नियमस्थश्च राजासीत्तदा भरतसत्तम। ततो नातिचिरात्काले वनं तन्मनुजेश्वर
संप्राप्ता ह्यप्सरा राजन्मेनकेत्यभिविश्रुता। पुष्पद्रुमान्सज्जमाना राज्ञो दर्शनमागमत्
न ददर्श तु सा राजंस्तत्र स्थानगतं नृपम्। दृष्ट्वा चाप्सरसं तां तु शुक्रं राज्ञोऽपतद्भुवि
ततः स राजा राजेन्द्र लज्जया नृपतिः स्वयम्। पद्भ्यामाक्रमतायुष्मंस्ततस्तु द्रुपदोऽभवत्
ततस्तु तपसा तस्य राजर्षेर्भावितात्मनः। पुत्रः समभवच्छीघ्रं पदोस्तस्य क्रमेण तु
तेनास्य ऋषयः सर्वे समागम्य तपोधनाः। नाम चुक्रुर्हि विद्वांसो द्रुपदोऽस्त्विति भारत
स तस्यैवाश्रमे राजन्भरद्वाजस्य भारत। ववृधे सुमुखं तत्र कामैः सर्वैर्नृपोत्तम
पाञ्चालोऽपि हि राजेन्द्र स्वराज्यं गतवान्प्रभुः। भरद्वाजस्य विद्यार्थं सुतं दत्वा महात्मनः
स कुमारस्ततो राजन्द्रोणेन सहितो वने। वेदांश्चाधिजगे साङ्गान्धनुर्वेदांश्च भारत
परया स मुदा युक्तो विचचार वने सुखम्। तस्यैवं वर्तमानस्य वने वनचरैः सह
कालेनातिचिराद्राजन्पिता स्वर्गमुपेयिवान्। स समागम्य पाञ्चालैः पाञ्चालेष्वभिषेचितः
प्राप्तश्च राज्यं राजेन्द्र सुहृदां प्रीतिवर्धनः। राज्यं ररक्ष धर्मेण यथा चेन्द्रस्त्रिविष्टपम्
एतन्मया ते राजेन्द्र यथावत्परिकीर्तितम्। द्रुपदस्य च राजर्षेर्धृष्टद्युम्नस्य जन्म च
धृतराष्ट्रस्तु राजन्द्रे यदा कौरवनन्दनम्। युधिष्ठिरं विजानन्वै समर्थं राज्यरक्षणे
यौवराज्याभिषेकार्थममन्त्रयत मन्त्रिभिः। ते तु बुद्ध्वान्वतप्यन्त धृतराष्ट्रात्मजास्तदा
ततः संवत्सरस्यान्ते यौवराज्याय पार्थिव। स्थापितो धृतराष्ट्रेण पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः
ततोऽदीर्घेण कालेन कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। पितुरन्तर्दधे कीर्तिं शीलवृत्तसमाधिभिः
असियुद्धे गदायुद्धे रथयुद्धे च पाण्डवः। संकर्षणादशिक्षद्वै शश्वच्छिक्षां वृकोदरः
समाप्तशिक्षो भीमस्तु द्युमत्सेनसमो बले। पराक्रमेण संपन्नो भ्रातॄणामचरद्वशे
प्रगाढदृढमुष्टित्वे लाघवे वेधने तथा। क्षुरनाराचभल्लानां विपाठानां च तत्त्ववित्
ऋजुवक्रविशालानां प्रयोक्ता फाल्गुनोऽभवत्। लाघवे सौष्ठवे चैव नान्यः कश्चन विद्यते
बीभत्सुसदृशो लोक इति द्रोणो व्यवस्थितः। ततोऽब्रवीद्गुडाकेशं द्रोणः कौरवसंसदि
अगस्त्यस्य धनुर्वेदे शिष्यो मम गुरुः पुरा। अग्निवेश्य इति ख्यातस्तस्य शिष्योऽस्मि भारत
तीर्थात्तीर्थं गमयितुमहमेतत्समुद्यतः। तपसा यन्मया प्राप्तममोघमशनिप्रभम्
अस्त्रं ब्रह्मशिरो नाम यद्दहेत्पृथिवीमपि। ददता गुरुणा चोक्तं न मनुष्येष्विदंत्वया
भारद्वाज विमोक्तव्यमल्पवीर्येषु संयुगे। यद्यदन्तर्हितं भूतं किंचिद्युद्ध्येत्त्वया सह
महातेजस्त्वमेतेन हन्याः शस्त्रेण संयुगे। त्वया प्राप्तमिदं वीर दिव्यं नान्योऽर्हति त्विदम्
समयस्तु त्वया रक्ष्यो मुनिसृष्टो विशांपते। आचार्यदक्षिणां देहि ज्ञातिग्रामस्य पश्यतः
ददानीति प्रतिज्ञाते फाल्गुनेनाब्रवीद्गुरुः। युद्धेऽहं प्रतियोद्धव्यो युध्यमानस्त्वयाऽनघ
तथेति च प्रतिज्ञाय द्रोणाय कुरुपुङ्गवः। उपसंगृह्य चरणावुपतस्थे विनीतवत्