ஒரு காலத்தில், குரு பரம்பரையில் நடந்த ஒரு பயங்கரமான போர், க்ஷத்ரியர்களுக்கிடையில் நடந்தது. அந்த போரைப் பார்த்து, த்ரிதராஷ்டிரர் மிகுந்த துக்கத்தில் இருந்தார். அவர் கூறினார், “இந்த போரில் எங்கள் மூன்று பேரும், பாண்டவர்களின் ஏழு பேரும் சேர்ந்து, வெறும் பத்து பேர் உயிருடன் இருக்கிறோம். எட்டு அக்க்ஷோஹினிகள் அழிக்கப்பட்டன.” இவ்வாறு அவர் கூறிய போது, அவரது மனதில் ஒரு பரிதாபம் நிறைந்திருந்தது. “எனக்கு இப்போது எந்த பயன் இருக்கிறது? நான் உயிர் வாழ்வதை விரும்பவில்லை,” என அவர் சஞ்சயாவிடம் கூறினார். அவர் அந்த துக்கத்தில், ஒரு நாகம் போல சோகித்துக் கொண்டு, அடிக்கடி மயங்கிவிடும்போது, காவல்கணன், அறிவாளி மற்றும் புத்திசாலி, அவர் மீது நன்கு கவனம் செலுத்தி, முக்கியமான வார்த்தைகளை கூறினார். “வ்யாசா மற்றும் நாரதர் கூறியதுபோல், இந்த மன்னர்களின் வரிசையில், பலர் தெய்வீக ஆயுதங்களில் திறமையானவர்கள், இந்த பூமியை தர்மத்தால் வென்றவர்கள், பல யஜ்ஞங்களை செய்தவர்கள். அவர்கள் அனைவரும் காலத்தின் அடியில் சென்றனர்.” அந்த மன்னர்களில் சிலர், சைப்யா, சிறந்த சக்கரவர்த்தி, சிரஞ்சயா, பலர் இருந்தனர். மேலும், பல தலைவர்களின் பட்டியல் நீண்டதாயிருந்தது: பூரு, குரு, யாது, சூரா, விஷ்வகாச்வா, மற்றும் பலர். இவர்களின் வீரியங்கள், தானங்கள், மற்றும் நற்குணங்கள் புகழ்பெற்றவை. ஆனால், இவ்வாறு தெய்வீகமானவர்கள் கூட, காலத்தால் அழிக்கப்பட்டனர். த்ரிதராஷ்டிரர், “என் மகன்களுக்காக நான் ஏன் துக்கம் அடிக்க வேண்டும்?” என்று கேள்வி எழுந்தது. காவல்கணன், “நீங்கள் அறிவாளி, புத்திசாலி, மற்றும் சிறந்தவர்களால் மதிக்கப்படுகிறீர்கள். நீங்கள் துக்கத்தில் மாயமடைய வேண்டாம். நீங்கள் அறிந்திருக்கும், இது யாதொரு விதத்திலும் மாறாது,” என்றார். “என்னவாக இருந்தாலும், அது நிகழும்; நீங்கள் அதற்காக துக்கம் அடிக்க கூடாது. எந்த மனிதன் விதியை மாற்ற முடியுமா?” என்ற கேள்வி அவர் முன் வைத்தார். காலம், அனைத்தையும் உருவாக்குகிறது, மற்றும் அழிக்கிறது. காலம் தான் எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படையாக இருக்கிறது. காவல்கணனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, த்ரிதராஷ்டிரர் தன்னுடைய மனதை கட்டுப்படுத்தி, “இது விதியால் வந்தது” என்று புரிந்து கொண்டார். அவர், தன்னுடைய உள்ளத்தை அமைதியாக்கி, தன்னுடைய கண்ணியத்தை மீட்டார். இந்த உலகத்தின் நன்மைக்காக, க்ருஷ்ண த்வைபாயனன், உபநிஷதங்களை உரைத்தார். “மஹாபாரதத்தின் ஒரு பகுதியைக் கூட நம்பிக்கையுடன் படிக்கும் ஒருவர், அனைத்து பாவங்களை நீக்கி, பரிசுத்தமாக்கப்படுவார்,” என்கிறார் அறிஞர்கள். இவ்வாறு, அந்த மன்னரின் துக்கம் குறைந்து, காவல்கணனின் அறிவுரைகள் மூலம் அவர் தன்னுடைய நிலையை மீட்டார்.