யோஜநாந்தே ஶதத்வாரம் வீரவிக்ரமதோரணம்। அஷ்டாதஶாவரைர்நத்தம் க்ஷத்ரியைர்யுத்ததுர்மதைஃ
ஒரு யோஜனையின் முடிவில் நூறு வாசல்கள், வீரத்தையும் வலிமையையும் காட்டும் வாயில்கள், பதினெட்டுச் சுற்று மதில்களும், யுத்தத்தில் அஞ்சாத க்ஷத்திரியர்களும் காவல் காத்தனர்.
அஷ்டாதஶ ஸஹஸ்ராணி ப்ராத்ரு'ணாம் ஸந்தி நஃ கலே। ஆஹுகஸ்ய ஶதம் புத்ரா ஏகைகஸ்த்ரிதஶாவரஃ
அங்கே நம்மிடம் பதினெட்டு ஆயிரம் சகோதரர்கள் உள்ளனர்; ஆஹுகனுக்கு நூறு மகன்கள், ஒவ்வொருவரும் மூன்று மதில்களுக்கு காவலாளிகள்.
சாருதேஷ்ணஃ ஸஹ ப்ராத்ரா சக்ரதேவோऽத ஸாத்யகிஃ। அஹம் ச ரோஹிணேயஶ்ச ஸாம்பஃ ப்ரத்யும்ந ஏவ ச
சாருதேஷ்ணன் தன் சகோதரனுடன், சக்க்ரதேவன், சாத்த்யகி, நானும், ரோஹிணியின் மகனும், சாம்பனும், பிரத்யும்னனும் உள்ளனர்.
ஏவமேதே ரதாஃ ஸப்த ராஜந்நந்யாந்நிபோத மே। க்ரு'தவர்மா ஹ்யநாத்ரு'ஷ்டிஃ ஸமீகஃ ஸமிர்திஜயஃ
இவ்வாறு, ஏழு ரத வீரர்கள், அரசே. இனி மற்றவர்களை எனிடம் கேளுங்கள்: க்ருதவர்மா, அனாதிருஷ்டி, சமீகன், சமீர்திஜயன்.
கங்கஃ ஶங்குஶ்ச குந்திஶ்ச ஸப்தைதே வை மஹாரதாஃ। `ப்ரத்யும்நஶ்சாநிருத்தஶ்ச பாநுரக்ரூரஸாரணௌ
கங்கன், சங்கன், குந்தி—இவர்கள் ஏழு பேரும் பெரிய ரத வீரர்கள்; பிரத்யும்னன், அனிருத்தன், பானு, அக்ரூரன், சாரணன்.
நிஶடஶ்ச கதஶ்சைவ ஸப்த சைதே மஹாரதாஃ। விகமோ சில்லிபப்ரூ ச உத்தவோऽத விதூரதஃ
நிஷடன், கதன், மேலும் ஏழு பேரும் பெரிய ரத வீரர்கள்; விகமன், ஜில்லிகன், பப்ரு, உத்தவன், விதூரதன்.
வஸுதேவோக்ரஸேநௌ ச ஸப்தைதே மந்த்ரிபுங்கவாஃ। ப்ரஸேநஜிச்ச யமலோ ராஜராஜகுணாந்விதஃ
வசுதேவன், உக்ரசேனன், இந்த ஏழு முக்கியமான அமைச்சர்கள், பிரசேனஜித், யமலன் ஆகியோர்—all இவர்கள் எல்லாம் அரசருக்குரிய நல்ல பண்புகள் கொண்டவர்கள்.
ஸ்யமந்தகோ மணிர்யஸ்ய ருக்மம் நிஸ்ருவதே பஹு। புத்ரௌ சாந்தகபோஜஸ்ய வ்ரு'த்தோ ராஜா ச தே தஶ
அவரிடம் இருந்து நிறைய தங்கம் பெருகும் சியமந்தகக் கல் உள்ளது; அந்தகனும் போஜனும் ஆகிய இரு மகன்கள், வயதான அரசர், இவர்கள் பத்து பேரும் உள்ளனர்.
வஜ்ரஸம்ஹநநா வீரீ வீர்யவந்தோ மஹாபலாஃ। ஸ்மரந்தோ மத்யமம் தேஶம் வ்ரு'ஷ்ணிவீரா கதஜ்வராஃ
இவர்கள் எல்லோரும் இடியால் ஆன உடல் கொண்ட வீரர்கள், மிகுந்த வலிமை மற்றும் பெரும் சக்தி உடையவர்கள்; தங்கள் நடுநிலத்தை நினைவில் வைத்திருக்கும் வ்ருஷ்ணி வீரர்கள், கவலையில்லாதவர்கள்.
பாண்டவைஶ்சாபி ஸததம் நாதவந்தோ வயம் ந்ரு'ப। ஸர்வஸம்பத்குணைஃ ஸித்தே தஸ்மிந்நேவம் வ்யவஸ்திதே
மன்னா, நாங்கள் எப்போதும் பாண்டவர்கள் பாதுகாப்பில் இருக்கிறோம்; எல்லா செல்வமும் நல்ல பண்புகளும் நிறைந்தவர்களாக, இப்படி எல்லாம் நிலைபெற்றிருக்கிறது.
க்ஷத்ரே ஸம்ராஜமாத்மாநம் கர்துமர்ஹஸி பாரத। துர்யோதநம் ஶாந்தநவம் த்ரோணம் த்ரௌணாயநிம் க்ரு'பம்
பாரதா, நீ அரசர்களில் தலைவராக உன்னை நிலைநிறுத்த வேண்டும்; ஆனால் துரியோதனன், சாந்தனுவின் மகன், த்ரோணர், த்ரோணனின் மகன், கிருபர்—
கர்ணம் ச ஶிஶுபாலம் ச ருக்மிணம் ச தநுர்தரம்। ஏகலவ்யம் த்ருமம் ஶ்வேதம் ஶைப்யம் ஶகுநிமேவ ச
கர்ணன், சிசுபாலன், வில்லில் வல்லரசன் ருக்மி, ஏகலவ்யன், த்ருமன், ஷ்வேதன், ஷைப்யன், சகுனி ஆகியோரும்—
ஏதாநஜித்வா ஸங்க்ராமே கதம் ஶக்நோஷி தம் க்ரதும்। ததைதே கௌரவேணைவ ந யோத்ஸ்யந்தி நராதிபாஃ
இவர்களை போரில் வெல்லாமல், அந்த யாகத்தை எப்படி செய்து முடிக்க முடியும்? மேலும் இந்த அரசர்கள் மரியாதை காரணமாகப் போரிடமாட்டார்கள்.
ஏகஸ்தத்ர பலோந்மத்தஃ கர்ணோ வைகர்தநோ வ்ரு'ஷா। யோத்ஸ்யதே ஸ பராமர்ஷீ திவ்யாஸ்ரபலகர்விதஃ
அங்கே வைகர்த்தனனின் மகன் கர்ணன், தனக்குள்ள வலிமையில் மயங்கியவனாக, தனக்குள்ள கோபத்துடன், தெய்வீக ஆயுதங்களில் பெருமை கொண்டவனாக, தனியாகவே போரிடுவான்.
ந து ஶக்யம் ஜராஸந்தே ஜீவமாநே மஹாபல ராஜஸூயஸ்த்வயாऽவாப்துமேஷா ராஜந்மதிர்மம
ஆனால், மன்னா, பெரும் வலிமை கொண்ட ஜராசந்தன் உயிருடன் இருக்கும் வரை, உனால் ராஜசூய யாகத்தை பெற முடியாது—இதுவே என் கருத்து.
தேந ருத்தா ஹி ராஜாநஃ ஸர்வே ஜித்வா கிரிவ்ரஜே। கந்தரே பர்வதேந்த்ரஸ்ய ஸிம்ஹேநேவ மஹாத்விபாஃ
ஏனெனில், எல்லா அரசர்களும் கிரிவிராஜ நகரத்தில் ஜராசந்தனால் வென்று அடக்கப்பட்டுள்ளனர்; அது, மலைக் குகையில் சிங்கம் பெரிய யானைகளை அடக்குவது போலே.
ஸ ஹி ராஜா ஜராஸந்தோ யியக்ஷுர்வஸுதாதிபைஃ। `அபிஷிக்தஃ ஸ ராஜந்யைஃ ஸஹஸ்ரைருத சாஷ்டபிஃ'। மஹாதேவம் மஹாத்மாநமுமாபதிமரிந்தம
அந்த ஜராசந்தன், பூமியின் எல்லா அரசர்களுடன் யாகம் செய்ய விரும்பி, ஆயிரக்கணக்கான அரசர்களாலும் எட்டுப் பேராலும் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டான்; அவன் பெரிய ஆன்மாவான உமாதேவியின் கணவனாகிய மகாதேவனை வழிபட்டான்.
ஆராத்ய தபஸோக்ரேண நிர்ஜிதாஸ்தேந பார்திவாஃ। ப்ரதிஜ்ஞாயாஶ்ச பாரம் ஸ கதஃ பார்திவஸத்தம
கடுமையான தவத்தால் அவனைத் திருப்திப்படுத்தி, அதனால் அந்த ஜராசந்தன் பூமியின் அரசர்களை வென்று, தன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றினான், அரசர்களில் சிறந்தவனே.
ஸ ஹி நிர்ஜித்ய நிர்ஜித்ய பார்திவாந்ப்ரு'தநாகதாந்। புரமாநீய பத்த்வா ச சகார புருஷவ்ரஜம்
அவன், படையுடன் வந்த அரசர்களை மீண்டும் மீண்டும் வென்று, அவர்களை நகருக்கு கொண்டு வந்து கட்டி, மனிதர்களின் கூட்டமாக்கினான்.
வயம் சைவ மஹாராஜ ஜராஸந்தபயாத்ததா। மதுரா ஸம்பரித்யஜ்ய கதா த்வாரவதீம் புரீம்
மகாராஜா, அந்த நேரத்தில் ஜராசந்தனின் பயத்தில் நாங்கள் மதுரையை விட்டுவிட்டு, துவாரகை நகருக்கு சென்றோம்.
யதி த்வேநம் மஹாராஜ யஜ்ஞம் ப்ராப்துமபீப்ஸஸி। யதஸ்வ தேஷாம் மோக்ஷாய ஜராஸந்தவதாய ச
மகாராஜா, நீ அந்த யாகத்தை பெற விரும்பினால், அந்த அரசர்களை விடுவிக்கவும், ஜராசந்தனை அழிக்கவும் முயற்சி செய்.
ஸமாரம்போ ந ஶக்யோऽயமந்யதா குருநந்தந। ராஜஸூயஸ்ய கார்த்ஸ்ந்யேந கர்தும் மதிமதாம் வர
குருவின்பெருமை, இந்த முயற்சி வேறு வழியில் முடியாது; முழுமையாக ராஜசூய யாகம் செய்ய வேண்டுமெனில் இதுவே வழி, அறிவாளிகளில் சிறந்தவனே.
இத்யேஷா மே மதீ ராஜந்யதா வா மந்யஸேऽநக। ஏவம் கதே மமாசக்ஷ்வ ஸ்வயம் நிஶ்சித்ய ஹேதுபிஃ
மன்னா, இதுவே என் கருத்து; நீ வேறு விதமாக நினைத்தால், காரணங்களை ஆராய்ந்து, உன் எண்ணத்தை எனக்குச் சொல்.
ஸம்ராட்குணமபீப்ஸந்வை யுஷ்மாந்ஸ்வார்தபராயணஃ। கதம் ப்ரஹிணுயாம் க்ரு'ஷ்ண ஸோऽஹம் கேவலஸாஹஸாத்
நான் சாம்ராட்டாக வேண்டும் என்ற ஆசையோடு, என் சொந்த நலனுக்காக, உன்னை, கிருஷ்ணா, வெறும் தைரியத்தால் அனுப்ப முடியுமா?
பீமார்ஜுநாவுபௌ நேத்ரே மநோ மந்யே ஜநார்தநம்। மநஶ்சக்ஷுர்விஹீநஸ்ய கீத்ரு'ஶம் ஜீவிதம் பவேத்
பீமனும் அர்ஜுனனும் எனக்கு இரு கண்கள் போலவும், ஜனார்த்தனன் என் மனது போலவும் தோன்றுகிறார்கள். மனமும் பார்வையும் இல்லாத ஒருவருக்கு வாழ்க்கை எப்படிப்பட்டதாக இருக்கும்?
ஜராஸந்தபலம் ப்ராப்ய துஷ்பாரம் பீமவிக்ரமம்। யமோபி ந விஜேதாऽऽஜௌ தத்ர வஃ கிம் விசேஷ்டிதம்
பீமனின் வீரத்தால் வெல்ல முடியாத ஜராசந்தனின் பெரும் படையை எதிர்கொண்டு, அங்கு யமனும் போரில் வெற்றி பெற முடியாதபோது, நீங்கள் அங்கே என்ன செய்ய முடியும்?
அஸ்மிம்ஸ்த்வர்தாந்தரே யுக்தமநர்தஃ ப்ரதிபத்யதே। தஸ்மாந்ந ப்ரதிபத்திஸ்து கார்யா யுக்தா மதா மம
இந்த விஷயத்தில் தவறான வழியை எடுத்தால் நஷ்டம் ஏற்படும்; அதனால் அந்த வழியில் செல்லுவது சரியல்ல என்று நான் நினைக்கிறேன்.
யதாऽஹம் விம்ரு'ஶாம்யேகஸ்தத்தாவச்ச்ரூயதாம் மம। ஸம்ந்யாஸம் ரோசயே ஸாது கார்யஸ்யாஸ்ய ஜநார்தந। ப்ரதிஹந்தி மநோ மேऽத்ய ராஜஸூயோ தூராஹரஃ
ஜனார்த்தனா, நான் நன்கு யோசித்துப் பார்த்த என் கருத்தை இப்போது கேளுங்கள். இந்த காரியத்தில் விலகுவது நல்லது என்று எனக்கு தோன்றுகிறது; இன்று ராஜசூய யாகம் எட்ட முடியாததாகவும் கடினமாகவும் இருப்பதால் என் மனம் அதிலிருந்து விலகியுள்ளது.
பார்தஃ ப்ராப்ய தநுஃ ஶ்ரேஷ்டமக்ஷய்யௌ ச மஹேஷுதீ। ரதம் த்வஜம் ஹயாம்ஶ்சைவ யுதிஷ்டிரமபாஷத
பார்த்தன் சிறந்த வில், இரண்டு தீராத அம்புக்கூடைகள், ரதம், கொடி, குதிரைகள் ஆகியவற்றைப் பெற்றபின், யுதிஷ்டிரனிடம் பேசினான்.
தநுஃ ஶஸ்த்ரம் ஶரா வீர்யம் பக்ஷோ பூமிர்யஶோ பலம்। ப்ராப்தமேதந்மய ராஜந்துஷ்ப்ராபம் யதபீப்ஸிதம்
அரசே, வில், ஆயுதங்கள், அம்புகள், வலிமை, துணைவர்கள், நிலம், புகழ், அதிகாரம்—இவற்றை எல்லாம் நான் ஆசைப்படும்படி, இன்று பெற்றுள்ளேன்.