मावमंस्था ममास्त्राणि मावमंस्थाश्च गाण्डिवम्। मावमंस्था बलं बाह्वोर्मावमंस्था धनञ्जयम्
गाण्डीवं च धनुर्दिव्यं योद्धा चाहं नरर्षभ। त्वं च यन्ता हृषीकेश किन्नु स्यादजितं मया
यथाभियाय सङ्ग्रमं न जितो वै जयामि च। तेन सत्येन सङ्ग्रामे हतं विद्धि जयद्रथम्
त्वं च माधव सर्वं तत्तथा प्रतिविधास्यसि। यथा रिपूणां मिषतां प्रमथिष्यामि सैन्धवम्
ध्रुवं वै ब्राह्मणे सत्यं ध्रुवा साधुषु सन्नतिः। श्रीर्ध्रुवाऽपि च दक्षेषु ध्रुवो नारायणे जयः
एवमुक्त्वा हृषीकेशं स्वयमात्मानमात्मना। सन्दिदेशार्जुनो नर्दन्वासविः केशवं प्रभुम्
यथा प्रभातां रजनीं कल्पितः स्याद्रथोत्तमः। तथा कार्यं त्वया कृष्ण प्रतिज्ञा स्याद्यथा ध्रुवा
श्वः शिरः पादमूलं ते सैन्धवस्याहृतं ध्रुवम्। पद्ध्यां प्रमथितासि त्वं विशोका भव मा रुदः
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य गतः शूरः सतां गतिम्। वयं च प्राप्नुयामेह ये चान्ये शस्त्रजीविनः
व्यूढोरस्को महाबाहुरनिवर्ती रिपुव्रजात्। गतस्तव वरारोहे पुत्रः स्वर्गं ज्वरं जहि
अनुयातश्च पितरं मातृपक्षं च वीर्यवान्। सहस्रशो रिपून्हत्वा हतः शूरो महारथः
आश्वासय स्नुषां राज्ञि मा शुचः क्षत्रिये भृशम्। श्वः प्रियं सुमहच्छ्रुत्वा विशोका भव नन्दिनि
यत्पार्थेन प्रतिज्ञातं तत्तथा न तदन्यथा। चिकीर्षितं हि ते भर्तुर्न भवेज्जातु निष्फलम्
यदि च मनुजपन्नगाः पिशाचा रजनिचचाराः पतगाः सुरासुराश्च। रणगतमभियान्ति सिन्धुराजं न स भविता सह तैरपि प्रभाते
अहो ह्यकाले प्रस्थानं कृतवानसि पुत्रक। विहाय फलकाले मां सुगृद्धां तव दर्शने
नूनं गतिः कृतान्तस्य प्राज्ञैरपि सुदुर्विदा। यत्र त्वं केशवे नाथे सङ्ग्रामेऽनाथवद्धतः
यज्वनां दानशीलानां ब्राह्मणानां कृतात्मनाम्। चरितब्रह्मचर्याणां पुण्यतीर्थावगाहिनाम्
कृतज्ञानां वदान्यानां गुरुशुश्रूषिणामपि। सहस्रदक्षिणानां च या गतिस्तामवाप्नुहि
या गतिर्युध्यमानानां शूराणामनिवर्तिनाम्। हत्वारीन्निहतानां च सङ्ग्रामे तां गति व्रज
गोसहस्रप्रदातॄणां क्रतुदानां च या गतिः। नैवेशिकं चाभिमतं ददतां या गतिः शुभा
ब्राह्मणेभ्यः शरण्येभ्यो निधिं निदधतां च या। या चापि न्यस्तदण्डानां तां गतिं व्रज पुत्रक
ब्रह्मचर्येण यां यान्ति मुनयः संशितव्रताः। एकपत्न्यश्च यां यान्ति तां गतिं व्रज पुत्रक
राज्ञा सुचरितैर्या च गतिर्भवति शाश्वती। चरमाश्रमिणां पुण्यैः सेवितानां पुरः स्थितैः
दीनानुकम्पिनां या च सततं संविभागिनाम्। पैशुन्याच्च निवृत्तानां तां गतिं व्रज पुत्रक
व्रतिनां धर्मशीलानां गुरुशुश्रूषिणामपि। अमोघातिथिनां या च तां गतिं व्रज पुत्रक
कृच्छ्रेषु या धारयतामात्मानं व्यसनेषु च। गतिः शोकाग्निदग्धानां तां गतिं व्रज पुत्रक
मातापित्रोश्च शुश्रूषां कल्पयन्तीह ये सदा। स्वदारनिरतानां च या गतिस्तामवाप्नुहि
ऋतुकाले स्वकां भार्यां गच्छतां या मनीषिणाम्। परस्त्रीभ्यो निवृत्तानां तां गतिं व्रज पुत्रक
साम्ना ये सर्वभूतानि पश्यन्ति गतमत्सराः। नारुन्तुदानां क्षमिणां या गतिस्तामवाप्नुहि
मधुमांसान्निवृत्तानां मदाद्दृम्भात्तथाऽनृतात्। परोपतापादन्यायात्तां गतिं व्रज पुत्रक