एते सार्धं प्रयाताः स्मो वयमप्यत्र गामिनः। तत्राप्यद्भुतसङ्काश उत्सवो भविता महान्
ततस्तु यज्ञसेनस्य द्रुपदस्य महात्मनः। यासावयोनिजा कन्या स्थास्यते सा स्वयंवरे
दर्शनीयाऽनवद्याङ्गी सुकुमारी यशस्विनी। धृष्टद्युम्नस्य भगिनी द्रोणशत्रोः प्रतापिनः
जातो यः पावकाच्छूरः सशरः सशरासनः। सुसमिद्धान्महाभागः सोमकानां महारथः
यस्मिन्संजायमाने हि वागुवाचाशरीरिणी। एष मृत्युश्च शिष्यश्च भारद्वाजस्य जायते
स्वसा तस्य तु वेद्याश्च जाता तस्मिन्महामखे। स्त्रीरत्नमसितापाङ्गी श्यामा नीलोत्पलद्युतिः
तां यज्ञसेनस्य सुतां द्रौपदीं परमां स्त्रियम्। गच्छामस्तत्र वै द्रष्टुं तं चैवास्याः स्वयंवरम्
राजानो राजपुत्राश्च यज्वानो भूरिदक्षिणाः। स्वाध्यायवन्तः शुचयो महात्मानो धृतव्रताः
तरुणा दर्शनीयाश्च बलवन्तो दुरासदाः। महारथाः कृतास्त्राश्च समेष्यन्तीह भूमिपाः
ते तत्र विविधं दानं विजयार्थं नरेश्वराः। प्रदास्यन्ति धनं गाश्च भक्ष्यभोज्यानि सर्वशः
प्रतिलप्स्यामहे सर्वं दृष्ट्वा कृष्णां स्वयंवरे। यं च सा क्षत्रियं रङ्गे कुमारी वरयिष्यति
तदा वैतालिकाश्चैव नर्तकाः सूतमागधाः। निबोधकाश्च देशेभ्यः समेष्यन्ति महाबलाः
एतत्कौतूहलं तत्र दृष्ट्वा वै प्रतिगृह्य च। सहास्माभिर्महात्मानो मात्रा सह निवत्स्यथ
दर्शनीयांश्च वः सर्वानेकरूपानवस्थितान्। समीक्ष्य कृष्मा वरयेत्संगत्यान्यतमं पतिम्
अयमेकश्च वो भ्राता दर्शनीयो महाभुजः। नियुध्यमानो विजयेत्संगत्य द्रविणं महत्
परमं भो गमिष्यामो द्रष्टुं तत्र स्वयंवरम्। द्रौपदीं यज्ञसेनस्य कन्यां तस्यास्तथोत्सवम्
ते प्रतस्थुः पुरस्कृत्य मातरं पुरुषर्षभाः। समैरुदङ्मुकैर्मार्गैर्यथोद्दिष्टं च भारत
अहोरात्रेणाभ्यगच्छन्पाञ्चालनगरं प्रति। अभ्याजग्मुर्लोकनदीं गङ्गां भागीरथीं प्रति
चन्द्रास्तमयवेलायामर्धरात्रसमागमे। वारि चैवानुमज्जन्तस्तीर्थं सोमाश्रयायणम्
आसेदुः पुरुषव्याघ्रा गङ्गायां पाण्डुनन्दनाः।। उल्मुकं तु समुद्यम्य तेषामग्रे धनञ्जयः
प्रकाशार्थं ययौ तत्र रक्षार्थं च महारथः।। तत्र गङ्गाजले रम्ये विविक्ते क्रीडयन् स्त्रियः
शब्दं तेषां स शुश्राव नदीं समुपसर्पताम्। तेन शब्देन चाविष्टश्चुक्रोध बलवद्बली
स दृष्ट्वा पाण्डवांस्तत्र सह मात्रा परन्तपान्। विष्फारयन्धनुर्घोरमिदं वचनमब्रवीत्
सन्ध्या संरज्यते घोरा पूर्वरात्रागमेषु या। अशीतिभिर्लवैर्हीनं तन्मुहूर्तं प्रचक्षते
विहितं कामचाराणां यक्षगन्धर्वरक्षसाम्। शेषमन्यन्मनुष्याणां कर्मचारेषु वै स्मृतम्
लोभात्प्रचारं चरतस्तासु वेलासु वै नरान्। उपक्रान्ता निगृह्णीमो राक्षसैः सह बालिशान्
अतो रात्रौ प्राप्नुवतो जलं ब्रह्मविदो जनाः। गर्हयन्ति नरान्सर्वान्बलस्थान्नृपतीनपि
आराच्च तिष्ठतास्माकं समीपं नोपसर्पत। कस्मान्मां नाभिजानीत प्राप्तं भागीरथीजलम्
अङ्गारपर्णं गन्धर्वं वित्त मां स्वबलाश्रयम्। अहं हि मानी चेर्ष्युश्च कुबेरस्य प्रियः सखा
अङ्गारपर्णमित्येवं ख्यातं चेदं वनं मम। अनुगङ्गं चरन्कामांश्चित्रं यत्र रमाम्यहम्