹாதேஜா மாகதாதிபதேஃ ஸுதஃ। ப்ரமாணபலஸம்பந்நோ ஹுதாஹுதிரிவாநலஃ
மகத நாட்டின் அரசரின் மகன், பெரிய சக்தி உடையவன், வளர்ந்து, உருவமும், பலமும் பெற்றான்; யாகத்தில் அர்ப்பணிப்பால் தீ வளர்வதைப் போல அவனும் வளர்ந்தான்.
ஏவம் ஸ வவ்ரு'தே ராஜந்குமாரஃ புஷ்கரேக்ஷணஃ। லேந மஹதா சாபி யௌவநஸ்தோ பபூவ ஹ'।। மாதாபித்ரோர்நந்தகரஃ ஶுக்லபக்ஷே யதா ஶஶீ
இவ்வாறு அந்தத் தாமரைப் போன்ற கண்கள் கொண்ட இளவரசன் வளர்ந்து, இளமை முழுமையாக வந்தபோது, தன் தாய் தந்தைக்கு சந்தோஷம் அளிப்பவனாக, வளர்ந்த சந்திரன் போல ஆனான்.
கஸ்யசித்த்வத காலஸ்ய புநரேவ மஹாதபாஃ। மகதேஷுபஜக்ராம பகவாம்ஶ்சண்டகௌஶிகஃ
கொஞ்சம் காலம் கடந்தபின், பெரிய தவசு கொண்ட புனிதர் சண்டகௌசிகர் மீண்டும் மகத நாட்டிற்கு வந்தார்.
தஸ்யாऽऽகமநஸம்ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஸாமாத்யஃ ஸபுரஃ ஸரஃ। ஸபார்யஃ ஸஹ புத்ரேண நிர்ஜகாம ப்ரு'ஹத்ரதஃ
அவரது வருகையால் மகிழ்ந்த ப்ருஹத்ரதன், அமைச்சர்களும், நகரமக்களும், தன் மனைவியும் மகனும் உடன் கொண்டு அவரை எதிர்கொள்ள வெளியே வந்தார்.
பாத்யார்க்யாசமநீயைஸ்தமர்சயாமாஸ பாரத। ஸ ந்ரு'போ ராஜ்யஸஹிதம் புத்ரம் தஸ்மை ந்யவேதயத்
அவரை பாதம் கழுவும் நீர், அர்ப்பணை, குடிக்க நீர் ஆகியவற்றால் மரியாதை செய்தான்; அந்த அரசன் தன் மகனையும், ராஜ்யத்தையும் அந்த முனிவரிடம் அர்ப்பணித்தான்.
ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய ச தாம் பூஜாம் பார்திவாத்பகவாந்ரு'ஷிஃ। உவாச மாகதம் ராஜந்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேநாந்தராத்மநா
அந்த அரசனிடமிருந்து அந்தப் பூஜையை ஏற்று, அந்தத் தெய்வீக முனிவர் மகத நாட்டின் அரசனை உள்ளம் மகிழ்ந்து நோக்கி பேசினார்.
ஸர்வமேதந்மயா ஜ்ஞாதம் ராஜந்திவ்யேந சக்ஷுஷா। புத்ரஸ்து ஶ்ரு'ணு ராஜேந்த்ர யாத்ரு'ஶோऽயம் பவிஷ்யதி
அரசே, இவை எல்லாம் எனக்கு தெய்வீகக் கண்களால் தெரிந்தது; இப்போது, அரசர்களுக்கெல்லாம் தலைவனே, உன் மகன் எப்படி இருப்பான் என்பதை கேள்.
அஸ்ய ரூபம் ச ஸத்வம் ச பலமூர்ஜிதமேவ ச। ஏஷ ஶ்ரியா ஸமுதிதஃ புத்ரஸ்தவ ந ஸம்ஶயஃ
அவனுடைய உருவம், பண்பு, பலம், வீரியம்—உன் மகன் எல்லா வளங்களும் பெற்றவன் என்பதை சந்தேகமில்லாமல் அறிக.
ப்ராபயிஷ்யதி தத்ஸர்வம் விக்ரமேண ஸமந்விதஃ। அஸ்ய வீர்யவதோ வீர்யம் நாநுயாஸ்யந்தி பார்திவாஃ
அவன் இந்த எல்லாவற்றையும் தன் வீரம் கொண்டு அடைவான்; அவன் போன்ற வீரனை மற்ற அரசர்கள் எவரும் சமமாக முடியாது.
பததோ வைநதேயஸ்ய கதிமந்யே யதா ககாஃ। விநாஶமுபயாஸ்யந்தி யே சாஸ்ய பரிபந்திநஃ
பறக்கும் கருடனின் வேகத்தை மற்றப் பறவைகள் எட்ட முடியாதது போல, அவனுக்கு எதிராக வருபவர்கள் அழிவை அடைவார்கள்.
தேவைரபி விஸ்ரு'ஷ்டாநி ஶஸ்த்ராண்யஸ்ய மஹீபதே। ந ருஜம் ஜநயிஷ்யந்தி கிரேரிவ நதீரயாஃ
அரசே, தேவதைகள் விடும் ஆயுதங்களும் அவனுக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யாது; நதிகள் மலைக்கு தீங்கு செய்யாதது போல.
ஸர்வமூர்தாபிஷிக்தாநாமேவ மூர்த்நி ஜ்வலிஷ்யதி। ப்ரபாஹரோऽயம் ஸர்வேஷாம் ஜ்யோதிஷாமிவ பாஸ்கரஃ
அனைத்து முடிசூடிய அரசர்களிலும் அவன் தலை மேலே ஒளிவீசுவான்; எல்லா நட்சத்திரங்களிலும் சூரியன் போல ஒளியை வழங்குவான்.
ஏநமாஸாத்ய ராஜாநஃ ஸம்ரு'த்தபலவாஹநாஃ। விநாஶமுபயாஸ்யந்தி ஶலபா இவ பாவகம்
பெரும் படை, செல்வம் கொண்ட அரசர்களும் அவனை எதிர்கொண்டால், பட்டாம்பூச்சிகள் தீயில் விழும் போல அழிந்துவிடுவார்கள்.
ஏஷ ஶ்ரியஃ ஸமுதிதாஃ ஸர்வராஜ்ஞாம் க்ரஹீஷ்யதி। வர்ஷாஸ்விவோதீர்ணஜலா நதீர்நதநதீபதிஃ
அவன் எல்லா அரசர்களின் செல்வங்களையும் கைப்பற்றுவான்; மழைக்காலத்தில் நதிகளின் நீரை நதிநாதன் எடுத்துக்கொள்வது போல.