पुत्रश्च पितरं मोहान्निर्मर्यादमवर्तत। रथो भग्नो ध्वजश्छिन्नश्छत्रमुर्व्यों निपातितम्
युगार्धं च्छिन्नमादाय प्रदुद्राव तथा हयः। सासिर्बाहुर्निपतितः शिरश्छिन्नं सकुण्डलम्
गजेनाक्षिप्य बलिना रथः सञ्चूर्णितः क्षितौ। रथिना ताडितो नागो नाराचेनापतत्क्षितौ
सारोहश्चापतद्वाजी गेजेनाभ्याहतो भृशम्। निर्मर्यादं महद्युद्धमवर्तत सुदारुणम्
हा तात हा पुत्र सखे क्वासि तिष्ठ क्व धावसि। प्रहराहर जह्मेनं स्मितश्वेडितगर्जितैः। इत्येवमुच्चैरत्यर्थं श्रूयन्ते विविधा गिरः
नरस्याश्वस्य नाग्स्य समसञ्जत शोणितम्। उपाशाम्यद्रजो भौमं भीरून्कश्मलमाविशत्
चक्रेण चक्रमासाद्य वीरो वीरस्य संयुगे। अतीतेषुपथे काले जहार गदया सिरः
असीत्केशपरामर्शो मुष्टियुद्धं च दारुणम्। नखैर्दन्तैश्च सूराणामद्वीपे द्वीपमिच्छताम्
तत्राच्छिद्यत शूरस्य सखङ्गो बाहुरुद्यतः। सधुनश्चापरस्यापि सशरः साङ्कुशस्तथा
आक्रोशदन्यमन्योऽत्र तथाऽन्यो विमुखोऽद्रवत्। अन्यः प्राप्तस्य चान्यस्य शिरः कायादपाहरत्
सशब्दमद्रवच्चान्यः शब्दादन्योऽत्रसद्भृशम्। स्वानन्योऽथ परानन्यो जघान निशितैः शरैः
गिरिशृङ्गोपमश्चात्र नाराचेन निपातितः। मातङ्गो न्यपतद्भूमौ नदीरोध इवोष्णगे
तथैव रथिनं नागः क्षरन्गिरिरिवारुजन्। अभ्यतिष्ठत्पदा भूमौ सहाश्वं सहसारथिम्
शूरान्प्रहरतो दृष्ट्वा कृताश्स्त्रान्रुधिरोक्षितान्। बहूनप्याविशन्मोहो भीरून्हृदयदुर्बलान्
सर्वमाविग्नमभवन्न प्राज्ञायत किञ्चन। सैन्येन रजसा ध्वस्तं निर्मर्यादमवर्तत
ततः सेनापतिः शीघ्रमयं क्राल इति ब्रुवन्। नित्याभित्वरितानेव त्वरयामास पाण्डवान्
कुर्वन्तः शासनं तस्य पाण्डवा बाहुशालिनः। सरो हंसा इवापेतुर्घ्नन्तो द्रोणरथं प्रति
गृह्णीताद्रवतान्योन्यं विभीता विनिकृन्तत। इत्यासीत्तुमुलः शब्दो दुर्धर्षस्य रथं प्रति
ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रौणी राजा जयद्रथः। विन्दानुविन्दावावन्त्यौ शल्यश्चैतान्न्यवारयन्
ते त्वार्यधर्मसंरब्धा दुर्निवारा दुरासदाः। शरार्ता न जहुर्द्रोणं पाञ्चालाः पाण्डवै सह
ततो द्रोणोऽतिसंक्रुद्धो विसृजञ्शतशः शरान्। चेदिपाञ्चालपाण्डूनामकरोत्कदनं महत्
तस्य ज्यातलनिर्घोषः शुश्रुवे दिक्षं मारिष। वज्रसंह्रादसङ्काशस्त्रासयन्मानवान्बहून्
एतस्मिन्नन्तरे जिष्णुर्जित्वा संशप्तकान्बहून्। अभ्ययात्तत्र यत्रासौ द्रोणः पाण्डून्प्रमर्दति
ताञ्शरौघान्महावर्ताञ्शोणितोदान्महाहदान्। तीर्णः संशप्तकान्हत्वा प्रत्यदृश्यत फल्गुनः
तस्य कीर्तिमतो लक्ष्म सूर्यप्रतिमतेजसः। दीप्यमानमपश्याम तेजसा वानरध्वजम्
संशप्तकसमुद्रं तमुच्छोष्यास्त्रगभस्तिभिः। स पाण्डवयुगान्तार्कः कुरूनप्यभ्यतीतपत्
प्रददाह कुरून्सर्वानर्जुनः शस्त्रतेजसा। युगान्ते सर्वभूतानि धूमकेतुरिवोत्थितः
तेन बाणसहस्रौधैर्गजाश्वरथयोधिनः। ताड्यमानाः क्षितिं जग्मुर्मुक्तकेशाःशरार्दिताः
केचिदार्तस्वनं चक्रुर्विनेशुरपरे पुनः। पार्थबाणहताः केचिन्निपेतुर्विगतासवः
तेषामुत्पतितान्कांश्चित्पतितांश्च पराङ्मुखान्। न जघानार्जुनो योधान्योधव्रतमनुस्मरन्