दाशार्णराजो राजंस्त्वामिदं वचनमब्रवीत् । अभिष्गात्प्रकुपितो विप्रलब्धस्त्वयाऽनघ
अवमन्यसे मां नृपते नूनं दुर्मन्त्रितं तव। यन्मे कन्यां स्वकन्यार्थे मोहाद्याचितवानसि
तस्याद्य विप्रलम्भस्य फलं प्राप्नुहि दुर्मते । एष त्वं सजनामात्यमुद्धरामि स्थिरो भव
अवमत्य च वीर्यं मे कुलं चारित्रमेव च । विप्रलम्भस्त्वयापूर्वो मनुष्येषु प्रवर्तितः
कुरु सर्वाणि कार्याणि भुङ्क्ष्व कभोगाननुत्तमान्। अभियास्यामि शीघ्रं त्वां समुद्धर्तुं सबान्धवम्
एवमुक्तस्य दूतेन द्रुपदस्य तदा नृप। चोरस्येव गृहीतस्य न प्रावर्तत भारती
स यत्नमकरोत्तीव्रं संबन्धिन्युनुमानने । दूतैर्मधुरसंभाषैर्न तदस्तीति संदिशन्
स राजा भूय एवाथ ज्ञात्वा तत्त्वमथागमत् । कन्येति पाञ्चालसुतां त्वरमाणो विनिर्ययौ
ततः संप्रेषकयामास मित्रांणाममितौजसाम् । दुहितुर्विप्रलम्भं तं धात्रीणां वचनात्तदा
ततः समुदयं कृत्वा बलानां राजसत्तमः । अभियाने मतिं चक्रे द्रुपदं प्रति भारत
ततः संमन्त्रयामास मन्त्रिभिः स महीपतिः । हिरण्यवर्मा राजेन्द्र पाञ्चाल्यं पार्थिवं प्रति
तत्र वै निश्चितं तेषामभूद्राज्ञां महात्मनाम् । तथ्यं भवति चेदेतत्कन्या राजञ्शिखण्डिनी
बद्ध्वा पाञ्चालराजानमानयिष्यामहे गृहम् । अन्यं राजानमाधाय पाञ्चालेषु नरेश्वरम्
घातयिष्याम नृपतिं पाञ्चालं सशिखण्डिनम्
स तदा द्रुतमाज्ञाय पुनर्दूतान्नराधिपः। प्रास्थापयत्पार्षतया निहन्मीति स्थिरो भव
स हि प्रकृत्या वै भीतः किल्बिषी च नराधिपः । भयं तीव्रमनुप्राप्तो द्रुपदः पृथिवीपतिः
विसृज्य दूतान्दाशार्णे द्रुपदः शोकमूर्च्छितः । समेत्य भार्यां रहिते वाक्यमाह नराधिपः
भयेन महताऽऽविष्टो हृदि शोकेन चाहतः । पाञ्चालराजो दयितां मातरं वै शिखण्डिनः
अभियास्यति मां कोपात्संबन्धी सुमहाबलः । हिरण्यवर्मा नृपतिः कर्षमाणो वरूथिनीम्
किमिदानीं करिष्यावो मूढौ कन्यामिमां प्रति। शिखण्डी किल पुत्रस्ते कन्येति परिशङ्कितः
इति संचिन्त्य यत्नेन समित्रः सबलानुगः । वञ्चितोऽस्मीति मन्वानो मां किलोद्धर्तुमिच्छति
किमत्र तथ्यं सुश्रोणि मिथ्या किं ब्रूहि शोभने । श्रुत्वा त्वत्तः शुभं वाक्यं संविधास्याम्यहं तथा
अहं हि संशयप्राप्तो बाला चेयं शिखण्डिनी । त्वं च राज्ञि महत्कृच्छ्रं संप्राप्ता वरवर्णिनि
सा त्वं सर्वविमोक्षाय तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः। तथा विदध्यां सुश्रोणि कृत्यमाशु शुचिस्मिते
शिखण्डिनि च मा भैस्त्वं विधास्ये तत्र तत्त्वतः । कृपयाहं वरारोहे वञ्चितः पुत्रधर्मतः
मया दाशार्णको राजा वञ्चितः स महीपतिः । तदाचक्ष्व महाभागे विधास्ये तत्र यद्धितम्
जनाता ह नरेन्द्रेण ख्यापनार्थं परस्य वै । प्रकाशं चोदिता देवी प्रत्युवाच महीपतिम्
ततः शिखण्डिनो माता यथातत्त्वं नराधिप। आचचक्षे महाबाहो भर्त्र कन्यां शिखण्डिनीम्
अपुत्रया मया राजन्सपत्नीनां भयादिदम् । कन्या शिखण्डिनी जाता पुरुषो वै निवेदिता
त्वया चैव नरश्रेष्ठ तन्मे प्रीत्याऽनुमोदितम् । पुत्रकर्म कृतं चैव कन्यायाः पार्थिवर्षभ