स्तितपूर्वं तदाऽऽभाष्य परिष्वज्य प्रियां तदा। उत्थाप्य च पुनः पार्थो याहि याहीति चाब्रवीत्
ततः सुभद्रा त्वरिता रश्मीन्संगृह्य पाणिना। चोदयामास जवनाञ्शीग्रमश्वान्कृतत्वरा
ततस्तु कृतसन्नाहा वृष्णिवीराः समाहिताः। प्रत्यानयार्थं पार्थस्य जवनैस्तुरगोत्तमैः
राजमार्गमनुप्राप्ता दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम्। प्रासादपङ्क्तिस्तम्भेषु वेदिकासु ध्वजेषु च
अर्जुनस्य शरान्दृष्ट्वा विस्मयं परमं गताः। केशवस्य वचस्तथ्यं मन्यमानास्तु यादवाः
अतीत्य तं रैवतकं श्रुत्वा तु विपृथोर्वचः। अर्जुनेन कृतं श्रुत्वा गन्तुकामास्तु वृष्णयः
श्रुत्वा दीर्घं गतं पार्थं न्यवर्तन्त महारथाः। पुरोद्यानमतिक्रम्य विशालं च गिरिव्रजम्
सानुमुज्जयिनीं चैव वनान्युपवनानि च। पुण्येष्वानर्तराष्ट्रेषु वापीपद्मसरांसि च
प्राप्य धेनुमतीतीर्थमश्वरोधसरः प्रति। प्रेक्षावर्तं ततः शैलमम्बुदं च नगोत्तमम्
आराच्छृङ्गमथासाद्य तीर्णः करवतीं नदीम्। प्राप्य साल्वेयराष्ट्राणि निषधानप्यतीत्य च
देवापृथुपुरं पश्यन् सर्वतः सुसमाहितः। तमतीत्य महाबाहुर्देवारण्यमपश्यत
पूजयामासुरायान्तं देवारण्ये महर्षयः। स वनानि नदीः शैलान् गिरिप्रस्रवणानि च
अतीत्य च तदा पार्थः सुभद्रासारथिस्तदा। कौरवं विषयं प्राप्य विशोकः समपद्यत
सोदर्याणां महाबाहुः सिंहाशयमिवाशयम्। दूरादुपवनोपेतं समन्तात्सलिलावृतम्
भद्रया मुदितो जिष्णुर्ददर्श वृजिनं पुरम्
क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम्। तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनमब्रवीत्। गोपिकानां तु वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम्
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम। दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मयागताम्
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत्। यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम्
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज। तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे। सुभद्रावचनं श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यमब्रवीत्। तरुम्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह सङ्गताः। इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम्
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैरानीता व्रजयोषितः। ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिः समन्ततः
सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवासिनीम्। पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः
साऽधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी। `गोपालिकामध्यगता प्रययौ वृजिनं पुरम्
त्वरिता खाण्डवप्रस्थमाससाद विवेश च।' भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना
ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा पितृष्वसाम्। तां कुन्ती चारुसर्वाङ्गीमुपाजिघ्रत मूर्धनि
प्रीत्या परमया युक्ता आशीर्भिर्युञ्जताऽतुलाम्। ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना
ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याऽहमिति चाब्रवीत्। प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च