ततो रोषपरीताङ्गः प्रमुमोच स राक्षसः। शरवर्षं महाघोरं घटोत्कचरथं प्रति
तयोः प्रतिभयं युद्धमासीद्राक्षससिंहयोः। कुर्वतोर्विविधा मायाः शक्रशम्बरयोरिव
अलम्बुसो भृशं क्रुद्धो घटोत्कचमताडयत्
तयोर्युद्धं समभवद्रक्षोग्रामणिमुख्ययोः। यादृगेव पुरा वृत्तं रामरावणयोः प्रभो
घटोत्कचस्तु विंशत्या नाराचानां स्तनान्तरे। अलम्बुसमथो विद्धा सिंहवद्व्यनदन्मुहुः
तथैवालम्बुसो राजन्हैडिम्बिं युद्धदुर्मदम्। विद्व्वा विद्वृऽनदद्वृष्टः पूरयन्खं समन्ततः
तथा तौ भृशसङ्क्रुद्धौ राक्षसेन्द्रौ महाबलौ। निर्विशेषमयुध्येतां मायाभिरितरेतरम्
मायाशतसृजौ नित्यं मोहयन्तौ परस्परम्। मायायुद्धेषु कुशलौ मायायुद्धमयुध्यताम्
यांयां घटोत्कचो युद्धे मायां दर्शयते नृप। तां तामलम्बुसो राजन्माययैव निजघ्निवान्
तं तथा युध्यमानं तु मायायुद्धविशारदम्। अलम्बुसं राक्षसेन्द्रं दृष्ट्वाऽक्रुध्यन्त पाण्डवाः
त एनं भृशसंविग्नाः सर्वतः प्रवरा रथैः। अभ्यद्रवन्त सङ्कुद्धा भीमसेनादयो नृप
त एनं कोष्ठकीकृत्य रथवंशेन मारिष। सर्वतो व्यकिरन्बाणैरुल्काभिरिव कुञ्जरम्
स तेषामस्त्रवेगं तं प्रतिहत्यास्त्रमायया। तस्माद्रथव्रजान्मुक्तो वनदाहादिव द्विपः
स विष्फार्य अनुर्धोरमिन्द्राशनिसमस्वनम्। मारुतिं पञ्चविंशत्या भैमसेनिं च पञ्चभिः
युधिष्ठिरं त्रिभिर्विद्धा सहदेवं च सप्तभिः। नकुलं च त्रिसप्तत्या द्रोपदेयांश्च मारिष। पञ्चभिःपञ्चभिर्विद्ध्वा घोरं नादं ननाद ह
तं भीमसेनो नवभिः सहदेवस्तु पञ्चभिः। युधिष्ठिरः शतेनैव राक्षसं प्रत्यविध्यत। नकुलस्तु चतुःषष्ट्या द्रौपदेयास्त्रिभिस्त्रिभिः
हैडिम्बो राक्षसं विद्ध्वा युद्धे पञ्चाशता शरैः। पुनर्विव्याध सप्तत्या ननाद च महाबलः
तस्य नादेन महता कम्पितेयं वसुन्धरा। सपर्वतवना राजन्सपादपजलाशया
सोऽतिविद्धो महेष्वासैः सर्वतस्तैर्महारथैः। प्रतिविव्याध तान्सर्वान्पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः
तं क्रुद्धं राक्षसं युद्धे प्रतिक्रुद्धस्तु राक्षसः। हैडिम्बो भरतश्रेष्ठ शरैर्विव्याध सप्तभिः
सोऽतिविद्धो बलवता राक्षसेन्द्रो महाबलः। व्यसृजत्सायकांस्तूर्णं रुक्मपुङ्खाञ्शिलाशितान्
ते शऱा नतपर्वाणो भैमसेनिविनिर्भिदः। रुषिताः पन्नगा यद्वद्योधमुख्यानुपागमन्
ततस्ते पाण्डवा राजन्समन्तान्निशिताञ्शरान्। प्रेषयामासुरुद्विग्ना हैडिम्बश्च घटोत्कचः
स विध्यमानः समरे पाण्डवैर्जितकाशिभिः। `*नाभ्यपद्यत कर्तव्यमार्श्यशृङ्गिर्महाबलः
घटोत्कचं महाराज शरवर्षैरवाकिरत्। दग्धाद्रिकूटसदृशं तमञ्जनचयोपरमम्
घटोत्कचोऽप्यसम्भ्रान्तः शरवर्षं महत्तरम्। अलम्बुसवधप्रेप्सुर्मुमोचाग्निरिव ज्वलन्
अलम्बुसवधाच्चोग्राद्धटोत्कचवधादपि। शराः प्रादुर्भवन्ति स्म द्विरेफा इव शाखिनः
अभ्रच्छायेव रचिता बाणैस्तत्र नरेश्वर। न स्म विज्ञायते किञ्चिदन्धकारे कृते शरैः
तत आकर्णमुक्तेन भल्लेन च घटोत्कचः। अलम्बुसस्य चिच्छेद शिरो यन्तुर्महाबलः
ततोऽपरैर्वेगवद्भिः क्षुरैस्तस्य घटोत्कचः। अक्षमीषां युगं चैव चिच्छेद युधि ताडयन्