உபர்யாகாஶகோ பூத்வா விதூமஃ ஸமபத்யத। தீப்தாக்ஷோ தீப்தஜிஹ்வஶ்ச ஸம்ப்ரதீப்தமஹாநநஃ
மேலே ஆகாயத்தில் பறக்கும் ஒருவனாக, புகையில்லாமல் தோன்றினான்; தீப்போல் கண்கள், தீப்போல் நாக்கு, பெரும் தீ வாயுடன் இருந்தான்.
தீப்தோர்த்வகேஶஃ பிங்காக்ஷஃ பிபந்ப்ராணப்ரு'தாம் வஸாம்। தாம் ஸ க்ரு'ஷ்ணார்ஜுநக்ரு'தாம் ஸுதாம் ப்ராப்ய ஹுதாஶநஃ
தீயாய் எழுந்த கூந்தல், மஞ்சள் கண்கள், உயிருள்ளவர்களின் கொழுப்பை பருகும் அவன்—கிருஷ்ணன், அர்ஜுனன் செய்த அமிர்தத்தை அந்த அக்னி பெற்றான்.
பபூவ முதிதஸ்த்ரு'ப்தஃ பராம் நிர்வ்ரு'திமாகதஃ। ததாऽஸுரம் மயம் நாம தக்ஷகஸ்ய நிவேஶநாத்
அப்படி, தக்ஷகனின் இல்லத்திலிருந்து வந்த அசுரன் மயன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி, திருப்தி, பேரின்பம் அடைந்தான்.
விப்ரத்ரவந்தம் ஸஹஸா ததர்ஶ மதுஸூதநஃ। தமக்நிஃ ப்ரார்தயாமாஸ திதக்ஷுர்வாதஸாரதிஃ
அச்சத்தில் திடீரென ஓடிச் செல்லும் மயனை மதுசூதனன் பார்த்தான்; அவனை எரிக்க ஆவலுடன் அக்னி, காற்றின் இரதசாரதியிடம் வேண்டினான்.
ஶரீரவாஞ்ஜடீ பூத்வா நதந்நிவ பலாஹகஃ। விஜ்ஞாய தாநவேந்த்ராணாம் மயம் வை ஶில்பிநாம் வரம்
மயிர் சுருளிய உடலுடன், மேகங்கள் கர்ஜிக்கும் போல் முழங்கிய அக்னி, தானவர்கள் எல்லாரிலும் சிறந்த வல்லுநர் மயனை அறிந்தான்.
ஜிகாம்ஸுர்வாஸுதேவஸ்தம் சக்ரமுத்யம்ய திஷ்டிதஃ। ஸ சக்ரமுத்யதம் த்ரு'ஷ்ட்வா திதக்ஷந்தம் ச பாவகம்
அவனை அழிக்க விரும்பிய வாசுதேவன் சக்கரத்தை உயர்த்தி தயார் நிலையில் நின்றான்; சக்கரம் உயர்த்தப்பட்டதும், அக்னி எரிக்க முனைந்ததும் பார்த்து—
அபிதாவார்ஜுநேத்யேவம் மயஸ்த்ராஹீதி சாப்ரவீத்। தஸ்ய பீதஸ்வநம் ஶ்ருத்வா மா பைரிதி தநம்ஜயஃ
மயன், 'அர்ஜுனா, காப்பாற்று!' என்று பயந்து கூவினான்; அவன் அச்சத்துடன் அழைத்ததை கேட்ட தனஞ்சயன், 'பயப்படாதே' என்று சொன்னான்.
ப்ரத்யுவாச மயம் பார்தோ ஜீவயந்நிவ பாரத। தம் ந பேதவ்யமித்யாஹ மயம் பார்தோ தயாபரஃ
பார்த்தன், மயனை உயிர் தந்து காப்பாற்றும் போல், 'உனக்கு பயப்பட வேண்டாம்' என்று கருணையுடன் சொன்னான்.
தம் பார்தேநாபயே தத்தே நமுசேர்ப்ராதரம் மயம்। ந ஹந்துமைச்சத்தாஶார்ஹஃ பாவகோ ந ததாஹ ச
பார்த்தன் மயனுக்கு பாதுகாப்பு வழங்கியதும், நமுசியின் சகோதரன் மயனை தாஷார்ஹன் கொல்ல விரும்பவில்லை; அக்னியும் எரிக்கவில்லை.
தத்வநம் பாவகோ தீமாந்திநாநி தஶ பஞ்ச ச। ததாஹ க்ரு'ஷ்ணபார்தாப்யாம் ரக்ஷிதஃ பாகஶாஸநாத்
கிருஷ்ணனும் பார்த்தனும் காப்பாற்ற, இந்திரனின் கட்டளையால், அறிவுள்ள அக்னி அந்த காட்டை பதினைந்து நாட்கள் எரித்தான்.
தஸ்மிந்வநே தஹ்யமாநே ஷடக்நிர்ந ததாஹ ச। அஶ்வஸேநம் மயம் சைவ சதுரஃ ஶார்ங்ககாம்ஸ்ததா
அந்த காட்டில் தீ பரவியபோதும், அக்னி அஷ்வசேனனை, மயனையும், நான்கு சார்ங்ககர்களையும் எரிக்கவில்லை.
கிமர்தம் ஶார்ங்ககாநக்நிர்ந ததாஹ ததா கதே। தஸ்மிந்வநே தஹ்யமாநே ப்ரஹ்மந்நேதத்ப்ரசக்ஷ்வ மே
பிரம்மனே, அந்த காட்டில் தீ பரவியபோது அக்னி சார்ங்ககர்களை ஏன் எரிக்கவில்லை என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
அதாஹே ஹ்யஶ்வஸேநஸ்ய தாநவஸ்ய மயஸ்ய ச। காரணம் கீர்திதம் ப்ரஹ்மஞ்ஶார்ங்ககாணாம் ந கீர்திதம்
பிரம்மனே, அஷ்வசேனன் மற்றும் தானவர் மயனை அக்னி எரிக்காத காரணம் கூறப்பட்டது; ஆனால் சார்ங்ககர்களுக்கான காரணம் சொல்லப்படவில்லை.
ததேததத்புதம் ப்ரஹ்மஞ்ஶார்ங்ககாணாமநாமயம்। கீர்தயஸ்வாக்நிஸம்மர்தே கதம் தே ந விநாஶிதாஃ
பிரம்மனே, சார்ங்ககர்களைப் பற்றி இது ஒரு ஆச்சரியமான, நன்மை தரும் விஷயம்; அக்னியின் கொளுத்தலில் அவர்கள் எவ்வாறு அழிக்கப்படவில்லை என்பதை கூறுங்கள்.
யதர்தம் ஶார்ங்ககாநக்நிர்ந ததாஹ ததா கதே। தத்தே ஸர்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யதா பூதமரிந்தம
பகைவரை வென்றவரே, அந்த நேரத்தில் அக்னி சார்ங்ககர்களை ஏன் எரிக்கவில்லை என்பதை உண்மையாக எல்லாம் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.
தர்மஜ்ஞாநாம் முக்யதமஸ்தபஸ்வீ ஸம்ஶிதவ்ரதஃ। ஆஸீந்மஹர்ஷிஃ ஶ்ருதவாந்மந்தபால இதி ஶ்ருதஃ
தர்மத்தை அறிந்தவர்களில் முதன்மை பெற்றவர், தவத்தில் நிலைத்தவர், உறுதியான விரதம் கொண்டவர், மண்டபாலன் என்ற மகானாக ஒருவர் இருந்தார்.
ஸ மார்கமாஶ்ரிதோ ராஜந்ந்ரு'ஷீணாமூர்த்வரேதஸாம்। ஸ்வாத்யாயவாந்தர்மரதஸ்தபஸ்வீ விஜிதேந்த்ரியஃ
அவர், முனிவர்களைப் போல உச்சமான பிரம்மச்சரிய பாதையை பின்பற்றி, வேதபடிப்பு மேற்கொண்டு, தர்மத்தில் மகிழ்ந்து, தவம் செய்து, இంద్రியங்களை வென்று வாழ்ந்தார்.
ஸ கத்வா தபஸஃ பாரம் தேஹமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய பாரத। ஜகாம பித்ரு'லோகாய ந லேபே தத்ர தத்பலம்
அவர் தவத்தின் எல்லையை எட்டிச், தன் உடலை விட்டு, பித்ருலோகத்திற்கு சென்றார்; ஆனால் அங்கு தவத்தின் பலனை பெறவில்லை.
ஸ லோகாநபலாந்த்ரு'ஷ்ட்வா தபஸா நிர்ஜிதாநபி। பப்ரச்ச தர்மராஜஸ்ய ஸமீபஸ்தாந்திவௌகஸஃ
தவத்தால் பெற்ற உலகங்கள் பயனற்றவை என்று பார்த்த அவர், தர்மராஜனின் அருகிலிருந்த தேவர்களை வினவினார்.
கிமர்தமாவ்ரு'தா லோகா மமைதே தபஸாऽர்ஜிதாஃ। கிம் மயா ந க்ரு'தம் தத்ர யஸ்யைதத்கர்மணஃ பலம்
'என் தவத்தால் பெற்ற இந்த உலகங்கள் ஏன் எனக்கு மறுக்கப்பட்டுள்ளன? நான் என்ன செய்ய தவறினேன், இதற்காக இப்படி ஒரு பலன் கிடைக்கிறது?' என்று கேட்டார்.
தத்ராஹம் தத்கரிஷ்யாமி யதர்தமிதமாவ்ரு'தம்। பலமேதஸ்ய தபஸஃ கதயத்வம் திவௌகஸஃ
அங்கே நான் இந்த மறைக்கப்பட்டதற்கான காரணத்தைச் செய்கிறேன்; இந்த தவத்தின் பலன் என்னவென்று சொல்லுங்கள், தேவர்கள்.
ரு'ணிநோ மாநவா ப்ரஹ்மஞ்ஜாயந்தே யேந தச்ச்ரு'ணு। க்ரியாபிர்ப்ரஹ்மசர்யேண ப்ரஜயா ச ந ஸம்ஶயஃ
பிரம்மா, மனிதர்கள் எவ்வாறு கடனாளிகளாகப் பிறக்கிறார்கள் என்பதை கேள்; அது கிரியைகள், தவம், மற்றும் சந்ததியால் தான், இதில் சந்தேகம் இல்லை.
ததபாக்ரியதே ஸர்வம் யஜ்ஞேந தபஸா ஸுதைஃ। தபஸ்வீ யஜ்ஞக்ரு'ச்சாஸி ந ச தே வித்யதே ப்ரஜா
அவை அனைத்தும் யாகம், தவம், மற்றும் மகன்கள் மூலம் நீங்கும்; நீ தவசியும், யாகம் செய்பவரும் ஆனால் உனக்கு சந்ததி இல்லை.
த இமே ப்ரஸவஸ்யார்தே தவ லோகாஃ ஸமாவ்ரு'தாஃ। ப்ரஜாயஸ்வ ததோ லோகாநுபபோக்ஷ்யஸி புஷ்கலாந்
அதனால், உனக்கு சந்ததி இல்லாததால் இந்த உலகுகள் மறைக்கப்பட்டுள்ளன; நீ சந்ததியைப் பெறு, பிறகு நீ மிகுந்த உலகுகளை அனுபவிப்பாய்.
புந்நாம்நோ நரகாத்புத்ரஸ்த்ராயதே பிதரம் ஶ்ருதிஃ। தஸ்மாதபத்யஸந்தாநே யதஸ்வ ப்ரஹ்மஸத்தம
புத்திரன் தந்தையை 'புன்' என்ற நரகத்திலிருந்து காப்பாற்றுவான் என்று வேதம் கூறுகிறது; அதனால், சிறந்த பிராமணா, சந்ததி தொடர முயற்சி செய்.
தச்ச்ருத்வா மந்தபாலஸ்து வசஸ்தேஷாம் திவௌகஸாம்। க்வ நு ஶீக்ரமபத்யம் ஸ்யாத்பஹுலம் சேத்யசிந்தயத்
அந்த தேவர்கள் சொன்னதை கேட்ட மண்டபாலன், 'எங்கே, எப்படி விரைவில் அதிகமான பிள்ளைகளைப் பெற முடியும்?' என்று எண்ணினான்.
ஸ சிந்தயந்நப்யகச்சத்ஸுபஹுப்ரஸவாந்ககாந்। ஶார்ங்கிகாம் ஶார்ங்ககோ பூத்வா ஜரிதாம் ஸமுபேயிவாந்
அப்படி சிந்தித்து, அதிகம் பிள்ளை பெறும் பறவைகளை நாடி, ஷார்ங்கிகன் ஆகி ஜரிதையை அணுகினான்.
தஸ்யாம் புத்ராநஜநயச்சதுரோ ப்ரஹ்மவாதிநஃ। தாநபாஸ்ய ஸ தத்ரைவ ஜகாம லபிதாம் ப்ரதி
அவளில் நான்கு வேதம் அறிந்த மகன்களைப் பெற்றான்; அவர்களை அங்கே விட்டு, லபிதையை நோக்கி சென்றான்.
பாலாந்ஸ தாநண்டகதாந்ஸஹ மாத்ரா முநிர்வநே। தஸ்மிந்கதே மஹாபாகே லபிதாம் ப்ரதி பாரத
அந்த பிள்ளைகள் தாயுடன் முட்டையில் இருந்தபோது, அந்த முனிவன், பாரதா, லபிதையை நோக்கி சென்றான்.
அபத்யஸ்நேஹஸம்யுக்தா ஜரிதா பஹ்வசிந்தயத்। தேந த்யக்தாநஸம்த்யாஜ்யாந்ரு'ஷீநண்டகதாந்வநே
பிள்ளைகளுக்கான அன்பால் நிரம்பிய ஜரிதா, காட்டில் முட்டையில் உள்ள முனிவர்களை விட்டுவிட்டும் விட்டுவிட முடியாதவர்களாக எண்ணி மிகுந்த கவலையில் ஆழ்ந்தாள்.